دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫- اینجا واحد امداد و نجاته. ‫- کمک!
‫یه تیم باید همین دور و برا باشه.
‫باد داره هلشون میده ‫سمت پل.
‫یکی بهشون کمک کنه!
‫آمبولانس! آمبولانس!
‫افسر ویدیا جیوتی ‫داره میاد.
‫رسانه ها چطوری انقدر سریع خودشونو رسوندن؟
‫کمک!
‫- کمک! ‫- جون سالم به در بردن.
‫آمبولانس کجاست؟ تو! برو عقب!
‫- خانم! ‫- عجله کنید!
‫برید کنار!
‫جمعیت رو متفرق کنید.
‫- بذارید خانم بیاد. ‫- خانم وی‌جی اینجاست.
‫چه اتفاقی افتاده؟ دارید چیکار می‌کنید؟
تنظیم زیرنویس : قـاسـم سـمـنـگـانـی ‫مترجم : تالاپاتی
‫دارید چیکار می‌کنید؟ ولم کنید!
‫با من حرف بزن، سومیا.
‫دروو سود سعی کرد اون بالا منو بکشه.
‫- چه چرندیاتی! داره دروغ میگه! ‫- ساکت!
‫"دو کارت"
‫"سه ماه قبل "
‫سلام، یه تصادف کامیونی ‫کنار لیمو تاون اتفاق افتاده.
‫بیا، گوپلو. گوپلو، یه چیزی بخور.
‫- نمیخوای قوی بشی؟ ‫- چه خبره؟
‫هان؟
‫بدبختی شد. فیوز پریده.
‫حالا کی تو این سرما بره درستش کنه؟
‫من نمیرم.
‫خانم، شما هر روز ‫اون خرگوش بیچاره رو
‫میارید کلانتری.
‫- خب که چی؟ ‫- جاش اینجاست؟
‫مادرم حدود یه ماه پیش فوت کرد.
‫و حالا اون یتیم شده.
‫میخوام یکی به فرزندی قبولش کنه.
‫- تو پدرش شو. ‫- من؟ خدای من، چه فکرهای عجیب غریبی میکنی!
‫اونجاست! اونجاست.
‫- این یکی، درسته؟ ‫- بله.
‫یه سوال کاری دارم.
‫- چی؟ ‫- داستان‌های جالبی درباره شما شنیدم.
‫شما حتی برادر خودتون رو هم انداختید زندان!
‫برای شش ماه، درسته؟
‫اگه این کارو نمیکردم، ‫هیچوقت تغییر نمیکرد.
‫باشه.
‫اما اون گوشت و خون خودته؟ درسته؟ هان؟
‫- خانواده، خانواده‌ست. ‫- قانون هم قانونه.
‫باید دیگه فیلم خانوادگی نگاه کردن رو کنار بذاری.
‫فیلم ترسناک انتخاب بهتریه. هوم؟
‫اونوقت میفهمی زندگی واقعی یعنی چی.
‫خانم، سرکار لالیت با شما کار دارن.
‫- بیا، سیم رو درست کن. ‫- چشم.
‫جناب!
‫هنوز دارید سعی می‌کنید ‫به آب و هوای دیوی‌پور عادت کنید.
‫خب، دارامپور ‫انقدر سرد نمیشه، جناب.
‫ویدیا جیوتی. میدونید که ‫اسم خیلی پرمعنایی دارید.
‫ویدیا یعنی دانش، جیوتی یعنی نور الهی.
‫اما من که نوری نمیبینم، جناب.
‫سه ساله که تو دارامپور ‫توی همین درجه موندم و ترفیع نگرفتم.
‫شما تو کارتون خیلی خوب هستید، وی‌جی.
‫اونقدر خوب
‫که ترفیع دادنت یه چالشه.
‫شما انقدر به قوانین پایبندید ‫که نمیشه باهاتون کنار اومد.
‫حواستون باشه تو مسیر پیدا کردن حقیقت، ‫آدم‌ها رو هم درک کنید
‫و یاد بگیرید سیستم چطوری کار می‌کنه.
‫تا حالا درختایی رو دیدید ‫که کاملاً صاف و مستقیم ایستادن؟
‫صاف و سفت و سخت.
‫وقتی باد شدیدی میوزه، ‫اونا اولین کسایی هستن که میفتن.
‫چون هیچوقت یاد نگرفتن خم بشن.
‫جناب، من معتقدم اگه یه درخت ‫با هر بادی خم بشه،
‫هیچوقت یاد نمیگیره چطور صاف و مستقیم بایسته.
‫ممنون، جناب.
‫فردا شیفت گشت زنی داری.
‫جناب، اما من…
‫من همه جای دیوی‌پور رو گشتم.
‫باید دوباره این کارو بکنم؟
‫پرونده ای هست که...
‫فکر نکنم.
‫باشه.
‫مطمئنم ‫فقط داشت زنشو میزد.
‫تو چه همسایه عجیبی هستی. ‫برو درشونو بزن!
‫برو زنگو بزن. زنگ!
‫بهت میگم همه چی درست میشه. ‫معلومه که درو باز می‌کنن.
‫فقط بگو یه کم شکر لازم داری. همینه!
‫- مشکل حل شد. ‫- اوه!
‫- چی؟ ها؟ ‫- خانم.
‫هممم.
‫الو جی؟ آدرس رو بده.
‫- داریم میریم. ‫- داریم میریم؟
‫داریم میریم اونجا؟ ‫جدی جدی داری اینو جدی میگیری؟
‫میدونم چی میشه.
‫میرسیم اونجا. ‫زنه طرف شوهرشو میگیره.
‫میگن ‫همدیگه رو دوست دارن و پرونده بسته میشه.
‫بعداً نگی نگفتی ها.
‫وقتمونو هدر میدیم. ‫اینو قبلاً هم دیدم.
‫- کسی با من میاد؟ ‫- کسی با خانم میره؟
‫کی باهاش ​​میره؟ ‫تو! صدامو میشنوی یا نه؟
‫آره! خانم، انگار ‫اینجا گیر افتادی.
‫- خانم گیر افتاده. ‫- مشکلی نیست.
‫- من اینجا رو درستش میکنم. ‫- گیر افتاد.
‫من به گیر افتادن عادت دارم.
‫میدونی، گیر افتادن تو چارچوب در،
‫گیر افتادن تو کارم، گیر افتادن با وظایف گشت،
‫گیر افتادن با ‫قانون مجازات هند و گیر افتادن
‫در راه عمل به آرمان های پدر و مادرم.
‫پدرم قاضی بود.
‫و به همین خاطر معتقد بود ‫که قانون مقدس است.
‫کلمه قانون.
‫مامانم وکیل بود.
‫او معتقد بود که قانون ‫کاملاً بی معنی است
‫مگر اینکه بتواند ‫به نیازمندان عدالت بدهد.
‫روح قانون.
‫به همین خاطر بود که پدر و مادرم هیچ وقت با هم کنار نمی اومدن.
‫من تصمیم گرفتم راه ‫پدرم رو دنبال کنم.
‫تمام عمرم طبق قوانین بازی کردم،
‫و این من رو به اینجا رسونده
‫که گیر بیفتم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫همه چی اینجا خوبه؟
‫- خانم سود؟ ‫- بله.
‫یکی زنگ زد شکایت کرد.
‫صدای کتک خوردن کسی رو ‫از خونه تون شنیدن.
‫- حالتون خوبه؟ ‫- بله، کاملاً خوبم.
‫اینجا هیچ مشکلی نیست.
‫صورتت چی شده؟
‫سرم خورد ‫به کابینت آشپزخانه موقع باز کردنش.
‫ممنون.
‫صبح بخیر، خانم!
‫خب، خانم، دیشب چطور بود؟ ‫زنه حقیقت رو بهتون گفت؟
‫نه، درسته؟ ‫میدونستم این اتفاق میفته.
‫میدونی، تجربه من بهم نشون داده،
‫- همه زنای این شهر-- ‫- هی!
‫- ها؟ ‫- همین جا بمون!
‫باشه.
‫آه!
‫یه بازرس پلیس و یه وکیل!
‫روش نوشته عدالت.
‫- دردسر دوتا شد. ‫- هممم.
‫شما هم وکیل هستین، خانم جی؟
‫خوبه که آدم سرش گرم باشه.
‫شنیدم آدماي مجرد ‫که وقت خالی دارن آخرش خودکشی میکنن.
‫قسم میخورم، واقعیه. به خدا.
‫ها؟
‫وقتی آدمای عادی ‫حرف چرت و پرت میزنن و مثل احمق ها به نظر میان،
‫میدونی که یه جای کار ‫میلنگه.
‫مغزشون دیگه کار نمیکنه.
‫برای همینه که، وی جی! فقط بذار همش بیاد بیرون.
‫بیا دیگه.
‫این دفتر خاطراتمه، خب؟
‫نامزدم سه روز ‫بعد از فوت مادرم باهام بهم زد.
‫خب که چی؟ سعی کردم تیکه های ‫قلب شکسته ام رو با
‫کوبیدن یه پارچ ‫آب به سر نامزدم…
‫دردسر.
‫…درستش کنم و در نهایت ‫مستقیم سر از پیش تراپیست درآوردم.
‫اون بهم گفت ‫ناامیدیم رو روی کاغذ خالی کنم
‫نه روی آدما.
‫اما راستش، ‫کی این روزا وقت نوشتن داره؟
‫- درسته. ‫- برای همینه که ضبط کردن با گوشی از همه بهتره.
‫و میخوای بدونی ‫چرا این روش برای من جواب میده؟
‫- بله؟ ‫- آدما دیگه باهام در نمیفتن.
‫آره، معلومه.
‫هممم.
‫بیا تو برای سوبهاش!
‫یه دعوا تو ‫وادی ویو پوینت راه افتاده.
‫یکی زود بره اونجا.
‫خانم جی، بگیر... ‫اینو بگیر. کلیدها رو بده.
‫قدرت زنانه حاکمه! بریم.
‫من همینجوری تو هوا معلق بودم.
‫- مثل یه اژدها! ‫- کاتوچ، برو ببین چه خبره.
‫- رئیست کجاست؟ ‫- اما خانم...
‫- اگه اون بالا می مردم چی؟ ‫- اما خانم، به خاطر وزن شما،
‫- سبد به جلو خم شده بود. ‫- حالا می‌خوای ایراد انداممم هم بگیری، آره؟
‫عالیه! ‫درو بھیا اینجاست.
‫همه چیز رو درست می‌کنه.
‫چی شده خانم؟
‫یه جورایی قهرمان محلّه است، درو سود.
‫اهل هاریاناست، ‫اما الان دیوی پور رو گرفته دستش.
‫پسر لوس یه مرد پولدار.
‫۲۵۰ کرور رو به باد داد ‫و یه میدان تیر باز کرد.
‫حالا هم داره ‫این کار و کاسبی "فرش پرنده" رو می‌چرخونه.
‫نگاهش کن.
‫به نظرم زیادی جذابه.
‫خانم جی، اگه نظر منو بخوای،
‫فکر کنم کلا با مردها مشکل داری.
‫اگه "کلا" نظر منو بخوای، ‫من با عوضی‌ها مشکل دارم.
‫واقعا؟
‫راستی، ‫اون تماس خشونت خانگی رو یادته؟
‫از خونه‌ی اون بود.
‫زنش معلمِ.
‫تو مدرسه رقص همین نزدیکی‌ها درس می‌ده.
‫زود برمی‌گردم.
‫بله خانم؟ کاری داشتید؟
‫اوم...
‫عه، عود.
‫کلی عطر مختلف داریم اینجا. ‫الان میارم.
‫دیشب اومدی خونم، ‫حالا هم دنبالم اومدی اینجا؟
‫اگه با عود، یه سینی هم بخرید، تخفیف داره. بفرمایید.
