دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫آره، همین آخر هفته‌ی گذشته.
‫مارا!
‫سلام.
‫- سلام! ‫- چه خبر؟
‫اینجا... اینجا چیکار می‌کنی؟
‫اومدم... دیدن تو.
‫تصادفی نیست.
‫یعنی یهویی ندیدمت و...
‫تا اینجا هم تعقیبت نکردم.
‫منتظر بودم... اونجا همراه...
‫دانش‌آموزهات منتظر بودم. ‫پس اینجاست دیگه؟
‫آره، آره، آره اینجا... کلاس منه.
‫چند وقته که توی شهری؟
‫یه چند هفته‌ای. ‫یعنی چند هفته‌ای قراره باشم.
‫خیلی‌خب.
‫بهت ایمیل می‌زنم، خب؟
‫آهان، باشه.
‫عالی.
‫همه حالا می‌تونن وارد کلاس بشن.
‫تدریس خوبی داشته باشی.
‫ببخشید.
‫مترجم: «تارخ علی‌خانی»
‫خیلی‌خب، قراره درس دستور ‫ شاعرانه رو ادامه بدیم.
‫خب دستور و قواعد نثر...
‫با شعر فرق می‌کنه.
‫ببخشید.
‫هم...
‫ولی به نظر من چه بخوای...
‫و چه نخوای که شاعری حرفه‌ای باشی...
‫روخوانی شعر می‌تونه...
‫تو رو به خواندن نثر هم وادار کنه.
‫و همون‌طور که...
‫به نقاشی‌های داخل یه موزه نگاه می‌کنی...
‫و دوباره وارد خیابون می‌شی و...
‫آگاهی فراتری پیدا می‌کنی...
‫نسبت به مثلا...
‫شیوه‌‌ی ارتباط ساختمان‌ها...
‫هم...
‫وقتی هم که نثر رو می‌خونی...
‫یهویی بیشتر متوجه انتخابات دستوری...
‫نویسنده می‌شی.
‫خب نمی‌دونی چند وقت قراره توی شهر باشی؟
‫آخه با خودم گفتم که مثلا...
‫- قبل رفتن با خودم طرح رو تموم کنم. ‫- اوهوم.
‫هنوزم خونه‌ی نیویورکم رو دارم.
‫چقدر پیش میاد که بنویسی؟
‫- هر روز. وقتی که... ‫- جدا؟
‫آره... وقتی که نمی‌رم با مردم قدم بزنم ‫و وقت تلف کنم.
‫یه دسته کامل از دوستان سابق دارم...
‫دوست‌دخترهای سابق...
‫که همین‌طوری می‌بینمشون.
‫رسما نمی‌دونم...
‫چه حسی داره که...
‫انقدر تکبر داشته باشی...
‫که فکر کنی من بدونم...
‫یه نفر دیگه به چی فکر می‌کنه.
‫چرا بهش بگیم تکبر و...
‫اسمش رو نذاریم مثلا... ‫تخیل... خلاقانه؟
‫یعنی اعتراف می‌کنی چیزی رو تصور می‌کنی...
‫که واقعا نمی‌دونی؟
‫- اون فرق داره. اگه... ‫- اجازه می‌دم که تخلیم...
‫با حماقتم ارتباط برقرار کنه...
‫که تبدیل به واقعیت بشه
‫چی؟
‫اجازه می‌دم که تخیلم...
‫با حماقتم هم‌سطح بشه...
‫که همین اون رو واسم تبدیل به واقعیت می‌کنه.
‫خیلی‌خب...
‫نمی‌دونم که واست مهمه یا...
‫نه.
‫نمی‌دونم الان کی داره سعی می‌کنه ‫ به اون یکی تلنگر بزنه.
‫اصلا قراره بپرسی موضوعی که ‫ دربارش می‌نویسم چیه...
‫یا ربطی به...
‫صرفا می‌خوام که مودب باشم.
‫واسه همین نپرسیدم.
‫خب از سر ادب نپرس...
‫- حرفم اینه که... ‫- اگه واست جالبه بپرس.
‫از سر ادب بود که نمی‌پرسیدم...
‫چون بی‌ادبانه‌ست که...
‫وقتی شخصی مدتیه چیزی رو منتشر نکرده...
‫ازش بپرسی که «مشغول نوشتن چی هستی؟»
‫مگه «پسران شگفتی» رو نخوندی؟
‫راستش اصلا احساس شرم ندارم...
‫که مدتیه که...
‫- چیزی منتشر نکردم. ‫- من هم نمی‌خوام بهت فشار بیارم ولی...
‫- اصلا می‌خوای بدونی؟ ‫- خیلی می‌خوام!
‫واقعا خیلی زود منصرف می‌شی.
‫چون تو از جنس شیشه‌ای!
‫- من از جنس... ‫- ولم کن.
‫قراره که...
‫خیلی ملایم و محتاط رفتار کنی؟
‫مثل یه تخم‌مرغ فابرژه باهاش رفتار می‌کنم.
‫خیلی‌خب.
‫- با دستکش‌های سفید. ‫- باشه.
‫و من خدمتکارم و می‌دونم که...
‫توی سنگاپور...
‫که می‌دونم مثلا حتی اگه...
‫یه سایه هم لمسش کنه گردنم رو می‌زنن.
‫خیلی‌خب.
‫خب...
‫گمونم...
‫چیزی که واقعا بهش علاقه دارم...
‫اینه که...
‫مثلا...
‫یه آدمی که...
‫عمیقا باور داره...
‫که هیچی در مورد خودش نمی‌دونه.
‫و این که...
‫تمام امیالش...
‫واسه خودش یه رازن...
‫و این امیال ممکنه...
‫هر لحظه برملا بشن...
‫ و زندگیش رو نابود کنن.
‫حس می‌کنه که شخصیتش انگار...
‫ممکنه به صورت ناخواسته...
‫تغییر شدیدی داشته باشه و خودش ‫در اون دستی نداشته باشه؟
‫آره، دقیقا.
‫یعنی متوجه منظورت شدم دیگه؟
‫دقیقا.
‫به نظر عالیه...
‫و خیلی هم معاصر به نظر میاد.
‫یعنی مردم قراره شگفت‌زده بشن.
‫ولی مشکل اینه که مثلا...
‫صرفا یه ایده‌ست...
‫یعنی نمی‌دونم که...
‫نمی‌دونم که چطور بنویسمش.
‫باید جمعیتی رو گیر بیاری که ‫ بفهمن چه اتفاقی داره رخ می‌ده.
‫نه، این نیست که چطور جمعیت چطور بفهمنش...
‫یعنی رسما... مسئله اینه که...
‫موسیقی... صدای موسیقی داره زیاد می‌شه؟
‫خیلی. خیلی. آره داره بلند می‌شه.
‫ببخشید؟
‫تعطیل؟
‫آهان، تعطیلید؟
‫آره، تعطیلیم.
‫- خیلی‌خب. ‫- ببخشید.
‫ممنون که تشریف آوردید.
‫خب می‌تونستید بهمون بگید.
‫خب آخه ظهر شده دیگه.
‫دوست دارم آهنگ بذارم که...
‫ملت متوجه می‌شن.
‫آهان.
‫خیلی‌خب...
‫می‌ریم. می‌ریم. رفتیم.
‫نه یعنی، سفارش دیگه‌ای هم داشتین؟
‫می‌خواین یه نوشیدنی دیگه واستون بیارم؟
‫آخه خودم آدمی رو نمی‌شناسم که ‫ بعد از ساعت پنج قهوه بخوره.
‫دستگاه هم... یعنی یه جورهایی خاموشش کردم.
‫ببین، قصد بی‌احترامی نداشتیم.
‫صرفا داشتیم حرف می‌زدیم...
‫- نه، نه، نه، نه! ‫- و بعد تو شروع کردی...
‫اصلا اشکالی نداره... ‫اگه می‌خواید بمونید.
‫آخه داشتید حرف می‌زدید دیگه...
‫- متوجه هستم. ‫- باشه.
‫به نظر مکالمه عمیق و مهمی بود.
‫وای...
‫خیلی... خیلی ببخشید.
‫نه اشکالی نداره، آخه فقط... ‫یعنی اکثر ملت...
‫یعنی اگه من بودم می‌گفتنم ‫ «نمی‌خوام مزاحم این یارو بشم...
‫احتمالا دو شیفت کار می‌کنه...
‫فقط کافی بود بگی دارین تعطیل می‌کنین.
‫همین کافی بود.
‫گفتم دیگه. تابلو رو چرخوندم.
‫و الان هم... داری تهاجمی رفتار می‌کنی.
‫اصلا نگفتی دارین تعطیل می‌کنین.
‫اصلا لزومی نداشت. آره، اصلا نگفتی.
‫صرفا اومدی...
‫گمونم وقتی تابلو رو چرخوندم ‫ منظورم همین بود دیگه.
‫- حالا دوباره باز شد. ‫- آهان، من این کار رو کردم؟
‫آره.
‫این هم تویی که قهوه می‌خوری. ‫این هم تویی که قهوه می‌خوری.
‫«کتاب‌هام رو خوندی؟ من خیلی باهوشم!»
‫بیا بریم. بیا بریم.
‫یه شغل واقعی پیدا کنی بد نیست!
‫آره... خیلی‌خب. بیا. بیا. بیا.
‫خداحافظ... عقده‌ای.
‫سلام.
‫چیکار می‌کنین؟
‫گیتار می‌زنیم.
‫آوری؟
‫اون هم می‌زنه؟
‫تلاشش... رو می‌کنه.
