دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫«گودال»
‫[ساعت سوم] ‫[نُه الی ده صبح]
‫- لعنتی. ‫- چیه؟
‫فکر کنم الان چندتا از دنده‌هاش رو شکستم.
‫یعنی داری درست انجامش میدی.
‫سومین تزریق اپی‌نفرین انجام شد.
‫زود باش.
‫اگه احیا شد خبرم کنید.
‫- هی پرلا. ‫- دکتر؟
‫بچه‌های تو حیوان خونگی دارن؟
‫- خونه‌ام شده باغ‌وحش. ‫- سگ داری؟
‫سگ و گربه نه. ‫از قانون مادرم پیروی کردم.
‫حیوان خانگی‌ای که نشه توی دریا دفنش کرد، ممنوع.
‫فکر نکنم متوجه بشم.
‫تا حالا سعی کردی روی خوکچه هندی سیفون رو بکشی؟
‫سعی کن به لوله‌کِشِت توضیحش بدی.
‫خوب شد فهمیدم.
‫هی، مورد آسمیت چی شد؟
‫به آلبوترول جواب داده.
‫یه دوز دیگه بهش بزن ‫و با پردنیزون ترخیصش می‌کنیم.
‫بخش بیمارهای سرِ پایی چطوره؟
‫خوبه گمونم.
‫- دکتر مک‌کی مهربونه. ‫- کَسی؟
‫آره، اون عالیه.
‫- خیلی وقته اینجاست؟ ‫- یه مدتی می‌شه. چطور؟
‫فقط کنجکاوم.
‫می‌دونی قبل از اینجا چی کار می‌کرده؟
‫چی کار می‌کرده؟ ‫یعنی دانشگاه؟
‫دانشگاه، کار، زندگی شخصی.
‫فقط می‌خوام بهتر بشناسمش.
‫آره... نمی‌دونم.
‫چیز زیادی ازش نمی‌دونم.
‫یه پسر داره. اونش رو می‌دونم.
‫آدم خیلی توداریه.
‫- مسئله‌ی دیگه‌ای هست؟ ‫- نه، ببخشید، مشکلی ندارم.
‫ممنون.
‫هی، در مورد خالی کردن چندتا تخت به کجا رسیدیم؟
‫خانم نپالی‌مون که پاش لِه شده،
‫مینو، هنوز توی صف اتاق عمله؟
‫آره، بن کِمپِر با شکستگی له فورت سطح سه
‫نسبت بهش اولویت داشت.
‫الان بردنش بالا.
‫هنوز منتظریم
‫فاشیوتومیِ برق‌گرفتگی رو انجام بدن.
‫مورد اُوردوزی تخت هفتمون چی؟
‫رابی می‌خواد چندتا آزمایش دیگه انجام بده. ‫وضعش پایداره و به دستگاه ونتیلاتور وصله.
‫کاندید اهدای عضوه؟
‫نمی‌دونم.
‫پس رابی چرا اینجا نگهش داشته؟
‫نمی‌دونم.
‫شاید یه چیزی می‌بینه که ما نمی‌بینیم.
‫یا شاید امیدواره یه چیزی بشه که نمی‌شه.
‫چیزی که می‌شه، یه بچه‌ی هجده ساله است
‫- به نام نیک بردلی. ‫- آره، ولی واقعاً می‌شه؟
‫نمی‌خوام لاشی باشم، اما...
‫فقط دست خودت نیست؟
‫نه، با اینکه غم‌انگیزه، اون بچه دیگه تموم کرده.
‫و اگه ببریمش طبقه‌ی بالا به آی‌سی‌یو،
‫می‌تونیم از اون تخت برای کمک به یه نفر استفاده کنیم.
‫رابی داره به یکی کمک می‌کنه.
‫در واقع به دو نفر.
‫همین الان اونجان و بالای سر پسر مُرده‌شون دعا می‌کنن.
‫فقط هنوز نذاشتن دلشون قبول کنه.
‫خدای من، ساعت نُه صبحه و به همین زودی داری حالم رو می‌گیری.
‫باشه، بذار ببینم.
‫در رستوران مرگ، نوبت به کی رسیده؟
‫ضعیف و سرگیجه. نه ممنون.
‫درد پهلو. اول آزمایش ادرار نیاز داره.
‫و آبسه‌ی باسن.
‫برای یه دانشجو مورد آموزشی خیلی خوبیه.
‫مجبورم نکن به رابی بگم داری سَوا می‌کنی.
‫استفراغ شدید در اتاق پنج شمالی رو بر می‌دارم ‫در عوض ۲۰۰ دلار، الکس.
‫به نظرت احتمالش چقدره که تسخیر شیطانی باشه؟
‫همینقدر احتمالش هست که توی یک ساعت
‫هیچ حرف احمقانه‌ای نزنی.
‫محض رضای خدا، برو دیگه.
‫مثل بچه‌ای هستی که هیچوقت نمی‌خواستم.
‫حالت چطوره؟ درد داری، مینو؟
‫درد ندارم، ولی تشنه‌ام.
‫قبل از جراحی نمی‌شه نوشیدنی بخوری،
‫ولی می‌تونیم برات پنبه لیمویی بیاریم.
‫ممنون.
‫ببخشید؟
‫کِی قراره به دنیا بیاد؟
‫همیشه می‌شه تشخیص داد.
‫تبریک میگم.
‫ممنون.
‫چقدر طول می‌کشه تا شاید ‫یکم بهبود در وضعش ببینیم؟
‫ممکنه چند ساعت باشه. ممکنه چند روز.
‫ممکنه هرگز.
‫تا یه مدتی هیچ انتظاری ندارم.
‫چطوره برید از کافه‌تریا
‫یه فنجون قهوه بگیرید، شاید یه چیزی بخورید؟
‫وقتی رفتید، اگه تغییری بود
‫- میگم یه پرستار خبرتون کنه. ‫- ممنون.
‫متشکریم.
‫- من نمیرم. ‫- هر جور راحتی.
‫من میرم یه فنجون قهوه بخورم.
‫باید به سارا و بچه‌ها زنگ بزنم.
‫کافه‌تریا کجاست؟
‫انتهای اون راهرو،
‫توی کریدور، دست راست.
‫ممنون، و متأسفم
‫اگه خواهرم یکم مزاحمت ایجاد می‌کنه.
‫عیب نداره. مسئله‌ی آسونی نیست.
‫والدینِ نوجوانِ اُوردوزی، ‫لیلی و جان بردلی،
‫سراغ آزمایشاتی که بهشون گفتی رو می‌گیرن.
‫- باشه، الان میرم. ‫- موش‌ها چی شدن؟
‫چی بشن؟
‫- گرفتنشون؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- خب، متوجه شو. ‫- فکر نکنم کار من باشه.
‫تو مسئول اورژانسی. موش‌های توی اورژانسن.
‫یعنی تو مسئول موش‌هایی،
‫منم یه قانون سختگیرانه ‫درباره‌ی جانور توی محل کار دارم.
‫خوب شد گفتی.