‫حالا می‌خوای سینی بخری؟
‫عه، خواهر دوقلومه.
‫دختر خوب، سومیا؟
‫اینا رو ببین. ‫یاس داریم، موگرا داریم...
‫رز؟ رز دوست داری؟
‫لعنتی!
‫ببخشید؟
‫چه غلطی میکنی !
‫چرا با مشتری‌ام اینقدر بد حرف زدی؟
‫وی‌جی، چرا داری ‫می‌پری وسط این ماجرای سیتا و گیتا؟
‫اگه مشکلی نداره شب باهاش بخوابه ‫و روز کتک بخوره،
‫به خودش مربوطه!
‫دختره و پیرزنه رو ول کن.
‫اون شب به کلانتری زنگ زدم.
‫این مال توئه.
‫- سومیا به شدت به کمکت نیاز داره. ‫- چرا؟
‫چون هیچ‌وقت جلوش واینمیسته. ‫جلوی شوهر خودش.
‫چون می‌خواد زن کاملی باشه؟
‫نمی‌تونه به خواهرش ببازه.
‫فقط پنج سالشون بود ‫که برای اولین بار دیدمشون.
‫عزیزم، ‫من و تو یک روحیم، یک زندگی...
‫و فقط ‫هشت سالشون بود که مادرشون فوت کرد.
‫تو شاهد منی، هویت منی
‫عزیزم، من و تو یک روحیم...
‫سومیا؟
‫چی شده بچه؟ سومیا؟
‫سومیا؟
‫هرچی می‌خوای بردار. ‫فقط بذار ساعت مامان پیش من بمونه.
‫اما ساعت پیش من نیست.
‫می‌دونم قایمش کردی.
‫- ساعت مامان مال منه. ‫- نه، مال منه.
‫- شایلی؟ ‫- من نگهش می‌دارم.
‫شایلی، بده بهش.
‫لطفا یه چیز دیگه بردار. ‫می‌دونی که حالش خوب نیست، نه؟
‫مامان، اول موهای منو درست می‌کنی؟
‫نه، الان نوبت منه. باید صبر کنی.
‫که همیشه اول باشی. فهمیدی؟
‫مامان.
‫شایلی، به حرفم گوش کن.
‫لطفا، امروز خودت موهاتو درست می‌کنی؟
‫سومیا حالش خوب نیست.
‫- چه نمایشیه، می‌دونی؟ ‫- تو دختر قوی منی، نه؟ لطفا--
‫بیا.
‫چرا اینقدر می‌ترسی؟
‫به عنوان خواهر باید ‫همدیگه رو بالا می‌کشیدن و با هم بزرگ می‌شدن.
‫اما شروع کردن به زمین زدن همدیگه.
‫- شایلی! ‫- بگیرش!
‫- حالا برو پیش مامان بزرگ موهاتو درست کنه. ‫- مامان بزرگ!
‫چه قدر فیلم بازی می‌کنه.
‫برای همه چی گریه می‌کنه.
‫- همیشه می‌خواد نفر اول باشه! ‫- شایلی، تو چیکار کردی؟
‫به خاطر این، هیچ‌کس توی این خونه ‫منو دوست نداره.
‫بس کن! شایلی!
‫نه مامان بزرگ و نه حتی بابا.
‫- بس کن! ‫- هیچ‌کس به حرف من گوش نمی‌ده.
‫مامان بزرگ همیشه طرف اونو می‌گیره.
‫- شایلی، بس-- ‫- ازت متنفرم!
‫دیگه از این مسخره بازیات خسته شدم.
‫بیا. می‌فرستمت خوابگاه.
‫شما دوتا دیگه نمی‌تونید با هم زندگی کنید.
‫دارن منو می‌فرستن خوابگاه. ‫همه اش تقصیر توئه!
‫همینو می‌خواستی. ‫آره، سومیا؟
‫تو بردی، ولی این آخرین باریه که ‫از تو می‌بازم.
‫آخرین بار.
‫داستان عاشقانه ما
‫همه می‌دونن…
‫بعد از اینکه نیرن بای صاحب فوت کرد،
‫حال روحی سومیا ‫بدتر شد.
‫مشکلات تنفسی، ترس از ارتفاع.
‫از طرف دیگه، شایلی دیگه ‫حتی موقع تعطیلی مدرسه هم خونه نمیومد.
‫حتی موقع تعطیلی‌های مدرسه هم.
‫فقط جایزه‌هاش به خونه می‌اومدن.
‫و اینجا، من برای سومیا،
‫از طرف مامان بزرگ، ‫مامانش شدم.
‫این دو خواهر از هم دورتر شدن ‫و شایلی تلخ‌تر شد.
‫بعد، حدود یک سال پیش، ‫وقت برگشتن شایلی به خونه رسید.
‫اما قبل از اون یه طوفان به ما زد.
‫کمک میخوای؟
‫آره، بیا.
‫ناز.
‫خب، عوضش کن.
‫می‌خوای ابرها رو واقعاً حس کنی؟
‫سرعت باد حدود ۱۵ کیلومتر بر ساعته.
‫ارتفاع عالیه، و پرواز هم همینطور.
‫واقعاً فکر می‌کنم پاراگلایدر سواری ‫نباید یه ورزش ماجراجویانه باشه.
‫باید یه ورزش برای قرار عاشقانه باشه.
‫۲۴۰۰ متر بالاتر از سطح زمین، ‫دو غریبه کنار هم بسته شدن.
‫مگه قرار عالی نیست؟
‫و این مهار…
‫…هر دوتاشون رو کنار هم نگه می‌داره.
‫اگه می‌خوای ابرها رو حس کنی، ‫به بال نیاز داری، درسته؟
‫برای همین سایبان برای عاشق‌هاست.
‫عه، قبل از پرواز دعا می‌کنی.
‫حداقل برای وقتی که سایبانمون پاره بشه
‫- یا مهارمون پاره بشه نگه دار. ‫- چی می‌گی؟
‫- منظورم… ‫- نه…
‫اصلاً جدی نگفتم. شوخی کردم.
‫- حالت خوب می‌شه. ‫- قول می‌دهی؟
‫قول می‌دم. حالت خوب می‌شه.
‫- آماده‌ای؟ ‫- نه.
‫عالیه. بریم.
‫خب، من تموم کردم. بسه دیگه.
‫از ارتفاع می‌ترسم. ‫خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم، خواهش می‌کنم!
‫واقعاً از ارتفاع می‌ترسم.
‫- خواهش می‌کنم، من تموم کردم! ‫- عه، تازه بلند شدیم.
‫- سومیا، آروم باش! ‫- نه، خواهش می‌کنم، من تموم کردم!
‫هیچی نمی‌شه. ‫من اینجام پیش تو.
‫- خواهش می‌کنم! ‫- به‌زودی فرود میایم، آروم باش.
‫- می‌خوام همین الان فرود بیایم. ‫- هی، سومیا.
‫- مستقیم به جلو نگاه کن. ‫- نه، خواهش می‌کنم، می‌خوام برگردم.
‫چشماتو باز کن و مستقیم به جلو نگاه کن.
‫اونجا رو نگاه کن.
‫سومیا! شایلی!
‫مامان!
‫مامان.
‫بد نبود، سومیا جی.
‫اون بالا پرواز کردی و ‫ابرها رو هم حس کردی.
‫بهت گفتم حالت خوب می‌شه.
‫بهترین آدم رو پیش خودت داری.
‫سومیا؟ سومیا!
‫الو؟
‫سومیا؟
‫ممنون.
‫از وقتی دیدمت، عاشق تو شدم.
‫قلبم فقط منتظر توئه.
‫دیگه به حرفم گوش نمی‌ده.
‫فقط به حرف تو گوش می‌ده.
‫دلم فقط به تو اعتماد داره
‫جادوت دلمو برده
‫با هر تپش میگه
‫این حتما عشقه
‫جادوت دلمو برده
‫با هر تپش قلبم میگه
‫این حتما عشقه
‫درو
‫تو توی من جریان داری، از من عبور میکنی
‫من آروم آروم توی تو، از تو باز میشم
‫کاش میتونستم توی تو حل بشم و آب بشم
‫خودمو توی تو گم کنم ‫و دیگه هیچوقت پیدام نشه
‫من رودخونه‌ام، تو ساحل منی
‫- سومیا! ‫- مادرجون.
‫- خدا خیرت بده! ‫- سلام عموجون. ام، عموجون،
‫ایشون دوست من هستن، درو.
‫یه شرکت ورزش‌های ماجراجویی داره. ‫تو ولی ویو پوینت.
‫- سلام! ‫- سلام.
‫ورزش‌های ماجراجویی؟
‫چه نترسی هستی. من که نمیتونم انجامش بدم!
‫به نظرم باید امتحانش کنی.
‫باحال میشه.
‫خیلی خوشت میاد.
‫سورپرایز!
‫یا شوک؟
‫بیخیال مادرجون.
‫دلم برات تنگ شده بود؟
‫- سلام آبجی. ‫- سلام.
‫عموجون!
‫سلام! من دوقلوئم.
‫و من دوست جدیدم. درو سود.
‫درو سود…
‫اوه، یه لحظه، ‫تو همون یاروئی، نه؟
‫ام، "سود میگه، اوج بگیر!"
‫وقتی میری سمت دیویپور، ‫همه بیلبوردها تبلیغ خمیردندون دارن
‫یا عکس صورت تو.
‫"اوج بگیر." درسته؟
‫آره، خودمم.
‫"اوج بگیر!"
‫عالیه.
‫پرواز.
‫منم همینطور. عاشقشم.
‫شایلی با یه هدف برگشته بود.
‫اینکه همه چیو از سومیا بگیره.
‫هممم.
‫ببین، این یارو درو خیلی خوشگله، نه؟
‫شما دوتا فقط دوستین، درسته؟
‫امیدوارم که بهش حسی نداشته باشی.
‫ببین، ناراحت نشی، ‫ولی به نظرم خیلی از تو سرتره.
‫اما میتونی امتحان کنی.
‫و به هر حال، مادرجون، عموجون
‫هواخواه سومیا هستن، نه؟
‫پس شاید درو بتونه…
‫میدونی که من عاشق پروازم.
‫ها؟
‫خوبی؟
‫آره، خوبی؟
‫خوبم.
‫سومیا؟
‫شایلی که دقیقا هم تایپ منه، مگه نه؟
‫یعنی، ام، حس میکنم یه جورایی باهاش ارتباط دارم.
‫اون خیلی وحشیه، ماجراجو، ورزشکار.
‫اون فقط… فقط…
‫محشره.
‫آره.
‫نفس‌هام مثل خاکستر داغه
‫فقط تو میتونی خاموشم کنی
‫آرزوی مست کننده ‫همه رگ‌هامو پر کرده
‫تو باعث میشی حس کنم زنده‌ام
‫میتونم برات بمیرم
‫من برده هر هوس توأم
‫با اولین لمست
‫مال تو شدم
‫تو دلمو زدی ‫از وسط
‫بی‌قرارم ‫پر از اشتیاق برای تو
‫تو رو دوباره و دوباره میخوام
‫جادوت دلمو برده
‫با هر تپش میگه
‫این حتما عشقه
‫جادوت دلمو برده
‫با هر تپش میگه
‫این باید عشق باشه
‫اگه دوستت نداشت
‫حتی بعد از اینکه همه چی رو فدا کردی
‫قسمت تو نبود…
‫- طرف رو تور کردی. ‫اوه - لطفا
‫خودت دلت می‌خواست تور بشی.
‫وقتی نتونستی بهش برسی
‫حتی با اینکه همه چی رو فدا کردی
‫قسمت تو نبود
‫تپش قلب وجودت
‫- مرسی. ‫- خواهش.
