‫آنچه گذشت...
‫- آقای اندرسون؟ ‫- مدی؟
‫اگه اون اینجاست، ‫و آقای مارتین اینجا نیست...
‫یا خدا!
‫دورهمی کلاس والی، ‫می‌خوای همراه من بیایی؟
‫چطوره متقاعدش کنیم
‫که اینجا دیگه ترسناک نیست؟
‫بذار مخفیانه ببریمت توی مدرسه
‫- می‌تونیم همین امشب بریم ‫- نمی‌دونم
‫[ شردهد۹۹: ولی بعداً باید ماجرای ‫یه ماهی‌گیر رو برات بگم ]
‫دان، حالت خوبه؟
‫دان رفته به دنیای دیگه. ‫تو هم می‌تونی بری
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫کجان؟
‫هیچ شامی اینقدر طول نمی‌کشه
‫شاید جنت غذا رو آروم می‌جوئه
‫وقتی یه جعبه مویز به مامان‌بزرگم ‫می‌دادی، تا یه ماه تموم نمیشد، اون...
‫صبر کن، باشه، ‫آقای اندرسون الان کجاست؟
‫خب؟ یعنی واقعاً با اینکه
‫یه نفر جسمش رو ‫دزدیده مشکلی نداره؟
‫اوه، اصلاً مشکلی نداره
‫الان یه جعبه توپ گلف رو ‫برد توی کتاب‌خونه
‫یکی اینجاست
‫حتماً خودشونن
‫سایمون ماشین قراضه‌ش رو ‫با یه ون مخصوص قتل عوض کرده؟
‫بگو چندتا ون مخصوص قتل
‫نه، اینا همکلاسی‌های والی‌ان
‫چطور توی چنین زمان حساسی ‫یه مهمونی گرفتی؟
‫مهمونی من نیست. ‫منم یکی از همکلاسی‌ها بودم
‫اما واقعاً انگار امسال
‫پول زیادی براش خرج کردن
‫دورهمی آخر
‫فقط چندتا ساندویچ سرد آورده بودن
‫جنت کدوم گوریه، لعنتی؟
‫« ارواح مـدرسـه »
‫ببخشید. می‌دونم صبح زود اومدم
‫ولی نمی‌دونستم کجا برم
‫فکر نمی‌کنم مدی دیشب ‫روی تختش خوابیده باشه
‫و توی خونه نیست، ‫و نمی‌دونم کجاست،
‫و دوست‌هاش هیچکدوم ‫جواب گوشی‌هاشون رو نمیدن
‫فکر کنم باز هم ‫رفته، درک. دوباره
‫مطمئن نیستی
‫اینکه دیشب دوست‌هاش رو دیده ‫شاید براش یه‌کم سنگین بوده
‫شاید می‌خواسته ‫یه‌کم تنها باشه
‫به نظرت باید به پلیس خبر بدم؟
‫من باشم خبر نمیدم. ‫به این زودی خبر نمیدم
‫الان، مدی رو به عنوان ‫یه فراری می‌بینن،
‫و اگه برن دنبالش،
‫ممکنه باعث بشه مدی برنگرده
‫هی، هی، هی، درست میشه
‫برو خونه منتظرش بمون، ‫شاید برگرده
‫و در همین حال،
‫اسم جاهایی که فکر می‌کنی ‫ممکنه رفته باشه رو برام بفرست،
‫و من میرم دنبالش می‌گردم
‫اوه، خونریزی داری
‫ها
‫چندین ساله این اتفاق نیُفتاده
‫چسب رو درمیاریم. ‫فقط لطفاً دیگه جیغ نزن
‫به هر حال هیچکس اینجا نیست ‫که بخواد صدات رو بشنوه
‫هیچکس نیست، تمام. ‫سایمون، اصلاً کجاییم؟
‫کلبه‌ایه که باعث شد ‫رابطه‌ی مدی و سندرا خراب بشه
‫پس‌انداز دانشگاه مدی رو ‫خرج خرید اینجا کرده
‫فکر کردم گفتی می‌خواد بفروشش
‫آره. برای همین می‌دونستیم خالیه
‫و با خودتون گفتید اگه ‫یه روح رو اینجا ببندید
‫باعث میشه زودتر به فروش بره؟
‫بعد از جمله‌ی «غروب خیره‌کننده» ‫این رو می‌نویسن؟
‫تو کسی هستی که توی ‫صندوق عقب ماشینت
‫دستکش، طناب و شوکر صورتی داری
‫بچه‌ها، میشه تمومش کنیم؟
‫مجبور بودیم بیاریمش اینجا، ‫چاره‌ی دیگه‌ای نداشتیم
‫هنوزم به نظرم باید ‫می‌بردیمش مدرسه
‫سعی‌مون رو کردیم، چارلی
‫جلوی ۲۰ تا پیشخدمت ‫داشت جیغ می‌کشید
‫و این به این دلیل نبود ‫که میگو دوست نداره
‫خودم می‌تونم حرف بزنم
‫و ترجیح میدم بمیرم ‫تا اینکه پام رو توی اون مدرسه بذارم
‫حاضر نیستم تا ابد اونجا بمونم
‫مجبور نیستی
‫مگه سایمون بهت نگفت ‫که دان رفته به دنیای دیگه؟
‫اصلاً از کجا می‌دونید دان ‫یا آقای مارتین کی هستن؟
‫مدی بهمون گفته
‫من می‌تونم اون رو ببینم ‫و باهاش حرف بزنم
‫توی مکان‌های به خصوصی. ‫نمی‌تونم دلیلش رو بهت بگم،
‫اما می‌تونم بگم از وقتی ‫اِسپلیت ریور رو ترک کردی
‫اتفاقات زیادی افتاده
‫و انتظار داری باور کنم
