دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫«بازی مرکب 2»
‫«قسمت چهارم - شش پا»
‫خوبه!
‫وقتی بچه بودم، مامانم برام ‫اینطوری ناهار بسته‌بندی می‌کرد.
‫چه بانچانی تو ظرف غذای تو گذاشتن؟
‫مشکل چیه؟ گرسنه نیستی؟
‫بیا، یکم بخور. یالا.
‫می‌دونی که چی میگن، ‫«شکم پر، دل شاد».
‫بیا، نگرانی رو بذار برای بعد از غذا خوردن. ‫یا در حین نگرانیت غذات هم بخور. بگو «آه».
‫آه...
‫خیلی خب باشه، اصلا هرچی.
‫شاید اوضاع خودش حل و فصل بشه.
‫نمی‌دونم اوضاع تو چطوره،
‫ولی من اگه 20 میلیون اون بالا رو هم بگیرم، ‫بازم برام کافی نیست.
‫می‌تونم بازی بعدی رو هم دووم بیارم...
‫جونگ‌به.
‫سه سال پیش، اولین باری که اینجا بودم،
‫شنیدم یه بازیکن همین حرف رو زد.
‫و آخر سر،
‫عین بقیه افتاد مرد.
‫پس چرا بهمون کمک نمی‌کنین آقا؟
‫گفتین که قبلا اینجا بودین.
‫بخاطر شما من رای به موندن دادم.
‫حقیقته.
‫بعد از بازی اول، فکر کردم منصرف بشم.
‫و بعدش شما رو دیدم.
‫و با خودم فکر کردم، ‫«یه بازی دیگه. بعدش می‌تونم برم.»
‫منم همین فکر رو کردم.
‫آقا.
‫شما می‌دونین بازی بعدی چیه، مگه نه؟
‫راست میگه.
‫تو قبلا این مسابقه رو بردی ‫پس می‌دونی بازی دوم چیه.
‫قراره چه بازی‌ای بکنیم؟
‫بازی دومی که...
‫ما بازی کردیم، دالگونا بود.
‫«دالگونا»؟ همونی که از ‫آبنبات عسلی یه شکل درمیاری؟
‫درسته.
‫باید یکی از چهار شکلی بهمون ‫نشون دادن رو انتخاب می‌کردیم.
‫خیلی خب پس.
‫خب، بین اون‌ها، کدوم یکی از همه آسونتر بود؟
‫مثلث.
‫و کدوم یکی از همه سخت‌تر بود؟
‫چتر.
‫چتر؟
‫چی...
‫بازیکن‌ها واقعا چتر رو هم انتخاب کردن؟
‫روحشون هم خبر نداشت بازی از چه قراره ‫واسه همین شرط می‌بندم دخلشون اومده بود.
‫مگه نه؟
‫صبر کنین. این یعنی همه‌مون ‫باید مثلث رو انتخاب کنیم.
‫همه باید بتونن از این بازی ‫جون سالم به در ببرن، مگه نه؟
‫هی، صبر کن، صبر کن، صبر کن. ساکت.
‫اگه همه 365 نفر زنده بمونن، ‫اونوقت جایزه همینقدر می‌مونه.
‫اونوقت جونمون رو به خطر میندازیم ‫تا واسه هیچی یه بازی بکنیم.
‫خوبه. این قضیه رو به کسی نمی‌گیم.
‫بین خودمون می‌مونه، ‫پس یعنی فقط خودمون می‌دونیم.
‫- خوبه؟ ‫- درسته. منطقیه.
‫نمیشه.
‫تنها دلیلی که من دارم این رو بهتون میگم ‫اینه که می‌خوام همه رو نجات بدم.
‫وقتی مطمئنم که دالگونا بازی بعدیه،
‫پس به تمام بازیکن‌های اینجا ‫حرفی که به شما زدم رو می‌زنم.
‫ولمون کن بابا.
‫تو چه شکلی انتخاب کردی گی‌هون؟
‫هی، مامان؟ مامان، مامان! ‫همین الان یه چیز مهم فهمیدم.
‫اون کجاست؟
‫مامان؟
‫بیا، اینم بخور.
‫الان باید برای دو نفر غذا بخوری. ‫یالا.
‫تخم مرغ داره. ‫وقتی حامله‌ای خیلی مفیدن.
‫عزیزم، من تو محله‌مون ‫بچه‌های خیلی‌ها رو به دنیا آوردم.
‫تعداد دقیقش از دستم در رفته.
‫از لحظه‌ای که شکل بدنت و نحوه
‫راه رفتنت رو دیدم فهمیدم. ‫برام واضح بود.
‫و اونطور که به نظر میاد، ‫خیلی زود موعد زایمانته. درست میگم؟
‫و فشرده کردن شکمت هیچ کمکی نمی‌کنه.
‫ممکنه با مخفی کردنش به خودت ‫و بچه‌ت آسیب بزنی. اصلا کار خوبی نیست.
‫واسه همین یکم پیش درد داشتی.
‫چیزی که فکر می‌کنین نیست.
‫چطوری از این جای وحشتناک سر درآوردی؟
‫- مامان، داری چیکار می‌کنی؟ ‫- ترسوندیم!
‫- الان وقت دوست پیدا کردن نیست. ‫- چرا نیست؟
‫هی هی، یه دقیقه صبر کن. باشه فهمیدم.
‫گوش کن. غذات رو تموم کن
‫و اگه چیزی غیرعادی به نظر رسید، ‫سریع بیا پیش من.
‫- مامان، گفتم بیا اینجا. ‫- تخت من اونجاست. مراقب خودت باش.
‫چیه؟ چی رفته تو جلدت؟
‫میشه یه سوالی بپرسم؟
‫چرا اینجایی؟ ‫چرا دوباره برگشتی؟
‫گفتی بازی رو بردی، از اینجا خارج شدی.
‫و این یعنی تو 45.6 میلیارد وون برنده شدی.
‫همه‌ش رو خرج کردی؟
‫دوباره شرط بندی رو شروع کردی؟
‫اون پول مال من نیست.
‫اون پول خون کساییه که اینجا مردن.
‫این پولایی که اونجان هم همینطور.
‫همچین فکری کردن چه فایده‌ای داره؟
‫هرچی نباشه، ‫اینطوری نیست که خودت کسی رو کشته باشی.
‫و این طرز فکر، باعث نمیشه ‫اونا به زندگی برگردن.
‫اگه همونطور که ازت خواسته بودم، ضربدر رو زده بودی، ‫همه‌مون می‌تونستیم زنده از اینجا بریم بیرون.
‫می‌تونستی جون همه رو نجات بدی.
‫درسته. من آخرین نفری بودم ‫که دایره رو فشار دادم.
‫اما فقط من نبودم.
‫182 نفر دیگه هم بودن ‫که می‌خواستن اینجا بمونن.
‫آره، ولی 182 نفر دیگه هم بودن ‫که می‌خواستن از اینجا بزنن به چاک.
‫اگه دایره رو فشار نمی‌دادم...
‫اگه ضربدر رو می‌زدم و همه می‌رفتیم خونه،
‫فکر می‌کنی ممنونم می‌شدن؟
‫اگه یکی از اینا چند سال بعد من رو می‌دید،
‫فکر می‌کنی بهم می‌گفتن ‫خوشحالن که رای به رفتن دادم؟
‫که یه زندگی عالی نصیبشون شده؟
‫خیلی خب، کافیه.