‫راستی، واسه شام فردا شب میای، دیگه؟
‫اوم…
‫بیا دیگه.
‫باشه.
‫می‌دونم باشگاه تیراندازی یه کم ضرر داده.
‫اما این دفعه، بابا هم هست.
‫فقط یه تایید نهایی از تو لازم دارم.
‫خب بگو. چطوری می‌خوای این کارو بکنی؟
‫همه چی رو امروز نهایی می‌کنیم. ‫من گزارش کامل رو گرفتم.
‫تاجر خیلی خوبی هستی.
‫هر پولی که دولت سرمایه‌گذاری کنه، ‫چند برابر میشه.
‫به سلامتی!
‫- آره. خب، بگو چیکار کنم. ‫- درو!
‫- بیا تو، یارو! ‫- ها؟
‫خشک نباش.
‫تیاگی جی! به سلامتی!
‫بریم برقصیم.
‫هی، شایلی، بیا.
‫ببخشید، من… الان برمی‌گردم. ببخشید.
‫باشه.
‫هی، اومدی!
‫-چیکار میکنی! ‫- هی!
‫ببخشید.
‫خب، تیاگی جی، درباره تاییدیه‌ها…
‫اینجا خیلی شلوغه که حرف بزنیم.
‫بیا دفتر.
‫اونجا درباره همه چی حرف می‌زنیم.
‫و من با پدرت درباره همه تاییدیه‌ها حرف می‌زنم.
‫البته. هر طور شما بگید. حتما.
‫درو!
‫زیادی خوردم.
‫وای، خیلی مستم.
‫زیاد خوردم. ببخشید، ببخشید، ببخشید. ‫زیادی خوردم. ببخشید.
‫شایلی، یه کم آب بخور.
‫توروخدا، یارو، سومیا، انقدر ضایع بازی در نیار.
‫چه دراماتیک!
‫از بچگیش همینقدر مدوبالا بوده!
‫"یه کم آب بخور!"
‫خودت آب بخور!
‫نگاهش کن، ‫الان بببین چطوری شروع می‌کنه به گریه کردن.
‫فقط دنبال توجهِ!
‫سومیا؟
‫مرسی.
‫همش داره گریه می‌کنه!
‫درو؟
‫مطمئنی ‫انتخاب درست رو می‌کنی؟
‫چی شده؟
‫داشتم درباره انتخاب نوشیدنی حرف می‌زدم.
‫چی فکر کردی؟
‫مرتیکه! یه سرمایه‌گذاری ۵۰۰ کروری رو ‫واسمون خراب کردی!
‫یه وزیر میاد خونت ‫و تو فقط مشغول مهمونی دادنی؟
‫زن‌های مست اونجا بودن؟
‫مادرت درست می‌گفت درباره‌ات.
‫باید یه دختر ‫واست پیدا می‌کردیم و می‌دادیمت بهش.
‫اشتباه کردم. به حرفش گوش ندادم.
‫حالا، فقط یه چی بهم بگو، ‫می‌خوای تو کار باشی یا نه؟
‫و اگه می‌خوای، ‫پس این مهمونی رقصا،
‫این لاس زدن‌ها ‫با زن‌ها باید همین الان تموم بشه!
‫دیگه نمی‌تونم ماست‌مالی‌ات کنم!
‫دیگه بسمه، مرتیکه!
‫مرد باش ‫و با یه دختر خونه‌دار ازدواج کن.
‫یا بی‌خیال تاجر شدن شو.
‫احمقِ بی‌خاصیت.
‫تمام تلاشمو کردم ‫که شایلی رو بیدار کنم.
‫بیدار نمیشه.
‫می‌خوای بیای؟
‫باشه!
‫نترسی که؟
‫با منی دیگه، مگه نه؟
‫یادت هست چی گفتی؟ ‫گفتی تو کاردرستی.
‫راست میگن،
‫هر چی برای خوشبختی لازمه
‫جلوی چشممونه، با این حال
‫دنبالش جاهای دیگه میگردیم.
‫با من ازدواج کن.
‫چی؟
‫با من ازدواج کن.
‫اما فکر میکردم از تایپ من خوشت نمیاد.
‫از اون چیزا خبر ندارم.
‫فقط میدونم که، نمیدونم چرا،
‫با تو احساس آرامش میکنم.
‫ماجراجویی زیاد خوب نیست. ‫آدم سکته میکنه.
‫نجاتم بده، سومیا.
‫لعنتی!
‫یکی بخر، دوتا ببر!
‫و شایلی؟
‫شایلی!
‫سود!
‫مبارک باشه، زنِ خونه دار و ‫ساده گیرت اومد.
‫پنج تا شات، دیگه کارت تمومه.
‫اما فکر کنم امروز ‫کل بار رو خالی کنم.
‫چون از باختن به خواهرم ‫متنفرم.
‫اگه فقط یه بازیه برات، ‫پس بهتره باختن رو یاد بگیری.
‫…و پر کشید و رفت، منو تو گل ول کرد
‫حالا دیگه دلم
‫به هیچکس اعتماد نمیکنه
‫عشق رو از من گرفتی
‫عشق من
‫برو، ای رانجها، رانجها، رانجها
‫میدونم برات مهم نیست
‫اما این هیر از تو میگذره
‫برو، ای رانجها، رانجها، رانجها
‫میدونم برات مهم نیست
‫اما این هیر از تو میگذره
‫اینجوری ولم نکن، عشقم
‫همه ی راه هام به تو میرسه
‫اینجوری ولم نکن، عشقم
‫همه ی راه هام به تو میرسه
‫برو، ای رانجها، رانجها، رانجها
‫میدونم برات مهم نیست
‫اما این هیر از تو میگذره
‫هر چقدرم تلاش کنم
‫دلم نمیفهمه
‫فقط میخواد با تو باشه
‫مثل زرِ ناب بودی ‫درخشیدی و غیب شدی
‫حالا چطوری فراموشت کنم، عشقم؟
‫برو، ای رانجها، رانجها، رانجها
‫میدونم برات مهم نیست
‫اما این هیر از تو میگذره
‫ای رانجها، رانجها، رانجها
‫میدونم برات مهم نیست
‫اما این هیر از تو میگذره
‫اما این هیر از تو میگذره…
‫عشق بین دو نفره.
‫اما بین سه نفر، جنگه.
‫و شایلی نمیخواست ‫به این راحتی تسلیم بشه.
‫وای خدای من! ‫یه شکل، یه لباس.
‫این چه جور خواهریه؟
‫- نگاش کن. ‫- خیلی ضایعه، بابا.
‫کی این کارو میکنه، یار؟
‫عکس خانوادگی؟
‫بیاین، مامان، زود باشین!
‫- شایلی… ‫- هوم؟ چی؟
‫مامان همیشه لباسای ‫شبیه هم تنمون میکرد.
‫باید یادش رو زنده نگه داریم. نه؟
‫بگیر دیگه.
‫لبخند!
‫اوه!
‫شب بخیر، زن داداش!
‫آره، آره، حالا گمشین.
‫بابا، باید به من اعتماد کنی. ‫فکر کنم سال دیگه تو…
‫چه گهی!
‫زن داداش، اینجایی؟
‫پس به کی تو سوییت ماه عسل ‫شب بخیر گفتیم، داداش؟
‫شایلی! شایلی!
‫شایلی، در رو باز کن!
‫شایلی!
‫سلام آبجی!
‫تو حمومه.
‫ریلکس باش!
‫هیچی بینمون نشده.
‫بابا جدی میگم.
‫قسم می‌خورم، فقط داشتم باهاش حرف می‌زدم.
‫با داداشم.
‫بهش گفتم که خوب مراقب خواهرم باشه.
‫کاملاً یادم رفت.
‫مامان داره میاد پیش شما، درسته؟
‫می‌خوای باهاش زندگی کنی، مگه نه؟ ‫که ازش مراقبت کنی؟
‫معلومه!
‫- مثل همیشه-- ‫- شایلی، ما الان دیگه ازدواج کردیم.
‫پس سعی نکن بین من و درو بیای.
‫فهمیدی؟
‫شب عروسیته، یه کم آروم باش عزیزم!
‫بیا! خوش بگذرون!
‫تا وقتی که طول می‌کشه.
‫مسئله اینه که، تو ممکنه ‫الان درو رو به دست آورده باشی.
‫اما سوال میلیون دلاری اینه…
‫تا کی می‌تونی نگهش داری؟
‫این همه نفرت بین خواهرا؟
‫بزرگترین جنگ دنیا،
‫مهاباراتا، بین برادرها اتفاق افتاد، نه؟
‫پس کی همه چی ‫شروع به خراب شدن کرد؟
‫فقط چند ماه بعد از عروسی،
‫درو عصبانی‌تر شد.
‫اوضاع کارش خراب شد. ‫و عصبانیتش رو سر اون خالی می‌کرد.
‫خانم، سامیا همه چیزش رو فدا می‌کنه
‫تا زندگیش از هم نپاشه.
‫اون هیچوقت شکایت نمی‌کنه.
‫در این صورت، هیچ دلیلی نداره ‫داستان غم انگیزت رو به من بفروشی.
‫یا شکایت کن یا مدرک بیار.
‫مدرک؟
‫ام… اما شما مدرک پیدا می‌کنید، درسته؟
‫آخه، اینطور نیست که ‫بتونم برم تو خونت
‫و برات مدرک جمع کنم.
‫شاید بهتر باشه ‫به جای نوشیدن، شروع به گشتن کنی.
‫هممم.
‫خوبه!
‫این چیزای محلی می‌کُشَدت.
‫همه اینا رو فراموش کن، شایلی.
‫بگو ببینم، کی از این خونه میری؟
‫وقتی داداشم بگه.
‫اون ازم خواست که اینجا نقل مکان کنم.
‫گفت: «بیا با من زندگی کن.»
‫- شایلی! ‫- ریلکس باش، مامان.
‫خونم داره بازسازی میشه.
‫به جای اینکه غرق گرد و خاک بشم،
‫بهتر نیست که ‫پیش خانواده عزیزم بمونم؟
‫با عشق، بیشتر و بیشتر عشق.
‫درسته، آبجی؟
‫خب، پس…
‫آقای تیاگی، این پارک ماجراجویی ‫بزرگترین سرمایه‌گذاری ما تا الان خواهد بود.
‫و بازگشت سرمایه کاملاً تضمین شده است.
‫پس ورزش‌های ماجراجویی و دیویپور، ‫اون رو به سطح بعدی می‌بریم.
‫- هممم. ‫- بابا هم خیلی برای این هیجان زده است.
‫بنابراین، کل هزینه پروژه ‫۱۵۰۰۰ کرور است.
‫اما برای مجوز منطقه بندی، ‫به تأیید ۵۰۰ کرور نیاز داریم.
‫چی شده؟ آقای تیاگی؟
‫تنده! تنده!
‫آروم!
‫- ببخشید. ‫- تنده.
‫لطفاً کمی آب بنوشید.
‫لطفاً دو دقیقه به من وقت بدهید. ‫من درستش می‌کنم.
‫نه!
‫آقای تیاگی، حالتون خوبه؟
‫آآآه!
‫با این غذا، جوانه‌های چشایی من ‫به مرگ تدریجی دچار شدن.
‫من غذای چینی سفارش میدم. کس دیگه‌ای می‌خواد؟
‫نه، نه، من چیزی نمی‌خوام. ‫چیزی نمی‌خوام.
‫ایشون وزیر گردشگری اوتاراکند هستن.
‫و داشت ۱۵۰۰۰ کرور برای پروژه‌ام تصویب می‌کرد.
‫- و تو؟ ‫- درو…
‫غذا رو انقدر تند درست کردی…
‫…که نزدیک بود بکُشَش.