‫نه؟
‫کجا رفت؟
‫دینگ!
‫معمولا وقتی ملت می‌گن ‫ گروه موسیقی خانوادگی...
‫منظورشون سه نفر و یه گیتار نیست.
‫چهار!
‫چهار؟
‫- پـ... ‫- پنج.
‫- شیش. ‫- شیش.
‫- هفت. ‫- هفت.
‫اینجا می‌گه یه ساعت کامل ‫بیشتر طول می‌کشه...
‫که مرز رو از کینگستون رد کنی...
‫تا آبشار نیاگارا.
‫سمیر؟
‫اینجا می‌گه یه ساعت کامل ‫بیشتر طول می‌کشه...
‫که مرز رو از کینگستون رد کنیم...
‫تا آبشار نیاگارا...
‫که به ایتاکا برسیم.
‫می‌شنوی؟
‫فقط یکم... روی گوشت.
‫یکم چونه رو بده بالا. آره.
‫ولش کن.
‫یکم دیگه... یکم دیگه... آره.
‫واقعیت، حقیقت، حقایق...
‫با تکرار اثبات شده...
‫با احتیاط و لطافت و اشتیاق...
‫و با شادی خالص.
‫به واقعیت عشق بورز...
‫از سرت تا قلبت...
‫با پروانه‌ها و به آرامی...
‫به آرامی به جلو قدم بردار...
‫قدم به قدم.
‫زیرا وقتی عشق خیابان را در بر بگیرد...
‫با فضل و شورش...
‫دنیایمان را رنگین می‌کند.
‫یه حس شگفت‌انگیزی در مورد این شعر هست.
‫- آره. ‫- یعنی یه نیروی شگفت‌انگیز.
‫مثلا وقتی که می‌گی «عمیق‌تر رفتن»...
‫شاید منظور می‌تونه این باشه که...
‫صرفا به مثال‌های ملموس نگاه کنی.
‫حتی فقط مثلا اگه... ‫اگه به شعرت فکر کنی...
‫و به مثلا... حرکات روزانه‌ات فکر کنی...
‫و این که...
‫این ایده‌ی عشق...
‫تمام موضوعیه که دربارش حرف می‌زنی...
‫و این که در اون حرکات مشهوده.
‫[مت جانسون نویسنده‌ی مشهور ‫کاناداییست که به تیزبینی و بینشش از...]
‫[دنیای مدرن شهرت دارت. این دومین ‫اثر او و اولین مجموعه‌ی آثار کوتاه اوست]
‫[شاه موشه و مجموع دیگر داستان‌ها]
‫[سلام مارا! نصفش رو از تو دزدیدم پس حداقل ‫ یه نسخه رایگان بهت بدهکارم. زنگ بزن!]
‫[اگه یادت رفته چقدر آدم روی مخیم بگم که... ‫ دوست‌دارت، مت]
‫[بخش انگلیسی: مدرس قراردادی، مارا والش، ‫ مدرسه‌ی خلاقیت نویسندگی]
‫- داغه نه؟ ‫- واقعا خیلی داغه.
‫خیلی‌خب در هر صورت...
‫روی هوا بودن که فهمیدن...
‫دارن به هم خیانت می‌کنن.
‫- توی هواپیما. ‫- هم!
‫عجیب نیست؟
‫فکر کن از یه هواپیما پیاده بشی...
‫و زندگیت کلا تغییر کنه.
‫- جفتشون... ‫- کی هستن که می‌شناسیشون؟
‫نمی‌شناسمشون. دوست دوستامن.
‫یه جوک از پال مونی بود....
‫نمی‌دونم چرا یهویی به ذهنم رسید. ‫بی‌خیالش می‌شم.
‫نه، نه، چی بود؟
‫گفته بود که...
‫گفته بود که سفیدپوست‌ها...
‫ترجیح می‌دن هم‌دیگه رو بکشن...
‫تا این‌که از شریک زندگیشون جدا بشن.
‫یعنی باعث می‌شه فکر کنم.
‫مثلا بعد هفت سال این فکر به ذهنت نمیاد...
‫که نمی‌خوای با این شخص ازدواج کنی؟
‫- آخه بی‌خیال. ‫- هوم.
‫شده مثلا...
‫دو نفر رو بشناسی...
‫که دوست‌های انقدر خوبی بودن...
‫که عملا بخاطر دوستیشون شناخته بشن؟
‫یعنی مثلا دائما پیش هم باشن.
‫- انقدر که... ‫- مثل دوران دبیرستان؟
‫آره به زبان ساده...
‫چشم‌گیرترین خصوصیتشون...
‫این باشه که با هم دیگه دوستن.
‫اوهوم.
‫- و این که... ‫- این که توهینه.
‫نه چون مثلا...
‫چنین دوستی‌ای چشم‌گیره.
‫درسته.
‫- می‌دونی؟ ‫- آره.
‫- واسه همین... ‫- خب چیه؟
‫خب بعد...
‫یه روزی دیگه دوست نباشن.
‫حس نمی‌کنی که...
‫اون وقت هر کدومشون...
‫اوهوم؟
‫یه شیادی چیزیه؟
‫- یعنی انگار که... ‫- که جدا شدن؟
‫نه.
‫حتما. ولی یعنی...
‫بیشتر منظورم اینه که چطور...
‫چطور امکان داره که...
‫چنین دوست‌هایی بودن و نه این‌که...
‫نه این‌که لزوما به دلایلی که می‌گی باشه...
‫که مثلا خیلی با هم صادق باشن...
‫یا اشتراک خیلی بزرگی بینشون باشه...
‫فقط صرفا دوست‌های خیلی خوبین...
‫و بعد یهویی به صورت مرموزی...
‫دیگه اصلا دوست‌های خوبی نیستن؟
‫این...
‫چیزیه که از داستانی که واست ‫ تعریف کردم به ذهنت رسیده؟
‫یعنی چرا بعد این‌که داستان رو واست ‫ تعریف کردم به ذهنت رسید؟
‫خب عزیزم.
‫زودی برمی‌گردم، باشه؟
‫نه، چیزی نیست. هیس. مرسی.
‫خیلی‌خب، بهتره تا بدتر نشده من برم.
‫باشه.
‫می‌بینمت.
‫خب من دعوت شده بودم کنفرانس ادبیات...
‫در ایتاکا...
‫که مجری یکی از بخش‌هاشون باشم.
‫گمونم از من خواستن چون که من...
‫نمی‌دونم، گمونم درباره‌ی...
‫برداشت تئاتری یا چنین چیزی باشه.
‫- آهان. ‫- و...
‫در هر صورت ازم خواستن که...
‫مجریش باشم.
‫و من این‌طوریم که...
‫نمی‌فهمم که...
‫که چطور این همایش‌های...
‫- نویسنده‌های اجتماعی چطورین. ‫- آره.
‫نمی‌دونم. واسه من...
‫من ترجیح می‌دم...
‫این چنگال رو قورت بدم تا توی ‫یکیشون شرکت کنم...
‫گمونم... چون که...
‫چرا؟ چون خیلی شرکت کردی؟
‫توی خیلی شرکت کردم، پس یه جورهایی...
‫اصلا کنجکاوی و هیجان...
‫چنین تجربه‌ای رو ندارم.
‫همیشه انگار...
‫یکم ناراحت‌کننده و یکم تحریک‌کننده‌ست.
‫مثلا چون که گمونم همه...
‫خیلی هیجان‌زده شدن که از خونه خارج شدن.
‫واقعا ملت چنین جاهایی رابطه برقرار می‌کنن؟
‫صد درصد!
‫شنیدم ملت توی اقامتگاه‌ها رابطه داشتن.
‫وای! نود درصدشون همینن...
‫یعنی واسه بقیه ملت.
‫آره.
‫آخه صرفا چون از خونه دوری.
‫اوهوم.
‫مثلا... به قول خودت...
‫- به نظر من نوشتن... ‫- می‌تونی توجیه‌اش کنی...
‫چون که داری...
‫یه تجربه‌ی عمیق و نهادینه‌ی هنری ‫ رو سپری می‌کنی.
‫آره! نیمه‌شب‌ها توی میخانه‌ای...
‫و داری در مورد...
‫تخصصت با کسایی که واسشون مهمه حرف می‌زنی...
‫و از اعضای خانواده یا اطرافیانت ‫هم نیستن مثلا.
‫و واسه همین یعنی...
‫یه حس «اتفاقات وگاس واسه وگاسه»‌ ‫ای وجود داره...
‫البته این که صرفا...
‫«اتفاقات مک‌داول واسه...»
‫آره، دقیقا!
‫«جنگل‌های نیوهمپشایره.»
‫واقعا...
‫زرق و برقش کمتره، چون که...
‫می‌دونی، وقتی چراغ‌ها رو روشن کنی ‫همه شاعرن.
‫یعنی، خیلی سکسی نیست.
‫واسه همین گفتم چرا از محور منحرف نشم...
‫ و یه روایت شخصی رو...
‫با ترکیب این مضمون‌ها انتخاب نکنم...
‫که ببینم به کجا می‌رسه؟
‫و اون‌موقع بود که به این رسیدم.
‫- اوهوم. ‫- نه، به نظرم واقعا جواب می‌ده.
‫و... و معتقدم که تعریف نکردن همه‌چیز...
‫و به وجود آوردن خلا در زمان...
‫من واقعا... واقعا از حذفشون خوشم میاد.
‫هام، بله؟
‫سـ...سلام.
‫- سلام. ‫- ببخشید من....