‫می‌شه یه مورد بیماری کم‌خونی داسی‌شکل ‫در واحد بیست جنوبی رو نگاه کنید؟
‫الان دارم میرم اون طرف.
‫آی‌سی‌یو اصرار داره ‫که هنوز هیچ اتاقی ندارن.
‫چرنده. اِسمه برام شناساییش کرد.
‫مورد برق‌گرفتگی، ویکتور هانت رو بفرست اونجا
‫تا وقتی اتاق عمل حاضر بشه لطفاً. ممنون.
‫- سومین تزریق اپی‌نفرین انجام شده؟ ‫- سه دقیقه پیش.
‫چند وقته که داره انجامش میده؟
‫ده دقیقه اینجا، احتمالاً نیم ساعت قبل از اینکه ‫قلبش از کار بیفته.
‫گمون نکنم بذاری بزل آب‌شامه انجام بدم، درسته؟
‫- برای چی؟ ‫- تمرین.
‫- اگه یه وقت تامپوناد باشه. ‫- توی سونو معلوم نشد.
‫- اینجا بیمارستان آموزشیه. ‫- آزمایشگاه نعش نیست.
‫این اسمش چیه؟
‫- می‌خوای یه استراحتی بکنی؟ ‫- خوبم.
‫خوب به نظر نمیای.
‫ماساژ رو متوقف کن.
‫هنوز ریتم نداره.
‫باشه ویتکر، به نظرم دیگه کافیه.
‫از آخرین اپی‌نفرین، چهار دقیقه گذشته.
‫یه دقیقه بیشتر، لطفاً.
‫کمک، لطفاً کمک کنید! ‫یکی کمکم کنه!
‫- خواهش می‌کنم، دوستم کمک نیاز داره. ‫- چی شده؟
‫- دوستم. ‫- هی، کجاست؟
‫دوستم، توی ماشینمه.
‫- بیدار نمی‌شه. ‫- باشه.
‫باشه متئو، برانکارد!
‫- اسمش چیه؟ ‫- جِنا.
‫زود باش جنا.
‫بیدار شو ببینم، عزیزم.
‫مردمک‌هاش خیلی کوچیک شده. برام...
‫- نارکَن. ‫- آره.
‫سرش رو بگیر عقب، جوادی. باشه.
‫به نارکَن واکنش نمیده. ‫شاید لازم باشه لوله بذاریم.
‫یه اتاق پیدا کن و یه ترالی احیا بیار.
‫نمی‌تونم نبض شریانی پیدا کنم.
‫از اخرین اپی‌نفرین، پنج دقیقه گذشت.
‫باشه، کافیه.
‫ماساژ رو متوقف کن.
‫خوش برگشتی. حالش خوبه.
‫دیشب زنش رو برای شام برد بیرون،
‫برای تولدش.
‫باشه، چطوره همه یه دقیقه استراحت کنن؟
‫برید به دیگر بیمارهاتون سر بزنید.
‫دوباره اینجا جمع می‌شیم ‫که با کیارا صحبت کنیم.
‫- تخت چهار. ‫- من کدوم گوری هستم؟
‫مرکز ترومای پزشکی پیتسبرگ.
‫چرا؟
‫دوستت نتونست بیدارت کنه.
‫من همینجام، جنا.
‫با یه اسپری نارکَن به هوش اومدی.
‫- چی زدی، جنا؟ ‫- هیچی.
‫حتماً یه چیزی زدی که باعث این شده.
‫نه، فقط تا دیروقت داشتم درس می‌خوندم،
‫و فقط خوابم نمی‌برد.
‫پس یه چیزی زدی تا کمکت کنه بخوابی؟
‫باید بدونیم که درست معالجه‌ات کنیم، باشه؟
‫- می‌دونی چی مصرف کرده؟ ‫- نه.
‫ممکنه نشونه‌ی یه مشکل خیلی جدی باشه،
‫و مجبور می‌شیم کلی آزمایشات انجام بدیم که...
‫باشه، یه نصفِ زاناکس زدم.
‫اون یه چیزی هست.
‫عیب نداره. باشه؟
‫- قبلاً زاناکس مصرف کرده بودی؟ ‫- اولین بار بود.
‫باشه.
‫یه نفس عمیق برام بکش.
‫بیخیال مرد. شنیدی دکتر رابی چی گفت.
‫بیا یه استراحتی بکنیم. یه قهوه بگیر.
‫نه، نمی‌خوام، ممنون.
‫می‌شناختیش؟
‫نه، نمی‌شناختم. تو می‌شناختی؟
‫تازه باهاش آشنا شده بودم.
‫اولین بیمارم بود که مُرد.
‫متأسفم.
‫- خوبی؟ ‫- اوهوم، آره.
‫- مطمئنی؟ ‫- آره. فقط من...
‫فقط اولین باری رو به یاد میارم که...
‫گاهی یه واکنش احساسی به مرگ دارم.
‫این...
‫برای یه دکتر باید یه جورایی سخت باشه.
‫گاهی می‌تونه.
‫حداقل پاتولوژیست نیستم.
‫شوخی کردم. من...
‫اوه.
‫مشکلی با پاتولوژیست‌ها ندارم.
‫باشه، نه.
‫تراکم رادیولوژیکی جدید در لوب میانی راست.
‫ذات‌الریه است؟
‫ممکنه، یا فقط تغییرات انسداد عروقی
‫داسی‌شکل‌هاست.
‫اسمش سندرم قفسه سینه حاده.
‫بهت آنتی‌بیوتیک میدیم
‫که خیالمون راحت باشه.
‫قبلاً این وضعیت رو داشتیم.
‫سفالوسپورینِ نسل سوم و ماکرولید.
‫عالیه. دستِ آدم کاردستی هستی.
‫- می‌شه یه لوله‌ی قفسه سینه بذارم؟ ‫- کدوم بیمار؟
‫هر کدوم.
‫فقط تا حالا لوله قفسه سینه نذاشتم.
‫واقعاً ازم می‌خوای هر بیماری
‫که لوله قفسه سینه می‌خواست رو ‫برات رزرو کنم؟
‫همه‌شون رو که نه.
‫فقط با یه دونه کاملاً راضی می‌شم،
‫ولی هی، اگه می‌خواستی بیشتر بدی،
‫مشکلی با اون هم ندارم، ولی دست خودته.
‫پایه‌ی هر چیزی هستم.
‫اعتماد به نفس و جاه‌طلبی ویژگی‌های ‫خیلی خوبی هستن،
‫خصوصاً وقتی کنارشون احترام و فروتنی باشه.
‫باشه، دیگه چی؟ ‫دیگه چی خوب پیش رفت؟
‫علل قابل برگشت ایست قلبی رو
‫با سونوگرافی بررسی کردیم.
‫باشه، خوبه.
‫نظری بر اینکه کاش یه کار دیگه می‌کردیم دارین؟
‫توی راهرو، باید به مانیتور قلبی وصل می‌بود.
‫فوراً متوجه ایست می‌شدیم.
‫درسته،
‫ولی دلیلی برای مانیتور کردن نبود.