‫خواهش می‌کنم. ‫درد داره، درو. خواهش می‌کنم.
‫و تو داری به کسب و کار من آسیب می‌زنی.
‫بعداً به حسابت میرسم.
‫هی! کی بهت اجازه داده اینجا پارک کنی؟
‫- یالا، ببرش. ‫- باشه خانم، چشم.
‫هی! یالا، از اینجا برو.
‫زود باش. یالا.
‫یه چایی تازه دم برای ما درست کن.
‫بدجوری داری ماست مالی میکنی. ‫همه چی خیلی واضحه.
‫چرا از شوهرت شکایت نمیکنی؟
‫همه میدونن کتکت میزنه.
‫اما کسی نمیدونه که ‫اون واقعاً دوستم هم داره.
‫بریم، مامان.
‫فکر میکنه میتونه به پلیس دروغ بگه.
‫تمام صورتش کبوده،
‫اما میگه، ‫"اون دوستم داره."
‫عشق چیز عجیبیه.
‫خانمِ محترم، ‫تا حالا عاشق شدی؟ ها؟
‫نه.
‫- دستفروش‌ها رو بیرون کنید! ‫- باشه.
‫زندگی برای هیجان به یه کم چاشنی دیوونگی نیاز داره.
‫- کاتوچ! ‫- بله قربان!
‫- اومدم تو چایی خونه؟ ‫- بفرمایید چایی داغتون.
‫بفرمایید میل کنید.
‫یه دقیقه صبر کن. این اینجا چیکار میکنه؟
‫از خانواده‌ام دور بمون خانم. ‫این آخرین اخطار منه بهت.
‫صبح بخیر، قربان.
‫شنیدید؟ ‫زنمو اذیت میکنه.
‫مجبورش میکنه از من شکایت کنه، ‫علیه‌ام اعلام جرم کنه.
‫قربان، من سعی ندارم ‫پرونده‌ای علیه ایشون درست کنم.
‫پرونده روی صورتشه. ‫یه پرونده خشونت خانگی.
‫وقتی از کوره در میره، ‫زنش تاوانشو میده.
‫ازش بپرسید.
‫آرایشت نمیتونه "داستان عاشقانه‌"تون رو قایم کنه!
‫قبلاً بهتون گفتم ‫به کمد خوردم.
‫جای کبودی روی گردن!
‫میبینی اینو؟
‫اون به ما وسواس داره!
‫به هیچی دیگه نمیتونه فکر کنه!
‫بگو دست از سرمون برداره.
‫وگرنه مجبور میشم ‫پدرمو وارد ماجرا کنم.
‫بچه میخوام.
‫دروو، بچه میخوام.
‫بچه میخوام.
‫همون مزخرفات همیشگی!
‫شایلی، عصبانی میشه، ‫بعدش تبدیل به یه هیولای تمام عیار میشه.
‫همش کتکش میزنه، ‫و اونم هیچی نمیگه.
‫اوه، خواهش میکنم!
‫همه اینا فیلمه. ‫همیشه همینجوری بوده.
‫- اما من خودم چندین بار دیدم که زده‌تش. ‫- پس باید ترکش کنه!
‫از همون اولش میدونستم.
‫یکی مثل اون نمیتونه از پس دروو بربیاد.
‫خودت همینو میخوای، نه؟ ‫که ترکش کنه؟
‫جذابیت تو ‫قلبمو طلسم کرده
‫هر تپش قلبم میگه
‫نه! نه! سومیا!
‫اونجاست، سومیا کوچولوی بیچاره تو.
‫داره دو صدایی میخونه.
‫شایلی، باید این خونه رو ترک کنی.
‫یه وقتایی میخوای از اتاق برم بیرون، یه وقتایی از خونه.
‫میخوای برم ‫خوابگاه، و حالا هم این…
‫بیا یه کاری کنیم، مامان بزرگ. ‫چرا از این بالکن هولم نمیدی پایین؟
‫اونوقت از دنیا راحت میشم.
‫اونوقت راضی میشی؟
‫خوشحال میشی؟
‫فکر کنم آره.
‫ببخشید، آب گرم ‫حمامم امروز کار نمیکنه.
‫دروو! دروو! ‫دروو! دروو! بس کن، بس کن، بس کن دیگه، دروو!
‫بس کن، دروو. بس کن!
‫بس کن!
‫بس کن، دروو!
‫آخ! بس کن. آخ!
‫مامان بزرگ، چرا با ما ‫نمیای تو اتاق خوابمون؟
‫نه، نه، خواهش میکنم، اصرار دارم.
‫میتونی بین ما دوتا بخوابی.
‫آره؟ کلی جا هست. ‫بیا تو، مامان بزرگ.
‫مامان بزرگ؟
‫بچه ها!
‫بیا، شایلی!
‫- بیا امشب سومیا رو مست کنیم. ‫- هی!
‫بیا! بیا!
‫- نه، نه! ‫- یه دونه دیگه، بیا.
‫بیا دیگه!
‫شایلی! شایلی!
‫ببخشید بچه ها! من حوصله سر بر رو انتخاب کردم.
‫چرا نمیتونی منو و درو رو تنها بذاری؟
‫و بعدش؟
‫رفتن من همه چی رو درست میکنه برات؟
‫ازدواجت که خیلی خوب داره پیش میره.
‫عالی!
‫میخوایم بچه دار بشیم.
‫میخوایم یه نی نی بیاریم.
‫خیلی خب.
‫و شایلی؟
‫چی؟
‫از خونم برو بیرون.
‫منم داشتم میرفتم. ‫باید یه چیز دیگه می خواستم.
‫میخوام برای کافه خرید کنم. ‫مامان هم میاد.
‫پس وقتی تو بچه درست میکنی،
‫یکی باید کار کنه.
‫- کی برمیگردی؟ ‫- فقط یه هفته دیگه.
‫- درو؟ ‫- هوم؟
‫بچه میخوام.
‫- وقتی برگشتم حرف میزنیم. ‫- سرت شلوغ میشه با کار.
‫باز همون حرفا؟
‫کلی کار ریخته سرم، ‫پروژه های مهم تو راهه.
‫الان وقت بچه دار شدن نیست.
‫یعنی چی؟ ‫من واقعا بچه میخوام.
‫- که نمیشه همیشه هر چی تو میخوای بشه. ‫- یعنی چی هر چی من میخوام؟
‫از وقتی ازدواج کردیم، ‫هرچی تو گفتی شده.
‫تو اون جادوگره رو خواستی تو خونه باشه،
‫- و حالا اون داره رو سرمون رقص و آواز راه انداخته-- ‫- «جادوگر؟»
‫درو، اون مثل مادر منه!
‫آ، پس، حالا من باید ‫تمام روز جون بکنم،
‫و وقتی برگشتم خونه، ‫با درام تو سر و کله بزنم.
‫من دارم درام راه میندازم؟
‫تمام روز به حرف تو گوش میدم، ‫ولی اگه به کوچکترین چیزی نه بگم--
‫مرد هر کاری بکنه، ‫زن هیچوقت راضی نمیشه.
‫اگه شوخی کنم، ‫زود ناراحت میشی.
‫اگه بخوام برم بیرون، ‫استرس میگیری!
‫و لیست داروهات هیچوقت تمومی نداره.
‫نمیتونم درست و حسابی زندگی کنم، ‫میدونی که؟
‫احساس خفگی میکنم. ‫لعنتی من بچه نمیخوام!
‫آه، حالا این.
‫گریه! میدونی، ‫من بودم که اشتباه کردم؟
‫با خواهر اشتباهی ازدواج کردم.
‫- شاید باید با شایلی ازدواج میکردم. ‫- آره، باید میکردی.
‫ولی اون موقع تو یه زن خونه دار میخواستی، نه؟ هان؟
‫من فقط یه لیست بودم برات.
‫یکی که از خونه مراقبت کنه، ‫آشپزی بلد باشه، مشروب نخوره.
‫و حالا دقیقا همین چیزا ‫دارن خفت میکنن، هان؟
‫و از چه کاری حرف میزنی؟ ‫همه چی رو آماده تحویلت گرفتن.
‫بابا این کار و کاسبی رو برات راه انداخت، ‫و تو حتی نمیتونی درست و حسابی اداره اش کنی.
‫چی گفتی؟ هان؟
‫تو میخوای به من ‫یاد بدی چطوری کارم رو اداره کنم؟
‫خونه، خونه ی شیرین…
‫خواهش میکنم، خواهش میکنم، ‫خواهش میکنم، خواهش میکنم.
‫خدایا، چرا من برای یه نفر به دنیا اومدم
‫که یکی دیگه منو ازش بگیره، آه…
‫بچه میخوای، هان؟
‫اینطوری با من حرف نزن!
‫چرا باید هی حرفم رو تکرار کنم؟
‫چرا باید هی ‫دوباره و دوباره بگم؟
‫هان؟ نمیفهمی، نه؟
‫…ای پدر، در خانه ات
‫دختر دلبندت حالا رفته…
‫سومیا!
‫چرا این کارو با من میکنی؟
‫تو…
‫میدونی وقتی از کوره در میرم ‫چی میشه.
‫چرا این کارو میکنی؟
‫چرا منو انقدر عصبانی میکنی؟ هان؟
‫حالا ببین چی کارم کردی.
‫همانطور که مادر ‫و دختر برای آخرین بار همدیگر را در آغوش گرفتند
‫چهار دیوار از غم لرزیدند
‫خدایا، چرا من برای یه نفر به دنیا اومدم
‫که یکی دیگه منو ازش بگیره، آه
‫خونه، خونه ی شیرین
‫ای پدر، در خانه ات
‫یک کبوتر رنگین کمانی با صدای بلند ناله می کند، آه
‫خونه، خونه ی شیرین
‫ای پدر، اون بالا تو خونه‌ات
‫دختر دردونه‌ات دیگه نیست
‫خونه، خونه‌ی شیرینم
‫- اینجوری نمیشه. ‫- ها؟
‫باید یه کاری بکنیم.
‫خانم، من چیزای بدی ‫درباره گذشته شوهرش شنیدم.
‫پرونده‌های خشونت ‫علیه اون تو هاریانا هست.
‫یکی‌شون "اقدام به قتل"ه.
‫- ماشین رو بیار. میریم هاریانا. ‫- ها؟
‫- واقعا باید یاد بگیرم که خفه خون بگیرم. ‫- بیا، راه بیفت!
‫سونیت‌پت
‫سلام، خانم.
‫پیدا کردن اینجارو سخت بود؟
‫میدونیم چرا اینجایی. ‫منتظرت بودیم.
‫تو بازرس جدید ‫از داویپور هستی، درسته؟
‫ما میدونستیم داری میای اینجا ‫چون از سونیت‌پت رد شدی.
‫عمو وزیرِ. ‫خیلی تو دهلی پارتی داره.
‫و "دی" ما یه شیرِ! ‫فقط یه کم زود از کوره در میره.
‫خب خانم، اومدی ‫با مدیر صحبت کنی، درسته؟
‫آره، اینجا همون بارِ ‫که "دی" توش تیر هوایی شلیک کرد.
‫یه پرونده علیهش تشکیل شد.
‫به من اعتماد کن، زحمت نکش ‫با مدیر ملاقات کنی.
‫هر کاری میخوای بکنی خانم، ‫یه بار دیگه روش فکر کن.
‫ما اینارو نمیگیم
‫که الکی اذیتت کرده باشیم ‫میدونی که خانم.
‫حتی من اینجا نیستم
‫که باهات بازی کنم.
‫میخوام مدیر بار رو ببینم.
‫گویند، چمدون رو از ماشین بیار.
‫میتونست بمیره.