‫دان یه چیزی رو فهمیده ‫که من نتونستم بفهمم؟
‫من چندین دهه تحقیق کردم،
‫فرضیه‌سازی کردم، ‫آزمایش انجام دادم
‫دان با اِسلینکیش حرف میزد
‫اگه برات مدرک بیارم که دان ‫رفته به دنیای دیگه چی؟
‫[ بچه‌های کلاس ۱۹۸۴ خوش آمدید ]
‫خوش‌تیپ شدی، داداش
‫اوه، شگفت‌انگیزه
‫وای، هی، هی، نه، نه، نه
‫نباید کِیلا لندر و تد لمبرت رو ‫بذاری کنار همدیگه
‫اصلاً درست نیست. ‫خیلی بدجور با هم کات کردن
‫جاشون رو عوض می‌کنم، ‫به نفع خودتونه
‫خواهش می‌کنم. بوم
‫و حالا به حالت اول برمی‌گردن
‫خیلی‌خب، برنده شدی. ‫اما نتیجه‌ی کار خودشونه
‫صبر کن، برمی‌گردی اونجا؟ ‫اصلاً از کجا می‌دونیم مدی مدرک داره؟
‫نمی‌دونیم. فعلاً
‫نیکول، می‌تونم ماشینت رو قرض بگریم؟
‫- و گوشیت رو؟ ‫- نه
‫- گوشی خودت کجاست؟ ‫- جنت آب‌پزش کرد، یادته؟
‫- بگیر. اما اگه مامانم زنگ زد... ‫- جواب نمیدم
‫باید جواب بدی
‫اگه بره بخش پیغام صوتی، ‫فکر می‌کنه دارم می‌پیچونمش
‫زِیویر، تو گوشیت رو بده. ‫می‌تونی از گوشی نیکول استفاده کنی
‫چی؟ نه، ما چیزی رو ‫به اشتراک نمی‌ذاریم
‫باشه، میشه همراهم بیایی؟
‫می‌تونیم بریم تا خونه‌ی نیکول‌اینا ‫و مامانش رو از نگرانی دربیاریم
‫چرا من؟
‫چون نیکول شب نرفته خونه. ‫اگه برگرده خونه،
‫مامانش تا کریسمس توی ‫اتاقش زندانیش می‌کنه
‫- باشه ‫- اوه، صبر کنید، بمونید
‫می‌خواید ما رو اینجا پیش جنت ‫تنها بذارید؟ اگه عصبی بشه چی؟
‫نیکول، دختره زنده توی آتیش سوخته،
‫‏۷۰ سال توی مدرسه گیر افتاده،
‫توی یه پناهگاه اتمی زندانی شده
‫در مقایسه با اونا، بسته شدن به صندلی ‫براش مثل یه خوش گذرونیه
‫نمی‌دونم، بهش آب و غذا بدید
‫- بریم داخل؟ ‫- همین‌جا راحتم
‫این آهنگ رو شنیدی؟
‫♪ Hazlett - I'm Not Ready To Go ♪
‫نه. نه، فکر نکنم
‫واقعاً؟ ازش خوشت میاد؟
‫واقعاً به اونجور چیزها علاقه ندارم
‫چه چیزهایی؟ غم‌انگیز؟ ‫چه مشکلی دارن؟
‫هیچی. مشکلی ندارن
‫چیکار کردید؟
‫نقشه‌ی شام جواب نداد، ‫باید فی‌البداهه کار می‌کردیم
‫فی‌البداهه؟ شما مثل ‫«صورت‌زخمی» نیستید
‫جنت یه انسانه
‫که سختی‌های زیادی کشیده
‫نمی‌تونید همینطوری ‫بندازیدش توی صندوق عقب
‫خب، انداختیمش
‫و بردینش توی کلبه. ‫بین این همه جا؟
‫تازه به اون انسان قول دادم
‫که بهش مدرک واقعی میدم ‫که دان رفته به دنیای دیگه
‫چی؟ چطور؟
‫خب، اگه می‌خوای جنت ‫برگرده به اینجا، مدی،
‫باید یه چیزی پیدا کنی
‫خب، یه مشکل دیگه داریم
‫آقای اندرسون
‫- آقای مارتین جسمش رو دزدیده ‫- چرا با همین شروع نکردی؟
‫صبر کن. خوب نیست
‫آقای اندرسون...
‫مارتین دیشب جلوی خونه‌تون ‫یه صورت مشکوکی رفتار می‌کرد
‫با مامانت دوسته، مدی
‫بعد از اینکه ما رو انداخت بیرون، ‫اون رفت در خونه‌تون
‫اگه جلوی خونه‌مون بوده،
‫با مامانم کاری نداره. ‫دنبال جنت می‌گرده
‫باید مطمئن بشید که دستش ‫به جنت نمی‌رسه، سایمون
‫جدی میگم
‫وای، خدا
‫چرا داری با این آهنگ ‫شکنجه‌م می‌کنی؟
‫اذیتت می‌کنه؟ ‫فکر کردم دوستش داری
‫یا فقط وقتی شردهد۹۹ هستی ‫از این آهنگ خوشت میاد؟
‫چی...
‫- تو از کجا می‌دونی... ‫- نه، بس کن
‫سوال اینه که می‌دونستی ‫من اَنسرسیکرم یا نه؟
‫می‌دونستی؟
‫از اول می‌دونستی که داری ‫با من حرف می‌زنی؟
‫و چی؟ هر بار یه موضوع ‫شخصی رو بهت می‌گفتم
‫پیش خودت می‌خندیدی؟
‫هر بار اسرار خانوادگی‌مون رو ‫می‌گفتم می‌خندیدی؟
‫بدبختی من باعث میشه ‫آدم غیرعادی‌ای مثل تو بخنده؟
‫نه، نه. نمی‌دونستم تویی
‫چرا اون کار رو بکنم، نیکول؟ ‫منم موضوع‌های خصوصی‌ای گفتم
‫شاید تو می‌دونستی داری ‫با من حرف می‌زنی، ها؟
‫چرا باید...
