دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫ای الهه کلکته، درود بر تو! ‫همیشه وعده هات برقرار باشه
‫-جادو نیست، خواهر؟ ‫-شک داری؟
‫انکور، گوش کن. استرس نداشته باش.
‫فقط بگو کی این کارو کرده. ‫من باهاشون راه میام.
‫راه میای؟ تو هیچ‌وقت راه نمیای، خواهر.
‫اشکالی نداره. خیلی درد نداره.
‫فقط بگو کی این کارو کرده.
‫کاری می‌کنم بابت هر خراشی که بهت زدن، تاوان بدن.
‫مانک ایرانی،
‫ماهِش آناند،
‫رانجیت، آمریش و جیوان.
‫بگو فردا وقت ناهار پشت تانک بیان ملاقاتمون.
‫بقیه‌ش با من.
‫خواهر، گشنمه.
‫الان برات یه ساندویچ درست می‌کنم.
‫بابا چیکار می‌کنه؟
‫متاسفم، ساتیا.
‫-انکور، نگاه نکن! ‫-بابا…
‫" جیگرا "
‫ساتیا.
‫-ساتیا-- ‫-یه دسته گل تو گالری کمه.
‫روغن چراغ زیر عکس عمو داره تموم میشه.
‫-ساتیا-- ‫-این رو تو اتاق عمو سونو پیدا کردم.
‫ببخشید، می‌برمش توالت بریزم.
‫چی می‌گفتی؟
‫کاویتا؟
‫یه تک‌مالت برای من.
‫بله، آقا.
‫همه می‌گن "آقای مهتانی ‫یه یتیم‌خونه اداره می‌کنه.
‫به فامیل‌های دورش خونه میده…
‫…و کمک می‌کنه ‫عروسی‌شون رو هم ترتیب بده…
‫…در حالی که اونا فقط ازش استفاده می‌کنن."
‫ولی من باور ندارم. همیشه می‌گم،
‫این کار خداست و من فقط وسیله‌ام.
‫درسته؟ اینم ساتیا!
‫-مراسم نمی‌تونه به تأخیر بیفته. ‫-نمی‌افته.
‫همین دیگه! خیالمون راحت شد، ‫پس دیگه نگرانی نیست.
‫اون دختر پسرعمومه…
‫ساتیا…
‫ساتیا، داری چیکار می‌کنی؟
‫کی بهت گفت؟
‫ساتیا، من باید فرار کنم. ‫اونا کاویتا رو قبول نمی‌کنن.
‫بذار برم.
‫عمو می‌دونه؟
‫اون با بچه‌مونه. باید فرار کنیم.
‫می‌خوام با کاویتا ازدواج کنم، ‫نه یه دختر پولدار.
‫از بین همه، تو باید اینو بفهمی.
‫ساتیا!
‫ساتیا…
‫خانواده آینده‌ت ده‌ها ‫پرونده پلیسی دارن.
‫گوش کن. شما دوتا می‌تونید امروز فرار کنید، باشه؟
‫ولی پدرش پیداتون می‌کنه، ‫و اون کاویتا رو می‌کشه
‫همراه با بچه‌تون.
‫می‌تونی با این زندگی کنی؟
‫-ساتیا-- ‫-ناکل.
‫دوستش داری؟
‫پس زنده نگهشون دار.
‫-چی شده عزیزم؟ همه چی آماده‌ست؟ ‫-آره.
‫چرا این کارو می‌کنی؟
‫کی می‌خوای تغییر کنی؟ ‫یه عروسی تو خونه‌ست.
‫آره.
‫هی، امروز روز بزرگیه برات. ‫آماده شو!
‫-آره. ‫-بیا دیگه!
‫یه کار تو لندن منتظرته، ‫و یه مدرسه برای بچه‌ت.
‫آقای مهتانی همیشه به کارمنداش می‌رسه. ‫این رو به عنوان پاداشت در نظر بگیر.
‫عشقم فروشی نیست، ساتیا!
‫این پول برای تو نیست، ‫برای بچه‌ته.
‫ناکل کجاست؟
‫ناکل نمیاد.
‫تو ناکل رو مثل پسر خودت دوست داری.
‫یه عروسی بزرگ براش ترتیب دادی…
‫غر نزن! ‫همه چی حل شده. برو حالا!
‫-بیا، خوشحال باش. ‫-اون این کارو کرد…
‫وقت عروسیه. ‫چی شده؟ بیا دیگه.
‫پدرزن ناکل اصرار داره ‫ساعت خوش‌یمن رو از دست ندیم.
‫-بیا. ‫-پس دیر نکن.
‫ساتیا، خیلی ممنون.
‫می‌دونی چقدر این آدما زود عصبانی می‌شن.
‫و کار من هم به تأخیر می‌افتاد.
‫باید از کاویتا مراقبت بشه ‫تا ویزای لندنش بیاد--
‫بهت اعتماد دارم. همه خرجاشو میدم.
‫-باشه. ‫-گوش کن.
‫تو خونه عروسیه، هنوز یونیفرم پوشیدی؟ برو، لباس عوض کن!
‫الان میرم.
‫گوش کن. آنکور کجاست؟
‫نمی‌بینمش. باید اینجا باشه.
‫-آره. ‫-ما که خانواده‌ایم.
‫بله، عمو.
‫آنکور رو دیدی؟
‫شامشو فرستادم اتاقش.
‫آنکو؟
‫فقط بهشون سلام کردم و رفتم.
‫چشماش پایین افتاده
‫پر از دلتنگی‌ان؟
‫چشماش پایین افتاده...
‫دوست دخترت ولت کرده؟
‫بخور.
‫گرسنه بمون. احمق بمون.
‫همیشه احمق می‌مونی.
‫تو این سن و سال غزل غمگین گوش می‌دی؟
‫خواهر، نسخه آلفا آماده‌ست.
‫عمو حرفامو می‌شنوه؟
‫حتماً.
‫از یه شماره هندی زنگ می‌زنه.
‫مگه ملبورن نیست؟
‫فقط می‌خواست عروسی رو پیچونه، وگرنه الان اینجا بود.
‫باز اخراج شده؟
‫خواهر، من نمی‌تونم جواب بدم.
‫چطور مسئولیتشو قبول کنم؟
‫ولی، خواهر...
‫-یه دورهمی پیش دوستاش-- ‫-نه.
‫تا کی می‌خوای باهام مثل بچه رفتار کنی؟
‫کبیر بهترین دوستمِ.
‫هست، و تو اینو می‌دونی.
‫چرا نمی‌ری بهش بگی باهام حرف نزنه؟
‫-غذات رو تموم کن. ‫-گرسنه بمون!
‫هی، جیگر!
‫بله؟
‫اگه می‌خوای بری، پس ببر و نشون بده!
‫بریم!
‫بازی تا 11. توپ برنده.
‫آخرین بار کی بازی کردی؟ یادت میاد؟
‫داخل 2، بیرون 3.
‫نه 3 امتیازی، خواهر.
‫چرا؟
‫-بیا، یه کم تلاش کن. ‫-اوه!
‫تو شروع کن!
‫بدون چک توپ؟
‫بدون گرم کردن؟
‫اوه، ببخشید. ‫نیاز به گرم کردن داری. منتظر می‌مونم.
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫آنکو!
‫خداحافظ.
‫این بازیته؟
‫باشه!
‫آنکو!
‫نمی‌رم هیچ جا. خوشحالی؟
‫آنکور، بیا. ببخشید.
‫باشه، صبر کن.
‫بازی هنوز تموم نشده. ‫هنوز می‌تونی ببری.
‫آنکو!
‫کارکنان می‌گفتن ‫نمی‌خوای کاویتا رئیست باشه
‫و به همین خاطر ‫داری از هند بیرونش می‌کنی.
‫کی به حرف مردم اهمیت می‌ده؟
‫اونایی که اهمیت می‌دن ‫از بالکنشون می‌پرن پایین.
‫کاویتا تا چند ماه دیگه خوب می‌شه.
‫من نگران کبیرم.
‫ساتیا، نیازی به نگرانی نیست.
‫کبیر شما دو تا رو مثل خانواده می‌دونه.
‫ما کارکنانیم، رتنا، ‫و کارکنان همیشه در حال خدمت‌اند.
‫دابل اِی!
‫شیطون!
‫هی! داری چیکار می‌کنی؟
‫-پاشو. ‫-بیا کبیر!
‫بعد از شش ماه داریم همدیگه رو می‌بینیم، ‫و اینجوری واکنش نشون می‌دی!
‫قبل از اینکه هدیه‌ها رو بدی، بغلم کن.
‫بیا اینجا!
‫چطوری، داداش؟
‫بیا اینجا! چطوری؟
‫-خوبم. تو چطوری؟ ‫-همه چی خوبه.
‫گوش کن، سریع آماده شو.
‫به بابام گفتم که داری براش یه ارائه می‌دی.
‫خیلی بزرگش کردم. لطفاً خوب عمل کن!
‫-باشه. ‫-پایین می‌بینمت.
‫به من اعتماد کن، بابا. تو بازار چیزی مثل این نیست.
‫بازم اخراج شد.
‫ساکت باش!
‫-مامان، برام دعا کن. ‫-تو دیگه خیلی هستی.
‫-موهامو نه، مامان. ‫-خب...
‫کل کدنویسی و رابط کاربری رو تو انجام دادی، انکور؟
‫بله. بله، عمو.
‫عالیه!
‫فقط به انکور نگاه کن.
‫تو یه مدرسه هندی درس خونده، ولی خیلی باهوشه. ولی تو...
‫اون برادر منه دیگه. وارث واقعی توئه.
‫من فرزندخوانده‌ام. همیشه می‌دونستم.
‫خفه شو! چرت و پرت نگو.
‫می‌دونم نارایانان می‌خواد تو فین‌تک سرمایه‌گذاری کنه.
‫پس باهاش صحبت می‌کنم، انجام می‌شه.
‫می‌دونستم شما دوتا با هم معجزه می‌کنید.
‫پس واقعاً داره اتفاق می‌افته؟
‫بله، شما دوتا!
‫پسر، چرا هیچ‌وقت واکنش نشون نمی‌دی؟
‫پاشو! بیا اینجا. داره اتفاق می‌افته!
‫خواهر، بیا اینجا. خیلی بزرگه! داره اتفاق می‌افته.
‫خیلی خوشحالم! بابا، داره اتفاق می‌افته، درسته؟
‫تا وقتی نری و شروع به بستن چمدون نکنی، اتفاق نمی‌افته.
‫می‌دونی چیه؟ حرف درست‌تر از این گفته نشده! بریم ببندیم!
‫-ساتیا، براشون یه پرواز چارتر رزرو کن. ‫-باشه.
‫عمو، ممنون. خیلی ممنون.
