‫[ترغیب اثر جین آستن]
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫نه خانم بتی، این صبحونه‌ی خانم هریت ـه.
‫ادبت کجا رفته؟
‫یه نامه براتون اومده، خانم آستن...
‫- از کینتبری. ‫- کینتبری؟
‫کاساندرای عزیزم، ‫این نامه را می‌نویسم تا شما را مطلع کنم
‫پدرم، فولر، وقت زیادی ندارد.
‫در مورد کشیش فاول ـه.
‫در بستر مرگه.
‫می‌دانم که این خبر ناراحت‌کننده ‫شما را عمیقاً نگران خواهد کرد
‫ولی تحت بهترین مراقبت‌هاست
‫و نیازی نیست که خود را با فکر آمدن
‫به کینتبری به زحمت بیندازید.
‫نانسی، چمدونم رو بیار.
‫کجا می‌رید، خانم؟
‫واضحه میرم کینتبری.
‫مادر مرحومم، الایزا، ‫همیشه با عشق از خاطرات
‫خوشی که شما و خواهرتان، جین اینجا داشتین ‫حرف می‌زد.
‫اطمینان دارم که اکنون تمایل دارید یاری رسانید
‫اما لطفاً از شما تمنا می‌کنم، ‫خود را با انجام سفر طولانی
‫و دشوار به کینتبری به زحمت نیندازید.
‫از وضع آسمون اصلاً خوشم نمیاد، خانم.
‫- شاید بهتر باشه صبر کنید. ‫- اصلاً امکان نداره، نانسی.
‫یه کار واجب تو کینتبری دارم.
‫چندتا چیز شخصی اونجاست
‫که باید بیارمشون. ‫مواظب بُزها باش.
‫زیادی بهشون غذا نده.
‫زمانی که آن لحظه‌ی اندوهناک فرا برسد، ‫دوباره برای شما خواهم نوشت.
‫«خانم آستن» ‫«قسمت اول»
‫بالاخره یکی باز می‌کنه.
‫همینطور زنگ بزن!
‫- خانم، سرما می‌خورید! ‫- حالم خوبه.
‫- چه عجب! ‫- این سر و صدا چیه؟
‫یه نفر اینجا داره می‌میره!
‫ببخشید که دیر رسیدم.
‫اومدم به خانم ایزابل فاول کمک کنم.
‫کاساندرا؟
‫مگه نامه‌م به دستت نرسید؟
‫چرا، رسید. واسه همین اومدم.
‫اصلاً انتظار نداشتیم بیای.
‫عذر می‌خوام، ایزابل،
‫ولی وقت تنگه.
‫بنده خدا پدرت. این آخرین کاریه که ‫می‌تونم برای مادر عزیزت انجام بدم.
‫- بیا تو. اون بیرون وحشتناکه. ‫- آره.
‫- چمدون چی؟ ‫- بذار همینجا توی راهرو.
‫خودمون بر می‌داریم.
‫چقدر اینجا می‌مونه، خانم؟
‫نمی‌دونم، داینا.
‫خدا به دادمون برسه، خانم.
‫خودمون گرفتاری کم نداریم!
‫بیا بریم، عزیزم.
‫باید این لباسای خیس رو عوض کنی.
‫ممنون، ممنون، عزیزم.
‫می‌دونم که رفتارم نشون نمیده،
‫ولی هنوز می‌تونم یه روبان رو باز کنم.
‫ببخشید، ولی باید برگردم پیش پدرم.
‫داینا اتاقت رو نشونت میده.
‫اگه اشکالی نداره، ‫می‌خوام همین الان فولر رو ببینم.
‫خیلی‌خب.
‫ولی فقط برای یه لحظه.
‫آقای لیدردیل، جراح‌مون، ‫نمی‌خواد پدرم زیاد اذیت بشه.
‫آقای لیدردیل، مهمون داریم.
‫خانم کاساندرا آستن، دوست نزدیک خانوادگی.
‫زیاد مزاحم نمی‌شه.
‫آقای لیدردیل.
‫خانم آستن.
‫حالش چطوره؟
‫همون‌طور که بود، خانم فاول.
‫خواب و بیداره.
‫برای دردش یه چیزی بهش دادم.
‫الان راحت‌تر می‌تونه استراحت کنه.
‫فولر...
‫منم، کاساندرا.
‫کاساندرا آستن.
‫کَسی...
‫ببخشید که نمی‌تونم ‫درست و حسابی ازت استقبال کنم.
‫مهم نیست.
‫ایزابلا خوب ازت مراقبت کرده...
‫و منم اومدم کمکش کنم.
‫خوبه.
‫- ایزابلا؟ ‫- بابا؟
‫به این دکتر بگو بره.
‫دیگه نیازی بهش ندارم.
‫پس من فعلاً از خدمت مرخص میشم.
‫- استراحت کنید، کشیش فاول. ‫- استراحت؟
‫جایی که دارم می‌رم، ‫وقت برای استراحت زیاده.
‫من بدرقه‌تون می‌کنم، آقای لیدردیل.
‫- لازم نیست، خانم فاول. ‫- اختیار دارید.
‫کَسی.
‫حالا که اینجایی، ‫یه کاری باید برام انجام بدی.
‫قول میدی؟
‫- چی؟ ‫- ایزابلا...
‫باید پیش خواهراش زندگی کنه.
‫قول میدی؟
‫نگران نباش.
‫تو این دنیا هیچی ‫به اندازه‌ی داشتن خواهر آرامش‌بخش نیست.
‫بریم، خانم.
‫آقا باید استراحت کنه.
‫اتاقتون رو نشون میدم.
