دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫مامان!
‫چی شده؟
‫بذار ببینـم
‫مامان، قراره بمیرم؟
‫کاملاً برعکس، رمدیوس
‫« صد سال تنهایی » ‫« فصل اول: قسمت پنجـم »
‫تلاش طاقت فرسایی بود،
‫اما در روز مراسم
‫رمدیوس به اندازه هر یک از خواهرانـش
‫در امور دنیا ماهر بود
‫از طرف دیگه، آئورلیانو
‫درحالی که بغض گلویش رو می‌فشارید
‫داشت بوت‌هایی را می‌پوشید که ‫چند سال بعد
‫قرار بود در رویارویی با ‫جوخه آتش هم، به پایشان کند
‫مثل همیشه خوشتیپ شدی
‫ربکا کجاست؟
‫ممنون
‫طبق ترتیبی که اورسولا داده بود،
‫ربکا هم همان روز ازدواج می‌کرد...
‫خانم ربکا، یکی اومده دیدن‌تون
‫اما شب قبلـش،
‫پیِترو کرسپی نامه‌ای رو دریافت کرد ‫که خبر از مرگ قریب الوقوع جولیا می‌داد،
‫مادرش،
‫و او بیدرنگ به سمت پایتخت حرکت کرد
‫ربکا
‫نامه‌های پیِترو حتی نتونستن ‫ذره‌ای از زیبایی تو رو توصیف کنـن
‫جولیا؟
‫پیِترو کجاست؟
‫می‌خوام قبل از عروسی ببینمـش
‫توی عروسی که قرار نیست ‫این لباس رو بپوشی، نه؟
‫حواسـت اینجا باشه
‫نباید زندگی را در همه جا تحت سلطه درآورد
‫زندگی
‫امروز نه، خوزه آرکادیو
‫امروز نه
‫عروسی بخش آسونشـه
‫آروم باش
‫آئورلیانو، حلقه رو بگیر. ‫بعد از من تکرار کن.
‫من، آئـ...
‫حلقه افتاد
‫از اون روز...
‫متانت و آرامش طبیعی‌ای که ‫رمدیوس همیشه در تلاقی با
‫فلاک داشت، نمایان شد
‫من، آئورلیانو بوئندیا...
‫رمدیوس موسکوتە را به همسری می‌گیرم
‫عهد می‌بندم که تا روزی...
‫که مرگ ما را جدا کند به او وفادار باشم
‫من رمدیوس موسکوتە، تو را، ‫آئورلیانو بوئندیا، به عنوان شوهر می‌پذیرم
‫عهد می‌بندم که در ناخوشی و سلامتی ‫به تو وفادار باشـم
‫تا زمانی که مرگ ما را از هم جدا کند
‫- چیکار کردی؟ ‫- بگذارید این برای همه ما یک درس باشد
‫تا همه چیز در مسیر درستـش باشد،
‫مانند کاری که آقای آپولینار موسکوته کرد ‫و ما را به ماکوندو آورد
‫حالا من شما را زن و شوهر اعلام می‌کنـم
‫- سنگ تموم گذاشتن ‫- آره
‫خانواده‌های مارکز و ویسبال اینجا هستند
‫عصر بخیر
‫متوجه شدم که شما یکی از بنیان گذاران هستید
‫- درستـه. جرینلدو مارکز. ‫- خوشوقتم
‫پدر نیکانور رینا این افتخار رو به ما دادند
‫که فعالیت‌های معنوی‌شون در ‫سانتا مارتا رو رها کنـن و در کنار ما باشن
‫خانم موسکوته، لازم نیست اینطوری بگید. ‫باور کنید افتخار بزرگتـر نسیب من شده.
‫- حالتون چطوره؟ ‫- خوشوقتـم. ایزابل.
‫نظرتون درمورد شهر چیـه؟
‫همونطور که تصور میشد. ‫حالا با حضور خدا بهتر هم شده.
‫- با من بیایید ‫- ممنون
‫- فکر کرده کیـه؟ ‫- آروم باش. آروم.