‫همینه که هست. ‫نیازی نیست به هم انگشت اتهام نشونه بریم.
‫همه ما تو یه قایقیم. ‫همه اینجا مشکلات خودشون رو دارن.
‫فقط باید روی بردن بازی فردا تمرکز کنیم. ‫باشه؟
‫ما کسی رو پیشمون داریم ‫که قبلا بازی رو برده.
‫اگه به عنوان یه تیم کار کنیم،
‫اونوقت نیاز نیست نگران چیزی باشیم. ‫متوجهین؟
‫درست میگه دوستان.
‫میگی باید به عنوان یه تیم کار کنیم، درسته؟
‫موافقم. تا تهش باهاتم.
‫تو کی هستی؟
‫آه، هیونگ.
‫ته‌هو. در خدمت شما.
‫کانگ ته‌هو هستم.
‫- آه، ته‌هو. ‫- بله.
‫می‌شناسمت؟
‫یکم پیش، وقتی آقای 456 گفتن «ایست!».
‫عاشقش شدم. فورا طرفدارشون شدم.
‫دوست دارم همه‌تون رو بیشتر بشناسم. ‫لطفا بهم یه فرصت بدین هیونگ.
‫«ایست!» خیلی کف کردم.
‫- صبر کن. صبر کن. ‫- چی... چی شده هیونگ؟
‫نیروی دریایی؟
‫بله، چطور؟
‫کدوم یگان؟
‫اوه.
‫صبر کن.
‫پیروزی به هر قیمت! قربان!
‫یگان 1140 قربان!
‫آزاد!
‫«ته‌هو».
‫تعجبی نداره حس خوبی بهت داشتم.
‫- قربان! ‫- من یگان 746 بودم. خوش اومدی تفنگدار.
‫ناامیدتون نمی‌کنم قربان!
‫قربان! قربان!
‫نظمت رو دوست دارم!
‫ممنون قربان!
‫قربان!
‫آخ. خوشمزه‌ست؟
‫من نتونستم چیزی بخورم.
‫اونهمه خون و خونریزی شد، ‫اونهمه آدم تیر خوردن،
‫اونوقت تو هنوز اشتها داری؟
‫گوش کن، سرمایه‌گذاری تو ‫اون کوین زندگی منم داغون کرد.
‫منم عین تو اومدم اینجا که پول دربیارم.
‫درسته، پول! ‫به نفعته کلی پول دربیاری.
‫بخاطر تو و اون رمز ارز لعنتیت،
‫هرچی از رپ کردن ‫درآورده بودم رو به فنا دادم.
‫بیشتر از 500 میلیون وون بود.
‫300 هم مال من بود.
‫به نفته اینجا عملکرد خوبی داشته باشی، ‫چون وقتی از اینجا بریم بیرون،
‫پولی که بهمون بدهکاری رو میدی.
‫خیلی خب، فهمیدم. میشه حالا تمومش کنی؟ ‫بذار غذام رو بخورم...
‫به عنوان یه نی قلیون، ‫خیلی غرق غذایی.
‫پسش بده.
‫نمی‌خوام.
‫اگه برنج باارزشت رو خیلی می‌خوای، ‫بذار تانوس شخصا بهت بخوروندش.
‫خوشمزه بود؟
‫- حرومزاده! ‫- از روش بلند شو، کله‌کیری.
‫عوضی لاشی.
‫- گمشو. ‫- عنتر!
‫مادرجنده!
‫می‌دونی بخاطر توی کله‌کیری ‫چقدر پول از دست دادم؟
‫- مادرجنده! ‫- بذار منم بزنمش.
‫- لاشی... ‫- هی، بکش کنار.
‫باید از هرچیزی که میدم بخوری ‫ممنون باشی! مشکل چیه؟
‫اوه، اینهمه انرژی داشتن. ‫جوون بودن خیلی خوبه.
‫اگه ادامه پیدا کنی، آسیب جدی می‌بینه.
‫یکی باید مداخله کنه، مگه نه؟
‫آره، همینطوره.
‫من؟
‫هی، بچه‌ها. چی باعث شده فکر کنین ‫می‌تونین اینطوری رفتار کنین؟
‫مخصوصا وقتی مردم دارن غذا می‌خورن. ‫اونم جلوی بزرگترهاتون.
‫به این کار میگن بی‌ادبی، ‫بگذریم که دارید دو به یک دعوا می‌کنید.
‫خجالت بکشید.
‫توام مثل بقیه اینجایی. ‫واسه ما سخنرانی نکن...
‫بابابزرگ.
‫چطوره بجای اینکه واسه من وراجی کنی،
‫بری خونه‌تون و سر بچه‌های خودت داد بزنی؟
‫چی گه خوردی؟
‫گفتم، برو واسه بچه‌های خودت سخنرانی کن.
‫هی، مرتیکه...
‫حرومز...
‫وایستا. یه دقیقه وایستا.
‫غلط کردم.
‫خواهش می‌کنم. نمی‌تونم...
‫ببخشید.
‫حرف نداشت!
‫آفرین! عالی بود!
‫کارت خوب بود!
‫پشمام رفیق!
‫قضیه اون یارو چیه؟
‫اونم تنفگدار سابقه؟
‫توجه کنید. ‫برنامه کاری امروز به پایان رسیده است.
‫تمام کارکنان در حال کار، ‫لطفا به اتاق‌های خود برگردید.
‫نایون!
‫- شما قیمش هستین؟ ‫- بله، من باباشم.
‫لطفا ببریدش به بیمارستان دانشگاه سوهیون.
‫تمام اندوهم رو ازم بگیر ‫و در هوا محوش کن.
‫مامان. مامان، خوابیدی؟
‫عزیزم، اشتباه کردم.
‫ببخشید. همش تقصیر منه. ‫ببخشید. ببخشید.
‫ببخشید.
‫اگه فعلا نمی‌خواین بخوابین، ‫میشه صحبت کنیم؟
‫بله.
‫بهش فکر کردم و دیدم یکم پیش ‫پام رو از گلیمم درازتر کردم.
‫می‌خواستم معذرت‌خواهی کنم. ببخشید.
‫اوه... اشکالی نداره.
‫این من بودم که گفتم همش تقصیر توئه.
‫- کار اشتباهی بود. ‫- اشکالی نداره.
‫زنم خیلی مریضه.
‫تشخیص دادن که سیروز حاد داره ‫و به یه کبد جدید نیاز داره.
‫وقتی داشتن ازش اون آزمایش‌ها رو می‌گرفتن،
‫متوجه شدیم که حامله هم هست.
‫بیمارستان پیشنهاد داد بچه رو سقط کنیم،
‫اما اون می‌خواد بچه رو نگه داره.
‫حتی اگه به معنی مرگ خودش باشه.
‫زنم، خب...
‫کله‌شق حق مطلب رو ادا نمی‌کنه.
‫وقتی یه تصمیمی می‌گیره ‫دیگه نمیشه باهاش بحث کرد.
‫نمی‌تونیم یه اهدا کننده براش پیدا کنیم، ‫و اون روز به روز حالش بدتر میشه.
‫من هرچقدر می‌تونستم پول قرض کردم، اما...
‫هنوزم کافی نیست.
‫اوضاع خیلی وخیم شد.