‫دیشب فهمیدم که با تو حرف می‌زنم
‫معلومه که نمی‌دونستم تویی، نیکول
‫من در واقع می‌خواستم تو رو ببینم
‫اوه. خب، شرمنده که ناامیدت کردم
‫چطور... چرا این ماجرا تقصیر منه؟
‫- نیکول، کجا میری؟ ‫- هر جایی که تو اونجا نباشی
‫باشه...
‫اوه، بیلی آیدول. ‫از دیدنت خوشحالم
‫اوه! دوران. دوران. ‫دلم برای هر دوتاتون تنگ شده بود
‫- از دیدنتون خوشحالم ‫- اونا هم دلشون برات تنگ شده بود، والی
‫سلام. داشتم وسایل ‫جنت رو می‌گشتم
‫داشتم تحقیق می‌کردم
‫گفتم شاید اگه بتونیم، ‫مثلاً، محرک‌های صورتی...
‫والی؟ آروم باش. خب؟ ‫مدی زن مدرنیه
‫نیاز نیست هر ثانیه ‫حواست بهش باشه
‫تازه، می‌دونه هر ۱۰ سال یه بار ‫می‌تونی این آدم‌ها رو ببینی
‫درسته، اما با این حال ‫بازم دوست دارم کنارش باشم
‫بهش بگو کمکت کنه ‫یه لباس انتخاب کنی
‫یا شاید بتونه کمکت کنه ‫مدل موی مدل ۱۹۸۴ رو تغییر بدی
‫باشه، تو برای قرارت ‫می‌خوای چی بپوشی؟
‫می‌خوای لباس رسمی بپوشی ‫یا یه تیپ جسورانه بزنی؟
‫اومم، آره. توی این فکر بودم
‫که شاید یه چرتی بزنم ‫و پنجشنبه بیدار شم
‫عجب. خیلی استرس داری، نه؟
‫در اصل باید بگیم گرخیدم. ‫آره. من فقط...
‫بعد از اِمیلیو با هیچکس ‫سر قرار نرفتم،
‫و حتی با اون هم سر ‫یه قرار واقعی نرفتم
‫چارلی، چیزی نیست. ‫خودم تمام مدت کنارتم،
‫خودم کمکت می‌کنم، خیلی‌خب؟ ‫از پسش برمیاییم
‫شنبه‌ها معمولاً خیلی خسته‌کننده‌ان، ‫اما امروز چندتا گزینه داریم
‫برگشتن جسم دزد ‫یا دیدن رقص سالمندها
‫راندا، در اصل تو ۲۰ سال
‫از همه‌ی آدم‌هایی که ‫امشب اینجا هستن بزرگ‌تری،
‫پس چرا خودت رو ‫جمع‌وجور نمی‌کنی، دختر؟
‫اوه، گندش بزنن! امکان نداره. ‫دیوید بویی
‫- بچه‌ها، برگشتیم به خوشی. وقتشه ‫- بازم شروع شد
‫♪ Let's Dance - David Bowie ♪
‫این رقص رو خود والی طراحی کرده
‫توی هر دورهمی مجبورمون ‫می‌کنه همراهیش کنیم
‫♪ بیایید برقصیم ♪
‫- می‌خوای برقصی؟ ‫- نه
‫♪ بیایید برقصیم ♪
‫باشه، خوبه، کوئین
‫ایول!
‫[ زِیویر: به خدا نمی‌دونستم تویی ]
‫[ کِی برمی‌گردی؟ ]
‫[ من رو با جنت تنها گذاشتی ]
‫[ نیکول، پیام‌هام رو می‌بینی؟ ]
‫[ زود بیا! ]
‫[ پیام‌ها ارسال نشدند! ]
‫میشه یه لیوان آب بهم بدی؟
‫ممنون
‫حرف‌های نیکول رو شنیدم
‫به نظرم تو غیرعادی نیستی
‫نمی‌خوام درموردش حرف بزنم
‫ببین، همه اشتباه می‌کنن
‫مطمئنم نمی‌خواستی ‫به کسی آسیب برسونی
‫به نظر می‌رسه واقعاً ‫آدم مهربونی هستی
‫- الان تو رو دزدیدم ‫- اما مطمئنم دلت راضی نبوده
‫دوست‌هات اینجا تنهات گذاشتن ‫تا مراقب من باشی
‫تا کثیف‌کاریشون رو انجام بدی
‫درست نیست. ‫تو اینطور آدمی نیستی
‫میشه لطفاً حرف نزنی، خواهش می‌کنم؟
‫ببخشید
‫این طناب‌ها خیلی اذیت می‌کنن. ‫میشه حداقل شلشون کنی؟
‫نمی‌تونم. شرمنده
‫اما فکر کنم مچ دستم داره خون میاد
‫واقعاً می‌خوای جسم مدی رو ‫کبودشده بهش برگردونی؟
‫اگه از خونه بیاد بیرون ‫برنامه‌مون چیه؟
‫تعقیبش می‌کنیم. ‫ببینیم دنبال جنته یا نه
‫باشه
‫- سندراست؟ ‫- اوه، نیکوله
‫سلام، چطور از اونجا ‫تونستی زنگ بزنی؟
‫مثل فیلم «پروژه‌ی جادوگر بلر» ‫اینجا سرگردان بودم
‫تا یه جایی رو پیدا کنم ‫که گوشیم آنتن بده
‫کِی برمی‌گردید؟ ‫ماشینم رو دزدیدید!