‫خانم اورسولا، حتماً برای حفظ این خانواده
‫به تنهایی زحمت فراوانی کشیدید
‫خوشبختانه با کار بیگانه نیستم، آقای نیکانور
‫البته
‫هر دوی شما رو دعا خواهم کرد
‫نگران نباش عزیزم
‫مطمئنـم که پیترو برمی‌گرده ‫و با تو ازدواج می‌کنـه
‫مطمئنـم که ازدواج‌تون معرکه میشه. ‫شما یک روج زیبا هستید.
‫ربکا. کجا میری؟
‫تو اون نامه رو فرستادی؟
‫ربکا، تمومـش کن
‫این مهربانانـه‌ترین راه بود
‫راه دیگه کشتنـت بود
‫- می‌خوای برقصی آمارانتا؟ ‫- البته
‫ممنون
‫مادرم کجاست؟
‫هنوز هم می‌تونیم ازدواج کنیم
‫پدر نیکانور هنوزم اینجاست. لباس هم که داریم. ‫همه‌چیز آماده‌ست.
‫بدون اون نمی‌تونم انجامـش بدم
‫هیچ وقت نمی‌بخشتـم
‫ربکا
‫قراره کل زندگی‌مون رو با هم باشیم
‫دیر یا زود اتفاق می‌افته
‫ما زمانی که باید نمی‌میریم، ‫بلکه زمانی که می‌توانیم می‌میریم
‫ما زمانی که باید نمی‌میریم...
‫بلکه زمانی که می‌توانیم می‌میریم
‫رمدیوس غرق انجام کارهای طاقت فرسای
‫خوزه آرکادیو بوئندیا شده بود
‫دائم موها و ریشـش رو از شپش پاک می‌کرد
‫در آخرین ماه‌هایـش،
‫قادر به برقراری ارتباط با او بود
‫مِتوس؟ ترس؟
‫ازش نمی‌ترسی؟
‫مورچه کوچولوها، اگه این طرفی برید ‫هیچ کس شما رو نمی‌بینـه
‫اما اگه اون طرفی برید...
‫مراقب باش
‫حالا متوجه شدید؟
‫ورود او نسیمی شادمانه به خانواده بوئندیا آورد
‫رمدیوس، بیا اینجا. ‫قرار یاد بیگریم آب نبات درست کنیم.
‫عزیزم، تو خیلی زیبا آواز می‌خونـی
‫زنده دلی او همچون پیچک ‫بر فضای خانه پیچیده بود
‫خانم ربکا بوئندیا، ‫بهم افتخار رقص می‌دید؟
‫یک، دو، سه
‫خیلی خوبـه
‫حالا بچرخ!
‫عالیـه
‫صبح بخیر دنیا
‫او همچون تندبادی از طراوت و سلامت ‫در راهروها می‌وزید
‫- صبح بخیر خوزه آرکاندو ‫- صبح بخیر رمدیوس
‫صبح بخیر ویزیتاسیون
‫صبح بخیر
‫صبح بخیر خانم اورسولا
‫صبح بخیر، دخترم
‫آئورلیانو انگیزه‌ای که برای زندگی ‫نیازش داشت را در او یافت
‫خودت ساختیـش؟
‫اینجا یک فضای خصوصیـه
‫عذر می‌خوام، آرکادیو
‫گفتم شاید دلـت قهوه بخواد
‫و او...
‫ممنون
‫آخرین فردی بود که آرکادیو ‫پیش از مرگ به فکرش بود
‫رمدیوس، تکون نخور
‫بهت نگفتم چون نمی‌خواستم ‫ازدواجـت رو خراب کنـه
‫می‌دونم که این یه مشکلـه، آئورلیانو
‫اما من الانـش هم دو پسر دارم. ‫او لیاقت داشتن یک خانواده رو داره.
‫چیزی نیست
‫من ازش مراقبـت می‌کنـم
‫اما نباید اینطور سر زده می‌اومدی
‫چیزی نیست
‫عشقـم
‫آئورلیانو
‫چطور تونستی آئورلیانو؟
‫قبل از درخواست ازدواجـم از ‫رمدیو اتفاق افتاد
‫اهمیتـی نداره!