‫فردا دوباره سر می‌زنم، خانم فاول.
‫ولی اگه حال پدرتون بدتر شد، ‫حتماً به من خبر بدید.
‫حتماً. ممنونم.
‫چقدر مونده...
‫تا...؟
‫مرگ، مثل تولد مسیر خودشو طی می‌کنه...
‫ولی دیگه خیلی طول نمی‌کشه، ایزا...
‫خانم فاول.
‫تا فردا، آقای لیدردیل.
‫اگه از قبل به خانم ایزابل خبر داده بودید، خانم،
‫یه اتاق بهتر براتون آماده می‌کردیم.
‫من اینقدر خسته‌م که ‫هر جا باشه خوابم می‌بره، داینا.
‫کاری از دستم برمیاد، خانم؟
‫وای، داینا!
‫ببخشید. من...
‫یه لحظه اصلاً نفهمیدم کجام.
‫چیزی می‌خواستید، خانم؟
‫می‌دونی؟ اصلاً یادم نمیاد ‫چرا از اتاقم بیرون اومدم.
‫حتماً از خستگیه، خانم.
‫بهتره برگردید به تختتون.
‫اتاقتون اون طرفه، یادتونه؟
‫ایزابلا، تسلیت میگم.
‫حداقل آخرش آروم بود.
‫اگه اجازه بدی ‫باید برم به یه سری کارها برسم.
‫البته.
‫اگه کاری از دستم برمیاد...
‫تعجب می‌کنم که خواهرات بیشتر نموندن.
‫این بهترین فرصت بود که
‫سه‌تایی یه کم با هم صحبت کنید، نه؟
‫ایزابلا؟
‫به نظر میاد که خواهرم، بت،
‫کارای مهم‌تری داره.
‫راستش، خوشحالم
‫که به ما زن‌ها اجازه ندادن کنار قبر بایستیم.
‫که غم‌مون جلوی همه دیده بشه.
‫خانم فاول، تسلیت قلبی منو بپذیرید.
‫ممنونم، آقای داندس.
‫اجازه بدید خاله‌م، مری آستن، ‫و دوست عزیزمون،
‫خانم کاساندرا آستن رو معرفی کنم.
‫آقای داندس کشیش جدید کینتبری هستن.
‫برای این موقعیت خیلی افتخار می‌کنم.
‫آستن؟ شما با خانم جین آستن،
‫نویسنده‌ی بزرگ نسبتی دارید؟
‫بله، باعث افتخاره که بگم دارم.
‫اون خواهرم... بود.
‫و خواهر شوهرم.
‫من یکی از بزرگ‌ترین طرفداراشونم!
‫نمی‌تونید تصور کنید چقدر ناراحت شدم ‫که اینقدر زود از بین ما رفتن.
‫پس اجازه بدید بگم که از صمیم قلب متأسفم.
‫نظر لطفتونه.
‫همه‌ی کتاباشون رو خوندم.
‫اون یکی که کشیش توش هست...
‫- خب تو همه‌شون هست... ‫- «منسفیلد پارک»!
‫آره، همونه.
‫رمان محبوبمه.
‫خانم آستن، چیزی که خیلیا ‫راجب خواهرتون نمی‌فهمن اینه که
‫شناختشون از آدمای یه طبقه‌ی خاص
‫انقدر عمیق بود ‫که تقریباً بی‌نظیر به نظر می‌رسید.
‫حرفتون درسته.
‫مایه‌ی تأسفه که نبوغ ایشون بیشتر
‫مورد تقدیر عمومی قرار نگرفت.
‫به نظر من، ‫شایسته‌ی یک زندگی‌نامه‌ی جامع و مفصله.
‫شاید کسی که بتونه ‫«جین آستن واقعی» رو به تصویر بکشه.
‫هر چیزی که باید از جین آستن دونست،
‫در کتاب‌هاش هست.
‫چیز دیگه‌ای وجود نداره.
‫دست بردار، کاساندرا.
‫می‌دونی که این درست نیست.
‫زن برادرم کمی اغراق می‌کنه.
‫چیز دیگه‌ای نیست که بدونیم.
‫اگه شما اینطور می‌گی، عزیزم.
‫ببخشید، ولی باید دفتر پدرم رو
‫برای خوندن وصیت‌نامه‌ش آماده کنم.
‫قبل از اینکه برید، خانم فاول...
‫می‌خواستم به اطلاع برسونم ‫که من و همسرم دو هفته‌ی دیگه
‫به صومعه نقل‌مکان می‌کنیم.
‫دو هفته؟
‫فکر می‌کنم دو هفته زمان کافی باشه ‫تا ترتیبات لازم
‫- برای جابجایی‌ فراهم بشه؟ ‫- نه، این...
‫خیلی زوده.
‫معمولاً خانواده‌ی کشیش قبلی ‫دو ماه فرصت دارن، آقای داندس.
‫یه رسم قدیمیه.
‫به قدمت خود کلیسا.
‫اون رسم برای خانواده‌هاست، خانم آستن،
‫ولی تو این مورد، ‫خانواده‌ای در کار نیست، فقط خود منم.
‫و همسرم قراره ماه دیگه ‫چهارمین فرزندمون رو به دنیا بیاره.
‫درسته که اول باید اون رو مستقر کنم.
‫به‌علاوه، خیلی مشتاقم ‫که زودتر کارم رو برای کلیسا شروع کنم.
‫فکر کنم ایزابلا برای اسباب‌کشی ‫به کمک نیاز داشته باشه.
‫اگه تنها باشه، اصلاً نمی‌دونه چی کار کنه.
‫خوشحال می‌شم هر چقدر لازم باشه بمونم.