‫خدایا، نیکول، الان وقت ‫استراحت توی جنگل نیست
‫باید پیش زِیویر بمونی، باشه؟
‫- شما یه تیم هستید ‫- ما یه تیم نیستیم، باشه؟
‫هر کاری که می‌کنی، ‫فقط چیزی به سندرا نگو
‫چرا نگم؟ چرا نمی‌تونیم ‫حقیقت رو بهش بگیم
‫و اینقدر رمزی حرف نزنیم؟
‫آهای؟ دارید گوش می‌دید؟
‫آه، باید بریم. ما رو دید
‫برگرد به زِیویر کمک کن، نیکول!
‫صبر کنید، صبر کنید! کلر!
‫- وای ‫- چیه؟ چیزی پیدا کردی؟
‫دان یه چیزی رو ‫اون بالا قایم کرده؟
‫آبنبات «میلک داد» ‫تا چند وقت خراب نمیشه؟
‫نباید دنبال یه لامپ رشته‌ای ‫از سال ۱۹۷۲ بگردیم؟
‫آره، احتمالش زیاده
‫که وقتی دان رفته ‫لامپ توی خاطره‌ش جا مونده باشه
‫و تازه، هر چیزی که ‫موقع مرگت دستت بوده
‫حتماً کلیدت نیست
‫مثلاً چارلی یه سیب‌زمینی ‫سرخ‌کرده نیست
‫مدی انتظار داره چی پیدا کنیم؟
‫هر جور مدرکی که ‫نشون بده دان می‌دونسته
‫چطور باید بره به دنیای دیگه، ‫مثلاً یه دفترچه یا یه شعر
‫یه سرنخ که روی شونه‌ش ‫حک کرده باشه؟
‫امیدوارم مدی شانسش ‫از ما بیش‌تر بوده باشه
‫به زمان بیش‌تری.... نیاز دارم...
‫[ والی کلارک ] ‫[ آلیس تامپسون ]
‫چه خبر، کیث؟ ‫کیث پستانس
‫مو خاکستری جذاب. ‫وای، خوش‌تیپ شدی
‫اوه، جویس، تو رو یادمه
‫جسپر
‫اِم‌تی. بهترین همکارای آزمایشگاه. ‫تو کی هستی؟ مالین؟ نمی‌دونم
‫- هی! یوری کجاست؟ ‫- رفته نوشیدنی بیاره
‫اوه. خب، مثل یه لامپ لاوا ‫توی جمع نمی‌درخشی؟
‫- خوش‌تیپ شدم، نه؟ ‫- آره
‫- خودت هم خیلی خوش‌تیپ شدی ‫- بس کن
‫- یه چرخی بزن ببینم، آره ‫- تلاشم رو می‌کنم
‫همه صدام رو می‌شنون؟
‫اول از همه، ‫ممنون از همه‌ی کسایی
‫- که به دورهمی کلاس ۱۹۸۴ اومدن... ‫- هورا! کلاس ۱۹۸۴!
‫‏۴۰ سال گذشته، باورتون میشه؟
‫آره، من باورم میشه
‫و حالا، قبل از اینکه مست بشیم،
‫می‌خوام یه لحظه وقت بذارم ‫و از کسایی یاد کنم
‫که نتونستن امروز کنار ما باشن
‫تو دور کدوم میز می‌نشینی؟
‫یا توی اتاق می‌چرخی؟
‫اونایی که اونجان رفقای منن. ‫اون تیم منه!
‫عجب، باشه، پس قبلاً ‫قهرمان‌ها اونجا می‌نشستن؟
‫و حالا، یه لحظه سکوت ‫به‌خاطر پادشاه بازگشت به خانه‌ی ۱۹۸۳،
‫والی کلارک، یه ستاره‌ی درخشان ‫که خیلی زود از میان ما رفت
‫خیلی زود برای کی؟
‫چند لیوان خوردی؟
‫ببخشید، اما اون بچه خیلی عوضی بود. ‫همه‌ی اعضای تیم‌شون عوضی بودن
‫میشه موقع رفتن به خونه ‫درموردش حرف بزنیم؟
‫من رو انداختن توی سطل آشغال
‫چون می‌گفتن مثل یه دختر ‫کتابم رو دستم می‌گیرم
‫نشستن لبه‌ی سطل آشغال ‫و تا چند ساعت می‌خندیدن
‫و کاپیتان بازگشت به خانه ‫اصلاً سعی نکرد جلوشون رو بگیره
‫نمی‌تونم تصور کنم چیکار می‌کردن
‫اگه واقعاً ازش می‌اومدم بیرون
‫قکر کنم همه طرفدارت نیستن، ها؟
‫چارلی، باید درک کنی، ‫اون برای خیلی وقت پیش بوده،
‫و اون موقع زندگی خیلی فرق داشت
‫والی، والی، می‌دونیم. ‫یه ورزشکار توی دهه‌ی ۱۹۸۰ بودی
‫درک می‌کنم. ‫محصول اون زمان بودی
‫باشه، خوشحالم که درک می‌کنی، ‫چون، می‌دونی،
‫برای افزایش روحیه‌ی تیم بود
‫- والی، جدی میگم، چیزی نیست ‫- باشه
‫اون بیکن‌های پیچیده‌شده
‫که داشتی پزشون رو ‫می‌دادی کجان؟
‫- دنبالم بیا ‫- خیلی‌خب
‫خیلی‌خب. من...
‫چی؟ آهای؟
‫چی؟ چی شده؟
‫اینجا چه خبره؟ ‫چرا داره دستش رو باز می‌کنه؟
‫چندین ساعته دست‌هاش ‫بسته‌ان، نیکول
‫گفتم مگه با یه دونه دست ‫چقدر می‌خواد خراب‌کاری کنه؟
‫نمی‌دونم. به خونه‌ی دیگه رو بسوزونه؟ ‫دوباره با ماشین تو رو زیر بگیره؟
‫محض اطلاعت، اون بخش ‫زیر گرفتن به اتفاق بود
‫درد داشت، باشه؟
‫و اگه اون مچ مدیه، ‫دوست ندارم عامل...