‫مجبورش می‌کنـی یک حروم‌زاده رو بزرگ کنـه؟
‫چی گفتی؟
‫این پسر نام خانواده بوئندیا را خواهد داشت
‫خوب گوش کن اورسولا ایگوآران
‫نمی‌ذارم با پسرم مثل آرکادیو رفتار کنی!
‫باشه
‫بذار ببینیم وقتی اون و والدینـش ‫بفهمـن که یه پسر داری چی میگن
‫خواهیم دید
‫بله، خواهیم دید
‫آیا اسمـی روش گذاشتید؟
‫اون اسم من و برادرم رو می‌گیره
‫آئورلیانو خوزه
‫نیکانور رو قانع می‌کنم که فردا ‫غسل تعمیدش بده
‫با عنایت خدا، این قضیه ‫بین خودمون می‌مونـه
‫فکر نمی‌کنم مشکلی باشه. ‫موافقـی؟
‫موافقـم
‫به قلمرو پادشاهی خدا خوش آمدی
‫بفرمایید
‫محکم بگیرش
‫چقدر داخل شهر می‌مونید، پدر؟
‫مایلیم از حضورتون برای برنامه‌ریزی ‫ازدواج‌مون استفاده کنیم
‫نیازی به عجله نیست، عزیزم
‫چون پدر نیکانور تصمیم گرفتن که بمونـن
‫چیزی که اینجا، در وسط ناکجاآباد بهش دست یافتید ‫باور نکردنیـه، خانم اورسولا
‫چیزی که من رو متعجب می‌کنـه...
‫اینـه که در 30 سالی که اینجا بنیان گذاری شده
‫ساخت یک کلیسا به فکر کسی نزده
‫حقیقت اینـه که ما برای گفتگو با خدا، هیچ وقت ‫نیاز به یک کلیسا نداشتیم، آقای نیکانور
‫خدا با کسی گفتگو نمی‌کنـه، خانم. ‫متون مقدس این مسئله رو به وضوح بیان کردن.
‫تاحالا به این فکر کردید که شاید ‫طاعون وحشتناکی که چند سال پیش
‫فراگیر شد، عذاب الهیـی در جواب ‫زندگی با گناه بوده؟
‫می‌خواهی اورسولا جواب‌گوی همه‌ی ماکوندو باشه؟
‫نه، اصلاً. ‫قطعاً نه.
‫دیشب یه خواب درمورد کلیسا دیدم
‫بزرگ ترین کلیسای کشور بود،
‫با پنجره‌های رنگی از کف تا سقف،
‫قدیسانـی به اندازه‌ی انسان،
‫و یک ارگ
‫یک ارگ مثل اونـی که در ‫نوتردام هست
‫ما الانـش هم کمک مالی خودمون رو کردیم
‫بیایید امیدوار باشیم که بقیه شهر هم ‫کمک مالی بکنـن
‫با عنایت خدا و کمک همگی،
‫می‌تونی کلیسا رو تا سه سال دیگه ‫افتتاح کنیم
‫ربکا از همه خوش شانس تره
‫عروسی تو میشه اولین عروسی‌ای ‫که توی اون کلیسا برگزار میشه
‫نه!
‫من رو ببخشید، پدر
‫ازدواج در اون کلیسا باعث افتخاره
‫اما دلیلی برای این همه ‫صبر کردن نمی‌بینم
‫چون پیوندتون با برکت خدا شکل می‌گیره
‫همینطوره
‫- مال رمدیوس و آئورلیانو اینطوری شکل نمی‌گیره؟ ‫- ربکا
‫چرا ما باید سه سال صبر کنیم؟
‫آئورلیانو همینجا ازدواج کرد
‫چون همه افراد خانواده یک شبیه ‫تبدیل به آدم‌های سنت گرا شدن
‫چی گفتی؟
‫- گفتم که همه... ‫- دهنـت رو ببند!