‫و حالا می‌دونیم که درد شکمش
‫به خاطر سنگ کیسه صفرا نبوده، ‫بلکه به خاطر آنژین صدری ناپایدار بوده
‫به علت بیماری سرخرگ کرونری بوده.
‫پس باید تو بخش کاردیولوژی بستریش می‌کردیم.
‫نوار قلب گرفتیم. تروپونین انجام دادیم.
‫امتیاز قلب سه داشت.
‫کی می‌دونه معنیش چیه؟
‫یک درصد احتمال رخداد قلبی نامطلوب
‫در یک ماه آینده.
‫مراقبت استاندارد میگه باید مرخصش می‌کردیم
‫و برای مراجعه‌ی سرپایی می‌گفتیم بیاد.
‫بیمار تو بود، دکتر ویتکر.
‫می‌خوای حرفی بزنی
‫قبل از اینکه به نشانه‌ی احترام یک لحظه سکوت کنیم؟
‫آم...
‫بوربن کنتاکی دوست داشت.
‫باشه، خوبه.
‫منم دوست دارم.
‫- دیگه چی؟ ‫- نمی‌دونم.
‫تازه باهاش آشنا شدم.
‫نه، مهربون به نظر میومد.
‫متأهل بود.
‫همین. فقط همین بود. من...
‫هوم.
‫با زنش حرف زدم. داره میاد.
‫اگه کسی خواست بیشتر ازش صحبت کنه،
‫من هستم.
‫فعلاً بیاید افکار خوبی
‫برای آقای میلتون منعکس کنیم.
‫باشه، همین.
‫بریم جون یه سری‌ها رو نجات بدیم.
‫هی ویتکر.
‫حالت درباره‌ی این قضیه چیه؟
‫خوب نیستم. الان داشتم باهاش حرف می‌زدم.
‫حالا مُرده.
‫سخت‌ترین راه از دست دادن یه بیماره.
‫همیشه دردناکه.
‫خصوصاً وقتی تقصیر توئه.
‫این تقصیر تو نبود. ‫تقصیر هیچکس نبود.
‫هیچ دکتری روی سیاره ‫نمی‌تونست بفهمه.
‫گوش کن، بده،
‫ولی امروز، امروز وقتش بود که این یارو ‫از این دنیای فانی بره.
‫روزانه ۱۵۰ هزار نفر توی دنیا می‌میرن،
‫و یکیشون نصیب تو شد، ‫ولی یاد می‌گیری باهاش کنار بیای،
‫یاد می‌گیری مثل فانی بودن خودت بپذیریش
‫و اگه بتونی به تعادل می‌رسی.
‫شما به تعادل رسیدی؟
‫نه، حتی نزدیکش هم نشدم.
‫ولی می‌دونی، به تلاش ادامه میدی، ‫که کل کاریه که ازت بر میاد.
‫داری عالی پیش میری، ویتکر.
‫- فقط می‌دونی، دوام بیار. ‫- آره، ممنون.
‫باشه.
‫- من دیگه میرم. ‫- باشه.
‫ولی می‌دونی، مددکار اجتماعیمون کیارا هستش،
‫اگه خواستی صحبت کنی.
‫باشه، آره.
‫باشه.
‫خوبی می‌شی، خب؟
‫موفق باشی.
‫صبر کنید، حالا چی می‌شه؟
‫تا چند ساعت اینده
‫قلب و تنفسش رو زیر نظر می‌گیریم
‫که مطمئن بشیم به نارکَنِ بیشتری نیاز نداره.
‫- همین؟ ‫- آره.
‫باید به دوست‌هات پیام بدی.
‫حتی کل دانشگاهت.
‫به هر کسی گوش میده بگو
‫بدون تجویز قرص نخورن
‫مگر اینکه بخوان از اینجا سر در بیارن.
‫فنتانیل همه‌جا پیدا می‌شه.
‫الان دیگه توی همه‌ی جنس‌ها هست.
‫تا کِی مردمک‌هاش رو تحت نظر بگیرم؟
‫می‌دونی چیه؟ راستش من باید برم دستشویی.
‫اینجا تنهایی مشکلی نداری تا برگردم؟
‫کاملاً. عجله نکن.
‫باشه، عالیه. ممنون.
‫گاهی خیلی گنده خودم رو نشون میدم.
‫ببخشید؟
‫یه مکانیزم دفاعی در برابر ناامنیه.
‫- شوخی می‌کنی، درسته؟ ‫- آره.
‫ولی متأسفم که ناراحتت کردم.
‫واقعاً... می‌خوام باهم کنار بیایم.
‫می‌خوام دوست باشیم.
‫و اگه بخوام واقعاً روراست باشم،
‫می‌خوام مادرت برام
‫یه توصیه‌نامه‌ی خفن بنویسه.
‫می‌خوای بری جراحی عمومی.
‫شاید. گزینه‌هام رو باز نگه داشتم.
‫می‌خوای مادرم رو برای چیزی بفروشم
‫که «شاید» بخوای انجامش بدی؟
‫باشه خب، وقتی اینجوری میگی، کثیف به نظر میاد،
‫و یکم جذاب، ولی آره.
‫مخلص کلام، تا بتونیم دوست باشیم.
‫- دوست؟ ‫- مفهومش رو می‌شناسی؟
‫رفیق، هم‌سنگر، هم‌راز، تودِلی.
‫- حتی سریالش رو ساختن. ‫- آره.
‫بوم. زود باش.
‫معطلم نکن غَشی. بزن قدش.
‫حالا که دوستیم می‌تونم اینجوری صدات کنم، درسته؟
‫- باشه. ‫- روش کار می‌کنیم.
‫خب برای تست آپنه، بهش اکسیژن صد در صد میدیم،
‫ولی ونتیلاتور بهش تنفس نمیده.
‫- تا کِی؟ ‫- برای ده دقیقه.
‫مقدار کربن دی‌اکسیدش رو زیر نظر می‌گیریم،
‫و اگه خیلی بالا بود،
‫بعدش می‌فهمیم که ساقه‌ی مغزش
‫- بهش نمیگه که نفس بکشه. ‫- معنیش چیه؟
‫یعنی در اساسی‌ترین حالت
‫هیچ فعالیت مغزی‌ای وجود نداره.
‫پرنسس زیر نظر می‌گیرتش،
‫منم به محض اینکه نتیجه‌ی آزمایش مشخص شد بر می‌گردم.
‫- باشه. ‫- آره.
‫باشه.
‫از این بیمارستان کوفتی متنفرم.
‫ایشون هَنک هستن.
‫- چی شده؟ ‫- هیچی.
‫فقط داشتیم قاب‌بندی می‌کردیم ‫و بعدش رفیقم جویی اومد.
‫گفت «یه یارو با میخ توی سرش میره توی بار،»
‫و بعد میخ‌کوب کوفتیش رو به سمت سرم گرفت.
‫پس شما بودین چی کار می‌کردین؟
‫پس وحشت کردم و بعدش توی درگیری‌ای که داشتیم،
‫- لامصب بهم میخ زد. ‫- درگیری؟
‫آره دیگه می‌دونی، نزاع، جنجال.