‫-هی، بیا. آفرین! ‫-ممنون.
‫مقصد هانشی دائو.
‫وقتی پرواز کردی و فرود اومدی، بهم پیام بده. به موقع غذا بخور!
‫فقط روی کارت تمرکز کن. بی‌خودی جایی نرو.
‫باشه؟
‫اجازه دارم نفس بکشم؟ یه کم زندگی کنم؟
‫ای خدا، خواهر!
‫نگران نباش. من باهاشم. بریم.
‫-هی، وایسا! ‫-چی شد؟
‫-مامان، لطفاً. ‫-البته، باید برات دعا کنه.
‫می‌بینمت. بیا بریم.
‫گریه نکن!
‫اونا کارشون خوب پیش میره ‫-بله.
‫چقدر زود بزرگ شدن. حالا دارن می‌رن سفر کاری.
‫می‌خوام دوستت داشته باشم
‫می‌خوام اوه تو رو
‫شانس خوب همیشه باهامه هر جا که برم
‫می‌خوام یه چیزی بهت بگم به زبان تلوگو
‫بوی تو از برایانی هم بهتره
‫چون من پادشاه منطقه پان هند هستم
‫پادشاه منطقه پان هند
‫+91 زنگ زنگ زنگ
‫پادشاه منطقه پان هند
‫می‌تونی با موسیقی انجامش بدی، داداش؟
‫جولیت شیرین، مجنوی باحال
‫من از همه ثروتمندترم
‫وقتی بهت زنگ می‌زنم
‫بیا خودمونو تو شکر غرق کنیم
‫شیر اضافه می‌کنیم و پایاسام درست می‌کنیم تا لذت ببریم
‫چون من پادشاه منطقه پان هند هستم
‫پادشاه منطقه پان هند
‫+91 زنگ زنگ زنگ
‫پادشاه منطقه پان هند
‫اوه، زنگ زدی؟ گفتم زنگ بزنی؟
‫متأسفم که باید بگم
‫ولی پادشاه منطقه پان هند ‫خیلی مشغوله برای عشق
‫من قلعه ندارم، ‫ولی هنوزم پادشاهم
‫پادشاه منطقه پان هند
‫+91 زنگ زنگ زنگ
‫-اوه، نه! کبیر، آروم برو. ‫-بذار فکر کنم.
‫-فقط بذار فکر کنم. ‫-صبر کن.
‫-باید یه تاکسی می‌گرفتیم. ‫-من درستش می‌کنم.
‫جریمه رانندگی در حالت مستی چقدره؟
‫-امیدوارم نندازنمون زندان. ‫-صبر کن.
‫درست می‌شه.
‫ببخشید، آقا. مشکلی هست؟
‫آقا، ما فقط داشتیم می‌رفتیم هتل.
‫-تو ماشین چیزی نیست، آقا... ‫-بیرون!
‫-آقا، ما فقط... ‫ ‫متن زیر رو به فارسی محاوره‌ای برات ترجمه می‌کنم: ‫ ‫---
‫آقا...
‫آقا، این پاسپورت منه. من از هند اومدم.
‫ما فقط داریم می‌ریم هتل. ‫همین، آقا.
‫- لطفاً، باید با بابام حرف بزنم-- ‫- برو تو!
‫آنکور، هیچی نگو.
‫بیا بریم.
‫آقای مهتانی، می‌فهمم چی می‌گین
‫ولی هانشی دائو به خلافکارای مواد مخدر رحم نمی‌کنه. مجازاتش مرگه.
‫- می‌تونم سعی کنم یکی‌شون رو نجات بدم. ‫- بله.
‫بله، می‌دونم.
‫تمام تلاشت رو بکن.
‫چی شده؟
‫نمی‌تونم با کبیر تماس بگیرم.
‫باید یه راهی باشه. فقط بفهم.
‫با نارایانان صحبت کن.
‫الو؟
‫بله؟
‫- بله. ساتیابهاما آناند. ‫- بعداً باهات صحبت می‌کنم.
‫بله، لطفاً.
‫خواهر؟
‫آنکور، خرابکاری کردی؟
‫مواد مصرف کردی؟
‫- نه، نکردم. ‫- باشه.
‫کسی از گوشیت استفاده کرده؟ کبیر استفاده کرده؟ نه؟
‫مطمئنی نمونه خونت پاکه؟
‫نگران نباش، حالت خوب می‌شه...
‫نمونه خون؟
‫آنکور، حال کبیر چطوره؟
‫چرا نمی‌تونم باهاش حرف بزنم؟ ‫شماها چیکار کردین؟
‫قرار بود مراقبش باشی. ‫چطور گذاشتی این اتفاق بیفته؟
‫بده به من. این نمایش رو تموم کن!
‫- الو؟ ‫- عمو، نمی‌دونم چی شده.
‫- به کبیر هشدار دادم. ‫- آروم باش. حالت خوب می‌شه.
‫درستش می‌کنم، آنکور.
‫وکیل جاسوانت داره میاد.
‫اون همه چیز رو درست می‌کنه. ‫فقط هرچی می‌گه انجام بده، باشه؟
‫- می‌خوای بری خونه؟ ‫- معلومه!
‫پس دقیقاً همون کاری که می‌گم رو انجام بده.
‫دستورالعمل‌هام رو دنبال کن و دقیقاً همون چیزی که می‌گم رو بگو.
‫دو تا افسر میان وقتی من برم.
‫بهشون می‌گی که اون مواد مال تو نیست
‫بلکه مال آنکوره.
‫که اون ترسیده و اونا رو تو جیبت گذاشته.
‫- چی؟ ‫- این همون چیزیه که بهشون می‌گی.
‫دقیقاً همین کلمات.
‫آنکور اصلاً چیزی از این موضوع نمی‌دونه.
‫همه‌اش تقصیر منه. ‫اون هیچی از این موضوع نمی‌دونه.
‫ما هیچ گزینه دیگه‌ای نداریم، عزیزم.
‫عمو، نمی‌دونم چی فکر می‌کنی، ‫ولی اون مثل برادرمه.
‫نمی‌تونم این کار رو باهاش بکنم.
‫باشه، بیا.
‫اینجا به خلافکارای مواد مخدر رحم نمی‌کنن. ‫مجازاتش مرگه.
‫نمی‌تونم اینجا بمیرم! منو ببر بیرون، لطفاً.
‫فقط کمکم کن. منو از اینجا ببر بیرون. ‫نمی‌خوام اینجا بمونم. لطفاً.
‫الو.
‫چطوری؟
‫منو می‌شناسی؟ من جاسوانتم.
‫آقای مهتانی باید درباره من بهت گفته باشه. ‫منم از خانواده‌ام.
‫کارایی که شما بچه‌ها می‌کنین!
‫یه مشکل کوچیک داریم.
‫می‌دونی که کبیر ‫دو تا پرونده مواد مخدر تو هند داره.
‫یه پرونده سوم خیلی براش بده.
‫ممکنه با مجازات مرگ روبرو بشه.
‫پس نگران نباش.
‫وقتی پلیس‌ها میان اینجا،
‫بهشون بگو که مواد ‫مال کبیر نیست، مال توئه.
‫آقا، چی می‌گین؟
‫ببین، ثابت می‌کنیم ‫که کمتر از یک گرم بوده.
‫چند ماه دیگه برمی‌گردی خونه.
‫و خانواده مهتانی ‫کنارت خواهند بود.
‫آقا، پس شغل من چی؟
‫اگه محکوم بشم، شغلم چی می‌شه؟
‫ما داریم درباره زندگی کبیر حرف می‌زنیم، ‫و تو نگران شغلت هستی؟
‫آقا.
‫این تنها گزینه‌ست ‫اگه کبیر باید زنده بمونه.
‫آقا، می‌خوام با کبیر حرف بزنم.
‫- غیرممکنه. ‫- آقا، باید با کبیر حرف بزنم.
‫غیرممکنه، دارم بهت می‌گم.
‫باشه؟
‫می‌دونم که اون ‫و کل خانواده مهتانی
‫دارن بهت وابسته میشن.
‫شغلت با خانواده مهتانی کاملاً امنه.
‫تو جزئی از اونا هستی.
‫واسه همین من اینجام.
‫برادرت به کمکت نیاز داره عزیزم.
‫برای سوابق رسمی، ‫فقط باید بگی "بله، موافقم".
‫اعتراف کن که قاچاقچی مواد مخدری.
‫هی! به من نگاه کن!
‫اعتراف کن که قاچاقچی مواد مخدری
‫و این مواد رو آوردی ‫تا تو بازار بفروشی.
‫باشه؟ حالا می‌تونی بگی 'بله' یا 'نه'.
‫بله.
‫بله، موافقم.
‫کبیر کجاست؟
‫کبیر خوبه
‫ولی بابت آنکور متاسفم. ‫راه دیگه‌ای نبود.
‫باشه.
‫ایالت علیه آنکور آناند.
‫آیا با این اعتراف موافقی؟
‫این اعتراف جلوی من،
‫آیا با گفتن 'بله' بهش موافقی، ‫آقای آناند؟
‫بله.
‫مرگ با برق‌گرفتگی در سه ماه.
‫چی گفت!
‫این باید یه اشتباه باشه! من نیستم!
‫این یه اشتباهه!
‫آقای مهتانی براتون ‫یه مقدار پول محلی فرستاده.
‫این خیریه‌ست؟
‫اونجا کلی خرج دارم. ‫نمی‌تونم هی ازش بخوام.
‫بهش بگو ۲ کرور روپیه انتقال بده و ‫یه پرواز چارتر به هانشی دائو ترتیب بده.
‫-چی؟ ‫-شنیدی چی گفتم.
‫-خواهر، واقعاً متاسفم. ‫-کبیر.
‫نمی‌خواستم اینجوری بشه. ‫واقعاً متاسفم.
‫کبیر، بریم. برو، تو ماشین بشین.
‫واقعاً متاسفم. همه کار کردیم.
‫بله؟
‫یه آتیش‌سوزی تو دفتر آقای مهتانی شده!
‫چی؟
‫آتیش‌سوزی؟
‫بابا داره چیکار می‌کنه؟
‫آنکور، نگاه نکن!
‫متاسفم، ساتیا.
‫فقط بگو کی این کارو کرده.
‫کاری می‌کنم بابت هر خراشی که بهت زدن ‫تاوان بدن.
‫می‌تونم چیزی برات بیارم؟
‫همه چی.
‫منو رو بیارم؟
‫همه چی رو بیار.
‫زندان جیانگ گه ‫در جزیره ینگ ژو واقع شده.
‫جزیره ینگ ژو از سال ۲۰۱۴ ‫جزئی از هانشی دائو بوده.
‫زندان ما کاملاً خودکاره.