‫اوه، پس دوباره به پسر ‫مهربونی تبدیل شدی
‫که «رقص کثیف» فیلم ‫موردعلاقه‌شه. هوم
‫گفتم یکی از ۵ فیلم ‫موردعلاقه‌مه. و هست
‫- فیلم خیلی خوبیه ‫- طناب کجاست؟
‫- طناب رو بیار! ‫- الان میارمش
‫هی، نیکول، زنگ زدی به برادرت؟
‫- چی؟ چرا؟ ‫- چون برادرت اینجاست
‫لعنتی!
‫چرا اومده اینجا؟
‫جنت ماه گذشته اینجا می‌خوابید
‫قطعاً اومده دنبالش بگرده
‫به کی زنگ می‌زنی؟ ‫کلر! به کی...
‫سلام، کلر زومر هستم. ‫می‌تونم با کلانتر بکستر حرف بزنم؟
‫نه، نه. چیکار می‌کنی؟
‫سلام، ناپدریم ازم خواست ‫سری به املاکش بزنم،
‫و یه مرد خیلی ترسناک اینجاست
‫می‌ترسم برم داخل
‫آره، خیابان دل مانته، پلاک ۴۵۷
‫همونجایی که پسرش رو زیر گرفتن
‫باشه، عالیه. ممنون
‫پلیس داره میاد
‫پس اگه تونستی از ‫خاطره‌ی جنت بالا بری
‫و وارد خاطره‌ی راندا بشی...
‫شاید همه‌شون به هم وصلن
‫شاید همینطوری آقای مارتین
‫برای مدت طولانی پیداش نمیشد
‫- شاید توی خاطرات قایم شده بوده ‫- و خیلی چیزهای دیگه‌ای رو هم قایم می‌کرده
‫اما صبر کنید، چرا بهم وصلن؟
‫شاید برای اینکه به مدت چندین دهه
‫توی گروه حمایتی ‫حرف‌های دلمون رو می‌زدیم
‫یه ارتباط قوی بین همه‌مون هست
‫یا شاید آقای مارتین از اول ‫نقشه‌های بزرگی کشیده بوده
‫یه مداد بده بهم
‫ماژیک دارم. ‫چه رنگی می‌خوای؟
‫یه چیزی که بشه باهاش نوشت
‫فکر کردم این یکی از تاکتیک‌های ‫فوتبال والیه، اما...
‫اینجا. ببینید
‫- یه مسیره ‫- دیدید چی شد؟
‫بچه‌ها، کلید دان رو ‫بیخیال بشید. اینجاست
‫اینطوری می‌تونیم وارد خاطره‌ش بشیم
‫قصد نقل مکان داری؟
‫یا فقط مخفیانه وارد ‫خونه‌ی مردم میشم؟
‫فقط داشتم یه‌کم قدم می‌زدم
‫فکر کردم یه چیزی داخل خونه دیدم
‫با ماشینت قدم می‌زنی؟
‫همونیه که اونجا ‫پارکش کردی، نه؟
‫می‌دونی، چند هفته پیش نزدیک بود
‫پسرم اینجا کشته بشه
‫هنوز نفهمیدم کی ماشینش رو ‫دزدیده و زده بهش
‫فکر می‌کنم دستبد نیازی نیست،
‫یادم بنداز هیچوقت ‫اعصابت رو خراب نکنم
‫مراقب سرت باش
‫سلام! از کجا فهمیدی من اینجام؟
‫برنامه‌ی «دوستم کجاست؟» ‫آخرین موقعیتت رو اینجا نشون می‌داد
‫اگه می‌خوای گیر نیُفتی
‫باید خیلی زرنگ‌تر باشی
‫خب، ممنون که اومدی ‫ببینی حالم چطوره،
‫اما الان می‌تونی برگردی
‫اینجا چیکار می‌کنی؟ ‫اصلاً اینجا مال کیه؟
‫آم... سلام
‫اوه
‫اوه! فهمیدم
‫فهمیدی. فهمید. ‫چی گیرش میاد؟
‫دیگو، فقط برو خونه
‫هی، پسر، اگه به خواهرم ‫علاقه داری، اشکالی نداره، اما...
‫تو و مدی توی رابطه نبودید؟
‫حواستون باشه به آرومی بهش بگید
‫حتماً. باشه. ‫آره، مدی مشکلی نداره، پس...
‫واقعاً؟
‫آره، از وقتی همه‌مون اومدیم اینجا ‫چیز زیادی نگفته، اما...
‫همه‌مون؟ مدی اینجاست؟
‫چی؟ نه. نه، اینجا بود. ‫اما الان نیست
‫درسته
‫و وسط ناکجاآباد تنهاتون گذاشته ‫و هیچ ماشینی هم ندارید؟
‫- آره ‫- با پا اومدیم
‫یه جورایی میشه گفت ‫یه سفر آرامش‌بخش بود
‫آره
‫اون چی بود؟
‫- هوم؟ چی رو میگی؟ ‫- اون صدایی که از داخل اومد
‫من که چیزی نشنیدم. ‫تو چیزی شنیدی؟
‫نه، نه
‫بچه‌ها، فکر کنم دوست‌تون ‫مدی برگشته
‫اما...
‫نمی‌خورم. نمی‌خوام ‫با شکم پر برقصم
‫اصلاً می‌خوای برقصی؟
‫آره. آره، البته، فقط...
‫وقتی آهنگ موردعلاقه‌م رو پخش کنن
‫به مدت چندین دهه توی جلسات ‫پیش والی بودی، درسته؟
‫واقعاً اینکه فکر کنی چه کسی بوده ‫باعث ناراحتیت میشه؟
‫خوبم. والی...