‫چیه، فکر کردی چون کارم ساخت و سازه،
‫نه بیمارستان، دیگه دایره‌ی لغات زیادی ندارم؟
‫ترومای سطح یک الان.
‫- نه آقا، من... ‫- وای.
‫مطمئناً داخل قلبشه.
‫و باور کنید، حسابی درد می‌کنه.
‫فقط سعی کن آروم باشی ‫و کمتر فحش بدی.
‫- اینجا بچه هست. ‫- می‌خواید فحش ندم؟
‫میخ کوفتی رو از قلبم در بیارید.
‫و لطفاً، یه چیزی برای درد بهم بدین!
‫میخ رو نگه دار.
‫هنک، باید تی‌شرتت رو پاره کنیم.
‫برو بابا.
‫اگه تی‌شرت رو پاره کنید، ‫باید برام یه جدیدش رو بخرید.
‫می‌تونی از صندوق گمشده‌ها یکی انتخاب کنی.
‫وای، این چطوری اتفاق افتاده؟
‫حادثه‌ی میخِ قاب‌بندی ‫با نفوذ عمیق
‫- بخش چپ قفسه‌ی سینه. ‫- چه کوفتی به نظر میاد؟
‫هنک، هر روز دارو مصرف می‌کنی؟
‫به دارو حساسیت داری؟
‫نه. می‌شه دیگه بابت درد کوفتی یه دارویی بهم بدین؟
‫اینجا بیمارستانه یا دامپزشکی؟
‫خیلی زود، هنک. خیلی زود.
‫مطمئنم به سگ‌های پاکوتاه هم همین رو میگید.
‫نبض ۱۲۰. فشار خون ۱۰۰ روی ۶۵.
‫دو میلی‌گرم مورفین.
‫کسی که به کبدش تیر خورده بود در حال بهبوده. ‫مثل اولش شده.
‫وای، انگار داخل قلبشه.
‫- میخ‌کوبش کردی. ‫- وای، حالا می‌خوان جوک بگن.
‫جوک نیست، فقط دارم مسکنت رو تزریق می‌کنم، رفیق.
‫افیوژن پری‌کاردی کوچیک، ‫ولی نشونه‌ای از تامپوناد نیست.
‫- فعلاً نه. ‫- یکی باهام حرف بزنه.
‫به کشیش نیاز دارم؟
‫دچار تاکی‌کاردی با فشار خون مرزیه.
‫ممکنه دچار فروپاشی بشه.
‫دو واحد خون کامل آماده کنید.
‫گارسیا هستم. مورد اورژانسی قلبی داریم.
‫دارم می‌میرم و کسی بهم نمیگه؟
‫هنک، توی کیسه‌ی دور قلبت
‫خون داره جمع می‌شه.
‫باید جراحی بشی تا قلبت
‫به خاطر فشارِ دورش نایستاده.
‫فقط میخِ وامونده رو بکشید بیرون!
‫اونجوری حتماً می‌کشتت.
‫یه نظر ثانویه می‌خوام. ‫گوشی کوفتیم کجاست؟
‫می‌تونم با اوبر برم «پریسبی» و ‫یه بیمارستان واقعی پیدا کنم.
‫اتاق عمل می‌تونه تا ده دقیقه‌ی دیگه قبولش کنه.
‫می‌شه اول براش لوله بذاریم؟
‫هر چی زودتر بهتر، برای همه‌مون.
‫عالیه. ۱۲۰ میلی‌گرم سوکسینیل، ‫صد میلی‌گرم کتامین.
‫- جوادی، این یکی کار توئه. ‫- واقعاً؟
‫الان. زود باش. راه بیفت.
‫کد اِستمی، زمان رسیدن پنج دقیقه.
‫می‌تونم با مِل اِستمی رو شروع کنم.
‫- خوبه. ‫- اینجا ریده.
‫توی یِلپ نابودتون می‌کنم.
‫دیگه هیچکس به این گه‌دونی نمیاد.
‫به خدا قسم.
‫تو گفتی خدا هم گوش کرد.
‫کیارا؟ سلام. من دکتر ملیسا کینگ هستم.
‫- همه مِل صدام می‌کنن. ‫- بله، آشنا شدیم.
‫درسته، خواستم درباره‌ی تایلر ازت بپرسم،
‫همون پسربچه‌ای که پاستیل ماریجوانا خورده بود.
‫برای نظارت در بخش کودکان بستری شده.
‫- والدینش چی؟ ‫- طبقه‌ی بالا پیشش هستن.
‫اداره‌ی کودکان، جوانان و خانواده‌ها محض اطمینان ‫با ملاقات خانگی پیگیریش می‌کنه،
‫ولی پلیس درگیر نشده. نگران نباش.
‫هیچکس بچه‌شون رو ازشون نمی‌گیره.
‫خوبه. خیالم راحت شد.
‫آره، ولی از یه طرف، والدینشون،
‫ممکنه بعد از این قضیه ‫به مشاوره‌ی زوجین نیاز داشته باشن،
‫ولی فکر کنم تایلر کوچولو خوب می‌شه.
‫- باهام بیا اِستمی، مِل. ‫- پشت سرتم.
‫- دینا، چی خالیه؟ ‫- ترومای دو.
‫باشه، خالی نگهش دار.
‫زمان در تا بالون‌مون برای موارد اِستِمی ‫۵۱ دقیقه است.
‫جاه طلبانه است.
‫ولی شدنیه، همونطور که قراره بفهمی.
‫بزن بریم.
‫نمای خوبی از چاکنای داریم.
‫نمایشگر رو نبین.
‫حالا انتهای دهن رو ببین
‫و لوله رو دور انحنا وارد کن.
‫دانشجوی پزشکیم از تریاژ رو دزدیدین؟
‫- اوضاعش اینجا چطوریه؟ ‫- خیلی خوبه.
‫حالا دوباره نمایشگر رو ببین.
‫و از تارها جلو برو.
‫خوبه. آفرین.
‫ممنون.
‫فشار افت کرد. ۷۲ روی ۳۸.
‫افیوژن بیشتر شده، ‫حالا واسکولیت روماتیسمی از کار افتاده.
‫بزل آب‌شامه؟
‫یه واحد خون دیگه به دستگاه بده.
‫برای توراکوتومی آماده بشید. برید کنار.
‫باید به تریاژ برگردیم.
‫نمی‌خوای برای این بمونی؟
‫اون بیرون حدود سی‌تا بیمار هنوز منتظرن
‫- که معاینه بشن. ‫- باشه.
‫- کسی گفت توراکوتومی؟ ‫- به خاطر تامپوناد داره از کار می‌افته.
‫دکتر گارسیا، به نظرت من...
‫جراحی تروما توراکوتومی‌های سمت چپ رو انجام میده.
‫اورژانس سمت راست رو انجام میده ‫اگه بخوایم کمک کنیم.
‫دستکش بپوش، دختر. ساکشن با توئه.
‫لطفاً لوله تراشه رو به سمت شاخه اصلی راست ریه هدایت کنید.
‫تیغه‌ی ده.
‫قیچی.
‫دکتر سانتوس، چطوری بین دنده‌ها بُرش بدیم؟
‫از دنده‌ی فوقانی برای جلوگیری از برخورد با بسته عروقی عصبی.