‫ما اولین کسانی بودیم که در هانشی دائو ‫جزئی از دنیای دیجیتال شدیم.
‫زندانی‌ها بر اساس جرمشون ‫تی‌شرت‌های رنگی می‌پوشن.
‫تحریک‌کنندگان جنبش‌های جدایی‌طلب ‫در سلول‌های جداگانه نگهداری می‌شن.
‫زنده باد انقلاب، گمینگ وانسوی، ‫هانشی دائو پایین پایین!
‫این شعارها ممنوعه.
‫قوانین و راهنمایی‌های زندان.
‫این تنها کتاب مقدسیه ‫که باید بهش فکر کنی.
‫قوانین رفتاری که برات اعمال می‌شه
‫برای من و افسرانم هم اعمال می‌شه.
‫باید بفهمی.
‫تو و من، ما تو یه قایقیم.
‫ما در خط مقدم ‫فناوری و نوآوری بودیم.
‫ولی در اصلش…
‫-آقا، می‌شه لطفاً دستکش‌هاتون رو عوض کنین؟ ‫-بیا اینجا.
‫آقا، می‌شه لطفاً اول دستکش‌هاتون رو عوض کنین؟
‫شما دستکش‌هاتون رو عوض نکردین، آقا.
‫-آقا! ‫-هی!
‫-بله، آقا؟
‫-برو، تو دفترم منتظر باش. حالا. ‫-باشه.
‫-آقا، اون دستکش‌هاش رو عوض نکرد. ‫-ساکت باش!
‫یه افسر دیگه بفرستین.
‫آقا، شما هندی هستین؟
‫-برو عقب! ‫-آقا، شما هندی هستین؟
‫برو عقب!
‫-آقا، شما هندی بلدین؟ ‫-برو عقب!
‫-آقا، من بی‌گناهم. به من تهمت زدن. ‫-برو عقب!
‫-من بی‌گناهم. مجبورم کردن اعتراف کنم. ‫-اون حتی به حرفم گوش نمی‌ده.
‫گفتن سه ماه می‌گیرم، ‫نه حکم اعدام.
‫آقا، من بی‌گناهم. من یه مهندسم. ‫چرا باید این کارا رو بکنم؟
‫اگه پدربزرگم زنده بود،
‫شاید می‌تونست بفهمه چی می‌گی.
‫من نمی‌فهمم، چون من هندی نیستم. ‫می‌فهمی یا نه؟
‫بله، آقا. اسم من آنکور آنانده.
‫آقا، من یتیمم. فقط یه خواهر دارم.
‫آقا، من هیچ کار اشتباهی نکردم...
‫پسر، باید یاد بگیری گوش بدی. ‫می‌فهمی یا نه؟
‫همین الان بهت گوش دادم، درسته؟
‫حالا تو باید گوش بدی! صاف وایسا.
‫دستاتو پایین بیار. صاف وایسا.
‫دستاتو باز کن.
‫بله، زبونتو بالا ببر. بالا. پایین. خوبه.
‫اشکالی نداره.
‫پاکه
‫خم شو. پاهاتو باز کن.
‫سرفه کن!
‫پاکه
‫باشه، پاکه. بیا بالا! بیا اینجا.
‫مطمئن شو که دستکشای تازه بپوشی.
‫بیا.
‫تو پیراهن بنفشی؟
‫زیاد وقت نداری، می‌دونی.
‫این رو بخون، از اول تا آخر. فهمیدی؟
‫به راستت بچرخ. ادامه بده.
‫بعدی! بیا جلو.
‫به این می‌گن شهر.
‫این چیزی که می‌گن.
‫اما قانون جنگل اینجا حاکمه. ‫جنگل.
‫مارمولک مورچه رو می‌خوره.
‫قورباغه مارمولک رو می‌خوره.
‫مار قورباغه رو می‌بلعه.
‫راسو مار رو می‌بلعه.
‫گرگ خون راسو رو می‌مکه.
‫ببر گرگ رو می‌خوره.
‫اینجا، قوی‌ها زنده می‌مونن
‫با کشتن ضعیف‌ها. فهمیدی؟ می‌کشن.
‫بازرسی بدنی.
‫بایست! وسایلتو توی کمد بذار.
‫ب-برادرم...
‫وسایلتو توی کمد بذار.
‫ببخشید، کمد...
‫کیف‌ها رو بذار.
‫-تلفن. ‫-تلفن هم.
‫-اینجا. ‫-50 شین.
‫-اینجا. ‫-ژتون.
‫ممنون.
‫ندوی! بایست. برو اینجا.
‫کجا برم؟
‫دیدن برادرم.
‫اونجا؟
‫ببخشید.
‫بله؟
‫-دیر کردم؟ ‫-صبر کن!
‫-دیر کردم، آقا؟ ‫-صبر کن. دارم بهت پاس می‌دم.
‫برادرم... آنکور آناند ‫اسم برادرم هست.
‫باشه.
‫کجا برم؟
‫آروم باش.
‫-دیر نکردی. ‫-باشه.
‫لطفاً بشین. صدا می‌زنم. لطفاً بشین.
‫ساتیا بهاما؟
‫این تنها ملاقات رو در روته ‫که داری.
‫بعد از این، درخواست ملاقات تلفنی بده. ‫می‌فهمی؟
‫-چطور به نظر می‌رسم؟ ‫-چی؟
‫غمگین به نظر می‌رسم؟
‫آره. یه کم غمگین.
‫حالا؟
‫خیلی غمگین.
‫اون طرف.
‫حتی اگه ستاره‌ها ناپدید بشن ‫یا ماه قایم بشه
‫تو رو نزدیک نگه می‌دارم
‫چه اتفاقی بیفته یا نه
‫تو رو نزدیک نگه می‌دارم
‫اگه طوفان وحشتناکی دورت بگیره
‫تو رو نزدیک نگه می‌دارم
‫حتی اگه ستاره‌ها ناپدید بشن ‫یا ماه قایم بشه
‫تو رو نزدیک نگه می‌دارم
‫این راه منو به کجا رسونده؟
‫هر جا برم تو هم دنبالم میای
‫این راه منو به کجا رسونده؟
‫هر جا برم تو هم دنبالم میای
‫اگه دنیا بهت پشت کنه
‫من کنارت می‌مونم
‫اگه ابرهای تیره خورشید رو پنهون کنن
‫من کنارت می‌مونم
‫اگه دریا خشک بشه و آسمون بیفته
‫من کنارت می‌مونم...
‫آنکور.
‫به من میگن ‫فقط سه ماه دیگه زنده‌ام.
‫به من گوش کن.
‫آنکور.
‫نگاه کن! به من نگاه کن!
‫تو برادر منی، مگه نه؟
‫پس همیشه ازت محافظت می‌کنم.
‫نمی‌ذارم هیچ آسیبی بهت برسه.
‫هیچ‌وقت.
‫این راه منو به کجا رسونده؟
‫هر جا برم تو هم دنبالم میای
‫این راه منو به کجا رسونده؟
‫هر جا باشم تو هم دنبالم میای
‫اگه دنیا بهت پشت کنه
‫من کنارت می‌مونم
‫اگه ابرهای تیره خورشید رو پنهون کنن
‫من کنارت می‌مونم
‫اگه دریا خشک بشه و آسمون بیفته
‫من کنارت می‌مونم
‫حتی اگه ستاره‌ها ناپدید بشن ‫یا ماه قایم بشه
‫من کنارت می‌مونم
‫این راه منو به کجا رسونده؟
‫هر جا برم تو هم دنبالم میای
‫این راه منو به کجا رسونده؟
‫هر جا برم تو هم دنبالم میای
‫همه زندانی‌های جدید بلوک بی 4.
‫من او آی سی لاندام. خوش اومدید.
‫به همه شما ‫مشاوره داده شده
‫تا به شرایط جدیدتون ‫ذهنی عادت کنید
‫که به نوبه خودش برای ‫بازپروری شما خوبه.
‫اما قبل از اون
‫همه شما که تی‌شرت بنفش دارید و در صف اعدامید
‫به‌خصوص اونایی که ‫به خاطر مواد مخدر اینجایید،
‫بذارید یه چیزایی رو روشن کنم.
‫آقایون، به این گوش بدید ‫و خیلی دقت کنید،
‫چون به دردتون می‌خوره،
‫سردرگمی‌تون رو برطرف می‌کنه
‫و امیدتون رو به آرامش می‌رسونه.
‫پدرهاتون، مادرهاتون،
‫برادرهاتون، عموهاتون، خواهرهاتون... ‫دوست دارید؟ پسرعمو دارید؟
‫همه‌شون بیرون ‫سعی می‌کنن اجتناب‌ناپذیر رو به تأخیر بندازن...
‫مرگتون رو.
‫اما این وقت تلف کردنه.
‫این وقت تلف کردنه.
‫وقتی به مهاجرها می‌رسه، ‫ازشون مثال می‌زنن.
‫کوکو! چرا ژنراتور رو با دیزل پر نکردی؟
‫برای چی بهت پول می‌دم؟ ‫برای خشک کردن ناخن‌هات؟
‫-آقا، ساتیا. ‫-بله؟
‫آنکور آناند، برادرم. ‫امروز ساعت ۴ بعدازظهر قرار داشتیم.
‫-درسته، درسته. آنکور. مواد مخدر، آره؟ ‫-بله.
‫ببینید، حکم او ‫طوریه که زمان براش داره می‌گذره.
‫عقربه‌های ساعت دارن حرکت می‌کنن. ‫می‌تونم یه کم کندشون کنم.
‫همین کاریه که می‌تونم بکنم.
‫آقا، من... می‌خوام ببرمش خونه.
‫اینجا مثل زندان‌های هند نیست.
‫تمیزه، غذا خوبه.
‫تفریحات خوبه.
‫فکر می‌کنی خودش انتخاب کرده که تو زندان باشه؟
‫اگه کسی که دوستش داری بود، ‫می‌گفتی،
‫"بخور، بنوش و خوش باش؟"
‫تو این مورد؟ همینو می‌گفتم.
‫بلافاصله درخواست تجدیدنظر می‌دادم
‫بعد سعی می‌کردم حکم رو برای چند ماه به تأخیر بندازم.
‫ان‌جی‌اوهای ما اینجا هستن تا به هندی‌ها کمک کنن
‫اما لطفاً پوسترهای خودتون رو پخش نکنید. ‫دولت اعتراض می‌کنه.
‫به‌خصوص چون یه پرونده مواد مخدره.
‫اون وقت اصلاً نمی‌تونیم کمک کنیم.
‫عفو ریاست جمهوری ‫فقط در دو مورد ممکنه.
‫اگه محکوم زیر سن قانونی باشه، ‫یا از نظر ذهنی ناپایدار باشه.