‫اگه یه بار دیگه دست روت بلند کنی، ‫میبرمت کلانتری.
‫این افسر جدید ‫فقط دنبال یه بهونه‌اس
‫که یه پرونده جنایی علیه تو تشکیل بده.
‫جرئت داری یه بار دیگه بهش نزدیک بشی.
‫مامان، برو و شکایت کن.
‫منم بهشون میگم ‫چه داروهایی مصرف میکرده
‫برای استرسش، ‫برای افسردگیش، برای اضطرابش،
‫اینکه چطور غیرقابل پیش‌بینی شده بود.
‫اونا باید بدونن
‫چطور یه مرد بیچاره رو گول زدن تا ‫با یه زن دیوونه ازدواج کنه.
‫اونا میبینن چقدر دوسش دارم، ‫و نسخه‌ها رو هم میبینن.
‫و اگه این همه استرس ‫باعث بشه به خودکشی فکر کنه چی؟
‫اگه خودکشی کنه چی؟
‫مامان!
‫سومیا، کلید خونه رو ندیدی؟
‫اینا چیه دیگه؟
‫- چرا ولش نمیکنی؟ ‫- هیس!
‫هر کاری میخوای بکن.
‫بله؟
‫شایلی یار، این بازرس جدید ‫داره حسابی رو مخم راه میره.
‫وقتشه یه سر بهش بزنیم.
‫خب، هاریانا چطور بود خانم؟
‫انگار حسابی خوش گذشته. ‫پرونده‌های قدیمی رو هم درآوردی.
‫خوبه.
‫قشنگه!
‫این کار میکنه یا فقط واسه قشنگیه؟
‫امیدوارم بدونی با کی در افتادی.
‫من همه چیزو میدونم.
‫از همه پرونده‌هایی که ‫علیه تو تو هاریانا هست خبر دارم.
‫مراقب باش.
‫وگرنه به جرم خشونت خانگی دستگیرت میکنم…
‫…و میندازمت زندان.
‫فکر میکنی دستگیر کردنم انقدر راحته؟
‫حتما این جمله رو زیاد شنیدی.
‫تو فیلما چی میگن؟
‫"میدونی بابام کیه؟"
‫تا وقتی که تو بدونی بابات کیه، ‫فرقی نداره.
‫تو!
‫مواظب خودت باش! ‫داری پاتو از گلیمت درازتر میکنی!
‫چه مرگته؟
‫چرا هی عصبانی میشی؟
‫قسم میخوری که سومیا رو نزدی، درسته؟
‫بهت گفتم از پله‌ها افتاد. ‫معلومه که آسیب میبینه.
‫باشه، آروم باش.
‫آروم باش.
‫حقیقت خواهرتو میدونی.
‫میدونی چه کارایی ازش برمیاد.
‫اول منو عصبی میکنه، ‫بعدشم فیلم بازی میکنه.
‫زندگیم جهنمه!
‫هیس! آروم باش. می‌دونم، می‌دونم.
‫دیگه نمی‌تونم با سومیا زندگی کنم.
‫واقعا نمی‌تونم.
‫برای آخرین بار می‌گم، ‫بهش دست نزدم.
‫فقط رفتم اونجا باهاش حرف بزنم.
‫خب، فکر کنم حرف زدن رو با کتک زدن قاطی کردی.
‫می‌دونی که از هاریانا فرار کرده؟
‫یه پرونده علیهش تشکیل شده، ‫"اقدام به قتل".
‫بعدی، قراره تو رو بکشه.
‫خانم، اون پرونده‌ها ‫تحت صلاحیت اون حوزه قضایی هستن
‫و تحت رسیدگی هستن.
‫و به هر حال، ‫موکلم الان آدم دیگه‌ای شده.
‫می‌دونی، خیلی تلاش کرده ‫که خشمش رو کنترل کنه.
‫به‌به!
‫باید بهش بهارات راتنا بدیم ‫بخاطر کنترل خشمش؟
‫وقتشه حرف بزنی.
‫به خودت فکر کن چون ‫اون قرار نیست دست از کتک زدنت برداره.
‫همه چی بین ما خوبه.
‫ما…
‫دیوونه‌وار عاشق همدیگه‌ایم.
‫در واقع، داریم بچه‌دار می‌شیم.
‫می‌خوایم بچه‌دار شیم.
‫مگه نه؟
‫آ… آره.
‫سومیا، ممنونم بابت کاری که کردی.
‫شایلی احتمالا می‌خواد بدونه ‫نقشه‌هامون برای هولی چیه. همینه.
‫هولی رو بی‌خیال.
‫بیا داستان عشقمون رو از اول شروع کنیم.
‫یادت میاد چه‌جوری ازم خواستگاری کردی؟
‫می‌خوام دوباره این کار رو بکنی ‫وقتی داریم تو هوا پرواز می‌کنیم،
‫وسط ابرها.
‫نمی‌ترسی؟
‫تو پیشمی.
‫باشه.
‫اما بعد از جشن هولی می‌ریم.
‫قول میدم. ها؟
‫طبل بزن، سنج بزن
‫بهار امسال دیوونه شده
‫بگو هی هو، هی هو، هی هو
‫هی، این هیجان ‫رفته تو سرم
‫هی، امیدوارم مامان ناراحت نشه
‫وقتی تفنگ آب‌پاش رنگارنگم آب می‌پاشه
‫اگه همه ‫مثل رانویر سینگ بشن چی؟
‫هی، ناراحت نشو، هولی‌یه
‫این دختره می‌خواد لاس بزنه، هی
‫بنگ بنگ!
‫رنگ‌های سایه‌دارم
‫بنگ بنگ!
‫امیدوارم روت نپاشم
‫بنگ بنگ!
‫امیدوارم خیلی بالا نرم
‫بنگ بنگ!
‫اینجا، اونجا، همه جا ‫داره یه کم شلوغ میشه
‫تو و من، من و تو ‫داریم بهم می‌پیچیم
‫آره، آره، آره، آره
‫تو یه ظرف برنجی براقی ‫تو یه بادکنک آبی
‫هرجا نگاه می‌کنم ‫مثل یه کرکره آویزونی
‫من یه گنجم
‫من یه گنجم، تو یه صندوقی
‫چه زوجی، اوه
‫بنگ بنگ!
‫هی، رنگ‌های سایه‌دارم
‫بنگ بنگ!
‫امیدوارم روت نپاشم
‫بنگ بنگ…
‫بله، مادرجان؟
‫دم در معبد وایسادم، باشه؟
‫امیدوارم روت نپاشم ‫روت نپاشم، یه کم رنگ بگیرم
‫امیدوارم روت نپاشم…
‫بله، باشه.
‫امیدوارم خیلی بالا نرم…
‫- بریم؟ ‫- بعدا می‌ریم.
‫همین الان.
‫بریم.
‫دنبالت می‌گشتم. ‫مدرک کجاست؟
‫نشونم بده. چی پیدا کردی؟
‫خانم، همه چی تموم شد.
‫شایلی و درو با همن.
‫خیلی نگران سومیام.
‫- این مدرکته؟ ‫- به دردت نمی‌خوره؟
‫با این چی کار کنم؟
‫فقط داری منو ‫سرِ کار می‌ذاری.
‫سومیا!
‫الو؟
‫ب… بله، سومیا.
‫الو؟ الو؟
‫چی شده؟
‫خیلی ترسیده به نظر می‌رسید.
‫رفتن به سمت ولی ویو پوینت.
‫الو؟
‫میرم یه سر می‌زنم.
‫- می‌تونم باهات بیام؟ ‫- نه!
‫- پلیس اینجاست. ‫- کمکم کنید!
‫- یکی کمکم کنه! ‫- مطمئنم که نجات پیدا نمی‌کنن.
‫حتما سقوط می‌کنن.
‫امیدوارم حالش خوب باشه، ‫داره سعی می‌کنه بکشتش!
‫به اون یارو نگاه کن. ‫داره سعی می‌کنه بکشتش.
‫بدو، بدو! بدو!
‫دارن می‌میرن. من…
‫یه کاری بکن، دارن ‫به ته دره پرت می‌شن.
‫خدای من!
‫- یکی کمکم کنه! ‫- دارن می‌میرن.
‫خانم جی.
‫- یکی کمکم کنه! ‫- نجات پیدا نمی‌کنه.
‫سومیا!
‫درو، خواهش می‌کنم، نه!
‫- کمکم کن! ‫- داری چی کار می‌کنی؟
‫- تیم رو بردار و برو روی پل! ‫- بله.
‫اگه زنده بمونن، ‫اونجا سقوط می‌کنن.
‫بله.
‫و به آمبولانس زنگ بزن.
‫بله، خانم جی.
‫به چی نگاه می‌کنین؟ ‫یالا، ماشین رو روشن کن.
‫کمک!
‫- کمکم کن! یکی کمکم کنه! ‫- سومیا، نه!
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫کمک!
‫چرا اینقدر شلوغه؟
‫اینجا چه خبره؟ هه؟
‫برید کمکشون کنید.
‫مراقب باشید، باشه، مراقب باشید.
‫- با ما همکاری کن. ‫- حالت خوبه؟
‫بگو، بگو.
‫این دفعه گند زدی. ‫می‌خواستی زنت رو بکشی؟
‫- خودش مهارش رو ول کرد. ‫- چرا باید همچین کاری بکنه؟
‫آهای، آقا، اون خواهرمه. ‫اون خواهرمه، خواهش می‌کنم.
‫سومیا، بهم بگو! حرف بزن، سومیا.
‫- قسر در نمی‌ری. ‫- چی می‌گی؟
‫- سعی کردم نجاتش بدم. ‫- باشه، باشه.
‫- می‌دونم تو-- ‫- دستگیرش کنید!
‫- و از سومیا اظهارات بگیرین. ‫- باشه.
‫- بجنبید! ‫- چه خبره؟
‫سومیا، بهشون چی گفتی؟
‫این چه مسخره‌بازی‌ایه؟
‫کجا می‌برینم؟ ولم کن!
‫سومیا! سومیا!
‫- بهشون چی گفتی؟ ‫- عوضی، خفه شو!
‫سومیا! هی، تو، ولم کن!
‫من کاری نکردم. سومیا!
‫می‌تونی با من حرف بزنی، سومیا.
‫درو سود سعی کرد اون بالا منو بکشه.
‫- چه مزخرفاتی! داره دروغ می‌گه! ‫- ساکت!
‫خانم، من کاری نکردم.
‫شایلی، تو همه چیز رو می‌دونی.
‫چرا بهشون نمی‌گی؟
‫الان ازش اظهارات بگیرین.
‫آقا!
‫اوضاع از کنترل خارج شده. ‫ممکنه پای مقامات بالاتر هم وسط کشیده بشه.
‫از تریپاتی جی بخوایم ‫پرونده درو رو رسیدگی کنه.
‫اما وی جی، زیاد به خودت امید نده.
‫امیدم رو از دست نمی‌دم، آقا.
‫چون تریپاتی جی با این موضوع مبارزه نمی‌کنه. ‫خودم انجامش می‌دم.
‫مهم نیست ‫چقدر پارتی داره.
‫این دفعه، در ملاء عام مرتکب جرم شده.
‫مردم فیلم گرفتن.
‫و نمی‌ذارم قسر در بره.
‫مطمئن شو که این دفعه برنده می‌شی، ویدیا جیوتی.
‫تمام تلاشمو می‌کنم، جناب. ‫این کارو برای سومیا می‌کنم.
‫تا حالا ندیدم ‫یه افسر پلیس پرونده‌ای رو وکالت کنه.
‫می‌دونی، ‫باید درخواست بدی.
‫به هر حال اون ‫یه مدرک حقوق قاب گرفته تو خونه داره.
‫واقعاً نمی‌دونم ‫خانم چطوری می‌خواد این کارو بکنه.