‫- صحیحه. ‫- رترکتور فیناچیتو.
‫ساکشن کامل.
‫این میخ رو هم بردارید تا زخم نشدم.
‫الان.
‫میخ به صورت یه تیکه سالمه.
‫فورسپس دندانه‌دار. ‫در حال باز کردن پری‌کاردیوم.
‫خیلی خفنه.
‫دکتر سانتوس، تو و این بیمار
‫دایره‌ی لغات مشترک دارین.
‫آره، خیلی فحش میدم. ‫می‌دونم. ببخشید.
‫میگن نشونه‌ی هوشه.
‫به نظر من نشونه‌ی عدم کنترل نفسه.
‫ولی من چه کوفتی می‌دونم؟
‫یک زخم سوراخ در بطن چپ.
‫انگشت روش گذاشتیم.
‫واحد اول تزریق شد. ‫فشار اومد بالا.
‫قلب داره خوب پُر می‌شه.
‫بخیه‌ی افقیش بزنیم، کار تمومه.
‫- جلوی خونریزی رو بگیر وقتی بخیه می‌زنم. ‫- مورد اِستمی رسید.
‫داریش؟
‫فقط برای تحویل به اتاق عمل آماده‌اش می‌کنیم.
‫سوزن تیز با نخ پرولن سایز ۲-۰.
‫آقای اِد گلین یه جوونِ ۵۲ ساله است
‫که سابقه‌ی فشار خون بالا ‫و چربی خون بالا داره.
‫۲۰ دقیقه درد قفسه سینه زیر جناغ.
‫شدت درد ۱۰ از ۱۰ همراه با تنگی نفس و تعریق.
‫فشار خون ۱۵۲ روی ۹۲.
‫در حال حاضر ۳۲۴ میلی‌گرم آسپرین کودکان را می‌جَوه.
‫باشه.
‫خون گرفته شده. ‫دومین سرم رو زدیم.
‫فشار خونش پایداره.
‫هفت میلی‌متر بالا رفتگی اِس‌تی...
‫- یک اسپری نیتروگلیسرین زیرزبانی. ‫- در لیدهای قدامی.
‫گاهی به این‌ها میگن سنگ قبر.
‫- دهنت رو باز کن، آقا. ‫- سنگ قبر؟
‫زبونت رو ببر بالا.
‫آقای گلین، الان
‫داره یه حمله‌ی قلبی خیلی بزرگ بهت دست میده.
‫شریان بزرگی که اکسیژن رو به قلبت می‌رسونه
‫- تقریباً به طور کامل مسدود شده. ‫- خیلی خوب به نظر نمیاد.
‫نه، خیلی خوب نیست.
‫می‌فرستیمت اتاق آنژیوگرافی.
‫یه قلب‌شناس با یه بالون مسدودیتش رو رفع می‌کنه
‫و با استنت باز نگهش می‌داره.
‫ولی بازم داره حمله‌ی قلبی بهم دست میده؟
‫اگه همه‌چیز طبق برنامه پیش بره،
‫یه جوریه انگار هیچوقت حمله‌ی قلبی نداشتی.
‫توی این شریان یه کاتتر می‌ذاریم.
‫با موزر موها رو می‌زنیم.
‫به شرطی که مدل موهاش برزیلی نشه.
‫گزینه‌اش رو پیشنهاد میدیم. ‫هزینه‌اش یکم بیشتره.
‫بیمه‌ی خیلی‌ها پوششش نمیده.
‫نخندونم.
‫- درد می‌گیره. ‫- قبوله.
‫می‌خوای به کسی زنگ بزنیم؟
‫- زنم. ‫- شماره‌اش رو داریم.
‫باشه، بهش زنگ می‌زنیم. ‫شما طاقت بیار.
‫الان بر می‌گردم.
‫فکر کنم آزمایش آپنه‌ی نیک رو تموم کردن.
‫- می‌شه نتایجش رو بررسی کنید؟ ‫- فعلاً نه.
‫آزمایش خون باید به آزمایشگاه بره.
‫چند دقیقه طول می‌کشه که آزمایش انجام بشه.
‫به محض اینکه انجام شد، میام توی اتاق پیشتون.
‫بخیه‌ی افقی با هموستازی عالی انجام شد.
‫اینجا رو ببر.
‫حوله‌ی مرطوب و استریل. و برو که رفتیم.
‫با جراح قفسه سینه حرف زدم. ‫می‌تونن توی اتاق عمل ببینن‌تون.
‫آفرین.
‫راه رو باز کنید.
‫آفرین. آفرین.
‫- موفق باشی، آقای گلین. ‫- خیلی ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫دوتا نجات. کاملاً خفن بود.
‫من الان یه قلب تپنده‌ی انسان رو به دست گرفتم.
‫باید جشن بگیریم.
‫باید این اتاق‌ها رو تمیز کنیم
‫و چندتا بیمار دیگه بیاریم.
‫- نقشه‌ی خوبیه. ‫- اشرار استراحتی ندارن.
‫- کُد اِستمی سریع بود. ‫- زمان برای ماهیچه‌ی قلب مهمه.
‫و آمارمون برای زمانِ در تا بالون
‫بازبینی، انتقاد و توی اینترنت منتشر می‌شه.
‫زمانِ در تا بالون؟
‫زمانی که وارد مرکز ما می‌شن
‫تا وقتی که بالون آنژیوپلاستی ‫توی اتاق آنژیوگرافی باد می‌شه.
‫اگه تا زیر ۵۱ دقیقه نگهش داریم، ‫می‌تونیم حمله‌ی قلبی رو برگردونیم
‫و جون یه نفر رو نجات بدیم.
‫یه جورایی میگم کاش آقای میلتون اِستمی داشت.
‫ممنون که گذاشتی براش زحمت بکشم.
‫واقعاً فکر می‌کردم برش گردونیم، می‌دونی؟
‫آره خب، می‌دونی،
‫با اینکه همه‌ی کارها رو درست انجام میدی،
‫همیشه به چیزی که امیدواری نمی‌رسی.
‫والدینم دوتاشون ویژگی داسی‌شکل داشتن،
‫و در نوزادی با الگوی هموگلوبین اِف‌اِس غربالگری شدم.
‫- پنیسیلین مصرف می‌کردی؟ ‫- اوهوم، تا پنج سالگی.
‫بعدش واکسن‌ها اثر کرد.
‫تمام سوابق پزشکیش روی گوشیش هست.
‫به شدت طولانیه.
‫دکتر موهان، یه دقیقه وقت داری؟
‫آره. ببخشید.
‫اونجا مشکلی هست؟
‫نه، دردش به خوبی تحت کنترله.
‫متوجهی که اینجوری دارم مؤدبانه می‌پرسم
‫چرا با یه بیمار اینقدر وقت می‌گذرونی؟
‫تو یه رزیدنت سال‌سومی هستی.
‫یعنی باید حداقل دوتا بیمار رو ‫توی یک ساعت ببینی.
‫دوتا بیمار دارم، جویس و آقای والاس،
‫- همون نیکوکارمون. ‫- که توی کماست و وضعش پایداره.