‫هی! توپ رو پاس بده!
‫داداش، توپ رو پاس بده!
‫کره؟
‫- رایان. ‫- رایان! بریم.
‫- دیوونه! ‫- آماده‌ای بازم ببازی؟
‫- هی! ‫- قبلاً چهره‌ت رو دیدم.
‫پسر جدید!
‫سلام.
‫قشنگ سلام نکردم؟
‫آره، رایان.
‫حتی لبخند زدم.
‫- نه، نزدی. ‫- مشکلش چیه؟
‫رایان!
‫سلام!
‫چرا جواب سلام نمی‌دی؟
‫- رایان… ‫- سلام!
‫- رایان! ‫- چرا اینقدر مغروری؟
‫رایان! هی!
‫ده ضربه! ببرینش.
‫ده ضربه!
‫آقا! این قوانین نیست، آقا.
‫صبر کن.
‫یکی تصمیم گرفت زبون باز کنه.
‫لطفاً بگو. قوانین چیه؟
‫آقا، اگه سه بار هشدار لفظی ‫تأثیری نداشته باشه
‫اون وقت می‌تونن ضربه رو به عنوان ‫یک اقدام اصلاحی تجویز کنن.
‫ولی اول، سه بار هشدار لفظی.
‫کتاب اینو می‌گه، آقا.
‫کتاب قوانین رو خوندی؟
‫خیلی خوشحالم می‌کنی، می‌دونی.
‫خوبه برای تو!
‫ولش کنین.
‫- ادامه بدین، ادامه بدین! ‫- بیاین بچه‌ها.
‫بازی کنیم.
‫داداش…
‫ببخشید. یه دِین بهت دارم.
‫یینگ ژو کلی مشکل برق داره.
‫برقش زیاد می‌ره.
‫خدا می‌دونه! ولی هانشی دائو ‫همیشه برق داره.
‫همیشه روشنه.
‫یه خونه نزدیک زندان می‌خوام، ‫و یه خونه که ارزون باشه.
‫- پس… ‫- زنده باد انقلاب!
‫- چی نوشته؟ ‫- نوشته "Geming Wansui"!
‫- یعنی چی؟ ‫- یعنی، زنده باد انقلاب.
‫این خونه خیلی ارزونه ‫چون کسی که قبلاً اینجا زندگی می‌کرده
‫خودکشی کرده.
‫اشکالی نداره.
‫به زندگی تو اینجور خونه‌ها عادت دارم.
‫خوب می‌شم.
‫اعتراض کردم و حکم تو رو ‫چهار ماه به تأخیر انداختم.
‫دارم با وکلای برتر ملاقات می‌کنم.
‫ما ادامه می‌دیم ‫تا پرونده رو یه مدت طولانی کنیم.
‫نگران نباش، همه چیز تحت کنترله.
‫چی می‌گی، خواهر؟ ‫هیچی تحت کنترل نیست.
‫با چند تا از زندانی‌ها صحبت می‌کردم.
‫اونا می‌گفتن
‫می‌تونی اجرای حکم رو به تأخیر بندازی، ‫ولی هیچ‌کس زنده از اینجا بیرون نمی‌ره.
‫خواهر، می‌دونی ‫چه جور آدمایی هستن؟
‫من تو صف اعدامم، ولی مجبورم ‫صندلی الکتریکی رو تمیز کنم.
‫می‌گن سریع‌ترین ‫و کم‌دردترین روش اعدامه.
‫خواهر، هیچ‌کس رو نمی‌بخشن.
‫ای دل!
‫هر ذره‌اش
‫دارن اعتراض می‌کنن؟
‫- رسم. ‫- چی؟
‫سنت.
‫بعضیا برکت می‌خوان.
‫بعضیا عفو می‌خوان. بقیه امید می‌دن
‫تا هیچ زندانی امیدش رو از دست نده.
‫به نظر می‌رسه وکلای تو هم بی‌فایده بودن.
‫دارن می‌ذارن بمیره،
‫در حالی که مقامات از ما می‌خوان ‫چراغ امید رو روشن کنیم.
‫چاره‌ای نیست. چقدر می‌شه ‫تنها تو خونه نشست و نوشید؟
‫- شکر باتیا. ‫- ساتیا.
‫بیا، نوبت ماست.
‫کی توئه؟
‫پسرم. تو چی؟
‫برادرم.
‫بیا به جلسه مشاوره بپیوندیم.
‫بیا عزیزم…
‫باشه. ساتیا، لطفاً بیا.
‫حداکثر ۳۰ دقیقه.
‫اگه چیز دیگه‌ای نیست، از چای و بیسکویت رایگان لذت ببر.
‫امید به معنای به وجود آوردن بهترین نتیجه ممکن نیست،
‫بلکه فقط به رسمیت شناختن اینه که خود امید یه فعالیت زنده‌ست.
‫امشب درباره چی کو صحبت می‌کنیم.
‫بررسی این ایده که می‌تونیم درد و رنج‌مون رو بدون شکایت بپذیریم.
‫و پشت سرم...
‫اگه بزنمش، شکایت می‌کنه؟
‫هیچ‌کس مجبورت نکرده بمونی. اگه می‌خوای برو.
‫برای بقیه خرابش نکن.
‫باید برم دستشویی.
‫-من می‌برمش. اشکالی نداره. ‫-باشه.
‫هفت مرحله...
‫انکار، شوک، افسردگی،
‫آزمایش، خشم، چانه‌زنی، و در نهایت...
‫پذیرش.
‫با همه‌تون چک می‌کنم.
‫نمی‌تونم این کار رو بکنم. خیلی خوشحال شدم که دیدمت.
‫شماره‌ام رو داری. دارم می‌رم.
‫-یه کم دیگه بمون. ‫-دارم می‌رم--
‫-فقط یه مدت کوتاه... ‫-ببخشید، مشکلی هست؟
‫چی کو رو برای خودت نگه دار.
‫-باید برم. ‫-ببخشید، نمی‌فهمم.
‫نمی‌خوام چیزی که می‌گی رو بپذیرم.
‫آروم باش.
‫بیا آقای باتیا. وقتم داره تموم می‌شه.
‫برادرم داره اعدام می‌شه و اون داره درباره چی کو حرف می‌زنه.
‫تو می‌گی "آروم باش". اون می‌گه "بپذیر".
‫بپذیر؟ ترجیح می‌دم زندان رو منفجر کنم تا بپذیرم.
‫چیزی درباره بمب گفتی؟
‫آره، گفتم.
‫کل این برنامه برای لحظاتی مثل این طراحی شده.
‫-یه تاریکی هست... ‫-این منطقیه؟
‫-داره تو رو غرق می‌کنه. ‫-هی!
‫این مزخرفات رو جمع کن! ما یه مسابقه داریم!
‫بهتره بریم.
‫-شنبه‌ست. خیلی حرف می‌زنی. ‫-بریم.
‫بیرون!
‫نه. نمی‌خوایم دوباره اینو تجربه کنیم، لطفاً.
‫برو! برو بیرون!
‫باشه.
‫برگرد پیش معتادها و قاتل‌ها. برو!
‫اونا باید همین حالا بمیرن! دار بزن، دار بزن همین‌طور!
‫الان برو.
‫قهرمان بازی در نیار، فقط خودتو نجات بده.
‫نه، وقتشه قهرمان بازی کنم.
‫انگلیسی نمی‌فهمی؟
‫می‌تونم کمکت کنم؟
‫برو بیرون!
‫بریم؟
‫از چیزی که قراره بعدش بشه خوشت نمیاد.
‫باید همون موقع که بهت گفتم می‌رفتی.
‫دختر خوشگل!
‫تو صورتم بود.
‫بگیرش!
‫من یه تایگرم!
‫بس کن! کافیه. کافیه.
‫چرا تفنگ داری؟
‫-نه! خالیه! گلوله نداره. ‫-پلیس رو خبر کن.
‫نه. نیازی به پلیس نیست! خالیه، امنه.
‫همه چیز تحت کنترله.
‫گلوله نداره.
‫مشاور، حالت خوبه؟
‫تو یه خلافکار واقعی هستی.
‫قبلاً بودم، ولی بازنشسته شدم.
‫اگه ۲۰ سال پیش می‌دیدمت، تو رو به گروه خودم می‌آوردم.
‫-تفنگت رو بردار. ‫-آه، بله. آقا، تفنگم.
‫-مجوز داری؟ ‫-البته! قانونیه.
‫ممنون. پس، توی بار همدیگه رو می‌بینیم.
‫با درمان ادامه می‌دیم.
‫نوشیدنی و غذا با من، آقا. راحت باش.
‫همه دعوتن! بیاید.
‫-همه خوبن؟ ‫فوق العاده ای دختر
‫تونی بهترینه.
‫تو زمان و مکان اشتباهی بود.
‫این یه انتقامه!
‫این ناعادلانست.
‫بی‌گناهان همیشه تاوان جرم‌های دیگران رو می‌دن. این مزخرفه!
‫پسر بیچاره‌ام صرع داره.
‫چطور برادرت رفت زندان؟
‫برادرم؟
‫بهش بی‌توجهی شد، آقای باتیا.
‫استفاده و دور انداختن.
‫چطور ممکنه؟ خانواده‌ات چی؟ پدر و مادرت؟
‫خدا مادرم رو گرفت.
‫و پدرم خودش رو کشت.
‫یه سری از فامیل‌ها از من و برادرم مراقبت کردن
‫ولی بهای سنگینی ازمون گرفتن.
‫بی‌خیال شو، آقای باتیا.
‫داستانش طولانیه و برادرم وقت زیادی نداره.
‫خیلی کم وقت داره.
‫بیا زندان لعنتی رو منفجر کنیم!
‫تو بودی که از بمب حرف زدی.
‫پس بیا یه بمب درست کنیم و منفجرش کنیم. جدی.
‫جدی می‌گی؟
‫باشه.
‫فرار از زندان؟
‫بیا بچه‌ها رو بیاریم بیرون.
‫این بچه‌ها نباید اونجا بمیرن، ساتیا.
‫حله ‫حله؟
‫حله
‫تو نمی‌دونی داری چه چرت و پرتی می‌گی.
‫و تو می‌دونی؟
‫آره.
‫در واقع، آره، کاملاً می‌دونم!
‫بهم بگو.
‫زندان که داری ازش حرف می‌زنی...
‫خیلی‌ها رو اونجا زندانی کردم وقتی توی پلیس بودم.
‫اوه، آقای موتو!
‫رفیق، منو دستگیر نکن. من یه گانگستر بازنشسته‌ام.
‫و مجوز اسلحه دارم.
‫از پلیس استعفا دادم. دیگه پلیس نیستم، باتیا.