‫ما اینجا همه‌چیز رو با هم ساختیم، آقای نیکانور
‫مطمئنـم که این کلیسا زودتر چیزی ‫که تصورش رو می‌کنید ساخته میشه
‫و ما کلی وقت داریم که ازدواجی ‫که تو لایقـش هستی رو برنامه ریزی کنیم
‫حق با رمدیوس بود
‫تو مرد فرهیخته‌ای هستی
‫کسی یادتـون نداده اول در بزنیـد؟
‫یهو میایـد داخل
‫ما موسکوته‌ها کنجکاویم
‫چی می‌خوای؟
‫آرکادیو...
‫دولت منابع مالی برای ساخت یک مدرسه ‫در ماکوندو رو در اختیار ما گذاشته
‫اما هنوز معلمی پیدا نکردم
‫که مایل باشه تمام مدت برای ‫مراقبـت از تجهیزات داخلـش بمونـه
‫ببین، من نمی‌خوام که کار کنم ‫یا جوابگوی کسی باشم
‫من انقد سرم شلوغـه که قرار نیست ‫کاری به کارت داشته باشم
‫نظرت چیـه؟
‫هنوزم منتظر عذر خواهی هستم
‫داری کجا میری؟
‫حالا یک اتاق اضافی داری
‫لازم نیست چیزی بگی
‫باید چند وقت پیش می‌رفتم
‫- عذر می‌خوام ‫- دکتر خواهش می‌کنـم
‫نمی‌دونم داری درمورد کدوم ‫مدارک حرف می‌زنـی
‫هرکسی می‌تونه ادعای دکتر بودن بکنـه
‫یکم احترام بذار. ‫نمی‌دونم چی می‌خوای.
‫- پروانه کسبـت رو ‫- من هیچی نشونـت نمیدم!
‫توی تمام این منطقه،
‫تاحالا هیچکس ازم برای ‫انجام حرفه‌ام مجوز دولتی نخواسته
‫پس اگه می‌خواید چیزی بیشتر از
‫گواهی‌نامه‌هایم رو نشون‌تون بدم، ‫باید یک حکم قانونی داشته باشید
‫مجبورم ازتون بخوام که برید
‫حالا بذارید به کارم برسـم. ‫دارید مراجعه‌اینـم رو می‌ترسونید.
‫ببخشید که مزاحم شدیم
‫خیلی وقت بود کسی جلوشون ‫واینستاده بود
‫خب، مردم قطعاً به کسی نیاز دارن ‫که حقوق‌شون رو بهشون یادآوری کنـه
‫من دکتر آلیریو نوگرا هستم، هومیوپات
‫- خوشوقتـم ‫- آرکادیو
‫مدیر مدرسه
‫نه بابا
‫تدریس به اون بچه‌ها مسئولیت بزرگیـه
‫اگه یوقت خواستی با کسی صحبت کنـی
‫یا وقتی که نیاز به دارو داشتی
‫می‌دونی کجا پیدام کنـی
‫[مدرسه دولتی]
‫حتی برای مدتی کوتاه،
‫مدرسه بار رنجی که آرکادیو در آن خانواده قدیمی ‫بر شانه داشت را برداشت
‫کیمیاگری...
‫کیمیاگری همیشه دغدغه‌ی برجسته‌ترین ‫مردان تاریخ بوده است
‫چرا که آن‌ها در جستجوی سنگ جادوی ‫افسانه‌ای بوده‌اند
‫سنگ جادو...
‫با توجه به صدات مشخصـه ‫که اصلاً نمی‌دونی چی هست
‫معلم، قضیه اینـه که گونزالس ‫هیچ وقت هیچی نمیدونـه
‫هیچ وقت خدا نمی‌دونـه
‫پس بیا. بیا و چیزای روی ‫تخته رو توضیح بده، روخاس
‫نه، منم نمی‌دونم
‫مهم‌ترین چیز اینـه که راهت رو گم نکنـی
‫بس کن، خوزه آرکادیو
‫اگه می‌خوای حرف بزنی، یه چیزی بگو ‫که متوجه‌اش بشم
‫ممنون، عزیزم
‫از جفت‌تون ممنونـم
‫بیا اینجا
‫چی شده؟
‫آئورلیانو...