‫خب، یه بار از دوش من برداشته شد.
‫من می‌تونم کارها رو نظارت کنم،
‫ولی تعهدات خانوادگی دیگه‌ای دارم ‫که وقتم رو می‌گیره. اما تو...
‫ندارم.
‫این آقای داندس...
‫اصلاً قابل تحمل نیست.
‫ولی حرفاش باعث شد فکر کنم،
‫شاید واقعاً یه زندگینامه باید نوشته بشه.
‫راجب جین؟
‫نه فقط جین، بلکه درباره‌ی شوهر مرحومم،
‫جیمز آستن هم. ‫خودت می‌دونی که اونم نویسنده‌ی بااستعدادی بود.
‫البته که نوشته‌های جین هم ‫جزئی از این کار خواهد بود.
‫ولی کی قراره این شاهکار رو بنویسه، مری؟
‫حالا که هر دو نویسنده‌ی خاندان آستن از دنیا رفتن؟
‫به نظرم پسرم، جیمز ادوارد، ‫گزینه‌ی مناسبیه.
‫به نظر میاد استعداد پدرش رو به ارث برده.
‫باید به ایزابل بگم که هیچ‌کدوم از نامه‌های
‫خصوصی خواهرم رو دور نریزه.
‫خودم رسیدگی می‌کنم.
‫حتماً تو اتاق الیزا نامه‌هایی هست که
‫اطلاعات باارزشی توشونه.
‫هر چی نباشه، جین و الایزا ‫همیشه با هم مکاتبه داشتن.
‫همون ‌طور که تو و الایزا هم داشتین.
‫الان می‌خوای این کار رو انجام بدی، عزیزم؟
‫بالاخره، امروز روز سختی بوده.
‫درسته. درسته.
‫خیلی خسته‌کننده بود.
‫فردا بعد از استراحت، ‫می‌رم سراغ نامه‌های الایزا.
‫خانم ایزابلا حالش چطوره، داینا؟
‫رفته قدم بزنه، خانم.
‫می‌گه هوای تازه حالش رو بهتر می‌کنه.
‫تو جلسه‌ی خوندن وصیت‌نامه‌ی پدرش نبود؟
‫این جور کارا مال مرداست، خانم، ‫یا حداقل این‌طور می‌گن.
‫نامه‌های جین کجان؟
‫مالی، اون سگ رو از اتاق آقا ببر بیرون
‫و بذارش بیرون.
‫جین.
‫الایزای عزیزم،
‫به ‌زودی در کینتبری پیش شما خواهیم بود.
‫تو و فولر باید خود را
‫برای یه خونه‌ پر از آستن‌ها آماده کنید.
‫کَسی! الایزا!
‫مادر و پدر همراه ما سفر خواهند کرد.
‫همان ‌طور که می‌دونی، ‫عبور از مرز همپشایر به برکشایر
‫ممکنه خیلی خطرناک باشد.
‫کَسی همیشه باعث آرامش ماست،
‫ولی می‌دانم بی‌صبرانه مشتاق
‫دیدن برادر فولر، تام ـه.
‫کسی، چقدر خوشگل شدی.
‫داره میاد.
‫ساکت، جین.
‫کسی عزیزم.
‫ممکنه... یه خواهشی بکنم
‫و باهات خصوصی صحبت کنم؟
‫خصوصی، تام فاول؟
‫چه گفتگویی می‌تونه آنقدر مهم باشه
‫که باید دور از بقیه گفته بشه؟
‫- خب... ‫- به جین توجه نکن، تام.
‫تو هر برخوردی یه ماجرای ‫احساسی و پرهیجان می‌بینه.
‫کَسی عزیزم...
‫می‌دونی چی می‌خوام بگم.
‫- جدّی؟ ‫- باید بدونی.
‫خب، حتی اگه بدونم، ‫خیلی دلم می‌خواد از زبون خودت بشنوم.
‫تمام سعیمو می‌کنم که درست بگم...
‫کاساندرا آستن...
‫من از زمانی...
‫که...
‫راستش دقیقاً یادم نمیاد، ولی...
‫ولی تو
‫تنها زنی هستی که...
‫که می‌تونم باهاش...
‫زندگیم رو تصور کنم.
‫- پس... ‫- بله.
‫بله، بله، بله!
‫بالاخره! گفتم خواستگاری می‌کنه!
‫آره! من همیشه تو این چیزا درست حدس می‌زنم.
‫درسته.
‫معلومه که گفتی بله، درسته؟
‫آره، گفتم بله.
‫با اینکه از شادی شما خوشحالم، ‫ولی نمی‌تونم نفس بکشم!
‫کَسی، داری منو با مامان و بابا تنها می‌ذاری.
‫تو، خواهر خودم.
‫- من چی کار کنم حالا؟ ‫- زیاد که دور نمی‌رم.
‫من برکشایر می‌مونم، ‫تو هم یه استان اون‌طرف‌تری.
‫همون‌قدر که همیشه منو می‌دیدی، بازم می‌بینی.
‫- الان اینو می‌گی، ولی صبر کن وقتی شوهر و بچه بیاد. ‫- نه، جین.
‫داره اذیتت می‌کنه، عزیزم.
‫ما همیشه خواهر می‌مونیم.
‫- ما سه تا. ‫- چهار تا!
‫الایزا، چطور خواهرت مری رو یادت رفت؟
‫آره، الایزا، ‫چطور تونستی مری رو فراموش کنی؟
‫بیاید خواهران عزیز، ‫بریم نشون بدیم که بازی کنستا
‫چطور باید بازی بشه و چطور بُرد!
‫جین...