‫تا الان باید چهارتا می‌داشتی.
‫من بالاترین رضایت بیمار رو از بین همه دارم.
‫شک ندارم،
‫ولی همین دو ساعت پیش
‫این مکالمه رو داشتیم.
‫می‌دونم مردم بهم میگن لاک‌پشت.
‫لازم نیست تأیید یا انکارش کنی.
‫قبلاً خیلی ناراحتم می‌کرد، ‫ولی دست خودم نیست.
‫با سرعتی که باهاش راحتم کار می‌کنم.
‫چون می‌ترسی اشتباه کنی؟
‫همیشه از اشتباه کردن می‌ترسم.
‫- تو نمی‌ترسی؟ ‫- چرا، معلومه.
‫ولی متوجه منظورم می‌شی.
‫اگه یه بار اشتباه کنی، ‫و یکی بمیره،
‫اینقدر به خاطرش ناراحت می‌شی،
‫که هیچوقت دیگه نمی‌ذاری رخ بده...
‫کجاش اشتباهه؟
‫چون داری زمان و پول رو
‫به خاطر آزمایشات غیرضروری هدر میدی.
‫بیمارهای مریض رو زیاد معطل می‌کنی.
‫پرونده‌هایی رو از دست میدی ‫که می‌تونی ازشون یاد بگیری.
‫به آموزش خودت بی‌توجهی می‌کنی.
‫این حرف‌ها رو برای سختگیری بهت نمی‌زنم.
‫می‌زنم چون می‌دونم از پسش بر میای،
‫ولی باید توی سطحی انجامش بدی
‫- که می‌دونم تواناییش رو هم داری. ‫- اگه نداشتم چی؟
‫پس باید دنبال تخصصی باشی
‫که بهتر بهت میاد.
‫به روانپزشکی فکر کردی؟
‫نمی‌خوام برم روانپزشکی.
‫می‌خوام اینجا باشم.
‫اینجا بودن
‫یعنی هرچقدر کارت خوب باشه ‫یا هرچقدر تلاش کنی،
‫قراره یه اشتباه دیگه بکنی،
‫و یکی دیگه شاید حتی بمیره.
‫به این میگن دکتر بخش اورژانس بودن.
‫و اگه نمی‌تونی قبولش کنی،
‫پس شاید اینجا مناسبت نیست.
‫- می‌تونم بپذیرم. ‫- مطمئنی؟
‫- آره. ‫- باشه، خوبه.
‫برو جون چند نفر رو نجات بده.
‫در حینش چندتا تخت هم خالی کن.
‫بدم نمیاد یه چایی بهم بدین.
‫چایی می‌خوای عزیزم؟ برات میارم.
‫- ممنون عزیزدلم. ‫- دکتر رابی هستن؟
‫پیش یه بیمارن. می‌تونم کمک کنم؟
‫- پدرم داره تکون می‌خوره. ‫- باشه، بهش میگم.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫خوبه یا بد؟
‫اگه تنفس خود به خود نباشه،
‫پس سطح کربن دی‌اکسید میره بالای شصت.
‫پس ۸۲ قطعاً یعنی ساقه‌ی مغز نیک
‫بهش دستور تنفس نمیده.
‫خب، چطور می‌شه درستش کرد؟
‫نمی‌شه. متأسفم.
‫ولی با استراحت و گذر زمان...
‫این چیزی نیست که خود به خود درمان بشه.
‫باید یه کار دیگه‌ای باشه که بتونیم بکنیم.
‫نیک تنها بچه‌ی ماست.
‫- اون آزمایش صد در صد دقیقه؟ ‫- بله.
‫راه دیگه‌ای نیست؟
‫می‌تونیم یه آزمایش عکسبرداری
‫- به نام مطالعه پرفیوژن مغزی. ‫- پس انجامش بدیم.
‫ولی باید درک کنید که اون می‌شه آخرین آزمایشی
‫که انجام میدیم.
‫اگه جوابش این باشه ‫که گردش خونی در مغز نیک وجود نداره،
‫بدون هیچ شکی تأیید می‌کنه
‫که مرگ مغزی رخ داده،
‫که یعنی دیگه رفته.
‫پس صبر می‌کنیم و می‌بینیم.
‫به پزشکی هسته‌ای زنگ بزن. ‫ببین کِی می‌تونن قبولش کنن.
‫باشه.
‫چند دقیقه‌ی دیگه بر می‌گردم.
‫ممنون.
‫هی، آقای اسپنسر توی اتاق نُه مرکزی ‫می‌خواسته لوله‌ تراشه‌اش رو در بیاره
‫- و حالا با مهارکننده‌ی نرم بستیمش. ‫- جای تعجبی نداره.
‫باید پروپوفول رو بیشتر کنیم.
‫و خواهر کهنه‌سرباز مُرده ‫در اتاق معاینه
‫- الان وارد بخش سرِپایی شد. ‫- می‌شه...
‫- ببرمش اتاق خانواده؟ ‫- لطفاً.
‫مشکلی نیست، میگم پرلا و پرنسس
‫جسد رو به بهترین شکل ‫برای بازبینی آماده کنن.
‫اونجا پیشرفتی نبود؟
‫نه.
‫می‌شه امروز بیشتر حواست به ویتکر باشه؟
‫حواسم هست.
‫می‌دونم اولین بیمارش رو از دست داده.
‫آره، فقط نمی‌خوام حواسش از بازی پرت بشه.
‫- به نظرت این بچه کاربلده؟ ‫- هنوز مطمئن نیستم.
‫می‌خوام بهش فرصت بدم که معلوم بشه.
‫فهمیدم.
‫- هی عشقی. ‫- مرنا.
‫اصلاً امروز چرا اینجایی؟
‫شوهرم رو کشتم.
‫این بار چطوری انجامش دادی؟
‫انداختمش توی چرخ‌گوشت.
‫بهتره فقط یکی برداری و برگردی سراغ کار.
‫آره، باشه.
‫آقای فولتون در اتاق چهارده مرکزی ‫فقط یه تزریق میلانتا
‫برای رفلاکس معده‌اش می‌خواد، ‫و اینکه حداقل تا چند روزی
‫غذاهایی رو نخوره که روشون نوشته
‫«.به شدت تُند»
‫- باشه ممنون. ‫- مرکزیِ چهارده.
‫باشه.
‫می‌شه برای آقای فولتون در اتاق چهارده مرکزی ‫بهم میلانتا بدین؟
‫یکم طول می‌کشه.
‫اگه سریع می‌خوایش، ‫برو کابینت کمک‌های اولیه‌ی کارمندان رو
‫- بگرد. ‫- کجا هست؟
‫توی اتاق استراحت. نشونت میدم.
‫- اوضاع چطوره؟ ‫- خیلی عالی نیست.
‫- یه بیمار از دست دادم. ‫- شنیدم.
‫اینم شنیدم که تقصیر تو نبوده.
‫حالم رو بهتر نمی‌کنه.
‫آره، نمی‌کنه. متأسفم.
‫متأسفانه، جزء کاره.