‫- باشه، خانم. ‫- کاتوچ، پرونده؟
‫اوم، خانم، بفرمایید.
‫همه مدارک سود رو ثبت کردم.
‫چرا می‌دوی؟ ‫چی شده؟ یواش‌تر.
‫- جناب، پدرش اینجاست. ‫- پدرش اومده اینجا؟
‫به نظر می‌رسه وزیر یه کاری کرده.
‫نگران نباش، کاتوچ.
‫حتی پدرش هم ‫نمی‌تونه امروز نجاتش بده.
‫خانم، سلام.
‫خانم جی، هر غلطی دلت می‌خواد بکن.
‫اما از من می‌شنوی،
‫به زودی آزاد می‌شم!
‫- تو! داری چیکار می‌کنی؟ ‫- دی ما کجاست؟
‫دروو!
‫گوش کن، داری میای دهلی، درسته؟
‫جلوی قاضی تو دادگاه بشکن بزن.
‫وقت ادب کردنته.
‫هی! بندازینشون بیرون. ‫اینجا کلانتری منه.
‫- دهلی تو نیست. گمشو بیرون! ‫- به زودی آزاد می‌شی.
‫جناب، ‫این اتفاق جلوی همه افتاد.
‫مدرک هست.
‫- این دفعه باید بریم دادگاه. ‫- قاضی کیه؟
‫قاضی آروانا گوئل.
‫یه زن.
‫لعنتی!
‫شماره پرونده ۱۰۴۵، ‫دروو سود علیه سومیا سود.
‫جناب قاضی، هر سال، ‫۴۰۰۰ زن در کشور ما جونشون رو از دست می‌دن
‫در پرونده‌های خشونت خانگی.
‫برای این زنان کشته شده غیرممکنه
‫که علیه شوهرشون به جرم "تلاش برای قتل" شکایت کنن.
‫اما موکلم خوش شانس بود ‫که از این ماجرا جون سالم به در برد.
‫و امروز اینجا برای عدالت خواهی حاضر شده.
‫نه فقط علیه شوهرش.
‫بلکه علیه یک مرد بسیار قدرتمند ‫و خانواده‌ی پرنفوذش.
‫اینها برخی از سوابق پزشکی سومیا سود در چند ماه گذشته است.
‫شوهرش او را وحشیانه و بی‌رحمانه کتک می‌زنه.
‫واضحه که ‫نمی‌تونه خشمش رو کنترل کنه.
‫یک بار، او را کتک زد ‫و از پله‌ها هلش داد پایین،
‫و بعدش اونجا رهاش کرد تا بمیره.
‫جناب قاضی، اون پاش لیز خورد ‫و از پله‌ها افتاد پایین--
‫لطفاً اجازه بدید خانم کانوار حرفش رو کامل کنه.
‫ممنون، جناب قاضی.
‫و این خشونت ‫به بخشی از زندگی روزمره‌اش تبدیل شد.
‫شکستگی انگشت، سوختگی دست‌ها،
‫جراحات روی پاهاش، ‫همه اینها ثابت می‌کنه که ذاتاً خشن است.
‫خانم جی، قبلاً هم بهتون گفتم، ‫اون فقط یه آدم خیلی دست و پا چلفتیه.
‫کلی ‫تصادف تو آشپزخونه داشته
‫و همیشه به کابینت‌ها می‌خوره.
‫کابینت‌های آشپزخونه‌تون رو خوب تربیت کردین، آقای سود.
‫اونقدر باهوشن که ‫یه جوری فقط به زن شما آسیب می‌زنن.
‫وقتشه حقیقت رو بپذیری.
‫بگو، تا حالا ‫دست روی زنت بلند کردی؟
‫خانم جی، بین عاشق و معشوق خیلی چیزا پیش میاد.
‫درست، غلط،
‫سوءتفاهم، دعوا، هرج و مرج.
‫اما عشق هیچ‌وقت از بین نمی‌ره.
‫از شما انتظار بیشتری نمی‌ره.
‫سومیا جی، همه چیز رو به دادگاه بگو.
‫روز جشن هولی چی شد؟
‫بعد از جشن هولی،
‫دروو منو برای پاراگلایدر سواری به دره برد.
‫اون روز خیلی خوشحال بودم.
‫فکر می‌کردم که بالاخره ‫داریم یه شروع تازه می‌کنیم.
‫اما بعدش،
‫بحث بچه دار شدن رو پیش کشیدم
‫و اون وسط آسمون شروع کرد به بحث کردن.
‫و بعد یهو، ‫دروو کمربندم رو باز کرد.
‫- سومیا! ‫- کمک!
‫- چه مزخرفاتی! داره دروغ میگه. ‫- بذارید حرفش رو کامل کنه، آقای سود.
‫سومیا جی، روزی که شما رو از پله‌های خونه‌تون ‫هل داد پایین،
‫سر بچه دار شدن دعوا کردین؟
‫بله، خانم.
‫اون خیلی وقت‌ها سومیا رو کتک می‌زد.
‫چرا قبلاً ازش شکایت نکردی؟
‫خب، یه موضوع خصوصی بین خودشون بود.
‫سر هر چیز کوچیکی گیر میداد. همیشه.
‫- یه بار بادام زمینی ریخت تو پوها و... ‫- خانم، من به بادام زمینی آلرژی دارم.
‫و اون از آلرژی من خبر داشت.
‫با این حال خیلی بیخیال بود. ‫هر کسی بود عصبانی میشد.
‫آقای درو، دیوان عالی کشور تا به امروز ‫حتی یه حکم هم صادر نکرده
‫که به درو سود اجازه بده هر وقت ‫عصبانی شد هر کاری دلش خواست بکنه.
‫همه میدونن که پدرت وزیرِ.
‫بدبختانه، حتی اون هم نتونسته همچین ‫قانونی رو تصویب کنه.
‫خانم، پای پدرمو وسط نکشید.
‫من فقط اون روز دستشو پیچوندم.
‫اگه اون با همچین مسئله‌ای روبرو میشد، ‫فکشو میشکست.
‫میخوای بدونی قتل چیه، درسته؟
‫بهت میگم.
‫یه همسایه داشتیم به اسم آقای هودا.
‫عروسشو زنده زنده آتیش زد، ‫جلوی همه، تو روز روشن،
‫در حالی که همه داشتن تماشا میکردن.
‫این یعنی قتل.
‫در واقع، پدر و مادر دختره ‫اومدن پیش ما برای کمک.
‫و ما واقعاً بهشون کمک کردیم.
‫چون ما به زن‌ها احترام میذاریم. من به زن‌ها احترام میذارم.
‫سوال دیگه‌ای ندارم، جناب قاضی.
‫آقای کومار، شما چیزی برای گفتن دارید؟
‫جناب قاضی...
‫بله، موکلم مشکل کنترل خشم داره.
‫چیزایی مثل سیلی زدن به کسی ‫یا پیچوندن دست،
‫همه این اتفاقات کوچیک و بی‌اهمیت ‫تو هر خونه‌ای پیش میاد.
‫درسته نیست، نباید اتفاق بیفته.
‫اما اتفاق میفته.
‫و به همین دلیله که اینا ‫کاملاً مسائل خصوصین.
‫حالا بیاید روی مسئله اصلی تمرکز کنیم.
‫اتهام "تلاش برای قتل".
‫جناب قاضی، در حال حاضر، ‫مهمه که به این واقعیت توجه کنیم
‫که موکلم هیچ آسیب یا صدمه جدی‌ای ‫به خانم سومیا وارد نکرده و قصدش رو هم نداشته.
‫اون پاش لیز خورد و از پله‌ها افتاد.
‫و موکلم وقتی با هم پاراگلایدر سواری ‫میرفتن، سعی نکرد هلش بده و بکشتش.
‫و وقتی که رفتن پاراگلایدینگ نه موکل من سعی کرد که اونو هل بده و نه اونو بکشه
‫به همین دلیله، جناب قاضی،
‫این اتهام "تلاش برای قتل" ‫کاملاً بی‌اساسه.
‫و بقیه جراحات چی؟
‫آخه خانم، شما سرتقانه اصرار داشتید ‫که براش دردسر درست کنید.
‫"شکایت کن! اتهام بزن."
‫اما خانم سومیا از شکایت علیه شوهرش ‫خودداری کرد.
‫چرا؟ چون ته دلش میدونست که
‫این نه پرونده خشونت خانگی بود
‫نه پرونده تلاش برای قتل.
‫اگه اینطور بود، جناب قاضی، سومیا سود ‫حتماً شکایت میکرد.
‫جناب قاضی، مدارکی که میخوام ‫به دادگاه ارائه بدم
‫همه چیز رو عوض میکنه.
‫و ثابت میکنه که این پرونده علیه موکلم
‫بی‌اساسه.
‫چون سلامت روان خانم سومیا ‫کاملاً ناپایدار بوده.
‫اینم نسخه‌ها و قرص‌هاش.
‫آقای سود، لطفاً بیاید جلو و ‫به دادگاه بگید...
‫درباره مشکلات روانی همسرتون.
‫خب، راستش رو بخواید، ‫نمیخواستم این موضوع فاش بشه.
‫چی؟
‫اینکه سومیا از نظر روانی ناپایداره.
‫من بعد از ازدواج متوجه این موضوع شدم.
‫اون افسردگی شدید داره.
‫همیشه داره براش دارو مصرف میکنه.
‫علائم واضحی داره، مثل گریه بی‌دلیل، ‫جیغ زدن،
‫سر هم کردن داستان‌های عجیب، ‫توهم، فوبیا،
‫ترس از ارتفاع، افکار خودکشی.
‫جناب قاضی، من خسته شدم از اینکه ‫هر روز با این موضوع دست و پنجه نرم کنم.
‫زندگی من جهنمه!
‫و این چیز جدیدی نیست.
‫از هشت سالگیش اینطوریه،
‫از وقتی مادرشو از دست داد.
‫بگید بهم، جناب قاضی،
‫چرا مردم همیشه فرض میکنن ‫زن بی‌گناهه؟
‫ما چی؟ مردها هم دارن زجر میکشن.
‫سومیا، من واقعاً میخواستم ‫ازت مراقبت کنم.
‫میخواستم یه شوهر خوب باشم.
‫اما متاسفم.
‫جناب قاضی.
‫دادگاه اظهارات امروز رو شنید.
‫جلسه هفته آینده از سر گرفته میشه.
‫شما باید فردا به دادگاه بیایید. ‫اینم ابلاغیه رسمی.
‫میخوام شاهد بعدی‌مو احضار کنم، ‫شایلی پوندر، بیا جایگاه شاهد.
‫می‌دونستی که ‫درُو ساومیا رو کتک می‌زد؟
‫نه، نمیدونم.
‫اممم، مطمئن نیستم.
‫و هیچ‌وقت سعی نکردی ‫جلوشو بگیری؟
‫نه!
‫چون من هیچ‌وقت چیزی ندیدم ‫و سومیا هم چیزی بهم نگفت.
‫اصلاً، چرا باید دخالت می‌کردم ‫بینشون؟
‫"دخالت؟"
‫شاید چیزی بهت نگفته
‫چون تو و درو ‫با هم بودین؟
‫قبل از ازدواجشون، آره.
‫پس از این رابطه ناراضی بودی.
‫اعتراض!
‫حدس و گمانه.
‫جناب قاضی، این سوالات انگیزه پشت این ‫اقدام به قتل رو آشکار می‌کنه.
‫نکته اصلی پرونده. رابطه نامشروع.
‫ادامه بدید.
‫ممنون.
‫نمی‌تونستی تحملش کنی، مگه نه؟
‫اینکه خواهر ساده و مهربونت
‫دل درو رو برده ‫و از چنگت درآورده.