‫والیه
‫این آهنگ چطوره؟
‫- اجازه هست؟ ‫- آره. آره
‫یه اعترافی بکنم
‫این اولین رقص من توی دبیرستانه
‫شوخی نمی‌کنم
‫همیشه می‌رفتم توی پارکینگ،
‫چند دقیقه توی ماشینم می‌موندم ‫و بعدش فرار می‌کردم
‫مضطرب می‌شدم که نکنه مضطرب بشم
‫و والدینم هم کمکی نمی‌کردن
‫فقط یادم میاد
‫اونا متقاعد شده بودن که ترن هوایی،
‫پیست اسکیت، خونه‌ی بادی
‫ممکنه باعث حمله‌ی آسم بشه
‫فکر می‌کردن اگه بستنیم رو ‫خیلی سریع بخورم ممکنه خفه بشم
‫پس باور کن، درک می‌کنم. ‫اگه خیلی برات سنگینه، من...
‫ببین، من مضطرب نیستم. ‫جدی میگم. باشه؟ فقط...
‫فقط یه‌کم گرممه،
‫و از اینکه این همه آدم دارن ‫نگاهمون می‌کنن خوشم نمیاد
‫کدوم مردم؟ نمی‌تونن ما رو ‫ببینن. ما مُردیم
‫باشه، یوری، می‌دونی ‫منظورم چیه. فقط...
‫- چارلی، من... ‫- لطفاً نصیحت‌های قدیمی
‫و کلیشه‌ای دهه‌ی ۷۰ رو ‫بهم نگو، باشه؟
‫بهشون نیازی ندارم. من فقط... ‫فقط می‌خوام یه‌کم تنها باشم
‫♪ Smalltown Boy - Bronski Beat ♪
‫خانم جانز؟
‫اینا اینجا چیکار می‌کنن؟
‫لحظه‌ی آخر اومدیم اینجا
‫می‌خواستیم یه جشن ‫برگشت به خونه برای مدی بگیریم
‫و اینطوری جشن می‌گیرید؟
‫جای تعجب نیست که فرار کرد
‫حالت چطوره؟
‫خوبم، مدی، ممنون که پرسیدی
‫آره، شرمنده که هفته‌ی پیش ‫توی جشن دانشگاه ندیدمت
‫ولی شنیدم ترکوندی
‫این جشن‌تون تموم نشده؟ ‫چون از جمعه صبح خونه نیومدی
‫و مامان داره دیوونه میشه
‫بابا رو مجبور می‌کنه گرد و خاک ‫روی گرد و خاک رو تمیز کنه، پس...
‫- فعلاً نمی‌تونم بیام ‫- تو هم نباید بری
‫زِیویر، میشه یه‌کم آب بهش بدی؟
‫با یخ یا بدون یخ؟
‫باید برگردم پیش جنت
‫و یه مشت چرت‌وپرت ‫مثل فیلم «جنگجویان رویا» بهش بگم
‫مثل خاطرات متصل ‫و لامپ رشته‌ای و گل؟
‫آره
‫هیچ چیزی جا نذاشته ‫که نشون بده رفته به دنیای دیگه؟
‫نه
‫مدی، نظریه‌ها نجاتت نمیدن
‫یارو به نابغه‌ست ‫که خیلی هم لجبازه
‫به یه مدرک نیاز دارم
‫فقط همین رو فهمیدم، سایمون. ‫کاری کن جواب بده. بجنب
‫می‌تونم پیتزا بخرم؟
‫بخر و ببر. همون‌جا نخور. ‫فقط ببر
‫سایمون، نمیخوام یه پیغام ‫دیگه برات بذارم،
‫اما خیلی...
‫باید یه خبری از یکی بشنوم
‫هر کسی
‫باید بدونم که حال مدی خوبه
‫ممنون
‫وای، خدا...
‫افسر هنلون میگه ‫شب تصادف پسر من
‫تو رو در حال خروج از کلیسا دیده
‫اگه توی جلسه‌ی الکلی‌ها گمنام بودی، ‫چرا چیزی نگفتی؟
‫یه عالمه شاهد داشتی
‫چون مثلاً باید گمنام باشه
‫ولی هنوزم توضیح نمیده چرا توی ‫روز روشن وارد خونه‌ی مردم شدی
‫وقتی همین‌الانش هم ‫لبه‌ی تیغ هستی
‫اخیراً حکم دادگاهت اومد
‫نزدیک بود زندانی بشی، درک
‫یادت رفته بود؟
‫بگیر. اینجا رو امضا کن و برو
‫حروف اسمت رو اشباه نوشتی
‫چی؟
‫سندرا؟ ببخشید
‫- می‌تونم کمکت کنم؟ ‫- نمی‌دونم مدی کجاست
‫و دوست‌هاش جواب ‫تماس‌هام رو نمیدن
‫خب، امروز شنبه‌ست ‫و هیچ دانش‌آموزی اینجا نیست
‫در واقع میزبان یه دورهمی ‫۴۰‏ سالگی هستیم
‫یوجین برگستروم کیه؟
‫- کی؟ ‫- یکی از دانش‌آموزهای اینجاست
‫اوه... اسمش برام آشنا نیست
‫چرا دخترم اینقدر می‌ترسه
‫که برگرده به این مدرسه؟
‫اینجا چه اتفاقی افتاد ‫که باعث شد فرار کنه؟
‫سندرا، الان زمان مناسبی نیست
‫درموردش حرف نمی‌زنه. ‫اینجا یه اتفاقی افتاده،
‫و هیچکس بهم جواب نمیده
‫سندرا، لطفاً
‫ببین، درک می‌کنم که الان ‫عصبانی هستی. جدی میگم
‫تحقیقات در حال انجامه، ‫با این حال... خب،
‫خوشحال میشم که صبح دوشنبه ‫بیش‌تر باهات صحبت کنم
‫الان، من...