‫بعد یکی از قدیمی‌ترین ‫مشتری‌هام درباره اوضاعمون شنید.
‫اومدن پیشم، گفتن می‌خوان بهم کمک کنن.
‫پس ازشون پول قرض کردم.
‫رشوه نبود، اما شبیه رشوه بود.
‫پس تو دردسر افتادم و از کارم اخراجم کردن.
‫بعد از این که سال‌ها بهترین کارمندشون بودم.
‫وارد این بازی‌ها شدن آخرین امیدم بود.
‫متوجهم،
‫آقای 456، حرفتون درباره ‫پول جایزه رو می‌فهمم.
‫واقعا میگم.
‫اما بازم...
‫باید اون جایزه رو ببرم، ‫حتی اگه به قیمت جون بقیه تموم بشه.
‫می‌خوام ازش استفاده کنم...
‫تا جون زنم و بچه‌مون رو نجات بدم.
‫و برام مهم نیست چطوری به دستش میارم.
‫ببندش.
‫چرا؟ نمی‌تونیم از هیچکدوم ‫از اعضاش استفاده کنیم؟
‫این دیگه چه وضعیه؟
‫چی شده؟ بقیه‌ش کجاست؟
‫هیچکدوم از اعضاش به درد نمی‌خوردن.
‫این یکی خیلی وقته مرده ‫و فقط تونستیم چشم‌هاش رو نجات بدیم.
‫بهتون گفتم نکشیدشون. اگر چیز خوبی ‫بخوایم زنده نیازشون داریم.
‫درباره چی داری صحبت می‌کنی؟ ‫من چند تارو برات زنده گذاشتم.
‫خب، یکی دیگه مغز اون یارو ‫رو ترکوند تا کار رو تموم کنه.
‫اونی که اونجاست هم همینطور.
‫یه گلوله به پاش زد، ‫و بعد یدونه داخل کله‌ش.
‫کی داره این گوهو می‌خوره؟
.‫هویت تایید شد
.‫قربان. از اتاق جراحی گزارش میدم
‫وضعیت چطوره؟
‫خب، قربان، به خیلیا در سینه .‫و یا سر شلیک شد و سریعاً مردند
‫به کسانی که زخم مرگبار نداشتند .‫دوباره شلیک شد تا مرگشون تایید شه
.‫پس خیلی جنس قابل استفاده‌ای نداریم
‫کی گلوله‌هارو شلیک کرد؟
‫فکر می‌کنم شماره 011 بود.
‫شماره 011.
‫افسر می‌خواد تو رو ببینه.
.‫هویت تایید شد
‫شما می‌خواستید من رو ببینید، قربان؟
‫نقابت رو دربیار.
‫بهت گفتم اگر قرار نیست ‫بهمون کمک کنی، دخالت نکنی.
‫شنیدم که به بازیکنایی که ‫هنوز داشتند نفس می‌کشیدن،
‫شلیک کردی تا مرگشون رو تایید کنی.
‫من مسئولیتی که بهم داده شد رو انجام دادم.
‫چقدر از وقتی...
‫هم رو ملاقات کردیم گذشته؟
‫در این شرایط دیگه یادم نمیاد.
‫اگر درست خاطرم باشه...
‫درست حوالی هفت سال پیش بود.
‫اولین باری که اومدم تا ببینمت،
‫روی تخت اون بیمارستان ‫خاک خورده و قدیمی خوابیده بودی
‫همینجوری به سقف مثل یه زامبی زل زده بودی.
‫نمی‌تونستم باور کنم که تو ‫تیمی که دنبالت بود رو با یه اسلحه کشتی
‫و از حصار های خط مرزی جلو رفتی،
‫بدون هیچ‌گونه کمکی.
‫من توی اون تخت دیدمت و ‫برات احساس تاسف کردم.
‫پس تصمیم گرفتم بهت ‫شانسی برای شروع دوباره بدم.
‫و من همیشه از کمک شما ‫سپاس‌گزارم قربان.
‫پس باید کاری رو بکنی که بهت گفته میشه.
‫قربان، بعید می‌دونم چنین کاری کنم.
‫نگرانی که رئیس قراره متوجه بشه؟
‫لازم نیست نگران این باشی.
‫دفعه پیش گذاشتیم یکی از بازیکنا
‫در ازای اطلاعات درباره بازی‌هایی ‫که قرار بود انجام بدن جراحی‌هارو انجام بده.
‫این دفعه، خودمون واقعا یک دکتر آوردیم اینجا.
‫امکان نداره کسی چیزی درباره‌اش ‫متوجه بشه و اگر هم کسی متوجه بشه...
‫به من مربوط نیست.
‫پس چی بهت مربوطه؟
‫وقتی منو دیدی گفتی...
‫که تو می‌خوای ‫بچه‌ای که رها کردی رو پیدا کنی.
‫و اگر این کار رو بکنم، تو هرکاری می‌کنی.
‫چیزی عوض شده؟
‫قبلا وقتی اولین بار بهم گفتی ‫که باید اینجا چیکار کنم
‫جوری که گفتی این جور بود که
‫من دارم به مردمی بدون امید کمک می‌کنم
‫تا بدبختی‌شون رو تموم کنند ‫و دیگه مجبور نباشن زجر بکشن.
‫و من باورت کردم.
‫دلیل اینکه اومدم اینجا اینه.
‫شما عوض شدید، قربان، نه من.
‫در هر صورت، اونا خواهند مرد.
‫همه‌ی کاری که ما اینه که از اعضای بدنشون ‫برای کمک به بقیه استفاده می‌کنیم.
‫این چه مشکلی داره؟
‫اگر دیگه با من کاری ندارید، ‫دوست دارم از خدمتتون مرخص شم.
‫ایستگاه پلیس دوبونگ سئول
‫واو، کاراگاه هوانگ، مدتی گذشته.
‫هوانگ جون‌هو!
‫بدون اینکه چیزی به من بگی ‫برگه استعفات رو تحویل میدی؟
‫و چرا داری تماس‌هام رو نادیده می‌گیری؟
‫می‌دونی چیکار کردم تا بعد از گهی که ‫خوردی این رو به مرخصی بدون حقوق تبدیل کنم؟
‫هی، رئیس. تموم شد؟
‫چی؟
‫نیاز دارم بهم کمک کنی، قربان.
‫خیلی خب. تو این وضعیت ‫چه کار دیگه‌ای می‌تونم بکنم هاه؟
‫دنبال اون جزیره کیری بگردم دوباره یا چیزی؟
‫آره.
‫این کصشر دوباره نه.
‫ما باید سریعاً جست‌و‌جو رو شروع کنیم.
‫وقت تلف کردن نه تنها ‫آقای سئونگ رو به خطر می‌اندازه
‫بلکه تمام کسایی که مجبور به ‫بازی کردن هستند رو به خطر می‌اندازه.
‫من گیج شدم. ‫ما خیلی وقت پیش کارمون با این تموم نشد؟
‫لطفا، قربان. این مثل اون نیست. ‫شرایط از اون موقع فرق کردند.
‫اگر الان متوقفشون نکنیم، ممکنه ‫هیچوقت دیگه فرصت این کار رو نداشته باشیم. خب؟
‫- رئیس کیم. ‫- قربان.
‫این چرا دوباره برگشته تو این کار؟
‫تو گفتی پیشرفت کرده.