‫بدون تو نمی‌تونیم بازی کنیم.
‫خانم ایزابلا برگشته، داینا؟
‫نه هنوز، خانم، ‫ولی فکر نکنم دیگه طول بکشه.
‫پس شما هم به زودی می‌رید، نه؟
‫دیگه کاری اینجا ندارید، خانم.
‫نه، داینا.
‫اگه قراره دوشیزه ایزابلا در دو هفته‌ی آینده ‫خونه‌ی کشیش رو تخلیه کنه،
‫من بیشتر از همیشه اینجا به درد می‌خورم.
‫تصمیم دارم مطمئن بشم که ‫اون پیش خواهراش مستقر بشه.
‫معتقدم که منافع مالکان زمین
‫- باید همیشه حفظ بشه. ‫- مطمئنم که درست می‌گید...
‫ممنون، الایزای عزیز، منتظر این بودم.
‫حکومت پادشاه باید حفظ بشه، ‫حتی اگه به قیمت...
‫تام امروز یه کم ساکته، ‫با توجه به خبری که شنیده.
‫شاید چون با برادرشه ‫و اصلاً فرصت حرف زدن پیدا نمی‌کنه.
‫فرانک آستن جوان ‫ه‌خوبی با تکان‌های دریا کنار می‌آیی.
‫مطمئنم که باعث افتخار خانواده‌ات خواهی شد.
‫ولی فکر کنم به زودی
‫تو هم یه رقیب دریانورد پیدا کنی.
‫- درسته، تام؟ ‫- لطفاً، فولر، ترجیح می‌دم درباره‌ش حرفی نزنیم.
‫دوستان و خانواده‌ی عزیز،
‫یه خبر خوش برای همه دارم.
‫برادرم تام، برای خودش ‫مناسب‌ترین همسر رو برگزیده.
‫کَسی عزیزمون.
‫قراره ازدواج کنن،
‫و ما فاول‌ها از این اتفاق بسیار خوشحالیم.
‫کَسی، علاوه بر اینکه زن بااستعداد و شایسته‌اییه،
‫دوست عزیز ما هم هست.
‫به سلامتی تام و کسی!
‫امیدوارم پیوندشون پر از خوشبختی باشه.
‫به سلامتی تام و کسی!
‫ولی جشن ما به همین‌جا ختم نمی‌شه.
‫تام همچنین یه حامی برای خودش پیدا کرده.
‫عالیجناب لرد کریون.
‫و ایشون از کشیش جوان ما خواستن ‫در یک سفر ماجراجویانه
‫باهاشون همراه بشه.
‫مأموریت به جزایر وینوارد...
‫در هند غربی.
‫پس، لیواناتون رو برای ‫تام و همه‌ی ماجراجویی‌های دریایی‌اش بالا ببرید.
‫- به سلامتی تام! ‫- به سلامتی تام!
‫داری می‌لرزی.
‫بیا.
‫کسی عزیزم، می‌دونم این برای هر دومون سخته.
‫من... این کار رو ‫برای خودمون انجام می‌دم.
‫برای آینده‌مون.
‫لرد کریون قول داده ‫که بعد از برگشت یه کلیسا به من بده.
‫کلیسای خودم، کَسی.
‫محل اقامت کشیشی خودمون.
‫این همیشه رویامون بوده، ‫پس یه سال چه اهمیتی داره؟
‫- یک سال؟ ‫- حداقل تا یه سال دیگه نمی‌تونیم ازدواج کنیم.
‫پیشنهاد داده که دستمزد سخاوتمندی بپردازه.
‫خیلی بیشتر از چیزی که اینجا درمیارم.
‫زندگی‌مون تا همیشه تامین خواهد بود، عشق من.
‫فقط یه ساله.
‫فکر نکردی که قبلش با من مشورت کنی؟
‫خب... ازم خواست که زود جواب بدم.
‫و می‌دونستم که تو موافقت می‌کنی.
‫همون‌طور که همیشه با هم موافقیم.
‫کشتی‌ـم دو هفته‌ی دیگه ‫از پورتسموث حرکت می‌کنه.
‫تا اون موقع وقت داریم.
‫وای، جین.
‫با کشیش ساده‌مون خوشحال بودم.
‫یه قهرمان ماجراجو نمی‌خواستم.
‫من و تو به اندازه‌ی کافی رمان خوندیم ‫که بدونیم نجیب‌زادگان،
‫هرچقدر هم که خوش‌مشرب باشن،
‫همیشه قابل اعتماد نیستن.
‫پس باید امیدوار باشیم ‫که این لرد مرد راستگویی باشه.
‫تام این کار رو فقط برای ‫تأمین آینده‌ی تو داره انجام میده، عزیزم.
‫تو برای عشق ازدواج می‌کنی، ‫و این یه نعمته.
‫عشق هزینه داره.
‫هیچ‌کدوم از شما ثروتی ندارید، ‫پس اون باید پول به دست بیاره.
‫همه‌ چیز درست می‌شه.
‫می‌دونم.
‫یه سال تا چشم به هم بزنی تموم میشه.
‫و تا وقتی که من نیستم ‫باید مرتب به کینتبری سر بزنی.
‫الان اینجا خونه‌ی توئه.
‫می‌تونم به الایزا تو نگهداری بچه‌ها کمک کنم.
‫برای زمانی که خودمون بچه‌دار بشیم، ‫تمرین خوبیه.
‫چند تا بچه خواهیم داشت؟
‫چهار تا. نه، پنج تا.
‫نه، شش تا، ‫نمی‌شه تعدادشون فرد باشه!
‫اسمشون رو چی بذاریم؟
‫جین، اگه اولی دختر باشه.