‫فکر کنم باید بری
‫لطفاً
‫چارلی؟
‫همه‌جا رو سراغت گشتم
‫یوری هم داره می‌گرده
‫نه، نمی‌گرده
‫میشه قبل از اینکه من رو نادیده بگیری ‫فقط به حرفم گوش بدی؟
‫والی، نیاز نیست برای کاری ‫که ۴۰ سال پیش انجام دادی
‫از من معذرت‌خواهی کنی
‫فقط لطفاً گوش کن
‫اگه توی یه دوره زنده می‌بودیم،
‫احتمالاً اصلاً کمکت نمی‌کردم
‫احتمالاً اصلاً اهمیت نمی‌دادم
‫که توی زندگیت چه خبره
‫حرف‌های اون مرد درست بودن
‫من یه عوضی بودم
‫و می‌دونم برای جبران کردن
‫کاری که توی دبیرستان ‫انجام دادم دیگه خیلی دیره،
‫اما به خدا الان اگه کسی اذیتت کنه ‫می‌زنم ناقصش می‌کنم
‫پس الان که مُردی از وقتی ‫زنده بودی آدم بهتری هستی
‫یه آدم قلدر بودم
‫می‌دونی، هر شب موقع خواب،
‫دعا می‌کردم که وقتی بیدار میشم ‫یه آدم دیگه باشم
‫تمام عمرم از خودم متنفر بودم و...
‫فقط آرزو می‌کردم که...
‫پس جوک‌های زننده می‌گفتم
‫خودم رو سوژه‌ی جوک‌ها ‫قرار می‌دادم تا بقیه نتونن
‫آدم‌هایی مثل من؟
‫والی، هر چیزی که ممکن بود ‫اون موقع بهم بگی،
‫خودم از قبل هزار بار ‫به خودم گفته بودمش
‫و هنوزم بعضی‌وقت‌ها ‫همه‌شون رو باور دارم
‫مثلاً...
‫حتی نمی‌تونم قبول کنم
‫که یکی اصلاً می‌خواد ‫با من توی رابطه باشه
‫چارلی. رفیق. ‫یوری بهت علاقه داره
‫دیگه نداره
‫من رو ببین
‫تو جذاب‌ترین پسر ‫این دنیایی، باشه؟ باور کن
‫سفال‌گر ترسناک باز هم ‫دوست داره تو رو ببینه
‫چارلی؟
‫می‌دونی که دوستت دارم
‫آره، البته
‫منم دوستت دارم
‫باشه
‫بذارید ببینم درست فهمیدم
‫این همه راه رو تا اینجا ‫اومدید که جشن بگیرید،
‫ولی فقط یخ و طناب آوردید؟
‫نمی‌خوام کسی رو به‌خاطر ‫تمایلات جنسیش مسخره کنم، اما...
‫راست میگه. داره گرسنه‌م میشه
‫باید بریم غذا و نوشیدنی بگیریم
‫دیگو، می‌تونم ماشینت رو قرض بگیرم؟
‫آه، نه! نه، نمی‌تونی... ‫از اینجا بری، چون...
‫درسته. چون فقط قراره آب بخوریم
‫دارید یه پاکسازی گروهی ‫انجام می‌دید؟ آخه...
‫سلام! دیگو اینجاست و مدی...
‫وایساده سر پا
‫پیتزا! ایول! الان می‌تونیم ‫جشن مدی رو شروع کنیم
‫نوشیدنی می‌خوایم. ‫و باید آبجو بگیریم
‫دیگو، چطوره کلر رو ببری
‫و بری چیزایی که ما ‫نمی‌تونیم بخری رو بخری؟
‫منم همراهتون میام
‫لطفاً، مدی. ‫تو مهمون افتخاری هستی
‫من و دیگو باید با هم حرف بزنیم
‫- آماده‌ای؟ ‫- آره
‫مدرک دارم
‫سلام. میشه یه ودکا سودا بهم بدی؟
‫سندرا، فکر کردم رفتی
‫دو برابر بریز
‫سندرا، این کار رو نکن
‫میشه یکی دیگه بدی؟
‫سندرا، میشه پیشنهاد بدم ‫الان بری و دوشنبه برگردی؟
‫اجازه بده تا بیرون همراهت بیام
‫نزدیکم نشو!
‫چیه؟ ها؟ همه‌تون فکر می‌کنید ‫اینجا خیلی عالیه؟
‫چرا این رو به دخترم نمی‌گید؟
‫کسی که خونش ریخته شده بود ‫روی دیوارهای اتاق دیگه بخار
‫میگی به جز گل چیزی اونجا نبود؟
‫آره، فکر کردم من متوجه‌ی ‫یه چیزی نشدم
‫نزدیکم نشو. ‫خیلی‌خب، دارم میرم. رفتم
‫- می‌دونی، فقط جواب می‌خواستم ‫- اون...