‫جون‌هو، گوش کن. برو مشاوره. ‫چیزی نیست که ازش شرم داشته باشی...
‫قربان، شما نمی‌شنوید من چی میگم!
‫واقعا قراره بشینید اینجا ‫و بذارید اون همه مردم بمیرن؟
‫چقدر می‌خوای رو این ‫داستان مسخره پافشاری کنی!
‫اگر واقعیه، برام مدرک بیار.
‫ما بر اساس مدرک کار می‌کنیم. مدرک!
‫استعفاش رو قبول کن.
‫کارش از کمک گذشته.
‫اما، من...قربان...
‫اوه، عجب فاجعه‌ای. هی!
‫بهت گفتم این کار نمیده.
‫هیچ راهی نیست که دوباره ‫برگردی سر کار، احمق!
‫قربان! من مطمئن میشم که میره مشاوره، باشه؟
‫قربان، صبر کنید! فقط یک لحظه!
‫می‌بینی؟ بهت چی گفتم؟ ‫پلیس‌ها بی‌مصرف‌اند. هیچوقت نرو پیششون.
‫باید خودمون انجامش بدیم.
‫اگر دو تیم همزمان بگردن شانسی خواهند داشت.
‫آره. کاپیتان پارک از طریق یکی از ‫دوست‌هاش یا هرچی برامون یه قایق دیگه پیدا کرد.
‫و من چند تا آدم جدید استخدام کردم ‫و به دو تیم یک و دو تقسیمشون کردم.
‫خب، عالی. خوبه که می‌شنوم.
‫اگر بازی همین الان شروع شده باشه ‫یعنی حداکثر پنج روز زمان داریم.
‫- باید سریعاً عمل کنیم. ‫- خیلی خب، فهمیدم.
‫من هرچیزی که برای برگشت به آب ‫وقتی هوا خوب شد نیاز داریم رو آماده کردم.
‫به‌زودی می‌بینمت، باشه؟
‫بیخیال، امروز نمی‌نونیم کشتی‌رانی کنیم ‫پس باید یکم آروم بگیری.
‫کاپیتان، مطمئنی فردا ‫می‌تونیم قایق‌هارو ببریم بیرون؟
‫من هواشناسی رو چک کردم ‫و هنوزم خیلی خوب به نظر نمی‌رسید.
‫ببین، پسر.
‫من 30 ساله دارم کشتی‌رانی می‌کنم.
‫تمام این هواشناسی‌های کیری
‫می‌شینن تو کابینشون ‫و هر دقیقه به کامپیوتر زل می‌زنن
‫و قراره به من بگن چه خبره؟
‫خیلی خب. باهات بحث نمی‌کنم. ‫اگر فردا نتونیم بریم تقصیر توئه.
‫خب، چرا اینقدر عجله داری؟ هاه؟
‫جون‌هو و من دو سال دنبال اینجا گشتیم.
‫چطوری قراره حالا پیداش کنیم؟
‫قراره یه راز باشه یعنی ‫ما نمی‌تونیم وارد جزئیاتش بشیم.
‫ما یکی رو می‌شناسیم ‫که الان واقعا توی جزیره‌ است.
‫امیدوارم خوب باشه.
‫مردی که تو بازی‌ها بود؟
‫هاه؟
‫کی....
‫صبر کن، کاپیتان. ‫تو درباره آقای سئونگ می‌دونی؟
‫اوه، خب، جون‌هو یجورایی بهم گفت.
‫تو می‌دونی؟ ‫پس من می‌تونم بهت کل داستان رو بگم.
‫خب این یارو، سئونگ جی‌هون
‫گویا چند سال پیش این بازی‌هارو برنده شد.
‫می‌خواد روی کسایی که ‫اداره‌شون می‌کنن تلافی کنه
‫پس این ردیاب رو ‫توی دندون آسیابش قایم کرد
‫و خودش به تنهایی رفت به جزیره.
‫فقط، ما نمی‌تونیم چطوری متوجه ما شدن.
‫یعی تمام داستان‌های عجیبی که ‫جون‌هو می‌گفت حقیقت دارن؟
‫آره.
‫من تمام این کارارو،
‫جست‌و‌جو درباره این جزیره مرموز رو کردم
‫چون با اون پسر وقتی ‫زندگیش رو نجات دادم ارتباط گرفتم.
‫اه، فکر می‌کردم همه‌ی این کصشرا توی سرش بوده،
‫با این بازی‌ها و اون 45.6 میلیاردی که برده شد.
‫کاپیتان، منم اول مثل شما ‫این چرت و پرت هارو باور نمی‌کردم.
‫اما واقعیه. مثل این نوشیدنی ‫که جلوی شماست واقعیه.
‫من با چشمان خودم ‫اون مردای نقاب‌دار رو دیدم.
‫تو این کلاب، یکی از اونا ‫توی گردنم بهم شوک زد.
‫مردای نقاب‌دار بهت شوک زدن؟
‫- آره! ‫- اوه، حالا می‌فهمم.
‫به خاطر همینه که ‫این همه آدم با خودت آوردی، آره؟
‫اوه، کیر توش.
‫اون چشم‌ها، ‫قطعا شوخی بردار نیستن.
‫- مثل هجوم کوسه‌ها. ‫- گوش کن، کاپیتان.
‫این کسایی که ‫ما باهاشون سر و کار داریم، بی‌رحمن.
‫ما داشتیم دنبالشون می‌گشتیم وقتی رئیسم...
‫به هر حال، حالا تو همه چیزو میدونی.
‫این چیزیه که باهاش کار داریم. فهمیدی؟
‫یا همه‌مون زنده می‌مونیم، ‫یا همه‌مون می‌میریم.
‫هیچکس قرار نیست بمیره.
‫من اون قایق رو ‫تا الان 10 ساله که دارم. باشه؟
‫تمام این مدت،
‫حتی یک حادثه هم توی اون رخ نداده.
‫حتی یه انگشت کوفته نشده.
‫هی. من این رو به عهده دستای توانات می‌ذارم.
.‫بازیکنان، به بازی دوم خوش اومدید
.‫ما به‌زودی شروع می‌کنیم
‫مثلث آسون‌ترینشه، آره؟
‫آره.
‫وایسا، وایسا، وایسا، چی؟ ‫این چه شکل کوفتیه؟
‫حتی یه نیروی دریایی سابق ‫هم نمی‌تونه درش بیاره!
‫واقعا؟ این درآوردنش آسون‌ترینه؟
‫اوه، خدا، این چیه؟ چه خبره؟
‫همه قراره بمیرن چون ‫این یارو گفت مثلث رو بردارید!
‫من نگفتم...
‫تو به همه گفتی که برن اینجا.
‫چطور قراره درستش کنی؟ ‫چیکار قراره کنی تا درست شه؟
‫- این... ‫- تو گفتی قبلا این رو بازی کردی!
‫- من... ‫- چطور قراره این رو درست کنی؟
‫همه‌مونو به کشتن میدی! تقصیر توئه!
‫تقصیر توئه! تقصیر توئه!
‫تقصیر توئه!
‫خوب به‌نظر میای.
‫جون‌هی!
‫پس واقعاً نمی‌دونستی من این‌جام؟
‫فکر می‌کردم عمداً داری ازم چشم‌پوشی می‌کنی.
‫با عقل جور در میاد.