‫فولر، اگه پسر باشه.
‫جدی؟ به نظرم برای یه پسر کوچیک ‫اسم خیلی سنگینیه.
‫خب، بالاخره یه روز مرد می‌شه.
‫عزیزم، تو می‌دونی که من
‫از هر اسمی که داشته باشن راضیم.
‫ولی...
‫قبل از رفتنم، باید یه چیزایی بهت بگم،
‫محض احتیاط اگه برنگشتم.
‫نه، برمی‌گردی.
‫- نمی‌خوام درباره‌ش حرف بزنیم. ‫- کَسی، باید حرف بزنیم.
‫وصیت‌نامه‌ای نوشتم و ‫بیشتر پولم رو برای تو گذاشتم.
‫- این حرف رو نزن. ‫- می‌خوام مال تو باشه.
‫تو به من قول دادی،
‫پس باید تحت حمایت باشی، اگه من...
‫اگه برنگشتم...
‫نه. ما نامزدیم، این انتخاب منه.
‫این یه کم امنیت برات میاره.
‫کَسی، ازت می‌خوام قول بدی این ارثیه
‫باعث نشه که اسیر یاد من بشی.
‫اگه نمی‌تونی با من ازدواج کنی،
‫باید این حق رو داشته باشی ‫که با کس دیگه ازدواج کنی.
‫بهت قول میدم، تام...
‫از صمیم قلب، اینجا در حضور خدا...
‫که با هیچ مرد دیگه‌ای ‫جز تو ازدواج نمی‌کنم.
‫امروز سخت‌تر از چیزی بود
‫که تصور می‌کردم.
‫اول، از دست دادن مادر عزیزت ‫و حالا پدرت هم...
‫و مطمئنم که خبر ‫غیرمنتظره‌ی امروز آقای داندس هم کمکی نکرد.
‫کاملاً غیرمنتظره بود.
‫خب، حالا که وصیت‌نامه‌ی پدرت خونده شده،
‫می‌تونی کارهای اسباب‌کشی رو انجام بدی.
‫به نظر می‌رسه که همین‌طوره.
‫ما فاول‌ها سه نسل تو این خونه زندگی کردیم.
‫از پدر به پسر منتقل شده.
‫و حالا باید تنها خونه‌ایه ‫که تا حالا می‌شناختم رو ترک کنم.
‫اولین بار تو زندگیم تنها خواهم بود.
‫نه، ایزابلا، تو تنها نخواهی بود.
‫میری پیش خواهرهات.
‫هنوز کاملاً قطعی نشده.
‫پدرت می‌خواست با اونا زندگی کنی.
‫این خواسته‌ش خیلی واضح بود.
‫می‌دونم که خواسته‌ش چی بود.
‫رو این موضوع خیلی حساس بود،
‫ولی خب در مورد همه‌ چیز حساس بود.
‫من هیچ‌وقت کاری نکردم که ناراحتش کنم،
‫ولی احساسات من چی؟
‫اونا چی می‌شن؟
‫ولی اونا خواهرات هستن.
‫هیچ رابطه‌ای نزدیک‌تر از این نیست.
‫باید بابتش شکرگزار باشی.
‫- شکرگزار؟ ‫- بله.
‫و خیالت راحت خواهد بود،
‫وقتی بدونی که داری
‫طبق خواسته‌ی پدرت زندگی می‌کنی.
‫احساس می‌کنم یه‌دفعه خیلی خسته شدم.
‫آماده‌م که بخوابم.
‫الایزای عزیزم،
‫امیدوارم بزرگواری کنی
‫و تأخیر مرا در پاسخ به نامه‌ات ببخشی.
‫- خیلی قشنگن، جین، نه؟ ‫- بله، مامان.
‫ما برگشتیم استیونتون.
‫اما حقیقت اینه که منزل کشیشی آرام ما
‫چنان در هیاهوی جشن غرق شده
‫که پیدا کردن مکانی آرام برای نوشتن دشواره.
‫من اونجا رو ترجیح می‌دم...
‫آنقدر شادی و هیجان در جریانه
‫که احساس ناخوشی و گناه می‌کنم.
‫مامان؟ اینو ببین!
‫دقیقاً به خاطر نمیارم ‫که در روزهای پیش از نامزدی خواهرم
‫چگونه وقتمان رو می‌گذراندیم.
‫جین!
‫نظرت چیه؟
‫خیلی زیبا... ‫هم کَسی، هم تورش.
‫فقط امیدوارم
‫تا روز عروسی از مد نیفته.
‫بیا مامان، بذار جین تو آرامش بمونه.
‫همیشه می‌دونستیم که اونا برای هم ساخته شدن.
‫فقط نمی‌دونستیم تام کِی پیشنهاد میده.
‫خب، آدم محتاطیه، مامان.
‫منم دقیقاً همینجوری می‌خواستمش.
‫خب، هیچ مردی نمی‌تونست ‫بهتر از تو رو انتخاب کنه.
‫چنین دختر بااستعدادی برای هر مردی
‫یه نعمته.
‫- ولی جین بیچاره! ‫- نمی‌دونیم سرنوشتش چی می‌شه.
‫مامان! جین همین ‌جاست.
‫فقط می‌گم که در حالی که تو خیلی شایسته‌ای،
‫کاساندرای عزیزم،
‫خواهر جونت یه کم کمتر...
‫کارآمده؟ ‫فکر کنم این همون کلمه‌ایه که دنبالش می‌گردی، مامان.
‫بیا دیگه، خانم آستن،
‫ما دو دختر فوق‌العاده داریم.