‫آهان، نه. همراه دانش‌آموزم.
‫آهان. بعدا... بعدا برگردم؟
‫فقط...
‫هم... آره، نه. حتما.
‫بیرون منتظر می‌مونم.
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫شرمنده.
‫اگه خواستی می‌تونیم بندازیمش یه وقت دیگه...
‫نه، نه، نه، نه...
‫تو...
‫یه سوالی ازم داشتی دیگه؟
‫آره داشتم.
‫خب می‌دونی که من این رو با ‫ عنوان جریان آگاهی نوشتم...
‫و متوجه شدم که...
‫جملات ترکیبی و پیچیده به کار نمی‌برم...
‫خیلی شجاعی!
‫به نظرت کثیفه؟
‫من توی نیویورک چنین کاری نمی‌کنم.
‫خب... اوه! ‫کاملا از روش پریدی!
‫هیچ تماسی در کار نبود.
‫یعنی اصلا خیس نشدی.
‫عالی بود.
‫قراره روی سبک کار کنیم. خب؟
‫هر کسی که از کنارت رد می‌شه بهش لبخند بزن.
‫باشه.
‫انگار که می‌خوای اون‌هام بهت لبخند بزنن.
‫- باشه. ‫- حاضری؟ مثلا همون خانم.
‫- باشه. ‫- مهم نیست که ماسک داره.
‫- نه. ‫- همین بود.
‫اون هم لبخند زد!
‫فقط همین؟
‫آره.
‫باز هم تکرارش می‌کنم.
‫این یکی رو امتحان کن.
‫نگاه کن.
‫نه، روش رو کرد اون سمت.
‫همین‌طوری.
‫هم... این خیلی مصنوعیه.
‫خنده‌دار شدی. نه.
‫- نه؟ باشه. ‫- اگه این...
‫همین... آره! این خوب بود.
‫- آره؟ ‫- آره. آره، آره.
‫دندون‌های بالایی.
‫ببین، وقتی با هم لبخند می‌زنیم...
‫احساس یه کشیش یسوعی رو می‌دیم...
‫یا مثل یه بازاریاب فروشنده‌ی انجیل.
‫ما... باید یکیمون لبخند بزنه.
‫خیلی‌خب.
‫بیا امتحان کنیم.
‫سلام. سلام.
‫چطورید؟ نوار همراهتون اومد!
‫- وای نه، احتیاط کن. ‫- چسبید بهت.
‫حالا چیکار کنیم؟
‫وای لطفا. آره، آره.
‫آره؟ خیلی‌خب ممنون. ‫روز خوبی داشته باشید. خداحافظ.
‫دیدی این‌طوری بهت لبخند می‌زنن.
‫مشخصا آره.
‫رو به بالا.
‫یکم جلوتر.
‫- حتما. ‫- مرسی.
‫- خیلی‌خب. ‫- یه لحظه صبر کن.
‫واقعا قراره همین عکسی الان می‌گیری...
‫روی گذرنامه‌ات باشه؟ ‫واقعا می‌پرسم.
‫- پس چرا باید چنین کاری بکنم؟ ‫- باشه.
‫خب پس بیا. بیا درست انجامش بدیم.
‫نمی‌خوایم لب مرز پست بزنن.
‫خیلی‌خب.
‫- عالی. ‫- خیلی‌خب.
‫خوبه.
‫می‌شه ازتون بپرسم کجا می‌رید؟
‫وقتی که گذرنامه‌تون رو گرفتید.
‫هم...
‫مکزیک.
‫- محشره. ‫- آره.
‫قبلا هم اونجا رفتید؟
‫- هم، نه. ‫- نه؟
‫- هم. ‫- این... خوبه؟
‫- نه. ‫- خوشتون اومد؟
‫کدوم رو خوشتون اومد. ‫این... یا این؟
‫خب آره. اونی که چشماش...
‫- خیلی‌خب. ‫- من می‌تونم انتخاب کنم؟
‫می‌شه حالا واسه اون رو بگیریم؟
‫- چی؟ ‫- می‌شه حالا واسه اون رو بگیریم؟
‫خب اگه می‌خواد بیاد مکزیک...
‫تا جایی که...
‫خیلی‌خب، می‌گیریم.
‫- عالیه! ‫- درش بیار.
‫- یک، دو... ‫- مارا!
‫می‌دونی که می‌خوام جدی جلوه کنم.
‫- می‌دونم. ‫- اوهوم.
‫خیلی‌خب.
‫هم... خیلی‌خب، یک، دو...
‫- نه لطفا... ‫- می‌شه... می‌شه اون بره؟
‫- هم... ‫- می‌شه اون بره یه جای دیگه؟
‫بله. خیلی‌خب، یک، دو...
‫عالی!
‫همینه!
‫نه، نه، نه، اون قبلی. ‫همون قبلی.
‫ببین. نگاه کن. مصنوعیه!
‫- نه، نه. ‫- نه، نه، نه، نه.
‫مزخرف نگو، انگار که...
‫- مارا. ‫- نه.
‫این... مثل افراد مشهوره.
‫واسه شناساییته.
‫- باید صاف باشه. ‫- صبر کن.
‫اوهوم. الان برمی‌گردم. الان برمی‌گردم.
‫- باشه. ‫- همه خوبن!
‫هم... شاید یکی دیگه هم از من بگیریم.
‫آره، باشه. حتما.
‫خیلی کار می‌کنه؟
‫هم...
‫خودش رو خیلی جدی می‌گیره.
‫- هم... ‫- نویسنده‌ست.
‫- دلیلش همینه... ‫- آره.
‫خیلی تخیل... تخیل داره.
‫آره.
‫- خیلی‌خب، یک، دو... ‫- سه...
‫می‌شه بپرسم که چند وقته با هم ازدواج کردین؟
‫الان... هفت سال شده. آره.
‫هفت سال. اوه.
‫هنوز خیلی به هم میایید.
‫اوهوم. آره.
‫خیلی‌خب.
‫چی شد؟
‫زنت گفت که از عکس خوشت نمیاد.
‫- کی گفت؟ ‫- زنت.
‫گفت از عکس خوشم نمیاد؟
‫که از عکس خوشت نمیاد. ‫نمی... نمی‌دونم.
‫- در موردش باهاش حرف می‌زنم. ‫- باشه.
‫عزیزم...
‫چرا به این آقای مهربون گفتی که... ‫از عکس خوشم نمیاد؟
‫فرض کرد که زنتم و من هم ‫با همین فرض پیش رفتم.
‫- باهاش پیش رفتی. ‫- آره.
‫- ناراحت نشو. ‫- به نظر ناراحت میام؟
‫گفتی چند وقته ازدواج کردیم؟
‫هفت سال.
‫آهان پس از دوره کارشناسی؟
‫- هم. ‫- آها.
‫پس یعنی فارغ‌التحصیل شدیم ‫ و بعد ازدواج کردیم.
‫عکس‌ها حاضرن.
‫عه. مرسی.
‫خیلی ممنون رفیق.
‫قابلی نداشت. سفر بخیر.
‫آره. مواظب خودت باش.
‫یه یارویی بود...
‫که توی یه نمایشی بود که ‫ توی لایپزیگ اجرا کردیم...
‫شب قبلش بود...
‫و مستقیما جلوی من می‌ایستاد...
‫و دود می‌داد توی صورتم.
‫- واقعا؟ ‫- و کسی... آره.
‫- یادته؟ ‫- دارم... دارم می‌گم...
‫باورم نمی‌شه که یادت نیست...
‫این چیزها توی ذهن من ثبت شده.
‫آره، یادم نیست...
‫طرف خیلی مزخرف بود...
‫و کلی اداهای نمایشی...
‫به ظاهر مردونه در میاورد...
‫و این‌طور بود که انگار کارهاش ‫فقط واسه من و آماندا بود.
‫- هم... ‫- و بعد...
‫و بعد نمایش...
‫این‌طوری بود که... ‫«عالی بودین. عاشق گروهتونم.»
‫یادمه یارو رو.
‫و تا نمایش بعدی تا هاله هم دنبالمون اومد...
‫- و بعد... ‫- چی؟
‫واسه «هرج و مرج سلولی»...
‫گروهی که بعد ما اجرا داشتن...
‫یه گروه پانک بودن که خوانندشون خانم بود...
‫باز هم طرف همون کارها رو می‌کرد...
‫و دختره زد دهنش رو سرویس کرد.
‫- چی؟ ‫- یعنی حین اجراش!
‫- وای. ‫- اصلا یادت نیست؟
‫- وای. ‫- آره، یادم نیست...
‫سمیر توی اون تور بهش سخت گذشته بود.
‫آره، بهم سخت گذشته بود.
‫- آره. ‫- واقعا خسته شده بودم. آره.
‫شما... شما اخیرا چیز خوبی ندیدین؟
‫نه.
‫حس می‌کنم اخیرا دیگه شما ‫ رو توی نمایش‌ها نمی‌بینم.
‫نه، مدتی می‌شه چیزی ندیدم.
‫واقعا موسیقی گوش نمی‌کنم.
‫- جدی؟ ‫- نه!
‫این‌طوری نیستی که ازش دوری کنی که.
‫- این‌طور نیست که... ‫- انگار اصلا...
‫مثلا توی یه مغازه بری و بگی ‫ موسیقی رو خاموش کنن که؟
‫یعنی حس می‌کنم که...
‫پاسخ به خصوصی به موسیقی ندارم.
‫- هم... ‫- اوهوم.