‫عالیه! من بازنشسته‌ام، تو بازنشسته‌ای،
‫و حالا یه کار جدید داریم.
‫نقشه زندان رو داری؟
‫اون زندان نفوذناپذیره.
‫پس کمکمون کن.
‫درسته؟
‫می‌ذاری کسی که دوستش داری اونجا بمیره؟
‫برو خونه و بخواب، باتیا. تایگر بازی نکن.
‫تو هم همین‌طور، ساتیا.
‫داستانش چیه؟
‫بیا بفهمیم.
‫نشنیدی که آشپز زیاد آش رو شور می‌کنه؟
‫چاقوهات رو تیز کن
‫یه چاقو رو انقدر تیز می‌کنم که تبدیل به شمشیر بشه
‫یه بار امتحان کن! پشیمون نمی‌شی
‫اینجا زندگی روی لبه چاقوه
‫پس چاقوهات رو تیز کن...
‫باشه. پس بهم بگو.
‫آقای باتیا، تو توی بار هی می‌گفتی "حله حله" و لیوانت رو بلند می‌کردی.
‫تو هم همین کار رو کردی.
‫- چون به تجربه‌ات اعتماد داشتم. ‫- من بازنشسته‌ام. یه تفنگ خالی دارم.
‫لطفاً پلی‌لیستت رو خاموش کن!
‫بدون یه نفوذی نمی‌تونیم موفق بشیم.
‫می‌تونیم هر چقدر می‌خوایم برنامه‌ریزی کنیم، ‫ولی در نهایت به بن‌بست می‌رسیم.
‫وقت برای یه برنامه ضربتی نیست.
‫باید داستان کامل موتو رو بفهمیم.
‫موافقی؟
‫کاملاً.
‫پسرام بهم خبر دادن که موتو توی هند به دنیا اومده.
‫وقتی نوجوان بود اومد هانشی دائو.
‫اینجا خدمت سربازی کرد و شهروندی گرفت.
‫بعد به پلیس پیوست.
‫یه پسر هندی رو انداخت زندان
‫و بعد فهمید پسره بی‌گناهه.
‫سعی کرد نجاتش بده، ‫ولی بچه حکم اعدام گرفت.
‫موتو کارش رو ول کرد تا بتونه ‫بچه رو آزاد کنه.
‫خب، آدم خوبیه.
‫سلام، موتو. نیازی نیست برای کمد پول بدی.
‫اشکالی نداره، خودم پرداخت می‌کنم.
‫اشکالی نداره، مشکلی نیست! خودم انجامش می‌دم. اشکالی نداره.
‫باشه، ممنون.
‫چاندان، جلسه تجدیدنظر نزدیکه.
‫نمی‌ذارم اتفاق بدی بیفته.
‫برای اون دیگه دیر شده.
‫خیلی دیر شده.
‫این درخواست هم رد میشه
‫و دوباره میای عذرخواهی می‌کنی. درسته؟
‫نمی‌تونن ردش کنن، چاندان.
‫همه چی درست میشه. دارم تمام تلاشم رو می‌کنم.
‫به من اعتماد کن، چاندان. لطفاً.
‫نباید از نیروی پلیس استعفا می‌دادی، موتو.
‫همه‌مون اشتباه می‌کنیم. اشکالی نداره.
‫هی، موتو!
‫چاندان نه پسرت هست نه برادرت.
‫برات مهمه زنده بمونه یا بمیره؟
‫اگه برات مهمه، ‫باید بذاری بمیره؟
‫من درخواست دادم.
‫و باور دارم که قبول میشه. ‫یه سیستمی هست--
‫بی‌خیال، موتو!
‫کمکشون می‌کنم فرار کنن.
‫به تونی، آنکور و چاندان کمک می‌کنم. ‫هر کاری می‌خوای بکن.
‫-برو. ‫-نه، هر کاری باید بکنی بکن.
‫موتو، به حرفم گوش کن. گوش کن.
‫لطفاً کمکمون کن.
‫موتو، بدون تو نمی‌تونیم.
‫اونا می‌میرن.
‫این تنها راهه.
‫این تنها راه نیست، ساتیا.
‫برو دادگاه. اگه برادرت بی‌گناهه،
‫قانون کشورم بهت خیانت نمی‌کنه.
‫چه قانونی؟ چه کشوری؟
‫مردم جریمه می‌شن اگه بخندن، ‫گریه کنن یا نفس بکشن.
‫جریمه‌ها برای اینه که ‫همه چیز از بیرون عالی به نظر بیاد.
‫اگه خارجی‌ها اشتباهی کنن، ‫می‌میرن و دفن می‌شن.
‫اینطوری نیست؟
‫باید لیستی از چیزهایی که ‫تو کشور خودت اتفاق می‌افته بهت بدم؟ باید؟
‫در مورد سیستممون به من درس نده.
‫-این مزخرفات رو تموم کن، ساتیا. ‫-یا چی؟
‫-الان به مقامات گزارش می‌دم. ‫-باشه، پس می‌کشمت.
‫می‌خوای دعوا کنی؟
‫من یه اوباش خیابونی نیستم، ‫من یه افسر آموزش دیده‌ام، ساتیا.
‫کاراته بلدم.
‫کمربند زرد دارم. تینگ! تینگ!
‫بزن. قضاوتت نمی‌کنم اگه بزنی.
‫برو.
‫بیایید حلش کنیم. ‫اگه من بردم، تو تیم منی.
‫بخواب سرجات پشمک.
‫اوه، لعنتی! موتو؟
‫اوه، لعنتی! موتو!
‫اوه، لعنتی! باشه…
‫موتو!
‫لعنتی.
‫موتو!
‫احساس بدی نداشته باش ‫که به یه کمربند زرد باختی.
‫منو از مسابقه محروم کردن،
‫وگرنه کمربند مشکی می‌شدم.
‫تقصیر اونا نبود.
‫اونا طبق قوانین بازی می‌کنن…
‫من نه.
‫چی می‌گی، موتو؟
‫سخت. ساتیا سخته!
‫متاسفم.
‫نباش.
‫من هستم.
‫مسیر فرارمون تو این آشپزخونه‌ست.
‫آتش می‌زنیمش، از داخل مهر و مومش می‌کنیم.
‫زمان واکنش باید سریع باشه.
‫بعد از شام شروع می‌کنیم، ‫در زمان تمیزکاری.
‫فقط دو افسر پلیس داخل، ‫بعد از شام خستگی…
‫-بهترین زمان برای حمله. ‫-چاقو می‌بریم.
‫-یه ساطور. ‫-چی؟
‫یه ساطور؟
‫پلیس‌ها بچه‌ها رو می‌زنن، ‫نه اینکه بهشون برکت بدن.
‫یعنی، اگه می‌خوای حس خوبی داشته باشی، ‫می‌تونم بهت بگم حس خوبی داشته باشی.
‫باشه، بریم جلو. بچه‌ها کنترل دارن.
‫امیدوارم شانس ما اینجا برگرده.
‫آره.
‫همه نمی‌دونن کجا بلوک قدیمی ‫به بلوک جدید وصل میشه.
‫این اطلاعات طلاست.
‫کدوم طرف میره؟
‫از اینجا شروع میشه، ‫این طرف میره و از اینجا میاد بیرون.
‫موتو، تو یه نابغه‌ای!
‫ساده.
‫انقدر ساده‌ست که هیچ‌کس ‫تا حالا بهش فکر نکرده. عالیه!
‫خدا درون ماست، ولی ما ‫دنبالش جای دیگه می‌گردیم. انقدر ساده!
‫صبر کن، یه مشکلی پیش اومده.
‫فاضلاب آشپزخونه میره به کوچه دراگون ‫و اون توی بلوک قدیمیه.
‫توی بلوک جدید، یه دالان بتنی ۲۱ فوتی ‫جلوی راهمون رو می‌گیره.
‫باید یه تونل بسازیم ‫تا بچه‌ها رو بیرون بیاریم.
‫ساتیا، ‫این خاطرات بچگی رو زنده می‌کنه.
‫دو ساعت قبل از امتحان درس خوندن،
‫و همیشه قبول شدن.
‫وقتی وارد فاضلاب‌های قدیمی بشن،
‫می‌رن به کوچه دراگون، ‫بعد مستقیم به سمت اسکله.
‫آب‌های تنگه جوهور ‫به سه قسمت تقسیم می‌شه
‫بین مالزی، سنگاپور، ‫و هانشی دائو.
‫وقتی مرز رو رد کنیم، ‫وارد آب‌های مالزی می‌شیم
‫که پلیس هانشی دائو نمی‌تونه وارد بشه.
‫هیچ معاهده استردادی هم نیست.
‫وقتی از دست پلیس هانشی دائو فرار کنیم،
‫گارد ساحلی مالزی ‫دنبال‌مون میاد.
‫-یعنی دردسر. ‫-یه دوستی توی نیروی دریایی مالزی دارم.
‫با هم توی سنگاپور دانشگاه رفتیم.
‫ولی نمی‌تونم انتظار داشته باشم ‫رایگان کمک کنه، و بهش حقیقت رو می‌گم.
‫وای! دوستی که باید بهش پول بدی ‫و باهاش صادق باشی؟
‫-موتو، بهش می‌گی دوست؟ ‫-اون یه افسر صادقه.
‫باید دلیل خوبی بهش بدم که کمک‌مون کنه.
‫کل وضعیت رو براش توضیح می‌دم،
‫و بهش می‌گم که به عنوان ‫پزشکان بدون مرز جا می‌زنیم.
‫پزشکان بدون مرز؟
‫باشه، گوگل. ‫جستجو کن "پزشکان بدون مرز".
‫پزشکی بین‌المللی...
‫آیا بیش از حد به دوستت ‫و این تکنیکالیتی تکیه نمی‌کنیم؟
‫بله، ولی این تنها راهه.
‫باشه، بهت اعتماد دارم.
‫-نقشه رو بده. ‫-موتو، گوش کن.
‫می‌تونی این رو ساده‌تر کنی؟
‫ما فیلم نمی‌سازیم.
‫این پیچیده‌ست.
‫-دوباره مرور کنیم. ‫-باشه.
‫اول، باید بچه‌ها رو ‫به کار در آشپزخونه اختصاص بدیم.
‫بعد باتیا نقشه رو به پسرش، تونی توضیح می‌ده.
‫-نه خیلی زود، نه خیلی دیر. ‫-درسته.
‫من غمگین به نظر میام؟
‫اصلاً!
‫داری می‌ری بیرون!
‫شمارش معکوس رو شروع کن.
‫تمام!
‫نگران من نباش. ‫مراقب خودت باش.
‫به موقع غذا بخور.
‫به موقع غذا بخور؟
‫چی شد ‫به "گرسنه بمون، احمق بمون"؟
‫تو هیچ‌وقت احمق نبودی، خواهر.