‫حتی اگه استعدادشون ‫به شکل‌های متفاوتی باشه.
‫هر مردی خوش‌بخت خواهد بود ‫که یه کدومشون نصیبش بشه.
‫پدر، بابت این تعریف پرشور سپاسگزارم
‫ولی مامان راست می‌گه.
‫کسی مثل یه هلوی رسیده‌ست،
‫و تام فاول خوش‌شانس‌ترین مرد دنیاست.
‫حالا، همسر عزیزم، ‫می‌خوام یه چیزی بهت نشون بدم.
‫اگه تنها ایرادی در این نامزدی باشد
‫اینه که باید یاد بگیرم ‫چطور بدون اون زندگی کنم.
‫من هنوز آماده‌ی خداحافظی ‫با خواهر عزیزم نیستم.
‫کارش تموم شد.
‫این پارچه‌ی ابریشمی فوق‌العاده‌ست، کَسی.
‫شاید بهتر باشه بذاریش کنار، مامان، ‫که قبل از اینکه کَسی بپوشه
‫خراب نشه.
‫من کاملاً معتقدم، جین،
‫که همیشه آماده بودن بهتر از آماده نبودنه.
‫مامان راست می‌گه، جین. ‫می‌خوام همه ‌چیز آماده باشه.
‫خب، آنا، اول کدوم رو درست کنیم؟
‫- عروس! ‫- یعنی من؟
‫- نه. ‫- خب، کی پس؟
‫عروس پدر.
‫می‌خوای پسرم دوباره ازدواج کنه، آنا؟
‫پس همین‌طور میشه.
‫- چرا یه عروسی، وقتی می‌تونیم دو تا داشته باشیم؟ ‫- بله!
‫من و عمه‌هات یکی رو براش پیدا می‌کنیم.
‫فکر فوق‌العاده‌ایه!
‫- کَسی. ‫- چرا که نه؟
‫می‌خوام همه مثل من خوشحال باشن.
‫حتی تو، جین عزیزم.
‫حاضر نیستم تو دسیسه‌های ازدواجی ‫شما دخیل باشم.
‫نظرتون درباره‌ی خواهر الایزا، مری لوید چیه؟
‫برای برادر جیمز؟ مامان!
‫فکر نمی‌کنم کسی بهتر از اون باشه. ‫تو چی، کَسی؟
‫کسی بهتر نیست.
‫کاملاً مناسبه.
‫پس انجام می‌شه. ‫حالا باید دو تا عروس درست کنیم، آنا.
‫باید از عمه جین کاغذ بیشتری بگیری.
‫بله، الایزا، مامانم دوباره افتاده تو فکر شوهر دادن!
‫مصممه که خواهرت، مری رو ‫به عقد برادرمان جیمز در بیاره.
‫نظرت چیه، آنا؟
‫از مادرم اینجور نقشه‌چینی‌ها انتظار میره،
‫ولی نقش کَسی تو این بازی خیلی تعجب‌آوره.
‫فقط می‌تونم اینو به موقعیت جدیدش
‫به عنوان یه زن نامزدشده نسبت بدم.
‫خوشبختانه هنوز ‫کَسی قصد شوهر دادن منو نداره،
‫پس می‌تونم با خیال راحت نقش سرنوشت‌سازم رو ‫به عنوان یه دختر ترشیده‌ی بدخلق ادامه بدم...
‫...اگه کسی اجازه بده.
‫راستش کَسی، تو و مامان ‫انگار یه جورایی تسخیر شدید.
‫چت شده؟
‫خواهر من کجاست؟
‫چیزیم نشده.
‫من کَسی آستن هستم، ‫که به زودی کسی فاول می‌شه،
‫خوشحال‌ترین زن دنیا. ‫و اگه من اینقدر خوشحالم،
‫پس می‌خوام همه‌ی اطرافیانم هم خوشحال باشن.
‫خوشبختی مثل سرماخوردگی نیست ‫که بشه به بقیه منتقلش کرد.
‫- از دستم ناراحتی؟ ‫- نه، ناراحت نیستم.
‫فقط تعجب کردم.
‫مری لوید و جیمز؟
‫حتی تو هم باید در این مورد ‫یه ذره تردید داشته باشی.
‫- وقتی تو اتاقه نگاه جیمز همیشه دنبالش می‌چرخه. ‫- این که عشق نیست.
‫پس چیه؟
‫کنجکاوی مؤدبانه.
‫تو که همیشه عاشقانه فکر می‌کردی.
‫- نه، تنها مشکلی که ممکنه برامون پیش بیاد... ‫- برامون؟
‫برادر جیمز خاطرخواه‌های خودش رو داره.
‫- مثلاً خانم هریسون. ‫- خب، اونم یه معماست. چطور یه مرد بیوه
‫- که خیلی هم شوخ نیست، انقدر انتخاب داره؟ ‫- چون مَرده.
‫متأسفم اگه مخالفی، جین، ولی هر چی بشه،
‫جیمز باید دوباره ازدواج کنه.
‫- اون بچه‌ی بیچاره مادر می‌خواد. ‫- آخه مری؟
‫مطمئنی خانم هریسون اونجا نیست؟
‫تو که می‌دونی برادرت چقدر تحسینش می‌کنه، کَسی.
‫مزخرفه. اون از جیمز بلندتره.
‫هیچ مردی زنی رو نمی‌خواد ‫که از خودش بلندتر باشه.
‫به‌علاوه، شنیدم که از کشور رفته.
‫خواهر عزیزم، اون فقط چشمش دنبال توئه،
‫و فقط تو. ‫درسته، جین؟
‫رقص سالانه‌ی شهر قراره محل اجرای
‫این نقشه‌ی عاشقانه باشد.