‫- و لیاقتش رو هم دارم، لعنتی ‫- سندرا، خواهش می‌کنم
‫خیلی‌خب. گور پدرت
‫مطمئنی فکر خوبیه ‫که سایمون رو اون تو تنها بذاریم؟
‫خودش بهمون گفت. ‫می‌دونه داره چیکار می‌کنه
‫میشه یه چیزی ازت بپرسم
‫وقتی توی بیمارستان بودی ‫واقعاً روح دیدی؟
‫اصلاً به‌خاطر همون ‫توی اون سایت بودم
‫می‌تونستی به سایمون بگی
‫سعی کردم
‫اما با این ماجراها مدی،
‫مثل این بود که به مرد آهنی بگم:
‫«سلام، من رو ببین. بعضی‌وقت‌ها ‫می‌تونم تبدیل به سنگ بشم»
‫راست می‌گفتی، می‌دونی؟
‫اون آدمی نیستم ‫که توی پیام‌ها نشون می‌دادم
‫شاید اون کسیه که دوست دارم باشم
‫اگه بخوام روراست باشم،
‫خوشحالم که اون فرد تویی
‫خب، چند بار فیلم ‫«رقص کثیف» رو دیدی؟
‫این راز رو با خودت ‫به گوری می‌بری، به خدا قسم
‫- این که مدرک نیست ‫- فقط یه کمد بود
‫یه کمد که توش گل‌ها ‫از دیوار بیرون اومده بودن
‫چه جور گلی؟
‫گل همیشه بهار
‫چیه؟
‫دان راجع به اونا حرف میزد
‫جنت، می‌دونم فکر می‌کنی ‫شرایط نمی‌تونه عوض بشه
‫اما عوض شده
‫اون ۷۰ سالی که روح بودی،
‫مُرده‌ها و زنده‌ها نمی‌تونستن ‫با هم حرف بزنن و همدیگه رو ببینن،
‫اما من و مدی می‌تونیم
‫خودت یه دانشمندی، جنت
‫اگه یه اتفاق عجیب جدید بیُفته، ‫امکان نداره یه اتفاق دیگه هم بیُفته؟
‫دان رفته به دنیای دیگه. ‫تو هم می‌تونی بری
‫سلام
‫متاسفم که مجبور بودی ‫اون صحنه رو ببینی
‫محض اطلاعت، این چند هفته‌ی اخیر ‫خیلی شرایطش بهتر شده بود
‫خودم مسخره شدم، نه؟
‫خیلی تلاش می‌کنم ‫برگردم توی جسمم،
‫و قراره برگردم پیش اون
‫مدی، مامانت توی جلسات شرکت می‌کرد،
‫می‌دونم، چون با هم می‌رفتیم
‫خب...
‫خیلی سخته ببینی کسی ‫که دوستش داره پسرفت می‌کنه
‫و آدم یادش نمی‌مونه که...
‫یه آدم به جز مریضیش ‫جنبه‌های زیاد دیگه‌ای داره
‫و بعضی‌وقت‌ها...
‫بعضی‌وقت‌ها تنها راه‌حل یه مشکل، ‫روبه‌رو شدن با اون مشکله
‫دان شاید رفته باشه به دنیای بعدی، ‫اما من اومدم به این دنیا...
‫توی این جسم
‫و حالا فرصت دارم زندگی‌ای رو ‫داشته باشم که همیشه می‌خواستم
‫برم دانشگاه،
‫یه شغل داشته باشم
‫کارهایی رو بکنم که ‫سال ۱۹۵۸ نمی‌تونستم
‫چطور می‌تونی ازم بخوای ‫بیخیالشون بشم؟
‫چون هیچکدومشون ‫خوشحالت نمی‌کنه
‫اگه توی جسم آدم دیگه‌ای ‫گیر افتاده باشی
‫یه آدم بیگناه رو توی ‫مدرسه گیر انداختی
‫هی، کجا میری؟ هی؟ ‫جنت، هی!
‫لطفاً!
‫- برام مهم نیست که گیر افتاده ‫- باور نمی‌کنم
‫و اگه حقیقت داشته باشه، به‌خاطر ‫اینه که مدی رو مثل من نمی‌شناسی
‫می‌دونم حس می‌کنی ‫بهت خیانت شده
‫و همینطور هم هست
‫اما با توجه به چیزهایی ‫که مدی بهم گفت،
‫تو وجدان داری
‫یه قلب داری...
‫به بزرگی مغزت
‫امیدوارم کار درست رو بکنی
‫میشه یه لحظه تنها باشم؟
‫قبل از رفتن؟
‫وقتی زنده‌ای...
‫نفس کشیدن حس دیگه‌ای داره
‫باشه
‫[ نیکول! اندرسون داره ‫میاد به سمت کلبه! ] ‫[ پیام ارسال نشد ]
‫بیخیال...
‫هی
‫- همه چی خوبه؟ ‫- آره
‫چرا لاستیک یارو رو پنچر کردی؟
‫فقط برو. لطفاً. ‫توی راه برگشت حرف می‌زنیم
‫برگشت به کجا؟ ‫پاسگاه پلیس؟
‫قضیه چیه، کلر؟
‫میشه لطفاً حرکت کنیم؟
‫می‌تونی هر جای دیگه‌ای بمونی، ‫و اونوقت همه چیز رو بهت میگم،
‫فقط اینجا نه
‫ببخشید، آقا؟
‫می‌تونم بیام داخل؟
‫می‌دونی... کاری که انجام دادی ‫خیلی شجاعانه بود
‫تو...
‫بالاخره از این کلاس خارج شدی و...
‫لباس‌هات رو عوض کردی ‫و وانمود کردی می‌خوای برقصی
‫کنار آدم‌هایی که ‫از والدینمون بزرگ‌ترن
‫و من پیچوندمت
‫وقتی سعی می‌کردی درمورد موضوع‌های ‫سخت گذشته باهام حرف بزنی
‫من تنهات گذاشتم و رفتم
‫- اشکال نداره ‫- داره
‫و شرمنده‌ام. ‫و می‌خوام بیش‌تر بشنوم
‫داشتی بهم می‌گفتی...
‫چطور توی یه حباب بودی؟
‫آره. و هنوزم هستم
‫ولی حداقل حباب خودمه
‫هر چیزی که می‌خوام رو دارم
‫جا برای یه نفر دیگه هم هست؟
‫[ میخونه‌ی اِسپلیت ریور ]
‫[ خروج ]
‫تنها راه‌حل یه مشکل، ‫روبه‌رو شدن با اون مشکله
‫- جنت کجاست؟ ‫- روی اسکله
‫- می‌خواست یه لحظه فکر کنه ‫- چی؟
‫- چیزی نیست ‫- منظورت چیه؟
‫برمی‌گرده به مدرسه. ‫چون دلش می‌خواد
‫و می‌دونه نیازه که برگرده
‫چند لحظه بهش فرصت ‫می‌دیم تا زندگی کنه
‫بار اول که زنده بوده ‫فرصت زیادی برای زندگی کردن نداشته
‫پیدات کردم
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.