‫اگه مایه‌ی تسلی می‌شه، ‫الان به خاطر سرعت کُند سرزنش شدم.
‫اگه شنیدی یکی از «لاک‌پشت» گفت، اون منم.
‫تضمین میدم از من سریعتری.
‫دوست دارم بگم آسونتر می‌شه. ‫بعضی روزها واقعاً می‌شه.
‫مطمئنم بقیه‌ی شیفتت بهتر می‌شه.
‫- اول تکونش بده. ‫- اوهوم.
‫ولی مطمئن شو که درش...
‫سفت باشه.
‫باشه.
‫انگار همه مثل خانواده باهم کنار میان.
‫تو خانواده می‌بینی، ‫من هر کی برای خودش.
‫راستش، این کاملاً درست نیست.
‫اینجا چندتا خانواده هست.
‫مامانِ جوادی طبقه‌ی بالا جراحه.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫- حتماً خیلی خوبه. ‫- شوخی می‌کنی؟
‫مامان تو رو نمی‌دونم،
‫ولی من نمی‌خوام مامانم تو فاصله‌ی ۱۶۰ کیلومتریم کار کنه.
‫- عمراً. ‫- مادر من فوت کرده.
‫فئوکروموسیتومای بدخیمِ خیلی حادّ داشت،
‫- پس... ‫- متأسفم.
‫متأسفانه، مادر من قراره تا ابد زندگی کنه.
‫نه، قطعاً مُرده بود. ‫هنوز دارم می‌لرزم.
‫نه، واقعاً مُرده بود. کلاً مُرده بود.
‫یعنی فکر کنم قلبش ایستاده بود.
‫نه، به معنی واقعی کلمه مُرده بود.
‫- به نظرت مُرده بود؟ ‫- کی؟
‫کسی که داشت می‌گفت.
‫اوه.
‫اگه تا حالا نفهمیدی، ‫من از طعنه و کمدی
‫به عنوان یه سپر استفاده می‌کنم. ‫یا اینطور میگن.
‫ممنون که سفره‌ی دلت رو برام باز کردی.
‫- اسمت مِل بود، درسته؟ ‫- آره.
‫خب، از صحبت باهات خوشحال شدم، مِل.
‫منم خیلی خوشحال شدم.
‫می‌دونی، واقعاً امیدوارم ‫که بتونیم دوست...
‫دوست باشیم.
‫می‌تونم کمکی بکنم، دکتر رابی؟
‫فکر کنم الان بهتره تنها باشیم، ممنون.
‫همه‌اش می‌خواد جداشون کنه.
‫بهش مسکن بیشتر میدیم.
‫چرا اینقدر سراسیمه است؟
‫ممکنه از لوله‌ی توی گلوش یکم آگاه باشه
‫یا اینکه در مکان غریبه‌ایه،
‫یا ممکنه به خاطر کمبود اکسیژن به مغزشه.
‫- به اکسیژن بیشتر نیاز داره؟ ‫- روی صد در صده.
‫بیشتر از این نمی‌شه.
‫اون افتِ فشار خونشه.
‫اصلاً می‌شه درستش کرد؟
‫معمولاً آره، با تزریقات مایعاتی،
‫ولی حالا می‌دونیم که اون کار ‫فقط ریه‌هاش رو پُر می‌کنه،
‫اکسیژنش رو حتی بیشتر کاهش میده.
‫خب، کار دیگه‌ای ازمون بر نمیاد؟
‫می‌تونیم یه کاتتر تزریقی دراز و بزرگ ‫از ژوگولارش رد کنیم
‫که از قلبش پایین میره ‫و بهش لئوفد تزریق کنیم
‫که یه داروی خیلی قویه
‫تا شریان‌هاش رو تنگ کنه، ‫فشار خونش رو بالا ببره.
‫ولی ممکنه باعث صدمه به دیگر اعضای بدن ‫و از کار افتادگی‌شون بشه.
‫خیلی متأسفم، ولی هر قدم جدید ‫از قبلی خشن‌تره،
‫و ممکنه باعث عذاب بیشتر با حداقل فایده بشه.
‫سلام.
‫دکتر رابی گفتن تا چند دقیقه‌ی دیگه بر می‌گردن.
‫آره، پیش یه بیماره، ‫ولی بهش میگم.
‫پسر من مُرده، نه؟
‫من دکتر نیستم، آقای بردلی،
‫ولی به خدا ایمان دارم ‫و با هر تپشِ قلبم
‫برای پسرتون دعا می‌کنم.
‫فکر کرده زاناکس خورده، ‫ولی در واقع فنتانیل بوده.
‫- ممنون. ‫- خواهش می‌کنم.
‫یه لحظه. بله؟
‫- کامل مُرده بود؟ ‫- آره، صد در صد.
‫- آقای بردلی؟ ‫- وینس؟
‫نه، بابام وحشت می‌کنه.
‫نه، می‌دونم. می‌دونم.
‫فقط باید می‌خوابیدم. ‫فکر کردم.
‫مواد کوفتی رو از کجا گرفتین؟
‫- شما کی هستی؟ ‫- به پسر من دادی؟
‫به پسرم مواد دادی؟
‫آقای بردلی، نمی‌شه بیاید اینجا.
‫- آقای بردلی، لطفاً. ‫- این کیه؟
‫- حقیقت کوفتی رو بهم بگو. ‫- نگهبان!
‫بابای نیکه.
‫- به پسرم مواد دادی؟ ‫- نگهبان کدوم گوریه؟
‫پسر تو به من مواد داد، عوضی.
‫- ازش بپرس. ‫- مُرده.
‫تو هم یه دروغگوی کوفتی هستی!
‫پسرم رو کشتی! پسر کوفتیم رو کشتی!
‫هی، اسکراب نداره.
‫آره، باید قدیمیه رو بذاری داخل
‫تا یه دست جدید بهت بده.
‫چی؟
‫ببخشید، آقای میلتون.
‫هی، بهترین اتفاق روز رو از دست دادی.
‫شنیدم. چی شده؟
‫پدرِ پسری که مرگ مغزی شده بود
‫با یه بیمار دیگه دعواش شد ‫که فکر می‌کنه موادی رو به پسرش داده
‫- که باعث مرگش شده. ‫- خدای من.
‫- چطور می‌شه با اون کنار اومد؟ ‫- نمی‌دونم والا.
‫وای، اینجا چی شده؟ ‫مشکلی پیش اومده؟
‫به نظرت به انتخاب خودم پوشیدمش؟
‫شماره یک بود یا دو؟
‫فقط یه چیزی ریخت روم.
‫مایعات بدنی بود، و مال خودت بود؟
‫نه و نه.
‫مال وقتیه که اون یارو رو کشتی؟
‫من نکشتم...
‫طرف توی خواب دچار حمله‌ی قلبی بزرگی شد.
‫آروم باش هاکلبری، ‫فقط دارم سر به سرت می‌ذارم.
‫راستش، یه دکتر واقعی نمی‌شی
‫تا وقتی حداقل یه بیمار رو از دست ندی.
‫تو قسر در رفتی. تقصیر تو نبود.