‫باید اعتراف کنم که تا حدی با مردان مجرد
‫احساس همدردی می‌کنم.
‫با خودم فکر می‌کنم که برادرم جیمز ‫چه احساسی خواهد داشت اگه بداند
‫که موضوع چنین گمانه‌زنی‌های پرشوری شده،
‫و چقدر نگاه‌های کنجکاو بِیزینگ‌استوک
‫به دقت بر او متمرکز خواهد شد.
‫می‌دونستم، برادرت حتی یه بارم نگاهم نکرد.
‫- از لحظه‌ای که وارد شدیم. ‫- فقط داره با دوستاش حرف می‌زنه.
‫زیاد غیرمنطقی نیست که با بقیه معاشرت کنه.
‫بالاخره، این یه مهمونی اجتماعیه.
‫نباید امیدوار می‌شدم.
‫چرا یه مرد مثل جیمز آستن باید به من نگاه کنه؟
‫کَسی، کاش منم مثل تو ظریف و خوش‌پوش بودم.
‫تا حالا تو رو به این ظرافت ندیده بودم، مری.
‫در واقع، حتی می‌تونم بگم
‫- که تو امشب واقعاً می‌درخشی. ‫- خواهر عزیز، این آبی روشن
‫چقدر بهت میاد. ‫کاش منم یه رنگ پیدا می‌کردم
‫که به پوستم اینقدر بیاد.
‫تو همه رنگی بهت میاد، الایزای عزیزم، ‫نه فقط آبی.
‫من یکی که قصد ندارم تمام شب رو
‫به پشت برادرم خیره بشم.
‫بیا، کَسی،
‫بریم یه دوری بزنیم.
‫با من می‌رقصید؟
‫وای نه، خانم هریسون اومده!
‫کَسی، تو گفتی که از کشور رفته! ‫نابود شدم!
‫مزخرف نگو.
‫- کاری می‌کنیم که برادرم بدونه تو اینجایی. ‫- نه!
‫کسی... چرا یه لحظه اینجا نمی‌شینیم؟
‫فکر می‌کنی این کار درسته؟ ‫جیمز کاملاً راضی به نظر می‌رسه
‫از اینکه با خانم هریسون می‌رقصه.
‫ممکنه این‌طور به نظر برسه، ‫ولی خودش نمی‌دونه
‫که شاید با مری خوشبخت‌تر هم بشه.
‫شبیه مامان حرف می‌زنی. ‫نباید بذاریم جیمز
‫خودش سرنوشتش رو انتخاب کنه؟
‫همین کار رو می‌کنه، ‫با کمی کمک از خواهران عزیزش.
‫مطمئن نیستم مری لوید انتخاب درستی باشه.
‫خواهرا‌ن لوید دوستان نزدیک ما هستن.
‫الایزا، آره، ولی مری نه.
‫چرا همیشه ازش ایراد می‌گیری؟
‫مری اعتمادبه‌نفس نداره... ‫ولی وقتی ازدواج کنه شکوفا می‌شه.
‫وای، فاجعه‌ست.
‫بیا.
‫زیبایی.
‫کَ...
‫برادر.
‫شب خوشی بوده، نه؟
‫بله.
‫به نظر می‌رسه که موفق بوده.
‫دیدم که داشتی می‌رقصیدی. ‫واقعاً استعداد خوبی داری.
‫- جدّی می‌گی؟ ‫- بله.
‫من و مری لوید هم ‫دقیقاً در همین مورد حرف می‌زدیم.
‫شاید بد نباشه یکم بهش توجه نشون بدی،
‫مخصوصاً که انقدر تحسینت می‌کنه.
‫دوشیزه لوید.
‫آقای آستن.
‫مایلید این رقص بعدی رو با من برقصید؟
‫البته که آرزوی خوشبختی بی‌نهایت ‫برای مری و جیمز دارم، الایزا،
‫ولی نمی‌تونم نگران این نباشم ‫که نکنه در این نقشه‌چینی‌ها
‫برادرزاده‌ی عزیزمون، آنا فراموش بشه.
‫نقشه‌چینی؟ چی...؟
‫من که هیچ نقشه‌ای نکشیدم.
‫من فقط نگران آنا بودم!
‫می‌دونم که مری خواهرته، الایزا،
‫ولی سخته تصور کنم ‫که قادر باشه نقش یه مادر رو بپذیره.
‫شاید همه‌ رو غافلگیر کرد.
‫کَسی، دوست داری جدیدترین فصل رو بشنوی؟
‫تموم شد.
‫- درباره‌ی ضیافته؟ ‫- بله.
‫بالاخره!
‫مری بنت حتماً باید اسمش مری باشه؟
‫غیرقابل‌تحمله. ‫اگه زن‌برادرمون مری بفهمه،
‫خیلی خوشش نمیاد.
‫نمی‌فهمه. ‫سلیقه‌ ادبی محدودی داره.
‫اگه جیمز ننوشته باشه، ‫پس ارزش خوندن نداره.
‫دیدن کَسیِ عزیزم در چنین روحیه‌ی شادی ‫مایه‌ی خوشحالیمه.
‫یک سال کامل منتظر معشوقش مانده.
‫- برای کی نامه می‌نویسی؟ ‫- الایزا.
‫حتماً اونم مثل ما بی‌صبرانه منتظر دیدن تام ـه.
‫دلشوره دارم.
‫باید اعتراف کنم منم دلشوره دارم، الایزا،
‫چون لحظه‌ای فرا رسیده ‫که باید از کسی جدا شوم،
‫و بایست نقش دختر مجرد خانواده رو قبول کنم.