‫ولی حس می‌کنم باید یه پاسخ احساسی باشه.
‫یعنی مثل چیزی که از باقی چیزها ‫دریافت می‌کنی.
‫اوهوم.
‫یعنی بخاطر نبود...
‫مثلا می‌دونی دیگه... ‫ تو زندگی سرشار از احساساتی داری دیگه؟
‫آره یعنی، موسیقی می‌شنوم.
‫- حتما. ‫- یعنی مثلا وقتی که نواخته می‌شه.
‫آره، آره.
‫خب دیدی وقتی که...
‫- یه فیلم موزیکال می‌بینی... ‫- اوهوم.
‫و این‌طوری‌ای که...
‫«عجیبه. اصلا با عقل جور در نمیاد...»
‫- اوهوم. ‫- وقتی که شروع به آواز خوندن می‌کنن؟
‫چنین حسی نسبت به موسیقی دارم.
‫یعنی عمدا چنین کاری می‌کنن؟
‫چیکار داریم می‌کنیم؟ ‫بیایین...
‫- آخ! ‫- آره، آره.
‫نه حس نمی‌کنم که...
‫حفره‌ی روحانی‌ای چیزی باشه.
‫- درسته. ‫- آره، آره.
‫- معلومه نه. معلومه نه. ‫- یا یه کمبود روحانی.
‫- نه. ‫- یه انسداده.
‫پس حتما یعنی... ‫اگه یعنی...
‫اگه مثلا نمی‌دونم...
‫به یه آهنگ محبوب گوش نکنی...
‫که مثلا ازش خوشت بیاد...
‫حالا اگه من موسیقی رو حس نکنم...
‫چرا باید کمبود محسوب بشه؟
‫هم، چون که صدایی که...
‫موسیقی ایجاد می‌کنه...
‫به نظر بخشی از زندگی روزانه‌ست.
‫یعنی می‌دونی؟
‫آخه زبان هم همینه، تصویر هم همینه.
‫- آره، من... ‫- موسیقی ماقبل زبانه.
‫می‌دونی، مثلا من فکر می‌کنم...
‫به نوعی این‌طور محسوب می‌شه...
‫یعنی موسیقی خیلی...
‫آره، خیلی قدیمی‌تر از زبانه...
‫پس به نظر شما زبان...
‫موسیقی ابتدایی‌تره...
‫- آره. ‫- بنیادی‌تره؟
‫- آره. ‫- آره.
‫داشتم به همین کلمه فکر می‌کردم.
‫که... ابتدایی‌تره. ‫مثل حس نور خورشید روی صورتته.
‫- اوهوم. ‫- آره.
‫یعنی از نور خورشید روی صورتت خوشت نمیاد؟
‫من... آره... از خورشید متنفرم.
‫از خورشید متنفرم دیگه.
‫منظورم این نیست که بی‌ادبی می‌کردن...
‫ولی یکم دیگه زیاده‌روی کردن...
‫تمام پرسش و پاسخ‌هاشون از من بود...
‫و من بودم که باید خودم رو توضیح می‌دادم.
‫یا وقتی که اندرو گفت...
‫«عجیبه که باهاش ازدواج کردی...
‫مخصوصا وقتی از موسیقی خوشت نمیاد.» ‫متوجه منظورم می‌شی؟
‫آره، ولی خب یکم منطقیه دیگه.
‫به نظرت من از موسیقی خوشم نمیاد؟
‫هم...
‫خب ببخشید که تفریحت رو خراب کردم.
‫لزومی نداره عذرخواهی کنی.
‫یا تظاهر کنی که عذرخواهی می‌کنی.
‫- خوبه؟ ‫- اوهوم.
‫خداحافظ.
‫خداحافظ. خداحافظ.
‫چرا شروعمون...
‫با...
‫این نباشه که یکی...
‫یه خط از یا بخشی از شعری ‫ رو به اشتراک بذاره...
‫که بیشتر از همه روشون تاثیر گذاشته؟
‫شعر... واقعا...
‫به نحو خوبی می‌تونه در قالب کلمات ‫طبیعت عشق رو بیان کنه.
‫چون که منطقی نیست.
‫واقعا عاشق اون بخشیم که...
‫چیزی توی مایه‌های این گفتی که...
‫«آیا تو را می‌لرزاند؟»
‫و بعدش دوباره پرسیدی «آیا می‌لرزاند؟»
‫انگار که واقعا از خواننده ‫بازجویی می‌کردی...
‫و واقعا...
‫نمی‌دونم. که بهشون فشار می‌آوردی...
‫و واقعا مجبورشون می‌کردی...
‫که به سوالی که می‌پرسی فکر کنن.
‫ممکنه واستون جالب باشه که...
‫سبک‌های مختلف قالب‌بندی متنی...
‫شعری که دارید رو امتحان کنید...
‫و ببینید که باعث می‌شه...
‫چه چیزهایی رو کشف کنید و در مورد...
‫چه بخش‌هایی از حرف‌هاتون تجدیدنظر کنید.
‫خیلی‌خب.
‫و شاید برگرده و این...
‫نسخه‌ای بشه که بیشتر از همه واست منطقیه.
‫ولی ممکنه... ممکنه که...
‫تمرین جالبی باشه.
‫نه، اصلا تنگ نیست.
‫اگه یه سایز بزرگ‌تر بگیری دیگه گشاده.
‫ولی رنگش بهت میاد.
‫قشنگه.
‫پایینش خیلی جمع نشده؟
‫هم... می‌خوای بزنیش توی شلوارت؟
‫آره.
‫آره بهتر شد.
‫سلام مارا.
‫- سلام. چطوری؟ ‫- خوبم. تو چطوری؟
‫- خوبم. خوشحال شدم دیدمت. ‫- من هم همین‌طور.
‫بفرما راحت باش.
‫هستم.
‫- البته خیلی نمونده. ‫- بیا.
‫اسپایک‌‌باله. اسپایک‌باله.
‫پیکل‌بال بلدم... عاشقشم.
‫عینک قشنگی داری.
‫باحاله.
‫تو کی هستی؟
‫تبریک می‌گم شان.
‫- مرسی. مرسی که اومدی. ‫- آره نه، قابلی نداشت.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- چطوری؟
‫خوبم. تو چطوری؟
‫یه کاری کردم که احتمالا احمقانه بوده...
‫و همراهم مت رو آوردم مهمونی.
‫کجاست؟
‫گمونم داره...
‫توی وان با استاد بورک حرف می‌زنه.
‫ای وای. وای نه!
‫گمونم از اول روز اونجا بوده.
‫یعنی وقتی رسیدم...
‫جاش راحت به نظر می‌رسید...
‫و همچنین... کاملا خشک شده بود.
‫مطمئن نیستم که اصلا...
‫رطوبتی توی بدنش باقی مونده باشه.
‫سلام کاترین.
‫حتما گوش‌هات دارن می‌سوزن.
‫سلام مارا.
‫ما داشتیم... داشتیم در مورد تو حرف می‌زدیم.
‫چطوری؟
‫خوبم. می‌بینم دوستت رو آوردی.
‫کل داستانمون رو از زیر زبونم کشید بیرون.
‫امیدوارم که مت...
‫قاطعانه تصمیم گرفته باشه.
‫شده من اصلا با فکر تصمیم بگیرم؟ ‫شما من با فکر تصمیم بگیرم؟
‫هم.
‫پرسید که چی تو رو می‌خندونه...
‫و من هم گفتم خیلی چیزها. ‫مثل بچه‌هاست.
‫کلی چیزها می‌خندونش.
‫هام...
‫واقعا خونه‌ی قشنگیه.
‫ممنون. امیدوارم از مهمونی لذت ببرین.
‫دیگه وقتش بود که همه رو دعوت کنیم...
‫که امروز رو جشن بگیریم.
‫و مقاله‌ی شان رو جشن بگیریم.
‫واقعا جالب به نظر میاد.
‫در مورد چاوسره.
‫در مورد شمایل‌گرایی مذهبی آثار چاوسر.
‫- جذاب به نظر میاد. ‫- هم...
‫من هم واسه جشن مقاله اومدم. آره.
‫- هم. واقعا... ‫- بیا پیداش کنیم.
‫- بیا بخونیمش. ‫- واقعا محشره.
‫- بیا... آره، بیا بیاریمش. ‫- آره.
‫- بیا پیداش کنیم. ‫- ممکنه یه چیزی یاد بگیریم.
‫- خوشحال شدم دیدمت. ‫- مرسی.
‫خب، اون خانمه کیه؟
‫رئیس بخشه!
‫یه جوری رفتار نکن که انگار نمی‌شناسیش...
‫به محض این‌که اومدی اینجا رفتی سراغش.
‫واقعا روانی‌ای. وای!
‫من رفتم... طرف توی وان بود. ‫اصلا نمی‌دونستم کی هست.
‫چی داری می‌گی؟
‫بهش گفتی من مثل بچه‌هام؟
‫نه، گفت چی باعث می‌شه بخندی.
‫اوه، اوه، اوه، اوه، تو... ‫من... اون...
‫چی داری می‌گی؟ من روحیات بچگانه دارم؟
‫- این... ‫- تو... تو...
‫آخه... اون قرار نیست درک کنه...
‫- ببخشید. ‫- سلام. ببخشید.
‫این‌طوری من روانی به نظر میام.
‫روانی به نظر میام.
‫مار... طرف داشت...
‫داری ادامه می‌دی. ‫داری ادامه می‌دی.
‫نکن، خب...
‫من «ام» ندارم.