‫اگه مسئله درباره‌ی تو نباشه، ‫هیچ اهمیتی نمی‌دی.
‫تو این‌جا چی‌کار می‌کنی؟؟
‫خودت چی فکر می‌کنی؟
‫خودت بهم گفتی که اون رمز ارز رو بخرم. ‫یادت رفته؟
‫تو...
‫ها. گمونم اینو یادت نرفته.
‫سقط‌ جنین چی؟ ‫گفتی می‌خوای انجامش بدی.
‫خب، انجامش ندادم.
‫اگه هیچ پولی نداری، ‫چطور انتظار داری یه بچه رو بزرگ کنی؟
‫پول هم در میارم.
‫اون‌قدری که بتونم بدهی‌هامو بدم ‫و خونه پیدا کنم.
‫خودم تنهایی انجامش میدم. ‫چون بچه‌ام هیچ‌وقت قرار نیست بفهمه پدرش کیه.
‫پس تو هم فقط به‌خاطر پول این‌جایی؟
‫یه نگاه به خودت بنداز. تو چطور...
‫یه زن حامله چطور می‌تونه این‌جا دوام بیاره؟
‫من درخواست کمک نکردم، ‫پس خواهشاً ادای نگران بودن درنیار.
‫چرا الان این شکلی بشی؟
‫اومدی همینو بگی؟
‫نه. می‌خواستم کبودی‌هاتو ببینم.
‫بهت میان.
‫لطفاً توجه بفرمایید.
‫بازی دوم به‌زودی آغاز می‌شود.
‫لطفاً از دستورالعمل کارکنان پیروی کنید
‫و به‌سرعت خود را به سالن بازی برسانید.
‫- اکنون، دستورالعمل را تکرار می‌کنم. ‫- هی.
‫- وقتی بیرون رفتیم، باید با هم صحبت کنیم. ‫- بازی دوم به‌زودی آغاز می‌شود.
‫- لطفاً از دستورالعمل کارکنان پیروی کنید. ‫- قبلاً سعی کردم برم.
‫و به‌سرعت خود را به سالن بازی برسانید.
‫نتونستم، چون تو می‌خواستی بمونی.
‫گی‌هون.
‫تیم مثلث.
‫خیلی‌خب، رفیق، ما همه روت حساب باز کردیم.
‫اوه...
‫اوهوم.
‫چی داری؟
‫نگرانش نباش.
‫وقت بازیه. بریم تو کارش.
‫فقط مثلث رو انتخاب کن.
‫بازیکنان، به بازی دوم خوش‌آمدید.
‫به‌زودی بازی را شروع می‌کنیم.
‫این بازی به‌صورت تیمی انجام می‌شود.
‫لطفاً در طی ده دقیقه‌ی پیشِ رو، ‫به گروه‌های پنج نفره تقسیم بشوید.
‫اکنون دستورالعمل را تکرار می‌کنم.
‫این بازی به‌صورت تیمی انجام می‌شود.
‫به شما ده دقیقه فرصت داده می‌شود ‫تا به گروه‌های پنج نفره تقسیم بشوید.
‫ولی «دالگونا» که بازیِ تیمی نیست، مگه نه؟
‫هنوز هم بازی‌مون «دالگونا»ئه، نه؟
‫اوه...
‫فکر نکنم این‌طور باشه، نه.
‫اگه دالگونا نیست، پس چیه؟
‫نمی‌دونم داریم چیو بازی می‌کنیم.
‫چی؟! تو که گفتی یه‌بار قبلاً این‌ها رو گذروندی.
‫با مثلث، یادت رفته؟
‫یا داشتی دروغ می‌گفتی؟
‫- نمی‌دونم، متاسفم. ‫- متاسفی؟!
‫دیگه مثل دیروز از خود راضی نیستی.
‫حالا می‌خوای به اون‌هایی که ‫به‌خاطر چرندیاتت وایستادن چی بگی؟؟
‫چطور می‌خوای وضعیتو درست کنی؟
‫کافیه.
‫لطفاً از هم‌اکنون تیم‌بندی‌هایتان را شروع کنید.
‫آره، خودتو به زحمت ننداز.
‫اصن چرا سعی می‌کنیم با این ‫حروم‌زاده‌ی روانی حرف حساب بزنیم؟
‫به‌هرحال، باید دست کثیف‌شو می‌خوندیم.
‫هیونگ، باعث افتخارم میشه اگه هم‌تیمی من بشید.
‫آره حتماً، بازی‌ها رو برنده شدی، کسخل روانی.
‫مثلث دالگونا. ‫عجب کسشری.
‫هیونگ، با کی هم‌تیمی بشیم؟
‫این دالگونا نیست؟
‫درست شنیدم؟؟
‫- مثل اینکه آره. ‫- پس حالا چی‌کار کنیم؟
‫- بیا بریم. ‫- بریم؟ کجا بریم؟
‫باید یه تیم خوب پیدا کنیم. ‫قدم بعدی اینه.
‫حالا بجنب، وگرنه تو تیم خوبی نمی‌‌افتیم.
‫باشه.
‫واقعاً متاسفم.
‫راست‌شو بخوای، ‫من هنوز هم بهت اعتماد دارم.
‫اگه برات مشکلی نداره، ‫دلم می‌خواد هم‌تیمی باشیم.
‫آره. نمی‌دونم داریم چی‌کار می‌کنیم، ‫ولی به‌هرحال باید مرد باشیم و سعی‌مونو بکنیم.
‫این بازی‌ها مال بچه‌هان به‌هرحال.
‫من و این، بچه که بودیم ‫کلی از این بازی‌ها می‌کردیم.
‫و من هم باهاش هم‌نظرم.
‫قربان، من با شما سه نفر هم‌بازی میشم.
‫اگه با هم همکاری کنیم، ‫هیچی جلودارمون نمیشه.
‫آره خوب گفتی مارین
‫به‌هرحال خیلی ابروریزی می‌شد... ‫فکر کن نیروی دریایی دالگونا بازی کنه.
‫- نیروی دریایی! ‫- اگه می‌خوایم این کارو بکنیم،
‫پس می‌خوام بازی‌ای بکنم که ‫ارزش ریسک‌شو داشته باشه.
‫یه چیزی مثل «باک باک» یا «بازی مرکب». ‫درست نمیگم؟
‫آره!
‫قربان، قسم می‌خورم برای پیروزی ‫جون‌مو به‌خطر بندازم.
‫خیلی‌خب، وقت‌شه یه عضو دیگه رو هم انتخاب کنیم.
‫هیونگ، می‌تونید رو من حساب کنید. ‫میرم نفر پنج‌مو پیدا کنم.
‫باشه تفنگدار. برو یه آدم دلیرِ دیگه ‫برامون پیدا کن، شیرفهم شد؟
‫بله قربان! بله!
‫مرخصی.
‫جون‌هی.
‫بیا با هم تمومش کنیم.
‫مرسی، ولی نمی‌خوام.
‫- ولی نیاز داری وارد یه تیم بشی. ‫- نه تیمی که تو توش باشی.
‫بیخیال، ادای قوی بودن درنیار.
‫یه نگاه به خودت بنداز، ‫فکر کردی کس دیگه‌ای می‌ذاره بیای تو تیمش؟
‫به تو چه آخه، هان؟ ‫خودم از پسش برمیام.