‫این جدایی را نمی‌پسندم ‫اما چاره‌ای جز پذیرش آن ندارم.
‫جین؟
‫من و تو همیشه خواهر خواهیم بود،
‫حتی وقتی که خانم فاول بشم.
‫تو برای همیشه با من خواهی بود.
‫اوایل عجیبه،
‫ولی... این چیزیه که اکثر خواهرها باید تجربه کنن.
‫اکثر خواهرها.
‫واقعاً این ‌طوری به خودمون فکر می‌کنی؟
‫پس اشتباه فکر می‌کردم جایگاه خاص‌تری دارم.
‫- جین، می‌دونی که... ‫- البته که می‌دونم.
‫ما مثل اکثر خواهرها نبودیم.
‫ببخشید، خانم.
‫داشتم شومینه رو مرتب می‌کردم.
‫برای بدکاران، هیچ آسایشی وجود ندارد.
‫بذار باشه.
‫همین ‌طوری خوبه.
‫شروع کردم به جمع کردن وسایل خانم فاول.
‫دیگه وقت زیادی نداریم.
‫امر امر شماست، خانم.
‫خانم مری آستن قراره به زودی برسن، خانم.
‫مری.
‫الایزای عزیزم.
‫به محض اینکه نامه‌ات رسید، ‫به سمت استیونتون راه افتادیم.
‫با اینکه از انجام این کار لذت نمی‌بردم،
‫فکر کردم که باید با صبر و حوصله انجامش بدم.
‫در حقیقت احساس می‌کردم که توانایی انجامش را دارم.
‫چون حالا یک زن متأهل هستم،
‫با یک شوهر کنارم،
‫و من جزو خانواده‌ام.
‫یه آستن هم هستم.
‫وقتی تو سالن بودیم،
‫صدای خنده‌ی کَسی و جین رو از طبقه‌ی بالا می‌شنیدم.
‫می‌شد حدس زد همون‌جایین که همیشه بودن،
‫تنها، ولی با هم.
‫مثل انجمن خواهری مخفی دو نفره.
‫درشون به روی بقیه‌ی دنیا بسته بود.
‫و حتی لیدیا آن قدر خسته بود که بیشتر از
‫یک جمله‌ی کوتاه نگفت: ‫«خدایا، چقدر خسته‌ام!،»
‫همراه با یک خمیازه‌ی بلند.
‫به نظر می‌رسد که بیش از حد می‌خندن.
‫چی می‌تونه اینقدر براشون خنده‌دار باشه؟
‫قبلاً برام مهم نبود، ولی اخیراً،
‫خیلی آزاردهنده‌ست.
‫مامان هیچ‌وقت در نمی‌زنه.
‫به محض اینکه کَسی چهره‌ی منو دید، ‫فهمید برای چی اومدم.
‫بهتر دیدم که تنها باهاش صحبت کنم،
‫بدون حضور خواهرش.
‫جین، می‌شه ما رو تنها بذاری؟
‫نه، هیچ جا نمی‌رم.
‫خواهش می‌کنم، جین.
‫کاساندرا...
‫خبر بدی داریم، کَسی.
‫باید خودتو آماده کنی.
‫بی‌مقدمه سر اصل مطلب رفتم.
‫تام به خاطر تب زرد از دنیا رفته بود،
‫و دو ماه گذشته رو در دریا دفن شده بود.
‫کَسی، عزیزم...
‫یه چیز دیگه هم هست که باید بهت بگیم.
‫چیزی که باید بدونی.
‫نباید لرد کریون رو ‫به خاطر بردن تام سرزنش کنی.
‫از نامزدی شما بی‌خبر بود.
‫تام این موضوع رو ازش مخفی کرده بود،
‫چون می‌دونست اگه بفهمه، ‫هرگز یه مرد نامزددار رو با خودش نمی‌بره.
‫میل رفتنش اونقدر قوی بود که...
‫کسی، حرفش رو باور نکن!
‫واقعیت داره. تو بگو، جیمز.
‫تصمیم خود تام بود.
‫واکنش کاساندرا کاملاً ناامیدانه بود.
‫روی زمین افتاد و دچار حمله‌ی عصبی شد.
‫تا به حال چنین ناله و شیونی نشنیده بودم.
‫هیچ‌کس نمی‌تونست آرومش کنه.
‫چی؟
‫حتی یه کلمه هم نمی‌تونست بگه.
‫حتماً برای هر دوی شما خیلی سخت بوده، پس...
‫ممنونم.
‫این غم و اندوه چه اندازه ملال‌آور و تلخه؟
‫یعنی سرنوشت من اینه ‫که با دردسرهای تمام‌نشدنی
‫خواهران جدیدم سر و کار داشته باشم؟ ‫جایگاهی نیست که خوشایندم باشد.
‫ولی زمانی که اتفاق بدی می‌افته، ‫بایستی حقیقت گفته شود.
‫تو دروغ گفتی.
‫اصلاً نامه‌ای از جین پیدا کردی؟
‫یه دونه هم پیدا نکردم.
‫بچه‌ها از هیجان دیوانه شدن.
‫ولی خواهرت داره خونه‌ش رو از دست میده.
‫ایزابل یه زن بالغه.
‫آستن‌های همپشایر
‫اولین برنامه‌ی بزرگ سفرشون رو شروع کردن.
‫همون آقای محترمی نبود ‫که هر دو در سیدموث دیدیم؟
‫چقدر عاشقانه، ‫عاشق شدن کنار دریا!
‫اصلاً نمی‌دونم خاله مری ـت از چی حرف می‌زنه.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.