‫تو «ام» نداری؟
‫من کف دستم «ام» ندارم.
‫خودم تنها شخصیم که می‌شناسم و «ام» ندارم.
‫من راستش...
‫راستش نمی‌دونم در مورد چی حرف می‌زنی.
‫کف دستت وحشتناکه.
‫وحشتناک؟
‫ببین چه هرج و مرج داره.
‫- وای. ‫- اوه نه...
‫اینجا خیلی خبرها هست!
‫دردسر هست. ترسناکه!
‫هر دوتون... یعنی مال زن‌هاست؟
‫- آره، مال زن‌هاست. ‫- خب می‌دونی منظورم چیه.
‫- ببین این رو. ‫- شما دخترها جمع می‌شین و...
‫با هم مثل ساحره‌ها می‌شین.
‫آره. با هم می‌درخشیم.
‫آره، آره همینه.
‫- آره، آره. ‫- می‌دونی چیه؟
‫یه خانم ایتالیایی یه حقه‌ای بهم یاد داد...
‫که یه گردنبند طلا میاری...
‫دستت رو باز می‌کنی و سه بار ‫ می‌ذاریش توی دستت.
‫می‌ذاری تاب بخوره. بلندش می‌کنی.
‫اگه بلند شد و تاب خورد یعنی پسره.
‫اگه دور خودش چرخید یعنی دختره...
‫و انقدر تکرار می‌کنی که درواقع متوقف بشه...
‫ولی باید حتما گردنبند طلا باشه.
‫واسه تو پیش اومده؟
‫آره، واقعا دقیق گفته بود.
‫- جواب داد؟ ‫- دو تا پسر. و بعد متوقف شد.
‫کارخونه تعطیل شد. همه مرخص شدن.
‫کسی گردنبند طلا داره؟
‫می‌خوای انجامش بدی؟
‫آره، آره، آره. می‌شه ازش استفاده کنی؟
‫حتما.
‫اوه...
‫این‌طوری می‌فهمیم حقیقت داره یا نه.
‫- چون من یه دختر دارم. ‫- کف دستت رو صاف نگه دار.
‫- خوبه. خوبه. ‫- یکی...
‫دو...
‫سه...
‫- داره می‌چرخه! ‫- آره!
‫- وای دایره‌ست! ‫- وای...
‫و من یه... نه، یه دختر دارم!
‫اوه.
‫خیلی‌خب، یکم ترسناک شد.
‫خیلی‌خب، حالا دومی.
‫یک...
‫دو...
‫سه...
‫خیلی‌خب، حالا داره تاب می‌خوره.
‫پسر.
‫پسر توی راهه مار.
‫خیلی‌خب.
‫- حاضری؟ ‫- دوباره بکن.
‫یک...
‫دو...
‫سه...
‫همینه.
‫- تموم. ‫- وای!
‫این هم از این.
‫می‌شه گردنبند رو آتیش بزنیم؟
‫مرسی.
‫- دیگه کی می‌خواد امتحان کنه؟ ‫- واقعا حقه‌اش خوراک مهمونیه.
‫مت؟
‫باهاش آشنا نشدی...
‫و قرار نیست اعتراف کنی که باهاش آشنا شدی.
‫- اگه باهاش آشنا شده بودی... ‫- می‌دونم قدش کوتاهه!
‫شده بودی...
‫واقعا یه خصوصیاتی یادت می‌موند...
‫جز این‌که صرفا... ‫تو، تو انگار...
‫تو یه جورهایی دوست داری توی خاطراتت...
‫یه فردی رو جزئیات خیالی حفظ کنی.
‫طرف رو با جزئیات خیالی یادم نیست چون...
‫تنها چیزی که در مورد این یارو یادم بود...
‫این بود که یه موسیقیدان قد کوتاه بود...
‫که کفش‌هاش انقدر کوچیک بودن...
‫که حس کردم داری از برادرزاده‌ات ‫مراقبت می‌کنی.
‫باورم نمی‌شد.
‫گفتم... می‌دونی نگران چی بودم؟
‫تعادلش!
‫تا این‌که دیدمش.
‫و گفتم که «خب منطقیه.»
‫تا حالا ندیدیش.
‫مرکز وزنش...
‫نیم متری... نیم متری زمینه.
‫مرکز وزنش!
‫می‌دونم...
‫که از مردهای خوش‌قیافه بدت میاد.
‫اوه!
‫و همین...
‫خیلی‌خب!
‫و نیاز داری که چنین واکنشی نشون بدی.
‫نیاز داری که یه جورهایی...
‫مردها رو توی ذهنت تخریب کنی...
‫حافظه‌ام حقیقت داره.
‫چون زیبایی مردها از نظرت...
‫آزاردهنده‌ست.
‫این رو در مورد تو یادمه.
‫به جنسیت ربطش می‌دی.
‫یعنی نه، یادمه...
‫هر بار که با مرد جذابی برخورد می‌کردی...
‫لازم بود بگی که مثلا فکش عجیبه...
‫یا لازم بود که بگی...
‫چشم‌هاش خیلی عمیق توی سرش فرو رفتن.
‫مثلا یه چیزی از خودت در می‌آوردی... ‫و یا مثلا...
‫من فقط... من فقط می‌گم اتلاف وقته.
‫یا اون یارو رو یادته که از دید من ‫خیلی جذاب بود...
‫ و دائما بهم می‌گفتی که پاش لنگه؟
‫خب لنگ بود!
‫لنگ نبود!
‫ولی باید می‌گفتی که طرف لنگه.
‫طرف لنگ بود.
‫تو این مردهای جذاب رو...
‫با خوش‌بینی زیاد یادته.
‫در مورد شوهرت هم همین کار رو کردی.
‫مثل خمیربازی کشیدیش.
‫همچنان مشغول رشد بود؟
‫مشکل همین بود؟
‫یعنی انقدر جوان بود...
‫که هنوز بلوغش تموم نشده بود؟
‫الان اون... اون... ‫قدش 165 شده؟
‫یادمه سعی می‌کرد به صورتم دست بزنه.
‫و قیافش این‌طوری می‌شد...
‫دستش رو این‌طوری دراز می‌کرد...
‫- و صرفا می‌خواست به صورتم دست بزنه. ‫- تو اصلا ندیدیش!
‫مارا، دید من رو و گفت...
‫«عه، یکم ریش درآوردی.»
‫دستش رو کامل دراز کرد.
‫یعنی این اونه...
‫و نوک انگشت‌هاش این‌طوری به چونم می‌خورد.
‫جدی می‌گم.
‫این کتاب واسه من خیلی نمادینه...
‫نماد زمان خاصی از ادبیات کانادا...
‫که فکر کردن بهش باعث می‌شه کهیر بزنم.
‫یعنی دوره‌ای که مثلا همه...
‫عقلشون رو از دست داده بودن ‫ چون فهمیده بودن که...
‫مردهام حین صدمه زدن به احساسات شخصی...
‫می‌تونن احساس ناراحتی داشته باشن.
‫- یعنی... ‫- آره.
‫و بعد درباره‌اش می‌نوشتن...
‫یعنی بزرگ‌ترین درسی که اون زمان...
‫می‌تونستی از ادبیات بگیری همین بود.
‫این‌طوری بود که...
‫همه سعی می‌کردن خودشون رو پاره کنن...
‫که درباره‌شون بگن «طرف باهوش‌ترین و...
‫دلسوزترین آدم روی زمینه.»
‫خیلی‌خب، یعنی...
‫همون‌طور که می‌گم، ‫همه که گول نخورده بودیم.
‫خیلی آدم کاریزماتیکیه...
‫و همچنین خیلی هم سخاوتمنده.
‫- اوهوم. ‫- و...
‫نمی‌دونم.
‫اون واقعا... واقعا افراد جوان ‫رو تشویق می‌کنه.
‫و این... خیلی...
‫صادقانه‌ست دیگه خب.
‫یعنی خودش رو در جایگاه...
‫خیلی دوری قرار نمی‌ده، ‫هیجانش رو می‌شه احساس کرد.
‫خب، یه چیز در این باره می‌گم...
‫و به نظرم لزوما به این معنا نیست که...
‫نباید بیاریش توی کلاست...
‫ولی می‌شه دربارش فکر کرد...
‫که اون هم اینه که وقتی بیاد اونجا...
‫و وقتی که بگی «این دوست منه...
‫این همکار منه...
‫یا هر طور دیگه معرفیش کنی..
‫یه جورهایی مسئولیت...
‫اون و رفتارش با توئه.
‫آره.
‫و به نظرم با شناختی که از اون داریم...
‫یعنی به عنوان شخصیت عمومیش...
‫و مضامینی که بهشون علاقه داره...
‫یا حرف‌هایی که خودت حتی درباره‌اش می‌زنی...
‫که چطور می‌خواد که...
‫«رضایت ملت رو از بین ببره...»
‫یا هر چی... مثلا...
‫واقعا متوجه منظورت هستم...
‫که می‌تونه یه چیز نیروبخش باشه...
‫یا هر چیزی اصلا، ولی...
‫و خودم هم چنین تجربه‌ای داشتم. ‫یعنی...
‫یعنی وقتی با شخصی هستی...
‫که خیلی باهات تفاوت داره...
‫که مثلا بشه گفت...
‫نوعی انرژی به زندگیت تزریق می‌کنه...
‫که بخاطرش احساس هیجان پیدا می‌کنی.
‫ولی... این چیزها از بین می‌رن.
‫و خودتی که می‌مونی با زندگی خودت.
‫و من... حس می‌کنم توی کلاس...