‫تو چند ماه پیش ازدواج کردی
‫فکر می‌کنـی چی شده؟
‫قراره آئورلیانو خوزه خواهر برادر دار بشه؟
‫میشه یه سفیدش رو بدوزید؟
‫نمی‌دونیم دختره یا پسر
‫اما خوب میشه اگه خاله‌هاش ‫اولین هدیه‌اش رو بهش بدن
‫این زوج چنان مهری در خانواده‌هایشان ‫برانگیخته بودند
‫که زمانی که رمدیوس اعلام کرد ‫که حامله است
‫حتی ربکا و آمارانتا هم اعلام آتش بس کردند
‫اما شما قول دادید، جناب. ‫داریم درمورد خانه‌ی خدا صحبت می‌کنیم.
‫پدر، اگه خدا پولی که بهمون بدهکاره رو ‫داده بود، کارمون تاحالا تموم شده بود
‫تا وقتی که کلیسا باز نباشه، چطور می‌تونم ‫از مردم درخواست مالیات کنـم که پول تو رو بدم؟
‫- پولـت رو از طریق مالیات‌ها میدم ‫- از طریق چی؟ مالیات؟
‫بله، درستـه
‫- چند وقتـه اینطوریـه؟ ‫- یک ماه
‫به نظر میر‌سه پولشون تموم شده
‫چوب خدا صدا نداره‌ها
‫بیایید کاشی‌ها رو بچینیم. ‫آروم آروم.
‫نمی‌خوام چیزی بیوفته رو سرم
‫بیا فرار کنیم و ازدواج کنیم
‫به کجا، ربکا؟
‫من هرچی که دارم اینجاست
‫چی شده؟
‫هیچی. همه‌چی خوبـه خانم اورسولا
‫خدایا، رحم کن
‫چون حتی پول کافی برای ‫ساخت درها هم جمع نشده بود
‫نیکانور با یک زنگ کوچک در شهر راه افتاد
‫و مردم را به یک مراسم مذهبی ‫در فضای باز دعوت کرد
‫پروردگارا...
‫خیلی‌ها از روی کنجکاوی رفتن
‫دعده‌ای بخاطر حس نوستالژیـش
‫عده‌ای هم رفتن تا خداوند
‫بی‌احترامی به واسطـش رو ‫یه مسئله شخصی برداشت نکنـه
‫شما اکنون شاهد
‫اثبات قدرت غیرقابل انکار خداوند خواهید بود
‫پسری که داشت کمکـش می‌کرد
‫یک فنجان شکلات غلیظ براش آورد، ‫یک نفس همه‌اش رو خورد
‫آیا این واقعیـه؟
‫هیچ کس شک نداشت که این نمایش ‫منشأ الهی داره...
‫بجز خوزه آرکادیو بوئندیا
‫ساده‌ست
‫اون چهارمین حالت ماده رو کشف کرده
‫این رو انکار می‌کنـم
‫این وجود خداوند را فراتر از هر شکی ثابت می‌کنـه
‫حقه‌ی جادوییـت... من رو گول نمی‌زنـه
‫تا زمانی که یک "داگرئوتایپ" از خدا ندیدم ‫[عکس]
‫نیرنگـت رو باور نمی‌کنم
‫چی گفت؟
‫داره چی میگه؟
‫گفت که همیشه دلـش می‌خواسته ‫یک داگرئوتایپ از خدا ببینـه
‫به همین ترتیب کشف شد
‫که زبان شیطانی خوزه آرکادیو بوئندیا ‫لاتین بوده
‫- خانم اورسولا، میشه باهاتون صحبت کنم؟ ‫- بیا
‫باید استراحت کنـی
‫فقط می‌خواستم یه چیزی بهتون بگم
‫خودتون شاهدین که تمام تلاشـم رو کردم
‫تا ایمان رو به میان مردم موکاندو بیارم
‫اگه پول‌های اهدایی در همین حد بمونـن، ‫نمی‌تونم کلیسا رو سه سالـه تموم کنـم
‫حداقل ده سال ازم وقت می‌گیره
‫واسه همین می‌خواستم ازتون بخوام
‫که بهم کمک کنید و با مردم حرف...