‫گوش کن، ببخشید که هیچ‌وقت بهت زنگ نزدم.
‫اوضاع برای من هم خیلی به‌هم ریخته بود.
‫می‌دونی که بعد از اون قضایا چقدر آدم روانی
‫می‌خواستن بهم صدمه بزنن.
‫شیش ماه به هیچ‌کدوم از تماس‌هام پاسخ ندادی.
‫فکر کردم مردی، کسکش.
‫متوجه‌ام. و واقعاً متاسفم.
‫حالا میشه لطفاً هم‌تیمی بشیم؟
‫اگه نتونی زنده از این‌جا بیرون بیای،
‫هیچ‌وقت نمی‌تونی این بچه رو به‌دنیا بیاری.
‫بهت اعتماد ندارم.
‫تو هیچی نیستی. برای من مردی.
‫- ولی شاید فایده نداشته باشه. ‫- هی. ببین، اون یکی چی؟
‫- چون شبیه دونده‌هاست؟ ‫- اوهوم.
‫گفتم که، مطمئن نیستیم مسابقه‌ی دو باشه...
‫اگه به یه هم‌تیمی دیگه نیاز دارید، من...
‫راستش همین‌جوری خوبیم.
‫عذر می‌خوام.
‫خواستم بگم... ‫دوست دارید با هم بازی رو انجام بدیم؟
‫- فقط به نیروی بدنی بستگی داره. ‫- هی، سلام. به دو نفر نیاز دارید، درسته؟
‫اوم، ما دو نفر هستیم. ‫به‌نظرتون میشه بهتون بپیوندیم؟
‫اوه، آره، حتماً. عالیه.
‫- خب، اون یکی‌تون کجاست؟ ‫- آم...
‫شرمنده، رفیق.
‫می‌دونی، ما دنبال یه‌چیز دیگه‌ایم.
‫آها، متوجه‌ام.
‫یه راهی پیدا کن این مامان بزرگو دور بنداز، ‫تا ما بذاریم بهمون ملحق بشی. چطوره؟
‫این مامان بزرگ درواقع مادرمه.
‫یونگ‌سیک، به این مردها ملحق بشو، باشه؟ ‫مادرت راه خودشو پیدا می‌کنه.
‫اه! محض رضای خدا، مامان، میشه دست برداری؟
‫ولت نمی‌کنم.
‫جریان چیه، چرا اخم کردی؟
‫معمولاً خیلی شلوغی و رئیس‌بازی درمیاری! هان؟
‫هی، منو ببین. ‫می‌خوام تو اون چشم‌ها آتیش ببینم، فهمیدی؟
‫زود باش، مثل همیشه بهم گیر بده، ‫فحش بده، فریاد بکش!
‫ای بچه پررو، جوری بزرگت نکردم که ‫تو صورت مامانت فریاد بکشی.
‫- ای کثافت! ‫- آره!
‫- باید یاد بگیری به بزرگ‌ترهات احترام بذاری! ‫- ایناهاش. این چیزیه که لازم داشتی.
‫اوه. بیا، ببین، ببین، ‫این طرف یه تیم هست. می‌بینی؟
‫آخریه.
‫سلام، خوشوقتم.
‫اسمت چیه؟
‫پارک مین‌سو هستم.
‫اصن چرا این‌جا اومدی؟
‫خانم، عذر می‌خوام.
‫ازتون می‌خوام به تیم ما بپیوندید.
‫اوم، اون‌وقت چرا؟
‫نمی‌دونی این کیه؟ ‫خدای رپه، تانوس.
‫♪ نیازی نداری به بشکن ‫نصف جهان رو با یه رپ بده به کشتن ♪
‫هی، صبر کن. ما که نمی‌دونیم چه بازی‌ای ‫می‌خوایم کنیم. انتخاب کردنِ زن...
‫تانوس کبیر ازت حفاظت می‌کنه. نگران نباش.
‫اوه. تانوس؟
‫پس تونستی همه‌ی سنگ‌های ابدیت رو جمع کنی؟
‫معلومه.
‫هر کسی جرات کنه ‫سرِ راهِ شکوهمندیم وایسته رو نابود می‌کنم!
‫از الان به بعد به من بچسب، در امان می‌مونی، حله؟
‫آره، درمورد این...
‫راستش داشتم با یکی حرف می‌زدم، و...
‫عیبی نداره. اون کیه؟
‫اسمت چیه؟
‫اوه. من مین‌سوام.
‫به‌شدت دارم از این یارو ‫حس و حالِ یه بازنده رو می‌گیرم.
‫چه خبرها؟ از آشناییت خوشوقت شدیم، داداش جونم.
‫به دنیای تانوس خوش‌اومدی.
‫چه نازی. یالا بیا.
‫- هیونگ، قربان. یکیو پیدا کردم. ‫- اوه خوبه.
‫- برای برنده شدن زندگی‌شو به‌خطر می‌ندازه. ‫- ها!
‫آماده‌ام، قربان!
‫هی، تو عضو نیروی دریایی بودی؟
‫بله همین‌طوره! یگان 964!
‫این‌جا رو نگاه!
‫با سه نفر از نیروی دریایی توی تیم‌مون، ‫بازی خیلی آسون میشه.
‫نظر شما چیه، بچه‌ها؟ من که ازش خوشم اومد.
‫عذر می‌خوام.
‫به‌نظرتون امکانش هست به شما بپیوندم؟
‫شرمنده ولی همین الان ‫بازیکن پنجم‌مون گیرمون اومد.
‫لطفاً کمکم کنید.
‫من.. باردارم.
‫اوه، وای، شکمش چه گنده‌اس.
‫توجه بفرمایید، دوره‌ی انتخاب ‫تیم به‌زودی به پایان می‌رسد.
‫- می‌خواید... ‫- به دو تا...
‫ای احمق‌های گستاخ! چطور جرات می‌کنید!
‫اول از همه باید دنبال من می‌اومدید. ‫ولی به‌جاش من باید سراغ‌تون می‌اومدم؟
‫توهین‌آمیزه...
‫باید با دستگاه علوفه خردکن تیکه‌تیکه‌تون کنم.
‫دوره‌ی انتخاب تیم اکنون به پایان رسیده است.
‫بازی‌ای که امروز در آن شرکت خواهید داشت ‫پنج‌گانه‌ی شیش‌پاست.
‫اعضای تیم با بسته شدن پاهایشان به هم، ‫بازی را شروع می‌کنند.
‫در هر فاصله‌ی ده متری در مسیر،
‫یکی از اعضای تیم یک بازیِ کوچک انجام می‌دهد.
‫اگر بازیکن برنده بشود،
‫تیم‌اش می‌تواند به‌سوی چالش بعدی حرکت کند.
‫بازی‌های کوچک شامل این‌ها هستند:
‫بازی اول، دکجی.
‫بازی دوم، سنگ پرنده.
‫بازی سوم، گونگ‌گی.
‫بازی چهارم، فرفره.
‫و درنهایت، بازی پنجم، جگی.
‫پنج دقیقه وقت دارید.
‫برای برنده شدن، ‫باید همه‌ی بازی‌های کوچک را تکمیل کنید
‫و پیش از تمام شدن زمان، از خط پایان عبور کنید.
‫- اکنون لطفاً مشخص کنید هر بازی کوچک... ‫- یکیو انتخاب کن.