‫تو هیچ‌وقت احمق نبودی.
‫یه چیزی رو پنهان می‌کنی.
‫کسی اذیتت می‌کنه؟
‫چرا این قلاب رو درست کردی؟ ‫یه قلاب اضافی؟ می‌تونم بپرسم؟
‫آقا، این برای لباس‌های خیسه.
‫فقط برای جدا نگه داشتنشون ‫از لباس‌های خشکه.
‫ولی این یه قلاب اضافیه. اضافی!
‫قوانین رو می‌دونی!
‫هر تغییری یا تغییراتی ‫که به سلول شما داده بشه
‫بیشتر از اونچه که به طور ایده‌آل ‫و عاقلانه توسط دولت فراهم شده
‫برای بازپروری شما ‫به عنوان نقض قوانین در نظر گرفته می‌شه.
‫و مجازات این نقض
‫ده ضربه شلاق و پنج ضربه شلاق نمکیه.
‫قوانین، قوانین هستن، دوست من.
‫بیاریدش داخل!
‫در مورد شما، ‫یه تصمیم اجرایی گرفتم.
‫از کمک یه داوطلب استفاده کردم ‫که این شلاق‌ها رو اجرا کنه.
‫هر ضربه باید با همون قدرت ‫و همون شدت زده بشه.
‫من قاضی خواهم بود.
‫اگه داوطلب نتونه
‫وظیفه‌ش رو به بهترین شکل انجام بده
‫همون مجازات برای داوطلب انجام میشه
‫ده ضربه شلاق و پنج ضربه شلاق نمکی.
‫ده ضربه شلاق و پنج شلاق نمکی
‫متوجه شدی آقای رایان؟
‫شروع کن!
‫خوبه!
‫پنج تا مونده.
‫بهش شلاق نمکی بزن.
‫خوب. خوب، آقای رایان.
‫آفرین.
‫ببرینش به سلولش.
‫پسر احمق، خیلی احمق!
‫دوست پیدا کردی؟
‫اینجا زندانه، خواهر، نه اردوگاه تابستونی.
‫اگه اون روز بهت سلام کرده بودم
‫موضوع همونجا تموم می‌شد.
‫آیا برام مهم بود که تنبیه بشی؟
‫ولی نه.
‫آنکور آناند مصمم بود
‫قوانین رو به او آی سی لاندا توضیح بده.
‫یه ضرب‌المثل هست…
‫"تو هدف بزنی…"
‫تو هدف بزنی. هدف بزنی!
‫آنکور آناند.
‫تو اینجا نمی‌میری.
‫تو به خونه برمی‌گردی.
‫تو زندگی‌ات رو به عنوان یه آدم آزاد زندگی می‌کنی.
‫آزاد؟
‫فرار از زندان؟
‫کسی مراقبت هست؟
‫-فقط خواهرم. ‫-بهش چیزی نگو.
‫بهت گفتم که یه دِین بهت دارم.
‫اون توالت قدیمی و بلااستفاده ‫تو بخش پزشکی رو می‌شناسی؟
‫همونی که همه فکر می‌کنن جن‌زده‌ست.
‫اون راه خروج ماست.
‫بیا اینجا.
‫چاندان، متیو و من ‫زیاد اونجا داوطلب می‌شیم.
‫و تونی، که صرع داره، ‫اغلب اونجا بستری می‌شه.
‫هر وقت یکی از ما داوطلب باشه،
‫بعد از خاموشی شروع به کندن می‌کنیم.
‫بیا، گل خوب.
‫با افسر زندان صحبت می‌کنم و ‫تو رو به درمانگاه منتقل می‌کنم، باشه؟
‫دو سال پیش شروع به کندن یه تونل کردیم.
‫تقریباً آماده‌ست.
‫وقتی از دیوار بالا بریم
‫می‌رسیم به فاضلاب اصلی.
‫بعدش می‌ریم به اسکله و پرواز می‌کنیم!
‫داری می‌ری بیرون!
‫شمارش معکوس رو شروع کن.
‫تموم شد!
‫نگران من نباش. ‫مراقب خودت باش.
‫سر وقت غذا بخور.
‫سر وقت غذا بخور؟
‫چی شد به "گرسنه بمون، احمق بمون"؟
‫تو هیچ‌وقت احمق نبودی، خواهر.
‫تو هیچ‌وقت احمق نبودی.
‫یه چیزی رو پنهان می‌کنی.
‫کسی اذیتت می‌کنه؟
‫کی جرأت داره این کار رو بکنه ‫وقتی تو رو به عنوان خواهر دارم؟
‫یکی از میلیون‌ها.
‫حتی اگه ستاره‌ها ناپدید بشن ‫یا ماه قایم بشه…
‫اوه، حالا دیگه بزرگ شدی.
‫اگه حکم اعدام ‫بالای سرت نبود،
‫ازت می‌خواستم بیشتر اینجا بمونی!
‫چه اتفاقی بیفته یا نه
‫تو رو نزدیک نگه می‌دارم
‫اگه طوفان وحشتناکی دورت بگیره
‫تو رو نزدیک نگه می‌دارم
‫حتی اگه ستاره‌ها ناپدید بشن ‫یا ماه قایم بشه
‫تو رو نزدیک نگه می‌دارم
‫این آخرین عکسیه که ما ازش گرفتیم. ‫این یه رسمه.
‫همین اتفاق برای شما چهار نفر هم می‌افته.
‫باید بگم، تعجب کردم.
‫تعجب کردم که هیچ‌وقت بهتون نگفت.
‫فکر می‌کردم شما خیلی به هم نزدیکید.
‫می‌دونید که هفته پیش فهمید، درسته؟
‫فقط یه دقیقه بهشون بدین.
‫بذارید خودشون رو جمع و جور کنن، ‫بعد برشون گردونید به سلول‌هاشون.
‫ادامه بدین.
‫چطور تونست بدون اینکه به ما بگه بره؟
‫نگران ما بود.
‫می‌دونست که اگه ما بفهمیم
‫برنامه‌مون رو سریع‌تر می‌کنیم.
‫پانزده روز مونده.
‫شمارش معکوس رو شروع کن.
‫بعد از 15 روز، ژونگیوان هست، ‫جشنواره ارواح گرسنه.
‫ما باور داریم که در این روز ‫درهای جهنم باز می‌شن
‫و ارواح مرده آزادانه ‫در دنیای ما پرسه می‌زنن.
‫در پایان جشنواره، با همه خداحافظی می‌کنیم
‫و رهبرشون، تای تسه وونگ، ‫پلیس جهنم.
‫آیا جمعیت زیادی رو جذب می‌کنه؟
‫آره، و خیلی از نیروها هم اون روز مرخصی دارن.
‫یه باور محلی هست که پلیس جهنم داره نگاه می‌کنه.
‫پس به‌طور آماری جرم کمتری اتفاق می‌افته.
‫نگهبان جهنم!
‫بعضی از بچه‌های من هم اون روز کار نمی‌کنن.
‫هم دزدها و هم پلیس‌ها مرخصی دارن.
‫تو بهش اعتقاد داری؟
‫چیزی که واضحه، ساتیا،
‫اینه که بهترین زمان برای فراره.
‫آرزوهای ما حتماً برآورده می‌شن!
‫آقا.
‫می‌تونم امضاتون رو بگیرم؟
‫-آشپزهای جدید؟ ‫-بله، آقا.
‫امیدوارم خوب باشن، و بهشون خوش بگذره.
‫ممنون، آقا.
‫گوش کنید!
‫دارم وظایفتون رو تعیین می‌کنم.
‫رایان،
‫ناتان، ویلیام، وظیفه درمانگاه.
‫جان وو، وونگ کار-وای، کیم کی-دوک،
‫چاندان، تونی، آنکور،
‫وظیفه آشپزخانه…
‫مشکلی هست؟
‫شماها وظیفه آشپزخانه دارین.
‫چی!
‫ما قرار بود تو درمانگاه داوطلب بشیم.
‫کار پدرتونه؟
‫دیوانه‌ای؟ اون از این کارا نمی‌کنه.
‫حرکت کن! ادامه بده.
‫مافیا سیسیلی از کد گوسفند استفاده می‌کرد.
‫این نسخه پنجابی اونه.
‫من زیاد به زندان می‌رفتم و می‌اومدم.
‫به تونی مکان مواد رو به زبان کد می‌فرستادم
‫و اون اطلاعات رو منتقل می‌کرد.
‫همه چیز به این بستگی داره، باتیا.
‫آیا تونی کد رو می‌شکنه؟ آیا وحشت نمی‌کنه؟
‫به ظاهرش نگاه نکن. ‫اون پسر یه گانگستره.
‫اما می‌تونه به موقع به آنکور و چاندان توضیح بده؟
‫صد درصد!
‫اون یه تایگره.
‫آروم!
‫برو، تایگر!
‫این جلسه لغو شد.
‫-چی؟ ‫-این جلسه لغو شد.
‫نه، نه، نه!
‫نه، نه، نه! من باید پسرم رو ببینم.
‫-این جلسه لغو شد. ‫-من باید…
‫اشتباه شده! ببینید؟ جلسه من…
‫-این چیه؟ ‫-پسرم…
‫-من باید… ‫-مشکل چیه؟
‫من باید پسرم رو ببینم.
‫-امروز ملاقات نیست. ‫-من باید پسرم رو ببینم.
‫-امروز ملاقات نیست! ‫-من باید پسرم رو ببینم!
‫اون تو بخش پزشکیه.
‫-نه! ‫-بخش پزشکی؟
‫-چرا بخش پزشکی؟ ‫-نه.
‫-نه، نه، نه! اون خوبه. ‫-بذار برم.
‫-من باید پسرم رو ببینم. ‫-نه، نه، نه! اون خوبه.
‫من باید پسرم رو ببینم.
‫برو، برو…
‫خب حالا که تو بخش پزشکی کار نمی‌کنی چی؟
‫به عنوان بیمار برو اونجا.
‫این قرص‌های تمیزکننده رو تو غذاتون مخلوط کنید.
‫تا یه ساعت اثر می‌کنن.
‫ممکنه حس کنید دارید می‌میرید، ولی نترسید.
‫این تنها راه ورود به بخشه.
‫بچه‌ها، وقتی که همه چیز رو بالا آوردید می‌بینمتون!
‫تمام آسمان در یک پرنده
‫تمام اقیانوس در یک ماهی
‫مثل کرم شب‌تابی که در شبم می‌سوزه
‫حرفات با حرفای من ترکیب می‌شن
‫ای دل!
‫هر ذره‌اش
‫ای دل!
‫در هر داستانی دنبالت می‌گردم
‫ستاره‌ای که بر سرنوشتم می‌درخشه
‫ای دل!