‫نباید این مسئولیت رو بندازیم روی دوش ‫خانم اورسولا، پدر
‫هروقت خدا خودش بخواد چیزی که باید ‫اتفاق می‌افته
‫آمین
‫و خب چه عجله‌ایـه؟
‫بعداً می‌بینم‌تون خانم
‫داری بچه‌ها رو دیوونه می‌کنـی
‫حالا ازم می‌خوان براشون ‫کتاب‌های شیمی بگیرم
‫جداً؟
‫بله. تبریک میگم بابت شغلت.
‫- ممنون ‫- بریم
‫بدون آن که از راز اصل و نسبـش با خبر باشه
‫اون هم درست مثل پدرش مجذوب پیلار ترنرا شده بود
‫دائم دنبالـش می‌گشت
‫و بدون آنکه بنداند چگونه به اون ‫نزدیک شود
‫از روی بوی دود بدنـش او را پیدا می‌کرد
‫یکی دیگه؟
‫ممنون
‫بفرما
‫ماتیلده!
‫دیگه دوست نسیتیم؟
‫سوال منـم همین بود
‫مدتی هست نیومدی خونه‌مون‌
‫از زمان اتفاق خوزه آرکادیو ‫خیلی کم وقت دارم
‫می‌تونم تصورش رو بکنـم
‫همه دلمون براش تنگ شده
‫باورتون میشه با پدر نیکانور حرف می‌زنـه؟
‫و اگه بخاطر اون نبود، هیچ وقت ‫نمی‌فهمیدیم چی میگه
‫تمام روز رو صحبت می‌کنـن
‫همونطور که با تو حرف میزد
‫نیکانور مرد خوبیـه
‫اورسولا، چی می‌خوای بگی؟
‫بعضی وقتا فکر می‌کنم که این پیوند با موسکوت‌ها
‫باعث شده شهری که با خوزه آرکادیو ‫بنیان گذاریـش کردیم رو فراموش کنـی
‫متاسفانه خوزه آرکادیو به یک درخت بسته شده
‫حالا من از خانواده مراقبـت می‌کنـم
‫حافظه‌ی من اشتباه نمی‌کنـه، گرینلدو
‫چون یادمته که شما دو نفر وسط ‫عروسی آئورلیانو اونجا رو ترک کردید،
‫تازه این رو هم یادمـه که موسکوت‌ها
‫تنها کسایی بودن که وقتی خوزه آرکادیو ‫من رو تنها گذاشت به دیدنـم می‌اومدن
‫از دیدن‌تون خوشحال شدم
‫عذر می‌خوام
‫هیچ وقت متوجه نشدم...
‫که رقابت بین دو حریف که
‫اصول مشترک دارن چی هست
‫چطور تونستن
‫ببندنـت به یه درخت؟
‫خیلی ساده‌ست
‫چون من روانی‌ام
‫چون کشیش نگران ایمان خود بود
‫دیگر هرگز به ملاقات او نرفت
‫حداقل یه قاشق بخور، عزیزم
‫نمی‌تونی بچه رو گرسنه بذاری
‫خانم اورسولا
‫چه با پنجره‌های رنگی و زنگ ‫یا بدون اونـا
‫ربکا باید تا قبل از پایان ماه ‫مقابل محراب بایستـه
‫روشنـه، نیکانور؟
‫صبح بخیر عشقـم
‫برای مامانـت نامه بنویس
‫چه با اون، چه بدون اون، داریم تا ‫آخر ماه توی ماکوندو ازدواج می‌کنیم
‫آمارانتا از ترس در انتظار آن ساعت می‌لرزید
‫تکون نخور. اینـم از این.
‫فکر می‌کنـی دختر میشه یا پسر؟
‫نمیدونم، اما قرار نیست یکی باشه ‫دوقلو هستن
‫از کجا می‌دونی؟
‫همینطوری که قبل از این که ‫ربکا با چشم‌های ترسون
‫از اون در بیاد داخل می‌دونستم
‫حرفـم رو باور نمی‌کنـی؟ ‫از مامانـم بپرس. بهت میگه.
‫میگ!
‫کجا بودی؟
‫چی؟
‫چی شده؟
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫- میخاره ‫- میخاره؟
‫چطوری؟
‫پیلار!