‫-...به کدام یک از بازیکن‌ها می‌رسد. ‫- انتخاب کن.
‫نظرت چیه؟
‫آخرش هم خوب شد که زن تو تیم‌مون داریم.
‫گونگ‌گی بازی کردی، نه؟
‫اصلاً درک نمی‌کنم. ‫مگه دخترها دیگه گونگ‌گی بازی نمی‌کنن؟
‫نه، حتی یک بار هم نه.
‫هممم...
‫آم، من از پس گونگ‌گی برمیام. ‫آم، من می‌تونم بازیش کنم.
‫یه تفنگدار که گونگ‌گی بلده؟
‫آره، بچه که بودم، چهار تا خواهر بزرگ داشتم.
‫و این یعنی تو خونه باهاشون کلی گونگ‌گی داشتم، ‫پس یاد گرفتم چطور بازیش کنم.
‫معلومه که یاد گرفتی!
‫یه تفنگدار هر کاری می‌تونه انجام بده، درسته؟ هوم!
‫برای بقیه‌اش، باید کسی رو برای هر کدوم ‫انتخاب کنیم که فکر می‌کنیم توش حرفه‌ایه.
‫دکجی با من.
‫حتی درمقابل مردِ مترویی، ‫خیلی بیشتر از اون تونستم برنده بشم.
‫خیلی‌خب، عالیه.
‫پس بازیکن 222 دکجی رو برمی‌داره، ‫و من هم سنگ پرنده رو بازی می‌کنم.
‫با شرکتی که توش کار می‌کردیم آشنایی؟
‫من برای تیم بیسبال‌شون توپ پرتاب می‌کردم. ‫می‌تونم به‌راحتی سنگ پرت کنم.
‫این یعنی فقط جگی و فرفره باقی مونده.
‫کدومشون برات بهتره؟
‫نمی‌دونم، ولی...
‫هرکدوم‌شونو تو گفتی انجام میدم، گی‎هون.
‫اسم‌مو از کجا می‌دونستی؟
‫عا، دوستت که... این‌جاست... ‫شنیدم با این اسم صدات می‌زنه.
‫پس فکر کردم من هم اینو امتحان کنم.
‫این‌جوری اذیت میشی؟
‫اوه، نه، من...
‫نه، مشکلی ندارم.
‫خب پس، گی‌هون، تو چه کاری حرفه‌ای هستی؟
‫اوم، نمی‌دونم، من...
‫گمونم جگی رو بهتر بلد باشم.
‫هوممم. خوبه. پس فرفره با من.
‫- عالیه. ‫- همگی دست‌هاشون رو بیارن جلو. آماده‌اید؟
‫از پسش برمیام.
‫با شماره‌ی سه همه بگید «پیروزی».
‫- یک، دو، سه. ‫- پیروزی!
‫تیم 1 و تیم 2، برای بازی کردن آماده شوید.
‫- بزن بریم! ‫- آرررره!
‫و با این علامت، بازی را شروع کنید.
‫ترتیب‌شو بدیم! وهووو!
‫یک، دو! یک، دو!
‫یک، دو! یک، دو! یک، دو! یک!
‫شما موفق شدید.
‫یک، دو! یک، دو! یک، دو!
‫شما شکست خوردید.
‫یک، دو! یک، دو! یک، دو!
‫خیلی‌خب، تمرکز کنید. ‫این خودشه. تمرکز کنید. بریم.
‫آروم نشونه بگیر، و پرتابش کن.
‫از خط عبور نکنید.
‫آروم باش... خیلی‌خب...
‫لعنتی!
‫یه سنگ دیگه بهم بده، یالا. زود باش.
‫- نه، چی؟ ‫- خیلی‌خب.
‫- بیاید! بزن بریم. ‫- بجنبید.
‫آماده، و... ‫یک، دو! یک، دو! یک، دو!
‫بگیریدش!
‫سنگ پرنده سخته.
‫یه‌بار درست نزنی، ‫جبران کردنش سخت میشه.
‫شما موفق شدید.
‫یک، دو! یک، دو! یک، دو! یک، دو! ‫یک، دو! یک، دو!
‫یک، دو! یک، دو! یک، دو!
‫به گونگ‌گی خوش‌آمدید.
‫شما باید به‌طور متوالی هر سنگ را ‫بالا بیندازید و آن را بگیرید،
‫و سپس همه‌ی پنج سنگ را همزمان بگیرید.
‫پنج‌تا همزمان، خیلی‌خب. فهمیدم.
‫- بیا، این‌جا بشین. ‫- مواظب باش، هواتو دارم.
‫وقت نداریم! باید عجله کنی!
‫هنوز هم وقت داریم. ‫آرامش‌تو حفظ کن و عجله نکن. خوب نشونه‌گیری کن.
‫- و متمرکز بمون. ‫- از پسش برمیای.
‫هنوز هم روبه‌راهیم. می‌تونیم...
‫- بیاید بچه‌ها، حرکت کنید! ‫- آماده، و...
‫یک، دو! یک، دو! یک، دو!
‫- نگاه کن. ‫- خوبه.
‫- پشت و روشون کن. ‫- یه حرکته تمومش کن!
‫شما شکست خوردید.
‫- لطفاً از اول شروع کنید. ‫- ته‌هو.
‫پشت و رو کردنو تمرین کن ‫حالا که داریم صبر میدیم.
‫- باشه. ‫- خوبه.
‫عالی انجامش میدیم. ‫این‌جوریه.
‫می‌بینیش که، نه؟ پرتاب آسونیه!
‫نشونه بگیر و پرتابش کن دیگه! ‫بدو!
‫ای حروم‌زاده، حتی نمی‌تونی یه سنگ پرتاب کنی؟
‫- مگه نگفتی تو این بازی حرفه‌ای هستی! ‫- بریم بگیریمش!
‫بریم!
‫یک، دو! یک، دو! یک، دو!
‫دیدی چی‌کار کرد؟
‫- خیلی‌خب. ‫- خوبه.
‫خوبه، حالا تمومش کن. ‫همه‌اش با یه ضرب. تا بریم بازی بعد.
‫- همه‌اش با یه ضرب. ‫- خرابش نکنی!
‫دورم سر و صدا نباشه!
‫- تونستی! ‫- همه‌شونو گرفتی!
‫شما موفق شدید.
‫- بجنب، بلند شو! ‫- به خط شید. باید سریع‌تر باشیم.
‫- صبر کنید تا دست‌مو بیارم این‌ور. ‫- هی، هی، ببین.
‫- از پسش برمیام. ‫- شتاب نکنی، فهمیدی؟
‫تند نرو. بزنش. یالا. نشونه بگیر.
‫- شما شکست خوردید. ‫- زدش زمین افتاد!
‫بازیکن به بیرون از خط پا گذاشت.
‫قبل از پرتاب کردن حواست به خط نبود؟؟
‫ای احمقِ خر! ‫چرا باید پاتو از خط بگذرونی!
‫کافیه، وقت نداریم. ‫باید سنگه رو برداریم.
‫- خیلی‌خب. بیاید. ‫- حرکت کنید.
‫یک، دو! یک، دو! یک، دو!
‫باید محکم بپیچونیمش. ‫نه، گوش کن، ایرادی نداره. ببین.
‫فقط آروم بمون، ریلکس باش. ‫دوباره امتحانش کن، کارت عالیه.