‫این‌طوری می‌شه که...
‫خب، وارد می‌شه، یه سری مزخرفات ‫تحویل می‌ده...
‫و اوضاع رو به هم می‌ریزه و عجیب می‌کنه...
‫و بعدش خودش می‌ره...
‫و همه نگاه‌ها سمت توئه...
‫و یه جورهایی تقاصش رو تو باید پس بدی.
‫خب می‌ریم مرکز آموزش بزرگسالان...
‫توی دی‌وی‌پی...
‫اون سمت پل که بریم توی مسیر طبیعت؟
‫باشه.
‫دویدنمون رو وقت می‌گیرم.
‫- باشه. ‫- خیلی‌خب.
‫ولی می‌شه کنار هم بدویم؟
‫آره.
‫چون وقتی تو جلوتر از من می‌دوی...
‫انگار داری بهم فشار میاری که تندتر بدوم.
‫- باشه. ‫- متوجه منظورم می‌شی دیگه؟
‫اوهوم.
‫آخه فایده‌اش چیه که با هم بدویم...
‫اگه اصلا کنار هم نیستیم؟
‫باشه. منطقیه.
‫سلام بابا.
‫مهمون آوردم.
‫سلام.
‫دوستم مارا رو یادته؟ از مدرسه؟
‫خوشحالم می‌بینمتون.
‫آره، چیزه، نه...
‫آره طبیعتا میام اینجا و...
‫روی این صندلی می‌شینم.
‫بیا بهت تکنیک‌هام رو یاد بدم.
‫این‌طوری می‌تونم چیزش رو کنترل کنم...
‫تختش رو با این چیزه. ‫بهم یاد دادن چیکار کنم.
‫دیدی؟ این‌طوری.
‫اینجا می‌شینم و در مورد ‫ حرکات بعدیم فکر می‌کنم.
‫اون...
‫چیز... به هوشه؟
‫گاهی‌اوقات.
‫موضوع تمام حرف‌هاش...
‫درحال حاضر اینه که...
‫یه فروشگاه توی املاکیه...
‫که می‌خواد واسش مجوز ملکی بگیره...
‫که بتونه ازش سود خوبی بگیره.
‫واقعا دارم راست می‌گم.
‫ببخشید.
‫چیزی نیست.
‫پرستارها می‌گن که، اوضاعش خوبه، ‫که...
‫شاید... ‫چی دارم می‌گم بابا؟
‫همه دوستانه برخورد می‌کنن دیگه، ‫لبخند می‌زنن.
‫و مشخصا می‌دونن که وضعش خوب نیست.
‫گمونم من تنها آدمیم که میاد ملاقات.
‫وقتی پاهات رو این‌طوری میاری بالا...
‫اینجا خوابیدن خیلی راحت می‌شه...
‫من...
‫من... حس...
‫حس راحتی ندارم که...
‫- خوشت نمیاد؟ ‫- خوشم نمیاد.
‫خب صرفا خواستم نشون بدم که...
‫من اینجا این‌طوری می‌خوابم.
‫- آهان. باشه. ‫- باشه، باشه، خیلی‌خب.
‫می‌خوای ببندمش؟ مراقب پاهات باش.
‫من خوبم.
‫می‌دونم.
‫می‌دونم، صرفا حرفم اینه...
‫که زندگی خوبی داشت.
‫عاشق شراب و سیگار برگ بود.
‫مامانم همیشه می‌گفت...
‫باید مشروب و دود رو بذاری کنار...
‫و من می‌گفتم «چرا؟ آخه داره لذت می‌بره که.»
‫واقعا متاسفم.
‫بیا بریم. بیا... ‫نه بیا بمونیم.
‫نه، خوبه.
‫یه لحظه آوردمت اینجا سلام کنی!
‫نه، نه، چیزی نیست. ‫فقط یکم بمون.
‫بیا، تو روی صندلی بشین.
‫چیزی نیست. چیزی نیست.
‫چیکار می‌کنی؟ وقتی اینجایی چیکار می‌کنی؟
‫می‌شینم اینجا و واسش...
‫داستان‌های قدیمی «سر لنسلات» رو می‌خونم.
‫نه، نمی‌خونی.
‫چرا، می‌خونم.
‫یکیشون رو چاپ کردم...
‫همونیه که بچه بودم واسم می‌خوند.
‫بشین.
‫خیلی‌خب.
‫ممنون که اومدی.
‫اتاق خواب.
‫سرویس بهداشتی اون سمته.
‫اینجا مثلا... اتاق نویسندگیه.
‫وای.
‫یه نفر بیشتر از من ازت خوشش میاد.
‫خوبه، نه؟
‫میله بارفیکس داره.
‫تا حالا ازشون استفاده کردی؟
‫من حینش پاهام رو این‌طوری می‌دم جلو.
‫نمی‌شمری.
‫چهار. پنج.
‫شیش.
‫هفت.
‫- اوه. ‫- هشت...
‫اشتباه شد. اشتباه شد.
‫- وای. ‫- جدی چیزیت شد؟
‫تحمل ندارم. بهم نگاه نکن.
‫واقعا چیزیت شد مت؟
‫- نخند. نخند. ‫- مت...
‫چیزیم نشد...
‫و اگه من رو بخندونی...
‫خیلی بدتر می‌شه.
‫کجات درد می‌کنه؟
‫همین‌جایی دستم هست.
‫وای.
‫زنده می‌مونم دکتر؟
‫گمونم.
‫ببخشید اگه عرقیه.
‫آره. آره.
‫خب می‌گیرمش زیر آب داغ...
‫که ورم نکنه.
‫زودی میام، باشه؟
‫- مت؟ ‫- الان میام.
‫نرو.
‫الان میام.
‫♪ برف‌پاک‌کن اتوبوس... ♪
‫♪ می‌گه ویژ ویژ ♪
‫♪ ویژ، ویژ، ویژ ♪
‫♪ برف‌پاک‌کن اتوبوس... ♪ ‫♪ می‌گه ویژ، ویژ، ویژ ♪
‫♪ از وسط شهر رد می‌شه. ♪
‫در.
‫♪ باز می‌شه و بسته می‌شه... ♪
‫♪ باز می‌شه و... ♪
‫♪ می‌چرخه و می‌چرخه. ♪ ‫♪ می‌چرخه و می‌چرخه. ♪
‫♪ چرخ‌های اتوبوس، ♪ ‫♪ می‌چرخه و می‌چرخه. ♪
‫♪ از وسط شهر رد می‌شه. ♪
‫♪ بچه‌های توی اتوبوس، ♪ ‫♪ می‌گن... ♪
‫جغد، جغد، جغد!
‫جغد؟
‫جغد، جغد، جغد.
‫از نظر من می‌تونی خیلی بیشتر...
‫از واژه‌ی «بحث‌برانگیز» عمل کنی...
‫چون اون خیلی...
‫یعنی حرفم...
‫بخاطر این...
‫واقعیت بدیه که...
‫توی دنیای انتشار درونش هستیم...
‫که باید انقدر درخشان و متفاوت‌...
‫از بقیه عمل کنی...
‫و برای انجامش...
‫و واسه انجام چنین کاری...
‫باید کاری بکنی که بقیه حاضر به ‫انجامش نیستن.
‫چون در غیر این صورت مثل بقیه بودی...
‫و گمونم منظور حرفم اینه که...
‫از این «مثل بقیه» بودن اجتناب کنید...
‫که به نظرم...
‫موضوع نگرانی مردم در مورد حضار هم هست.
‫هر بار که دیدم یه نفر...
‫صادقانه چیزی نوشته...
‫اصلا توش تحقیری در کار نیست.
‫دیدم که ملت حال‌بهم‌زن‌ترین...
‫شرم‌آور‌ترین، شرورانه‌ترین...
‫و مجرمانه‌ترین کارها رو توی ‫نوشته‌هاشون آوردن...
‫و کسی فکر نمی‌کنه که حقیقت دارن...
‫از نظر همه صرفا نویسندگی خارق‌العاده‌ست.
‫هر بار همینه. هر بار خب؟
‫و واسه همین تشویقتون می‌کنم ‫ که همین رو کاوش کنید...
‫یعنی حداقل به عنوان یه تکنیک درمانی...
‫به عنوان نوشتن چیزهایی که ‫ جرئت گفتنش رو ندارید.
‫چون یه تاثیر فاصله‌اندازی بین...
‫اثر هنری و هنرمند وجود داره...
‫که به بنا به ‌هر دلیلی...
‫یعنی لزومی نداره جای دوری بریم...
‫مثلا همین شخصی که عارضه‌ی پورتنوی رو نوشته.
‫کتابش رو خوندین؟
‫باورنکردنیه!
‫- فیلیپ راثه. ‫- آره، فیلیپ راث!
‫مضمون کتاب عملا اینه که طرف...
‫با نصف نیویورک می‌خوابه و بهشون ‫تجاوز می‌کنه و...
‫خیلی‌خب، بیا...
‫قضیه اینه که کسی نرفته سراغ فیلیپ راث...
‫و بهش بگه «ببخشید آقا...
‫شما توی نوشته‌هاتون اعتراف به ‫کارهای زشتی کردید...
‫و حالا بابتش می‌رید زندان.»
‫نه، بهش جایزه پولیتزر دادن.
‫در هر صورت ببخشید...
‫واقعا خوب بود.
‫- واقعا خوشت اومد؟ ‫- آره، آره.
‫آره، خوب پیش می‌ره.
‫می‌خوایم ضبطش رو طولانی‌تر کنیم...