‫آقای مدیر
‫میشه یه لحظه صحبت کنیم؟
‫- پسرم توی دردسر افتاده؟ ‫- نه، معلومـه که نه
‫- میشه حواسـت بهش باشه؟ ‫- البته
‫چی شده؟
‫بفرما داخل
‫نه!
‫- نه، آرکادیو، نه ‫- نه؟
‫- نه! ‫- نه؟
‫نه
‫مثل قدیس‌ها رفتار نکن. ‫همه می‌دونن که فاحشه‌ای.
‫اینجا نه
‫اینجا نه. الان نه.
‫پسرم بیرونـه. ‫صدامون رو می‌شنوه، آرکادیو.
‫آرکادیو
‫میام پیشت
‫امشب میام پیشت
‫در رو باز بذار و چراغ رو هم خاموش کن
‫جدی؟
‫چرا باید بهت دروغ بگم، آرکادیو؟
‫امشب منتظرم باش
‫میگ! بیا بریم
‫اون بیدار، منتظرش موند،
‫در ساعت‌های بی‌پایان اول صبح ‫به صدای جیرجیرک‌ها گوش می‌کرد
‫و بیشتر و بیشتر قانع میشد ‫که زن گولـش زده است
‫آرکادیو متوجه شد که این زن ‫زنـی که منتظرش بود نیست
‫چون بوی دود نمی‌داد
‫اون باکره بود
‫و اسمـش سانتا سوفیا دِ لا پی‌داد بود
‫پیلال ترنرا به او ۵۰ پزو داده بود،
‫یعنی نصف پس اندازه زندگیـش رو،
‫که بجاش کار اون رو انجام بده
‫آرکادیو بار‌ها اون رو دیده بود،
‫اما هرگز خوب نگاهش نکرده بود
‫چون اون ویژگی نادری داشت ‫که بجز در لحظات مناسب
‫خودش را نمایان نمی‌کرد
‫اما از اون روز به بعد
‫مثل یک گربه در گرمای ‫بغل اون زن جمع میشد
‫کمک!
‫رمه. نفس بکش!
‫یکی کمک کنـه!
‫یکی یه دکتر بیاره!
‫مامان!
‫رمدیوس، نفس بکش! ‫من رو نگاه کن. من همینجام.
‫اینجام. عشقـم.
‫عشق من!
‫من رو نگاه کن، نخواب
‫نخوابـی!
‫عشقـم. عزیزم، نخواب.
‫نخواب!
‫رمدیوس...
‫خون خودش او را از پا درآورد،
‫با دوقلوهایی که در رحمش به‌هم پیچیده بودند
‫امروز، بیش از همیشه...
‫با توجه به شرایط وحشتناکی ‫که ما رو دور هم جمع کرده...
‫از خدا تشکر می‌کنم...
‫برای حکمت بی‌پایانش...
‫بابت این که در‌های
‫کلیسایـش، خانه‌اش را به موقع باز کرده است
‫که ما بتوانیم..
‫درد...
‫و بار این تراژدی را اینجا رها کنیم
‫آمارانتا چنان با شور درخواست کرده بود ‫که اتفاقی بیوفتد
‫تا مجبور نشود ربکا را مسموم کند
‫که بابت مرگ رمدیوس احساس گناه می‌کرد
‫و اون آئورلیانو خوزه را به فرزندی قبول کرد، ‫شخصی که قرار است همدم تنهایی ابدی‌اش باشد
‫اورسولا دستور داد که دوره سوگواری ‫با در و پنجره‌های بسته سپری شود
‫و برای یک سال بلند صبحت کردن را ممنوع کرد
‫درحالی که سوگواری آنقد طول کشید
‫که جلسات گلدوزی دوباره شروع شدند
‫در ساعت دو بعد از ظهر یک طوفان ‫در رو به خیابان را باز کرد
‫نمی‌تونه واقعی باشه
‫خوزه آرکادیو بود
‫همانقدر فقیر که رفته بود، بازگشت
‫و حتی پدرش در زیر درخت خرما
‫این حس را داشت که زلزله‌ای ‫درحال خراب کردن خانه است
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫« بر اساس رمانی از گابریل گارسیا مارکز »