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب، خیلی‌خب.
‫لطفاً... لطفاً!
‫- ای احمق کسمشنگ. ‫- ای حروم‌زاده.
‫همه‌مونو به کشتن دادی. ‫همه‌مون به‌خاطر تو می‌میریم. وای خدای من.
‫راه بیوفتید.
‫حرکت.
‫- بجنب، برش دار. ‫- باید دوباره سعی کنیم.
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫یالا. برش دار!
‫زود باش برش‌دار!
‫گمونم فرفره رو که خراب کنی، ‫جبران کردنش خیلی بیشتر طول بکشه.
‫یک، دو! یک، دو! یک، دو!
‫ببخشید. مطمئنید که شما فرفره رو می‌خواید؟
‫اگه از خودتون مطمئن نیستید، ‫بذارید من به‌جاتون انجامش بدم.
‫خدایان آسمان‌ها و زمین مسیر رو برمی‌گزینن
‫و مسیر من از قبل رقم خورده.
‫شما احمق‌ها، ‫می‌تونید همون‌جایی که هستید وایستید.
‫از جوری که این جنده بهمون توهین می‌کنه ‫خوشم نمیاد.
‫شمن بودن اونو یه آدم خاص نمی‌کنه.
‫لطفاً...
‫عجله کن، بزن!
‫- تونستم!! ‫- شما موفق شدید.
‫تونستم!
‫تموم شد، تموم شد. زدمش.
‫و پامو هم رو خط نذاشتم!
‫احمق کسمشنگ. ای احمق کسمشنگ!
‫شما موفق شدید.
‫تونستیم! ایول، بزن بریم!
‫- خیلی‌خب. ‫- بجنبید، بجنبید!
‫هی، می‌بینید؟ موفق شدیم. بچه‌ها، من... اوه!
‫نه، صبر کن. شلیک نکن. نه! نکن... این کارو نکن!
‫زمان به اتمام رسید. ‫شما از خط پایان عبور نکردید.
‫بازیکنانی که اعلام می‌کنیم حذف شده‌اند:
‫بازیکنان شماره‌ی 016، 045، 178، 189، 198،
‫198، 254، 286، 341، 395 و 416.
‫ما باید می‌رفتیم!
‫حالا همه‌مون می‌میریم!
‫همه‌مون می‌میریم، چون نصف شماها ‫گفتید می‌خواید ادامه بدید!
‫حالا باید چه غلطی بکنیم؟!
‫فکر کردید قرار نیست مثل اون‌ها بمیرید؟
‫- این تیم‌ها به‌خاطر شما مردن. ‫- چیه؟
‫هی، فکر می‌کنی امکانش هست که ‫طعمِ یکی از اون‌ها رو بهم بچشونی؟
‫هان؟
‫چیزهایی که توی صلیبِ دور گردنت هستن.
‫یکم پیش دیدم یکی‌شونو برداشتی.
‫اصلاً نمی‌دونم داری چه گوهی می‌خوری.
‫اگه دستپاچه بشم و گند بزنم، ‫همه‌مون نابود میشیم.
‫دست‌هامو ببین، داداش. ‫دیوونه‌وار دارن می‌لرزن.
‫- توجه بفرمایید، بازیکنان. ‫- ببین، نام‌سو.
‫- نام‌گیو. ‫- ببین، نام‌گیو.
‫لطفاً صبر کنید تا کارکنان‌مان ‫سالن بازی را تمیز کنند.
‫و پس از آن مسابقه‌ی بعدی آغاز می‌شود.
‫می‌دونی این چیه؟
‫سرمستی؟
‫کتامین؟
‫نه، این یه نسخه‌ی جدیده، ‫و دیوانه‌کننده‌اس داداش.
‫برای تو زیادیه.
‫داداش...
‫وقتی تبلیغ‌کننده بودم، ‫خودم «همه‌شو» انجام دادم، داداش.
‫قبلنا که کلاب می‌رفتی من اون‌جا کار می‌کردم.
‫من همه‌جور کسشر دیوانه‌وار ‫و خارق العاده برات می‌اوردم.
‫ای معتاد کوچولو.
‫چی شده؟
‫اوه، هیچی.
‫اسمت چی بود؟
‫اوم، مین‌سو.
‫مین‌سو.
‫مین‌سو، اون نقل‌وقول قدیمی از ‫یی سون‌شین چی بود؟
‫«آنانی که در پیِ زندگی‌اند خواهند مرد. ‫آنانی که در پی مرگ‌اند زنده خواهند ماند.»
‫همگی گرفتید؟ ‫جوری واردش بشید که انگار درهرصورت قراره بمیرید.
‫به خودتون بگید براتون فرقی نداره که ‫چه بلایی سرتون میاد.
‫ما تو بازی برنده میشیم، پول‌مونو می‌گیریم، ‫و گورمونو از این‌جا گم می‌کنیم.
‫هی، بهمون دستور نده.
‫من؟
‫آره، تو. دست‌های پُر لرزِ خوشگلی داری، کونی.
‫ببینید کی پریود شده!
‫گفتم که نباید بذاریم دختر عضو تیم بشه. ‫زیادی احساساتی‌ان.
‫چقدر رقت‌انگیز.
‫ببین کی داره حرف میزنه... یه موادیِ مضطرب.
‫کیرم دهنت، جنده.
‫همه‌ی بازیکنان، توجه بفرمایید.
‫لطفاً صبر کنید تا کارکنان‌مان ‫سالن بازی را تمیز کنند.
‫و پس از آن مسابقه‌ی بعدی آغاز می‌شود.
‫بازش کن.
‫این یه دستوره.
‫می‌تونی منو نجات بدی.
‫دو تیم بعدی لطفاً بلند شوند.
‫هی، به من نگاه کن.
‫اسم من چو هیان‌جوئه.
‫اسم شما چیه؟
‫یونگ‌می.
‫کیم یونگ‌می.
‫گوش کن، از همون لحظه‌ای که ‫خواستی با هم بازی کنیم،
‫من بهت باور داشتم.
‫می‌تونستم احساس کنم چقدر شجاعی، یونگ‌می.
‫حالا می‌خوام همون‌قدری که من بهت باور دارم، ‫به خودت باور داشته باشی.
‫می‎تونی این کارو کنی؟
‫سعی خودمو می‌کنم.
‫درسته. من جانگ دویانگ هستم، ‫و جنگ کره رو تونستم پشت سر بذارم.
‫و می‌دونم که یه مشت بازیِ بچگونه ‫قرار نیست منو به کشتن بدن.
‫خیلی‌خب، بیاین تمومش کنیم. ‫با همدیگه، می‌تونیم برنده بشیم.
‫درسته، و من هم پسرِ جانگ گوم‌جا هستم، یک بقاجو.
‫پارک یونگ‌سیک. سلام.
‫و شما؟ اسم‌تون؟
‫سون‌نیو.
‫شمنِ دریا.
‫هم‌تیم‌ها، گوش کنید. ‫با هم می‌تونیم از پسش بربیایم.
‫متوجه‌اید؟ ‫بیاید به همه‌ی بازیکنان این‌جا نشون بدیم که
‫این بازی‌ها برامون هیچی نیستن.
‫می‌دونم که می‌تونیم انجامش بدیم.
‫تیم 3 و تیم 4، آماده‌ی بازی کردن بشوید.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.