‫و... احتمالا تا هفته‌ی دیگه.
‫باشه.
‫واسه همین دیگه نمی‌تونم تا ایتاکا برسونمت.
‫باشه.
‫که می‌دونم برنامه‌هات رو خراب ‫ می‌کنه، ولی...
‫یعنی...
‫مطمئنم می‌تونی یکی رو پیدا کنی که... ‫که برسونت.
‫چون ماشین رو می‌بریم.
‫آره.
‫ببخشید یعنی...
‫آره، ببخشید. اگه بودم می‌رسوندمت.
‫اصلا اشکالی نداره. ‫صرفا باید بهش فکر کنم.
‫کسی رو می‌شناسی که رانندگی بلد باشه؟
‫راستش تو همیشه با زن‌هایی...
‫وارد رابطه می‌شی که مثل جواهراتن.
‫آره، یکم از آدم‌هایی که...
‫دندون‌هاشون مرتب نیست خوشم میاد.
‫- من... من گمونم یکی... ‫- نه، می‌دونم.
‫- از دندون‌هات خبر دارم. ‫- یه دندون کوچیک اینجا دارم...
‫- آره مارا، می‌دونم... آره. ‫- که یکی بهم گفته بود بامزه‌ست.
‫پس فکر کردی چرا انقدر ازت خوشم میاد؟
‫چشمم به دندونت افتاده... نگران نباش.
‫حواسم... حواسم به دندونت هست.
‫♪ رویا... ♪
‫قراره یه مدت طولانی همین‌طوری بریم.
‫ولی تا کجا؟ دنبال چی بگردم؟
‫- تا به جاده رینبو برسیم. ‫- از پل رینبو رد می‌شیم؟
‫آره، از پل رینبو رد می‌شیم...
‫- آهان... ‫- به سمت ایالت نیویورک.
‫پس فهمیدم باید چیکار کنیم.
‫وای.
‫عالیه!
‫چه قدرتی!
‫قدرت!
‫گند زدیم توی عکس خانوادگیشون.
‫وای!
‫می‌تونم. می‌تونم.
‫می‌تونم... نه، من نگهبانتم دیگه. یادته؟
‫من مسئولم.
‫مسئول نیستی. شرمنده.
‫- مسئول چمدونتم. ‫- هوم.
‫- یعنی... ‫- مسئول منم.
‫آره. تو خانم دیزی‌ای.
‫- سلام. ‫- سلام. خوش اومدین.
‫- واسه اتاق اومدین؟ ‫- آره.
‫آره. دو تا اتاق گرفتم.
‫یکی واسه مت جانسون، ‫و یکی واسه مارا والش.
‫اوهوم.
‫چی ریختی این تو؟ ‫چرا انقدر سنگینه؟
‫می‌شه لپ‌تاپم رو نکوبی اون لبه؟
‫- مشکلی نیست. ‫- اتاق 311 واسه شماست... از اون سمته
‫اتاق 125 واسه شماست... از این سمته.
‫عه، خیلی از هم دوریم.
‫مرسی.
‫از قصد این کار رو کردی؟
‫گمونم بهتره قبل سخنرانیم استراحت کنم.
‫می‌خوای من باهات بیام؟
‫- من فقط... ‫- که اون سمت رو هم ببینم...
‫و بعد با هم بریم اون یکی سمت رو هم ببینیم؟
‫نه فقط می‌رم یکم بخوابم.
‫مهمونیه.
‫باشه.
‫می‌خوای بعدش طبقه‌ی پایین هم رو ببینیم؟ ‫بریم یه چیزی بخوریم؟
‫- بعد سخنرانی؟ ‫- آره، آره.
‫باشه.
‫- همین‌جا ببینمت؟ ‫- مت!
‫- کیفت. ‫- فکر کردم می‌خوای...
‫فکر کردم می‌خوای یه حرفی بزنی. ‫خیلی‌خب.
‫واسه سخنرانی بیا باشه؟ ‫نه واسه سخنرانی نیا.
‫- خداحافظ! ‫- خداحافظ.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫هم، مارا والش.
‫مارا والش؟
‫می‌تونین همین‌جا رو امضا کنین.
‫بفرمایین.
‫چای هست، قهوه و خوراکی هم هست. ‫راحت باشید.
‫و یکی از این‌هام بهتون می‌دم.
‫غیرتخیلی، برنامه‌های رادیویی، ‫متن اپرا...
‫و رمان‌های مصور.
‫شاخه فعلی تحقیقاتش...
‫شامل نمادگرایی در شعر رمانتیک...
‫و موضوع پنل امروز می‌شه.
‫اقتباس تئاتری.
‫لطفا به مارا ولش خوشامد بگید.
‫سلام.
‫چه خبر شده؟
‫میای داخل؟
‫بله!
‫تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫من، کنفرانس بودم.
‫تو... تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫توی برنامه ندیدمت.
‫[ساعت هفت توی سالن انتظار بودم. ندیدمت. ‫ اومده بودی؟]
‫[منظورت چیه؟]
‫[آره...]
‫[بهتره بیای.]
‫[میام دنبالت.]
‫[اشکالی نداره. من یکم کار دارم.]
‫ترکوندم!
‫وای! حرف نداشت.
‫می‌شه صندوق رو باز کنی؟
‫چی؟ چی؟
‫صندوق رو باز می‌کنی؟
‫آره.
‫مرسی.
‫باحاله.
‫هم؟
‫قشنگه.
‫دیشب با یه دختره رفتم شام خوردم.
‫واسه همین...
‫پیش همون که بودم بهت پیام دادم.
‫یه نفر که...
‫اهل تورنتوئه.
‫یه نویسنده از کنفرانس بود.
‫اسمش... میو بود.
‫رفتی با میو پالانکو شام خوردی؟
‫آره.
‫ولی، توی شهر هم قبلا چند بار ‫باهاش قرار داشتم.
‫- یعنی مدیربرنامه‌هامون... ‫- نگفته بودی!
‫چیز بود... یعنی... ‫این‌طوری نبود که...
‫خیلی سطحی بود یعنی.
‫یعنی خیلی وجه اشتراک نداریم ولی...
‫آره.
‫با... با کارهاش آشنایی دارم.
‫واقعا جالبه که...
‫رفتی سراغ...
‫ معروف‌ترین آدم ممکن.
‫نه، اشکالی نداره. درواقع...
‫درک کردم که اولویتت...
‫مدتیه اینه، واسه همین...
‫وای! ناراحت شدی.
‫چرا ناراحت شدی؟
‫چرا واست مهمه؟
‫چرا واست مهمه که گوشواره‌اش ‫ رو توی ماشین جا گذاشته؟
‫چون داری سعی می‌کنی... ‫سعی می‌کنی...
‫سعی می‌کنم چی؟
‫داری سعی می‌کنی... ‫می‌دونم چه سعی‌ای می‌کنی.
‫خب چه سعی‌ای می‌کنم؟
‫سعی می‌کنی طوری جلوه بدی ‫ که انگار واسه من مهمه.
‫یعنی انگار که...
‫- داری... ‫- این چطوره؟
‫من هر کاری تو بخوای می‌کنم.
‫- خودت بودی که... ‫- هر کاری که تو بخوای می‌کنم مارا.
‫گوشواره‌ی زنونه توی ماشین گذاشتی!
‫من گوشواره رو نذاشتم اونجا!
‫- که یه جور پیامی... ‫- این کار رو نکردم...
‫که تو رو گول بزنم!
‫- اون اصلا به هیچ‌جام نیست. ‫- چرا، هست!
‫- نه، نیست! ‫- چرا ماشین من رو بردی؟
‫چرا یه نفر دیگه رو آوردی توی ماشین من؟
‫اصلا فکرش رو بکن که من مثلا بگم...
‫«هی میو...
‫گوشواره‌ی کوفتی رو بده که ‫بذارمش دقیق همین‌جا.»
‫و با هم دیگه بابتش بگیم و بخندیم.
‫حرفم این نیست که از عمد گذاشتیش اینجا.
‫صرفا می‌گم یکم بی‌عاطفگیه که...
‫اصلا رد خودت رو نپوشونی...
‫مخصوصا اگه قراره کسی رو سوار ماشین من کنی.
‫- و بعد می‌تونم... ‫- برنامه داشتیم شام بخوریم!
‫و من اومدم پایین...
‫و توی سالن انتظار منتظرت بودم ‫ و اصلا نیومدی...
‫و بعد فهمیدم که...
‫با یه نفر دیگه رفتی شام بخوری؟
‫یعنی چطور ممکنه این... ‫یعنی چی...
‫بهت پیام دادم. پیام دادم!
‫گفتم که باهامون بیای رستوران.
‫وقتی همراه یه نفر دیگه رسیدی رستوران...
‫بهم پیام دادی و...
‫انگار که ما...
‫اون کلمه که می‌گفتی چی بود؟
‫انگار یه... پیچیدگی داریم.
‫یه پیچیدگی با هم داریم.
‫و بعد... بعد تو...
‫طوری رفتار می‌کنی انگار هیچی نیست!
‫با هم برنامه‌ای نریخته بودیم...
‫- نه، تو... ‫- رفتم یه نوشیدنی بخورم...
‫- همراه یه نفر که... ‫- چیزی که می‌خوای...
‫و بعد تبدیل شد به شام.
‫اینه که من حس احمقانه‌ای بهم دست بده...
‫که فکر کردم قراره با هم شام بخوریم.
‫- واقعا دیوانه‌ای. ‫- یا حتی الان...