‫هر ذره‌اش
‫باشه. ممنون، رفیق
‫مسمومیت غذایی، استفراغ و تب.
‫-حالا باید استراحت کنن. ‫-جشنواره ارواح گرسنه رو از دست می‌دیم.
‫همه چیز رو با توجه به اون زمان‌بندی کردیم.
‫اگه یه وضعیت اضطراری پزشکی پیش بیاد چی؟
‫اگه مچ دستمو ببرم، می‌ذارن آنکور رو ببینم؟
‫ساتیا، اون چاقو رو بذار کنار.
‫نه، دارم منطقی فکر می‌کنم. اگه مچمو ببرم
‫تو یه وضعیت مرگ و زندگی می‌ذارن آنکور رو ببینم؟
‫حداقل می‌تونم نقشه رو براش توضیح بدم.
‫دیوانه نشو. اون چاقو رو بده به من.
‫موتو، من دارم دراماتیک بازی نمی‌کنم. باشه؟ ‫فقط قوانین رو بگو.
‫آیا یه زندانی می‌تونه تو یه وضعیت مرگ و زندگی
‫یکی از اعضای خانواده‌شو ببینه؟ خیلی ساده‌ست.
‫ساتیا، این فکر بدیه.
‫لطفاً اون چاقو رو بده به من. لطفاً.
‫ای دل...
‫جشنواره ارواح گرسنه رو از دست می‌دیم!
‫برنامه‌هامون رو با توجه به اون زمان‌بندی کردیم، موتو.
‫ساتیا.
‫هیچ گزینه‌ای نداریم.
‫این نقشه لغو شد.
‫-سیگار؟ ‫-نه.
‫بیا دیگه!
‫-بیا دیگه. ‫-باشه، بریم.
‫چاندان، برو تو.
‫چرا همون سه تا اسم تو دو تا لیست مختلفه؟
‫کسی چک نمی‌کنه، نه؟ همه تعطیلاتن؟
‫و همون سه نفر تو بخش پزشکی مریضن؟
‫کسی چک نمی‌کنه؟
‫دوستت دارم.
‫می‌دونم.
‫ممنون.
‫حرکت کن.
‫زندانی‌های فراری! تعطیلات تموم شد.
‫هی، رایان! چرا به ما نگفتی؟
‫هیچ‌وقت همه کارت‌هاتو رو نکن!
‫بیا دیگه.
‫این رو بگیر.
‫تو نامه چی نوشته؟
‫ساتیا؟
‫چی شده، ساتیا؟
‫حالت خوبه؟ تو نامه چی نوشته؟
‫این‌ها آخرین عکس‌هایی هستن که ما گرفتیم.
‫بدو!
‫می‌خوام از این فرصت استفاده کنم
‫تا تسلیت دولت و خودم رو برای از دست دادنتون بگم.
‫متاسفم، چاندان.
‫کی همچین عکسی رو برای کسی می‌فرسته؟
‫این آخرین عکسشه، ساتیا.
‫این آخرین عکسش نیست.
‫ساتیا، تموم شده.
‫الان دیگه کاری نمی‌شه کرد.
‫برقشون رو از کجا می‌گیرن؟
‫از ژنراتورها.
‫جزیره ژنراتورهای دیزلی داره.
‫اگه کار نکنن، هیچ برقی تو جزیره نخواهد بود
‫یا تو زندان.
‫زندان الکترونیکیه.
‫قفل‌ها و سیستم امنیتی، بدون برق کار نمی‌کنن.
‫اونا ژنراتورهای پشتیبان دارن
‫چون تامین برق یینگ ژو ناپایداره.
‫ژنراتورهاشون هر روز سوخت‌گیری می‌شن.
‫پشتیبانیشون محکمه.
‫بیایم پشتیبان‌هاشون رو خاموش کنیم و بعد ژنراتور اصلی رو.
‫چی می‌گی؟
‫اگه شانسی موفق بشی،
‫زندان باز می‌شه و همه زندانی‌ها می‌تونن فرار کنن.
‫شش هزار نفر!
‫اون شامل آنکور، چاندان و تونی هم می‌شه، درسته؟
‫-جدی می‌گی؟ ‫-آره.
‫یه تفاوت هست
‫بین نجات سه تا زندگی بی‌گناه و فرار دادن ۶۰۰۰ محکوم.
‫فراموش کن مقامات رو، من نمی‌ذارم این اتفاق بیفته.
‫موتو، آنکور نمی‌تونه بمیره.
‫می‌خوام چاندان رو به هر قیمتی نجات بدم.
‫حاضرم برای نجاتش بمیرم، ولی نه اینطوری.
‫نمی‌تونم بذارم ۶۰۰۰ مجرم فرار کنن، ساتیا.
‫این خیلی اشتباهه.
‫حق با توئه، موتو.
‫من اشتباه می‌کنم.
‫من هیچ‌وقت ادعا نکردم که آدم خوبیم.
‫من خواهر آنکورم.
‫جزوش نباش،
‫ولی جلو راهمم نایست.
‫ساتیا...
‫ساتیا، بذار داستان
‫عقرب و قورباغه رو بگم.
‫نه بازم اون داستان.
‫ساتیا، من برنامه ندارم
‫ولی داستان دارم.
‫- یه موش بود. ‫- باشه.
‫افتاد تو آب، و 15 دقیقه نفس‌نفس می‌زد.
‫داشت می‌مرد که یه چوب پیدا کرد.
‫موشه چوب رو گرفت
‫و تونست نفس بکشه.
‫یه کم استراحت کرد و برگ‌های چسبیده به چوب رو خورد.
‫بعد چوب رفت.
‫حدس بزن موشه چقدر تونست زنده بمونه؟
‫ده دقیقه؟ 15 دقیقه؟ 20؟
‫دوباره حدس بزن.
‫نیم ساعت، یه ساعت؟
‫شصت ساعت!
‫عالیه، ساتیا!
‫تو دور دوم،
‫موشه نه تنها زنده موند، بلکه ترکوندش.
‫کاملاً ترکوندش!
‫بزن تو گوگل سرچ کن.
‫"آزمایش امید با موش‌ها."
‫نمی‌خوام حکمت گوگل رو.
‫فقط بگو چطور ترکوندش.
‫روش مورد علاقه‌ام. آتیش!
‫آتیش؟ بنزین؟ ما دیگه پولی نداریم، ساتیا.
‫جواهراتت رو بفروش!
‫من آتیش دارم
‫بچه‌ها، برگشتم!
‫بریم سر کار.
‫شعله‌ها رو باد بزنید
‫یه آتیش تو منه
‫شعله‌ها رو باد بزنید
‫خیانت رو با عدالت بسوزونید
‫آتیش برنده می‌شه! یه آتیش تو منه
‫همه خط‌ها رو رد کن! دنیا رو به آتیش بکش
‫من آتیش دارم
‫شعله‌ها رو باد بزنید
‫یه آتیش تو منه
‫همه خط‌ها رو رد کن! دنیا رو به آتیش بکش
‫یه تفاوت بین تئوری و عمل هست، ساتیا.
‫آماده‌ای؟
‫اینجا مردم عاشق نظم‌اند،
‫و من عاشق هرج و مرجم.
‫باشه، اینو تصور کن.
‫شش هزار زندانی،
‫و حدود 500 پلیس
‫دارن با هم می‌جنگن. بگو ببینم. کی به یه موش اهمیت می‌ده؟
‫من از روزی که بابام از بالکن پرید آماده‌ام.
‫کاملاً آماده‌ام.
‫آماده.
‫بذار شعله‌ها تو رو بگیرن
‫من یه ببرم و دارم سریع می‌دوم! دارم زنجیرها رو می‌شکنم
‫- زنده باد انقلاب! ‫- زنده باد انقلاب!
‫زنده باد انقلاب!
‫من آتیش دارم
‫یه آتیش تو منه
‫- کمک! ‫- آمبولانس خبر کنید!
‫- لطفاً... ‫- کمکشون کنید...
‫من آتیش دارم
‫تایگر، کار تمومه.
‫باید کاری که باید رو انجام بدم. این وظیفه‌مه، ساتیا.
‫همینطور.
‫- سلام. ‫- سلام، رابرت؟
‫سلام؟
‫موتو زنگ زده بود.
‫بسه!
‫برادرم نمی‌تونه بمیره.
‫گل‌ها و ستاره‌ها ‫با هم میگن
‫خواهرم یکی توی میلیون‌هاست
‫این پیوند، این عشق ابدیه
‫گل‌ها و ستاره‌ها ‫با هم میگن
‫فقط تو به همه حرفای من گوش میدی
‫فقط تو همه موانع منو برمی‌داری
‫من جمع آرزوهای توام
‫تو جمع رویاهای منی
‫- ساتیا! ‫- درد...
‫مسکن! آب، باند.
‫آب.
‫گل‌ها و ستاره‌ها ‫با هم میگن
‫خواهرم یکی توی میلیون‌هاست
‫این پیوند، این عشق ابدیه
‫گل‌ها و ستاره‌ها ‫با هم میگن
‫فقط تو به همه حرفای من گوش میدی
‫فقط تو همه موانع منو برمی‌داری...
‫وقتش رسیده، ساتیا.
‫من جمع آرزوهای توام
‫تو جمع رویاهای منی
‫تو ماه منی! شب روشن من
‫خواهرم یکی توی میلیون‌هاست
‫این پیوند، این عشق ابدیه
‫خواب از من دور شده! آرامش از من گریخته
‫خواهرم یکی توی میلیون‌هاست
‫این پیوند، این عشق ابدیه
‫گل‌ها و ستاره‌ها ‫با هم میگن
‫گل‌ها و ستاره‌ها ‫با هم میگن...
‫کار شبانه؟ برو خونه!
‫این در برای روحتونه.
‫بعد از مرگ،
‫روحتون از اونجا عبور می‌کنه ‫و به بهشت میره
‫مهم نیست چه گناهکاری باشی.
‫بله؟
‫دارم انجامش میدم!
‫بذار زن و بچه‌هام برن.
‫تو...
‫سعی کردی به من بی‌احترامی کنی...
‫سعی کردی زندان منو بشکنی.
‫و امروز،
‫من به تو با عدالت افتخار می‌کنم
‫طبق قوانین ‫و مقررات کشور بزرگم.
‫خیلی وسوسه شدم که بکشم، می‌دونی؟ فقط شلیک کنم!
‫ولی تو این اتاق؟ نمی‌تونم.
‫سنت‌های قدیمی باید محترم شمرده بشن.
‫ژنراتور هنوز کار می‌کنه.
‫بزنیمش خراب کنیم.
‫30 ثانیه صبر کن.