‫به خاطر همین، ‫چند روز بعد از عروسی،
‫وقتی دیدی رابطه‌شون داره خراب می‌شه،
‫پا گذاشتی وسط،
‫رفتی تو زندگیشون، حتی تو خونشون.
‫فقط همین نه. ‫دنبالش رفتی و باهاش رابطه شروع کردی.
‫اعتراض!
‫اذیت کردن شاهد.
‫رابطه‌ت با شایلی پوندار
‫بعد از عروسیت دوباره شروع شد؟
‫تمام مکالمات تلفنی‌تون رو داریم.
‫جناب قاضی، من و شایلی ‫قبل از ازدواجم با هم دوست بودیم.
‫اما بعد از عروسی، تحمل سومیا ‫واقعاً برام سخت شده بود.
‫برای کنار اومدن باهاش به کمک نیاز داشتم.
‫به خاطر همین بیشتر با شایلی حرف می‌زدم.
‫خانم کانوار، سوالی دارید؟
‫بله، جناب قاضی.
‫لطفاً به دادگاه بگید ‫در جشن هولی چه اتفاقی افتاد.
‫بعد از جشن هولی، ‫سومیا رو برای پاراگلایدر سواری به دره بردم.
‫یهو، وسط هوا، ‫یه اتفاقی براش افتاد.
‫کمربند ایمنی‌شو باز کرد ‫و شروع کرد به داد و فریاد.
‫در واقع، من باید ازش ‫به جرم اقدام به قتل شکایت کنم.
‫- کنترل رو بهم نمی‌داد. ‫- چرا؟
‫شاید از اینکه من و شایلی ‫دوباره داشتیم به هم نزدیک می‌شدیم، ناراحت بود.
‫شاید می‌خواست عمداً منو تو دردسر بندازه.
‫یعنی جدی جدی داری می‌گی ‫که عمداً کمربندشو باز کرده،
‫و جون خودشو به خطر انداخته ‫که تو رو گناهکار نشون بده؟
‫دقیقاً همین رو گفتم.
‫اون مشکل روانی داره.
‫یادت رفته ‫چی به دادگاه درباره همسرت گفتی؟
‫که همیشه از ارتفاع می‌ترسیده؟
‫و اینکه چیزی از پاراگلایدر سواری نمی‌دونه؟
‫پس چطوری می‌تونسته ‫کمربند خودشو باز کنه؟
‫جناب قاضی، می‌خوام شاهد بعدی رو ‫صدا کنم.
‫کسی که اون روز همه چیز رو ضبط کرده.
‫روز حادثه در «ولی ویو پوینت» چی دیدی؟
‫داشت بلند بلند کمک می‌خواست.
‫و دیدم که ‫کمربند ایمنی‌اش باز بود.
‫و اون… داشت هلش می‌داد.
‫از ماجرا فیلم گرفتم،
‫و بعدش اون رو با مأموران تحقیق ‫به اشتراک گذاشتم.
‫خیلی ترسیده بود، خانم. ‫کمربندش بسته نبود.
‫- وسط هوا معلق بود. ‫- کمک!
‫تمام تلاشش رو کرد که دستشو بگیره، ‫اما اون هی هلش می‌داد.
‫همه دارن دروغ می‌گن.
‫سکوت در دادگاه!
‫جناب قاضی، پرونده کاملاً واضح است.
‫درو سود نمی‌تونه خشمش رو کنترل کنه.
‫از دست همسرش خیلی کلافه بود.
‫دوباره با شایلی برگشته بود.
‫وقتی داشتن پاراگلایدر سواری می‌کردن و سومیا ‫درباره بچه‌دار شدن حرف زد،
‫اونقدر عصبانی شد ‫که سعی کرد سومیا رو وسط هوا بکشه.
‫می‌خواست همه فکر کنن ‫یه تصادف بوده،
‫و آقای سود از شر همسرش خلاص شه.
‫اما به ذهنش نرسیده بود ‫که اون مقاومت کنه.
‫این دفعه مقاومت می‌کرد.
‫برای اطلاع،
‫این اولین بار نیست که درو سود ‫به جرم اقدام به قتل متهم می‌شه.
‫قبلاً یه پرونده علیه این مرد ‫در دادگاه هاریانا تشکیل شده،
‫که توش، ‫کنترلشو از دست داد و وحشی شد.
‫به یه نفر شلیک کرد ‫و بعدش ولش کرد تا بمیره
‫با توجه به همه مدارک و شهادت شهود،
‫دادگاه آقای درو سُود رو گناهکار اعلام می‌کنه،
‫و به ده به علاوه‌ی سه سال زندان محکوم میشه
‫به جرم اقدام به قتل و خشونت خانگی.
‫- چه خاکی تو سرمون کنیم، کومار؟! ‫- قربان، تو دادگاه تجدید نظر درخواست میدیم.
‫اونجا با این زن‌ها طرف میشیم. ‫می‌جنگیم.
‫این پرونده هنوز بسته نشده.
‫- تبریک میگم خانم. ‫- عالیه، عالیه.
‫اینو بگیر داداش. بله.
‫به همه یه تیکه بده.
‫بیاین، بیاین، بیاین، آقا.
‫بفرمایید خانم جی، ‫یه خبر خوب براتون دارم.
‫- برای برنده شدن پرونده؟ ‫- نه، نه، نه، نه.
‫گوپلوتون… بالاخره یه خانواده‌ی ‫مهربون براش پیدا کردیم.
‫کلی بهش محبت می‌کنم خانم جی، ‫و البته کلی هویج هم بهش میدم.
‫ممنون.
‫بیا اینجا عزیزم.
‫خداحافظ خانم!
‫- باشه. ‫- خداحافظ خانم!
‫شما… شما نمیری خونه؟
‫ده دقیقه دیگه.
‫باشه.
‫- من دارم میرم خونه. ‫- آره.
‫بیا، گوپلو عزیزم.
‫دیدی؟ خانم تونست یه پرونده‌ی ‫اینقدر پیچیده رو به این راحتی ببره.
‫مسئله.
‫راستش، حق با اونه.
‫این پرونده یه کم زیادی راحت حل نشد؟
‫نه.
‫شاید،
‫از دیدن چیزی که کاملا واضح بود، غافل شدم.
‫در حین گوش دادن به داستان هیجان‌انگیزش،
‫اونقدر درگیرش شدم
‫که اصل موضوع پرونده رو گم کردم،
‫مدرک، ضبط صدا
‫و شاهد.
‫همه چی.
‫و حتی کوچکترین سرنخی هم نداشتم.
‫همه چی خیلی بی‌نقص برنامه‌ریزی شده بود.
‫اما فقط یه اشتباه کردن.
‫اینکه با افسر اشتباهی در افتادن.
‫ممکنه از من برای برنده شدن این پرونده استفاده کرده باشن،
‫اما نمی‌دونن که من تا چه حد
‫برای کشف کردن عمیق‌ترین رازهاشون ‫و پیدا کردن مدرک علیهشون پیش میرم.
‫خانم جی، همینطوری می‌پرسم،
‫دقیقا دو ساعته اینجا چیکار می‌کنیم؟
‫- دارم می‌فهمم. ‫- چی رو؟
‫طرز فکرشون رو.
‫چیزی فهمیدی؟
‫- یه چیزی درست نیست. ‫- ها؟
‫راث میدان چقدر از اینجا فاصله داره؟
‫حدود پنج دقیقه، کمتر یا بیشتر.
‫و ولی ویو پوینت؟
‫اون پایین‌تره. از اون طرف. ‫حدود ده دقیقه‌ای میشه.
‫کاتوک.
‫می‌خوام تمام فیلم‌های دوربین مداربسته‌ی ‫روز جشن هولی رو داشته باشم.
‫البته.
‫از اطراف خونشون،
‫نزدیک راث میدان،
‫کوچه‌های پشت مغازه‌شون، همه جا.
‫هر کوچه‌ی کوچیکی که ‫به سمت ولی ویو پوینت میره.
‫راستش خانم، ما بیشتر ‫نقاط شهر رو بررسی کردیم.
‫اما حتما پیداش می‌کنیم.
‫هرچی که دنبالشین رو پیدا می‌کنیم.
‫بهتون قول میدم.
‫این چیزا آدمو می‌کشن.
‫بردار.
‫راستشو بگو.
‫درو واقعا با سومیا بدرفتاری می‌کرد؟
‫تو که حقیقت رو می‌دونستی، درسته؟ ‫اینکه خواهرت یه ملکه‌ی درامه.
‫ها؟ برای همینه که تو هیچ‌وقت ‫تو این ماجرا ازش حمایت نکردی.
‫چون از اول می‌دونستی که اون یه دروغگوعه.
‫ها؟
‫به نظرم درو راست می‌گفت.
‫- اینکه سومیا بوده که سعی کرده بکشتش. ‫- نه. اون هیچ‌وقت همچین کاری نمی‌کنه.
‫اون هیچ‌وقت چیزی بهم نگفت، ‫اما فکر کنم درو کتکش می‌زده.
‫فقط اینو می‌دونم که سومیا ‫ممکنه به خودش آسیب بزنه،
‫اما هیچ‌وقت به کس دیگه‌ای آسیب نمی‌زنه.
‫از همون اول شک داشتم.
‫که تو در واقع یه خواهر خوبی هستی.
‫خوش گذشت!
‫یه زوج آسمونی.
‫یه بچه یتیم و یه بیچاره.
‫این دوقلوها منو گول زدن
‫و یه پرونده‌ی خشونت خانگی رو ‫تبدیل به قصد به قتل کردن.
‫به جای سه سال، ‫کاری کردن ۱۳ سال بره زندان.
‫نمی‌ذارم قسر در برن.
‫این یه شبکه از هزارتا دروغه. ‫فقط باید یه سرنخ پیدا کنم.
‫اگه فقط بتونم یه چیزی رو بفهمم.
‫فکر کن، وی‌جی.
‫تمام حقیقت‌هاشون، ‫دروغ‌هاشون، همه‌ی فریب‌هاشون
‫جلوی چشماته.
‫فقط باید ببینی‌ش.
‫یادتون نره خانم، ‫شما که پرونده رو بردید.
‫بهت نگفتم؟ ‫تخصص من گیر کردن تو اینجور چیزاهاست.
‫چیه؟
‫کار درست رو کردیم؟
‫تو بگو.
‫نظرت چیه، شایلی؟
‫هیس!
‫هر کاری دلت می‌خواد بکن!
‫می‌خواستم برم، ‫ولی یه حسی بهم گفت یه چیزی درست نیست.
‫برای همین برگشتم.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫بهم نشون بده.
‫مگه خل شدی؟ ‫چت شده؟
‫سومیا!
‫همه‌ش تقصیر منه. نتونستم نجاتش بدم.
‫اون شب مامان رو کشت.
‫نتونستم نجاتش بدم. همه‌ش تقصیر منه.
‫بابا باید می‌رفت زندان. ‫همه‌ش تقصیر منه. همه‌ش تقصیر منه.
‫سومیا؟
‫بابا باید می‌رفت زندان.
‫اون شب مامان رو کشت. ‫نتونستم نجاتش بدم.
‫درُوو هم نمی‌ره زندان. ‫اونم مجازات نمی‌شه.
‫می‌خواد منو بکشه، نه؟ هان؟
‫درُوو قسر در می‌ره. ‫می‌خواد منو بکشه.
‫- من… من… من دارم می‌میرم. ‫- هیچیت نمی‌شه.
‫با من بیا.
‫همین الان وسایلت رو جمع کن.
‫دیگه لازم نیست با ‫درُوو زندگی کنی، باشه؟
‫یالا. بریم.
‫اما من دو تا دختر دارم.
‫دو تا دختر کوچولو.