‫حتی الان داری بهم حس حماقت می‌دی...
‫که حتی فکرش رو کردم.
‫مار، ما با هم برنامه‌ای نداشتیم.
‫بهم گفتی بعد از سخنرانی ‫ توی سالن انتظار ببینمت.
‫من هم گفتم بذار بیام اتاقت.
‫باشه، آخر...
‫و گفتی که «نه، نه، نه، نه.»
‫«ترجیح می‌دم برم بخوابم. ‫چطوره من بیام...
‫- مت، من... ‫- یه زمان نامشخص واسه شام بیام پیشت؟»
‫من، من نیم ساعت قبل سخنرانیم زمان داشتم.
‫آهان.
‫سخنرانی چقدر طول کشید؟
‫خب پس بعدش دیگه؟ ‫دقیقا کی؟
‫کی باید توی سالن انتظار می‌بودم؟
‫روحم هم خبر نداشت.
‫خیلی‌خب، این اصلا ربطی نداره. ‫بخاطر خودته...
‫- کاملا ربط داره.
‫نه، تو داری بهونه میاری...
‫نه، نه، نه.
‫نمی‌تونی با اما و اگر آوردن ‫اشتباهت رو بپوشونی.
‫نمی‌خوام هم بکنم. ‫آخه اصلا اشتباهی نکردم!
‫- می‌دونی که من نمی‌تونم بگم... ‫- می‌دونم...
‫«آره، بیا باهام یه چرت بزنیم.»
‫- یعنی من... ‫- ولم کن. انگار من می‌دونستم.
‫هر روز تو قوانین جدید در میاری!
‫قوانین همیشه قوانین خودتن!
‫و بعد، این منم که باهاشون بازی می‌کنم.
‫من... منم که... توش حضور دارم.
‫هستم، اونجام...
‫و بعد یهویی تو می‌گی که بازی نمی‌کنی.
‫یا فقط... نه، یا فقط...
‫دوستت دارم.
‫- نه، هیس. هیس، هیس، هیس. ‫- آره، آره، اعتراف می‌کنم.
‫- من عاشقتم. ‫- دروغه.
‫هر کاری دوست داری بکن.
‫هر برداشتی دوست داری بکن...
‫می‌تونی هر حرفی که دلت می‌خواد بزنی.
‫نگو که الان خواسته‌ات اینه...
‫در صورتی که دیروز خواسته‌ات نبود.
‫تظاهر نکن که گاهی‌اوقات به ‫شوخی چیزی نمی‌گی...
‫که ببینی واکنش من چیه.
‫نمی‌تونم موافق باشم...
‫چون اگه موافق باشم بعدش تو...
‫- بعد چی؟ ‫- تو تظاهر می‌کنی که...
‫که اصلا پیشنهادی نداشتی.
‫نه، اصلا این...
‫اصلا این چه طرز حرف زدنه؟
‫اصلا اجازه نداری اون کلمه رو بگی!
‫خوشم میاد که انگار تقلبیه.
‫آره، انگار روش مخملیه.
‫باحاله که...
‫یعنی چطور انقدر بلند عکس گرفتن؟
‫آره. به اینش فکر نکرده بودم.
‫شاید دو تا عکس گرفتن و چسبوندن به هم.
‫چطوری؟
‫نمی‌دونم. یعنی...
‫میام الان.
‫یه لحظه وایسا.
‫چی شده؟
‫وای مت. واقعا متاسفم.
‫اون، دقیقا همون شکلی بود.
‫آره.
‫دقیقا همون شکلی بود...
‫و کلی مدارک داشتن که... ‫من باید امضا می‌کردم.
‫یعنی فهمیدم که...
‫می‌دونستم که چنین چیزی در راهه. ‫پس چرا منتظر موندم؟
‫- آره. ‫- هم...
‫آره ولی همشون... همشون...
‫صرفا... کارهایین که باید انجام بشن...
‫و انجامشون می‌دی و...
‫من هم کمک می‌کنم.
‫ممنونم.
‫آره هم...
‫آره، یه راهی... یه راهی پیدا می‌کنیم مت.
‫کی بود؟
‫قبلا از دوستم مت باهات حرف زدم؟
‫نه.
‫باباش مُرده.
‫جدا؟
‫متاسفم. چرا؟
‫هم...
‫یعنی خیلی وقت بود که مریض بود...
‫ولی از بیمارستان بهش زنگ زدن...
‫و بهش گفتن که فوت کرده.
‫تسلیت می‌گم.
‫به نظرم خیلی ناراحت‌کننده‌ست.
‫که یهویی زنگ بزنن و چنین خبری بدن.
‫- سلام! ‫- سلام.
‫ببخشید دیر کردم. داشتم..
‫- سلام! ‫- سلام.
‫ممنون که اومدی.
‫نمی‌خوام این کار رو بکنم.
‫دوست دارم تموم بشه و بره.
‫آره، آره.
‫سلام. بعد از ظهر بخیر.
‫- حالتون چطوره؟ ‫- خوبم مرسی.
‫می‌خوایم روی این کت و شلوار تغییراتی بدیم.
‫ببین، این کت و شلوار بابام بوده، ‫و می‌خوام که اندازه‌ی من بشه.
‫- باشه. این رو بپوش لطفا. ‫- خیلی‌خب.
‫اونجا چی باید بگم؟
‫اصلا یعنی چی بگم؟
‫باید برم بالا و حرف بزنم؟
‫یعنی کی این کار رو می‌کنه؟
‫مسئولش کیه؟
‫- خیلی خوبه. حرف نداره. ‫- یعنی مامانت گفت نگفت که...
‫قراره اونجا حرفی بزنی؟
‫کسی چیزی نگفته.
‫- کسی بهم چیزی نگفته. ‫- باشه. باشه.
‫خب بهش فکر کن.
‫حالا می‌تونی درش بیاری آقا.
‫و بده به من.
‫- اسمتون لطفا؟ ‫- هم... مت.
‫مت. بسیارخب.
‫- و... ‫- شماره‌ی تلفن؟
‫- شماره‌ی من... ‫- شماره‌ی شما.
‫هم، 647...
‫647...
‫637...
‫3003.
‫اسمت، اسمت رو هم بده مار.
‫- باشه. ‫- مار... باشه.
‫و... مارا.
‫- باشه. ‫- مرسی.
‫قشنگ شده. مرسی.
‫چقدر طول می‌کشه که...
‫گمونم یه نیم ساعت دیگه.
‫واقعا خوب شده مت.
‫واقعا قشنگ شده.
‫این هم قشنگه.
‫اینجا کجاست؟
‫اصلا خبر ندارم.
‫به نظر شبیه آسیا میاد.
‫وایسا. پارک هایده.
‫- آهاه. ‫- صلیبش مسخره‌ست؟
‫منظورت چیه؟
‫بابام... بابام خداناباور بود.
‫گمون... گمون نکنم کسی متوجه بشه.
‫یعنی صرفا بخشی از...
‫بخشی از دیواره.
‫اون رو متوجه نمی‌شن؟
‫آره، کل دیواره دیگه.
‫نزدیک دو متره!
‫یعنی...
‫خب اگه ما ببینیمش...
‫- چیکار می‌کنی؟ ‫- آخه...
‫صرفا می‌‌خوام ببینم به دیوار متصله یا نه.
‫- اگه نباشه... ‫- مار...
‫- می‌تونم... ‫- نه، دست نزن.
‫نکن، نکن، نکن، ‫نکن، نکن، نکن.
‫انگار داریم سرقت می‌کنیم.
‫نمی‌دونم چطوری باید...
‫نکن. که چی؟ که چی اصلا بابا؟
‫مهم نیست. مهم نیست. ‫بذار باشه. مهم نیست.
‫مهم نیست.
‫ببخشید؟
‫وای.
‫این به دیوار میخ شده؟
‫نه، آویزان شده.
‫آویزانه؟ آویزانه.
‫می‌تونیم...
‫مشکلی داره که بیاریمش پایین؟
‫یعنی... واسه خودمون نه.
‫از نظر ما خیلی قشنگه.
‫بخاطر پدرمه که...
‫خیلی با این قضایا موافق نبود.
‫حاضری؟
‫آره. باشه. خیلی‌خب.
‫- کجا ببریمش؟ ‫- هم...
‫بیا فعلا بذاریمش همین‌جا.
‫من... حواسم بهش هست.
‫- بذاریمش روی زمین؟ ‫- فعلا واسه الان آره.
‫بعدش یه چرخ دستی میارم که ببرمش.
‫مرسی.
‫تا حالا این‌ها رو روی زمین ندیده بودم.
‫یه حسی بهم دست داده که انگار ‫کار غلطی کردیم.
‫گمونم کردیم.
‫آره، خیلی‌خب.
‫بابا؟ صلیب رو بردیم.
‫مرسی.
‫- ببخشید. ‫- سلام.
‫چه خبر؟
‫عجیبه که اومدم خونه؟
‫- نه. چرا؟ ‫- نمی‌دونم.
‫معمولا بعد از ظهر خونه نیستم.
‫اشکالی نداره. چیکار می‌کنی؟
‫نمی‌دونم. مزاحم شدم؟
‫نه، بیا بشین.
‫روی چی کار می‌کنی؟
‫هم...
‫صرفا یه آهنگه یه مدتیه روش کار می‌کنم.
‫تقریبا تمومه.
‫- می‌خوای بشنویش؟ ‫- حتما.
‫ممکنه بعد یه مدت صداش بلند بشه دیگه...
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.