‫همه چراغ‌ها روشنن. ‫ژنراتور هنوز کار می‌کنه.
‫فقط 30 ثانیه صبر کن.
‫باید الان خرابش کنیم.
‫بیاین، کامیون‌ها رو هل بدین! ‫کامیون‌ها رو هل بدین!
‫بریم!
‫خدا حفظت کنه.
‫آقای باتیا.
‫آقای باتیا!
‫خدا حفظت کنه، عزیزم.
‫هی.
‫بیا.
‫بشین!
‫- محکم ببندش. ‫- بله، قربان.
‫دهنتو باز کن.
‫نگاه کن! اونجا چیزی می‌بینی؟
‫کامیون‌ها دارن از تپه میان!
‫لاندا تو اتاق اعدامه. ‫واکی‌تاکیش خاموشه.
‫زنده باد انقلاب!
‫نحس. در روح رو ببند.
‫بله، پدر. بذار حداقل ببینم چی شده.
‫هشدار! فرار از زندان...
‫هشدار! فرار از زندان!
‫مواظب باش. سرازیریه.
‫نقشه رو یادت میاد؟
‫بلوک بی1 به تراس، ‫بعد به دار.
‫درِ روح باید باز بشه. بچه‌ها رو بیار و بیا به بلوک مدیریت.
‫اونجا می‌بینمت.
‫سه تا کامیون بدون راننده خوردن به ژنراتورهای پشتیبان.
‫کل جزیره توی خاموشی رفته.
‫سعی کردیم بهت برسیم، ولی همه چی خیلی سریع اتفاق افتاد.
‫-نشونه بدیه. درِ روح رو ببند! ‫-البته که می‌بینم، پدر.
‫درِ روح رو ببند. حداقل روح فرار نکنه.
‫همه دارن فرار می‌کنن. قفل و کلید.
‫چند بار باید بگم که به ماشین‌ها اعتماد ندارم؟
‫انفجار توی بلوک سلول سی.
‫-کشیش رو ببر به پناهگاه. ‫-بله، قربان.
‫پدر، لطفاً گناهانم رو ببخش.
‫قول می‌دم به اتاق احترام بذارم و از اسلحه استفاده نکنم.
‫ولی الان می‌خوام یه سیگار بکشم،
‫و بعدش این بچه‌ها رو می‌کشم.
‫لطفاً برام دعا کن، پدر، چون دارم آخرین وظیفه‌ام رو برای کشورم انجام می‌دم.
‫همه بلوک‌ها به خطر افتادن! شورش توی همه بلوک‌ها شروع شده!
‫او آیسی لندا، لطفاً جواب بده.
‫شورش توی همه بلوک‌ها شروع شده!
‫نیاز به پشتیبانی از سرزمین اصلی داریم.
‫او آیسی لندا، جواب بده! وضعیت کاملاً از کنترل خارج شده.
‫زندانی‌ها به شهر فرار کردن.
‫او آیسی لندا، جواب بده!
‫او آیسی لندا، لطفاً جواب بده…
‫لندا داره آخرین اعدامش رو انجام می‌ده. تا اون موقع تمام.
‫دیگه قانونی برای شکستن نمونده، پسر!
‫بیا.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫اون داره چیکار می‌کنه؟
‫اون کیه؟
‫-زنده باد انقلاب! ‫-زنده باد انقلاب!
‫زنده باد انقلاب!
‫آقای باتیا، بسته‌ست.
‫بریم، انکور!
‫اینجا! بیا!
‫من یه تفنگ دارم!
‫انکو!
‫شلیک نکن! شلیک نکن!
‫عقب برو، گفتم!
‫شلیک نکن!
‫وقتی داشتی می‌افتادی، فهمیدی
‫می‌تونی شعله‌ها رو خاموش کنی ‫مثل آب یخ
‫داستان تو برمی‌گرده به گذشته
‫آه، داستان
‫وقتی دنیا رو گشتی ‫بله شاه گفت
‫"اونایی که جونشون رو به خطر می‌ندازن زنده می‌مونن"
‫جیگرا! ای جیگرا!
‫شجاعتت رو از دست نده
‫جیگرا! ای جیگرا!
‫این نوبت توئه
‫چرا می‌ترسی؟
‫اگه برای هر نفسی که می‌کشی مجازات بشی
‫جیگرا! ای جیگرا!
‫شجاعتت رو از دست نده
‫جیگرا!
‫همیشه کنارت هستم
‫جیگرا!
‫شجاعتت رو از دست نده
‫اگه سهم عشق‌مون رو نگیریم
‫دنیا بهت می‌گه ضعیف
‫بپر روی سقف! برو!
‫وقتی دنیا رو گشتی، ‫بله شاه گفت
‫"از صخره بپر و پرواز می‌کنی"
‫جیگرا! ای جیگرا!
‫شجاعتت رو از دست نده
‫جیگرا! ای جیگرا!
‫برای مبارزه آماده باش
‫دشمن رو به چالش بکش
‫نذار کسی نوبتت رو بگیره
‫جیگرا! ای جیگرا!
‫-خواهر! ‫-بدو!
‫-بیا، بیا!
‫-آیا خواهرش همه این کارها رو کرده؟ ‫-کی می‌دونه!
‫اینجا…
‫این کار خواهرته؟
‫اون حالش بده. الان نپرس. فقط بدو!
‫مستقیم برو! در رو باز کن.
‫-بازش کن. ‫-باز نمی‌شه.
‫بیاید، آقای باتیا.
‫آقای باتیا، بیایید!
‫بازش کن!
‫-دوستی برای من ایمان هست... ‫-بجنب! بجنب!
‫دوستی برای من ایمان هست ‫دوستم زندگی منه...
‫-بریم. ‫-بابا؟
‫بایست!
‫خواهر!
‫خواهر! باهام حرف بزن.
‫-دوست بابام هستی؟ ‫-بخواب!
‫-بذار بابامو ببینم. ‫-تکان نخور.
‫-خواهر! ‫-بله؟
‫چی شده؟
‫اول بریم خونه. ‫همه چی رو توضیح میدم.
‫آقای باتیا، چه پلی‌لیستی!
‫ممنون.
‫بچن برای همیشه!
‫همه، بی‌حرکت بمونید.
‫همه تحت کنترله، باشه؟ ‫تکون نخورید! بخوابید.
‫دوستی ما رو در نور الهی شستشو داده
‫دوستی خود زندگیه...
‫پلیس تا اسکله‌ها دنبالمون میاد.
‫من حواسشون رو پرت می‌کنم تا شما برسید.
‫-آقای باتیا-- ‫-وقت بحث نیست، ساتیا.
‫ماشین پشتیبانمون نزدیکه.
‫می‌تونم کاری کنم؟
‫تونی...
‫تونی.
‫تونی، مواظب باش. بیا جلو.
‫بابا.
‫تونی.
‫پسرم، من زندگیمو کردم.
‫حالا تو هم باید زندگی طولانی داشته باشی.
‫به خاطر من.
‫بابا، بدون تو جایی نمی‌رم.
‫بابا، نمی‌رم.
‫برو! فقط برو.
‫-برو. ‫-بابا، نه.
‫انکور، تونی رو بگیر.
‫کیف‌ها و قوطی آب رو از زیر صندلی بیار.
‫خوب ازش مراقبت کن. ‫ما باید اینجا متوقف بشیم.
‫ترمز! ترمز!
‫بجنب! عجله کن.
‫من تونی رو امن نگه می‌دارم.
‫می‌دونم.
‫احمق! ولش کن. دنبالم بیا.
‫-بریم. ‫-ساتیا!
‫خیلی حال داد!
‫ممنون.
‫از ماشین پیاده شو!
‫بخوابید وگرنه شلیک می‌کنیم!
‫من یه تایگرم!
‫عقب‌نشینی کنید!
‫گرفتمت. بیا.
‫بجنب! عجله کن.
‫مای‌دی! مای‌دی!
‫ما پزشکان بدون مرز هستیم. ‫پزشکان بدون مرز.
‫پزشکان بدون مرز!
‫می‌شنوی؟
‫فکر کنم از مرزهای بین‌المللی عبور کردیم.
‫نقشه‌ام نمی‌خونه. توی محدوده هستیم؟
‫توی محدوده هستیم؟ می‌شنوی؟
‫قایق 0819. توی محدوده هستیم؟
‫لعنتی!
‫-نزدیک‌ترم کن! ‫-نزدیک مرزیم.
‫برام مهم نیست!
‫می‌خوام وقتی شلیک می‌کنم تو چشماشون نگاه کنم...
‫از نزدیک.
‫این جزیره منه.
‫می‌فهمی یا نه؟
‫زندانم، افتخارم رو از دست دادم. ‫حالا همه‌تون می‌میرید!
‫انکو...
‫گوش کن.
‫نگران نباش.
‫مای‌دی!
‫بابا داره چیکار می‌کنه؟
‫بجنب!
‫حتی اگه ستاره‌ها ناپدید بشن ‫یا ماه قایم بشه
‫نزدیکت نگهت می‌دارم
‫چه اتفاقی بیفته یا نه
‫نزدیکت نگهت می‌دارم
‫اگه یه طوفان وحشتناک دورت بگیره
‫نزدیکت نگهت می‌دارم
‫حتی اگه ستاره‌ها ناپدید بشن ‫یا ماه قایم بشه
‫نزدیکت نگهت می‌دارم
‫این آب‌های مالزیه. ‫پلیس هانشی دائو، عقب‌نشینی کنید!
‫خواهر!
‫خونه.
‫این راه منو به کجا رسونده؟
‫کجا؟
‫هر جا برم دنبالم میای
‫این راه منو به کجا رسونده؟
‫هر جا برم دنبالم میای
‫این راه...
‫دنبالت میام
‫چرا حالا اینقدر خسته‌ای؟
‫برگرد
‫الان برگرد خونه
‫پرنده قفسی حالا پرواز کرده
‫الان برگرد خونه
‫دست‌ها در دست، قلب‌ها ترمیم شده
‫برگرد خونه
‫الان برگرد خونه...
‫حتی اگه ستاره‌ها ناپدید بشن ‫یا ماه قایم بشه
‫نزدیکت نگهت می‌دارم
‫چه اتفاقی بیفته یا نه
‫نزدیکت نگهت می‌دارم
‫اگه یه طوفان وحشتناک دورت بگیره
‫نزدیکت نگهت می‌دارم
‫حتی اگه ستاره‌ها ناپدید بشن ‫یا ماه قایم بشه
‫نزدیکت نگهت می‌دارم...
‫نزدیکت نگهت می‌دارم
‫نزدیکت نگهت می‌دارم...
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫حتی اگه ستاره‌ها ناپدید بشن
‫یا ماه قایم بشه
‫نزدیکت نگهت می‌دارم