‫نمی‌تونم همین‌جوری ولشون کنم و برم.
‫می‌خوای ببینی‌شون؟
‫سومیا و شایلی.
‫من دو تا دختر دارم.
‫نمی‌تونم همین‌جوری ولشون کنم و برم.
‫هنوز خیلی کوچیکن.
‫چطور می‌تونم ولشون کنم و برم؟ ‫نمی‌تونم ولشون کنم و برم.
‫باید اینجا بمونم. ‫نمی‌تونم این خونه رو ترک کنم.
‫اما درُوو می‌خواد منو بکشه.
‫درُوو می‌خواد منو بکشه، ‫و مجازات هم نمی‌شه.
‫مجازات نمی‌شه. ‫مجازات نمی‌شه.
‫می‌خواد منو بکشه.
‫مجازات نمی‌شه.
‫درُوو مجازات نمی‌شه. ‫همه‌ش تقصیر منه.
‫همه‌ش تقصیر منه! همه‌ش تقصیر منه!
‫- همه‌ش تقصیر منه. ‫- سومیا! سومیا!
‫سومیا! سومیا!
‫همه‌ش تقصیر منه.
‫به من نگاه کن.
‫به من نگاه کن. به من نگاه کن.
‫تقصیر تو نیست، باشه؟
‫هیچی نمی‌شه. من پیشتم.
‫درُوو تاوانش رو پس می‌ده.
‫ما مطمئن می‌شیم که تاوانش رو پس بده. هان؟ باشه؟
‫اما اون می‌گه ‫که آدم خفن و قدرتمندیه، هان؟
‫اما هر از گاهی، ‫حتی خفن‌ترین و قدرتمندترین آدما هم له و لورده می‌شن.
‫تو ماهابهاراتا،
‫کریشنا از ارجون خواست ‫که بره بجنگه…
‫با افتخار و به وظیفه‌ش عمل کنه.
‫لعنتی! برگشته!
‫- بدون وکیلم حرف نمی‌زنم. ‫- هی! بشین.
‫آروم باش.
‫هممم.
‫حالا همه چیز رو بگو.
‫صبح روز تصادف ‫چی شد؟
‫جفتتون مهمونی هولی رو ترک کردید ‫و مستقیم رفتید ولی ویو پوینت؟
‫یا جای دیگه ای رفتی؟
‫چرا ماشینتو نزدیک بازار دیدم ‫در حالی که اون مسیر به سمت دره نیست؟
‫سومیا اسپریشو تو مغازه جا گذاشته بود.
‫وایسادیم که برش داریم. ‫من چند دقیقه ای بیرون بودم.
‫… همیشه از ارتفاع می‌ترسیده؟
‫و اینکه هیچی از پاراگلایدر سواری نمی‌دونه؟
‫پس چطوری می‌تونسته ‫کمربند خودشو باز کنه؟
‫برمی‌گردم.
‫هی!
‫کمک! کمک!
‫- کمک! ‫- زده به سرت؟
‫- کمک! ‫- خل شدی؟
‫- کمکم کن، لطفا. کمک! ‫- سومیا!
‫همیشه می‌دونستم یه کم خل و چلی.
‫چیزایی که باید به دادگاه می‌گفتی رو ‫هیچ‌وقت نگفتی.
‫پسر جذابی.
‫همین‌جا بمون.
‫ممکنه قبل از آزمایش‌های پزشکیشون ‫تنهاشون گذاشته باشی؟
‫نه خانم، هر دوشون همینجا بودن. ‫درست روبروی من.
‫بله خانم، ‫هر دوشون رفتن دستشویی.
‫اما من باهاشون رفتم اونجا.
‫هر دو با هم رفتن؟
‫بله خانم. ‫جفتشون جلوی من رفتن داخل.
‫پس دوباره تو کلانتری ‫جاشونو با هم عوض کردن
‫تا از هر مشکلی با گزارش‌های پزشکی ‫و DNA جلوگیری کنن.
‫عالیه!
‫یه چند پیک دیگه واسه خودتون بریزید. ‫باور کنین، بهش نیاز دارین.
‫چه بازی زیرکانه‌ای ‫شما سه تا بازی کردین!
‫تو مغازه جاشونو عوض کردین ‫و تو کلانتری دوباره برگشتین سر جای اولتون.
‫و این پیرزن، ‫چه نمایش فوق‌العاده‌ای راه انداخت.
‫"من مدرک رو میارم. من مدرک رو میارم."
‫ها؟
‫از دادگاه می‌خوام این پرونده رو دوباره باز کنه.
‫و مطمئن می‌شم ‫بابت کاری که کردین تاوانشو بدین.
‫خانم، خانم، ‫لطفا به حرفم گوش کنین. خا… خانم.
‫بهم دست نزن!
‫به برادر خودم رحم نکردم.
‫چرا باید با تو، ‫خواهرت و اون پیرزن راه بیام؟
‫خوب می‌دونی که درُو ‫دیر یا زود سومیا رو می‌کشت.
‫اون به هر کاری قادره.
‫از ما چی می‌خواستی؟ ‫منتظر می‌موندیم اونو بکشه؟
‫و بعد بریم دادگاه واسه عدالت؟
‫خانم، اون قطعا ‫تلاش برای قتل بود.
‫و حتی شما هم می‌دونید که اون لیاقت ‫اون ۱۳ سالی که واسه این کار گرفت رو داره.
‫و به هر حال، عدالت چیه؟
‫کورکورانه از قانون پیروی کردن؟ ‫مهم نیست چی بشه؟
‫می‌دونی ‫درُو خیلی وقت پیش به مادربزرگ گفت
‫که به راحتی به همه ثابت می‌کنه ‫که سومیا دیوونه‌اس.
‫و تقریبا هم تو دادگاه این کارو کرد. ‫خودت دیدی.
‫واقعیت اینه که ما نمی‌تونستیم ‫هیچ کاری بکنیم،
‫چون همه چیز ‫پشت درهای بسته اتفاق افتاد.
‫و به همین دلیله که مجبور شدیم ‫یه کاری رو تو فضای باز انجام بدیم،
‫جلوی همه.
‫چون دادگاه فقط به مدرک نیاز داره.
‫و من باید اون عوضی رو ‫به خاطر کاری که با خواهرم کرد، گیر می‌آوردم.
‫من فقط کاری رو کردم که فکر می‌کردم ‫درسته.
‫حالا ازت می‌خوام کاری رو بکنی ‫که فکر می‌کنی درسته.
‫پرونده امروز، درخواست تجدیدنظر ‫ثبت شده توسط خانم ویدیا جیوتی هست
‫برای بازگشایی پرونده درُو سود علیه ‫ایالت اوتاراکند و دیگران.
‫خانم جیوتی، ‫افسر تحقیقات سابق،
‫مدارک جدیدی ارائه داده ‫که بررسی مجدد رو ضروری می‌کنه.
‫دادگاه درخواست ایشون ‫برای جلسه فوری رو پذیرفته.
‫همه بلند شید.
‫می‌تونیم دادرسی رو شروع کنیم.
‫جناب قاضی.
‫من گناهکارم.
‫اگه چیزی می‌خواین بگین، ‫برین جایگاه شهود.
‫من در مرگ مادرم ‫گناهکارم.
‫عزیزم، ‫تو و من یک روحیم، یک زندگی
‫عزیزم، تو و من ‫یک روحیم، یک زندگی
‫تو شاهد منی، هویت منی
‫عزیزم، تو و من ‫یک روحیم، یک زندگی…
‫وقتی که ‫خشونت خانگی تو هر خونه‌ای هست،
‫آیا فقط مرد مقصره؟ نه.
‫کسایی که می‌بینن ‫و هنوز سکوت می‌کنن
‫به همین اندازه گناهکارن.
‫خواهش می‌کنم… خواهش می‌کنم…
‫عزیزم
‫پدرم… ‫… تنها کسی نبود که مادرم رو کشت
‫داستان عشق ما
‫همه می‌دونن…
‫سومیا، دخترم، ‫چیزی دیدی؟
‫خط‌های روی دستت ‫دعاهای روی لبت…
‫عموم هم گناهکار بود.
‫منم همینطور.
‫هیس!
‫عزیزم، ‫من و تو یه روحیم، یه جونیم
‫تو شاهد منی، هویت منی
‫عزیزم، ‫من و تو یه روحیم، یه جونیم…
‫باید اون روز ‫حرف می‌زدم.
‫اما حرف زدن، یه جا وامیستادن،
‫برای حق جنگیدن، ‫خیلی شجاعت می‌خواد.
‫و این نوع شجاعت ‫خیلی سخت پیدا می‌شه.
‫از هرکسی برنمیاد.
‫مادرم نتونست این کارو بکنه.
‫اما خواهرم سومیا پاش وایساد ‫و من بهش افتخار می‌کنم.
‫می‌دونم که لجباز و بدعنق بودم ‫و براش مشکل درست کردم.
‫خیلی متاسفم.
‫هیچ وقت این شجاعت رو از دست نده.
‫خانم کانوار، بدون اینکه ‫وقت دادگاه رو بیشتر بگیرین،
‫لطفا مدارک جدیدی که پیدا کردین رو
‫ارائه بدین که می‌خواین دادگاه ‫بررسی‌شون کنه تا به درخواست تجدیدنظرتون رسیدگی بشه.
‫بله، جناب قاضی.
‫جناب قاضی،
‫آموزش ما بهمون یاد داده ‫که حقیقت و مدارک تعیین می‌کنن
‫کی مستحق مجازاته ‫و کی بی‌گناهه.
‫و همچنین مدت و شدت ‫مجازات چقدر باید باشه.
‫اما وقتی حقیقت ‫و مدارک، درست و غلط
‫با هم تضاد دارن
‫ما باید چیکار کنیم؟
‫طرف کی رو بگیریم؟
‫حرف قانون؟
‫یا روح قانون؟
‫این پرونده قطعا ‫یه درس مهم بهم یاد داد.
‫وقتی یه زن خشونت خانگی می‌بینه، ‫فقط به خودش آسیب نمی‌رسه.
‫کل خانواده آسیب می‌بینه.
‫و تقریبا همیشه…
‫بچه‌هاش بیشترین ضربه رو می‌خورن.
‫یه نسل کامل آسیب می‌بینه.
‫بنابراین، درخواست بازگشایی ‫این پرونده رو پس می‌گیرم.
‫و از دادگاه عذرخواهی می‌کنم.
‫متاسفم، جناب قاضی.
‫داری شوخی می‌کنی!
‫مغزت رو از دست دادی؟
‫تو کی هستی که ‫درخواست تجدیدنظر رو پس می‌گیری؟
‫برو به درک با اون یونیفرمت.
‫داستان عشق ما
‫همه می‌دونن ‫همه می‌دونن
‫یاد ما
‫هیچوقت فراموش نکن، هیچوقت فراموش نکن
‫خط‌های روی دستت ‫دعاهای روی لبت
‫ما با هم خواهیم بود، ‫خدایا، برای همیشه
‫عزیزم، من و تو ‫یه روحیم، یه جونیم
‫عزیزم، من و تو ‫یه روحیم، یه جونیم…
‫شاید بالاخره عدالت اجرا شد.
‫گیر افتاده بین روح و حرف قانون،
‫این دفعه، انتخاب کردم ‫که راه مادرم رو برم.
‫یه شکایت داریم.
‫صدای کتک خوردن یه نفر ‫از خونه‌تون میومده.
‫- همه چی خوبه؟ ‫- بله، بله، خانم. همه چی خوبه.
‫به هر حال، این یه مسئله‌ی خانوادگیه.
‫بیا، درو ببند و بیا تو.
‫این یه مسئله‌ی خانوادگی نیست. ‫یه مسئله‌ی جناییه.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.