‫همه‌مون نمی‌تونیم از گفتنش آرامش بگیریم.
‫ولی سعی کن کسی دیگه رو نکشی.
‫- قضیه چیه؟ ‫- آقای بیل فیلبین، ۴۶ ساله.
‫موقع قدم‌زدن با سگش زمین خورده.
‫اون یه سنجاب دید. و سگ زنمه.
‫لامصب حتی از من خوشش نمیاد.
‫مشخصه. الان سگه کجاست؟
‫امیدوارم توی یه پناهگاه مرگ باشه.
‫زود باش، عزیزم.
‫آره.
‫متأسفم.
‫فقط می‌خوام بفهمم چطوری این اتفاق ‫تونسته برای پسر ما بیفته.
‫همه‌اش تو فکرم، چرا نیک و اون نه؟
‫دست خودم نیست.
‫فکر می‌کنم براتون مفید باشه
‫که با مددکار اجتماعی دپارتمان ما صحبت کنید.
‫موافق هستید؟
‫- هیچکدوم این اتفاقات منصفانه نیست. ‫- نه.
‫- نه، نیست. ‫- ولی هنوز داره نفس می‌کشه.
‫ونتیلاتور داره به جاش نفس می‌کشه.
‫مرگ مغزی مثل همون مرگه.
‫آخرین آزمایشی که منتظرشیم چی؟
‫تقریباً می‌تونم تضمین بدم ‫که شرایط یکسان می‌مونه.
‫خیلی متأسفم.
‫کاش می‌تونستم برای نجات پسرتون ‫کارهای بیشتری انجام بدم.
‫مددکار اجتماعیمون کیارا، برای کمک بهتون هستش
‫توی هر چیزی که نیاز داشتید. اون فوق‌العاده است.
‫میرم پیداش کنم و بگم بیاد پیشتون.
‫برگشتم خوابگاه،
‫و ظرف چند دقیقه...
‫مشکل بابائه رو حل کردی؟
‫فکر کنم.
‫اون و زنش الان خیلی درگیرن.
‫بیراه نمیگی. چیز سختیه.
‫آره. می‌دونی کیارا کجاست؟
‫الان نه، ولی می‌تونم پیجش کنم.
‫نه، نیاز نیست. خودم پیداش می‌کنم.
‫به هرحال باید برم دستشویی.
‫بهش میگم دنبالشی ‫اگه اومد اینجا.
‫- ممنون. ‫- خواهش.
‫حالا باید بشاشم.
‫کوین، مرنا رو ببر بشاشه.
‫از دینا بپرس کجا خالیه، چهارتا مورفین ازش بگیر،
‫- و دستور یه تصویربرداری رو بده، خب؟ ‫- فهمیدم.
‫هی، آسیب بسته، لیفتراک در برابر پا.
‫- لیفتراک برنده شد. ‫- فهمیدم.
‫هی، از بچه‌ی حیف‌نونمون دیوید خبری نیست؟
‫فکر نکنم فعلاً ازش خبری شنیده باشیم،
‫و بعید می‌دونم خوب باشه که اینطوری صداش کنی.
‫خب، لیست دخترهایی که می‌خواست ‫بهشون صدمه بزنه رو یادداشت کرده بود.
‫ممکنه در خطر باشن. پلیس‌ها دنبالشن؟
‫- فکر نکنم فعلاً به اونجا رسیده باشیم. ‫- باشه.
‫به قضاوتت اعتماد دارم،
‫و آخرین نفری هستم که بخواد پلیس رو
‫توی هر چیزی درگیر کنه،
‫ولی نباید در این مورد اشتباه کنی.
‫می‌دونم. می‌دونم.
‫پس مشکل چیه؟
‫شاید نمی‌خوام زندگی این بچه رو خراب کنم.
‫خب، نمی‌خوای زندگی کسی دیگه رو هم
‫خراب کنه.
‫ببین، من خودم آدم بده‌ی کسی بودم
‫که از خانم‌ها متنفره.
‫جای امنی نیست.
‫باشه؟
‫- تونستی با دیوید صحبت کنی؟ ‫- هنوز نه.
‫با مدرسه‌اش تماس گرفتی؟
‫سرِ کلاس نرفته.
‫می‌دونی ممکنه کجا رفته باشه؟
‫پیش دوستان یا اقوام.
‫خانواده‌ای در ایالت نداریم.
‫دیوید هم با کسی دوست نمی‌شه.
‫ترسا، به نظرت دیوید
‫سعی می‌کنه به دخترهای اون لیست صدمه بزنه؟
‫نه.
‫یه سری از اسامی اون لیست رو یادت میاد؟
‫نه خیلی.
‫شاید بتونی تلاش کنی.
‫حالش چطوره؟
‫حسابی نگران پسرشه.
‫می‌خوای چی کار کنی؟
‫فکر کردم بعد از اینکه مامانه بهش زنگ زد، برگرده.
‫هی، مسائل اخلاقیش چیه
‫که با ظاهرسازی یه وضعیت اورژانسی با مامانش
‫باهاش تماس بگیرم؟
‫اگه خطری برای خودش یا دیگران باشه،
‫به نظرم مسئولیت حرفه‌ای داری
‫که هر کار لازمی رو انجام بدی.
‫درسته. باشه.
‫هی، می‌شه با والدین بچه‌ی اُوردوزی
‫که یکم پیش آوردیمش صحبت کنی؟
‫مرگ مغزی هجده ساله به خاطر اُوردوزِ فنتانیل.
‫- خدای من. ‫- آره، تک فرزند بود.
‫و فکر می‌کنم والدینش
‫توی هضم کردن شرایط
‫یکم کم نیاز دارن.
‫اهدای عضو چی؟ ‫کاندیده؟
‫اگه مشاور پیوند عضو ‫بتونه برسونتش،
‫ولی فکر کنم خیلی با تماس گرفتن با اون‌ها فاصله داریم.
‫- ببینم چه کاری ازم برمیاد. ‫- ممنون.
‫توی اتاق مرکزی هفت هستن.
‫می‌خواستم آشناتون کنم، ولی واقعاً باید برم دستشویی.
‫- مشکلی نیست. ‫- ممنون.
‫یعنی چی؟
‫الان یکی از اون موش‌ها رو دیدم.
‫و گفتی بهتره سرم وصل کنی؟
‫خنده‌دار نیست.
‫تو قرار نیست کابوسش رو ببینی.
‫فوبیات از موش‌ها رو یادم رفته بود.
‫فوبیا نیست. هیچکس از موش خوشش نمیاد.
‫بعضی‌ها به عنوان حیوان خانگی دارن.
‫اگه عمداً موش توی خونه‌ات داشته باشی،
‫حیوان خانگی نیست.
‫نشونه‌ی مشکل سلامت روان خفیفه.
‫باشه، اگه حالت رو بهتر می‌کنه،
‫فقط فکر کن موش‌های کوچولوی دیزنی هستن
‫با مشکل هیپوفیزی.
‫اوهوم، هر چقدر می‌خوای جوک بگو،
‫ولی اگه یکی از اون موجودات چندش ‫یه بیمار رو گاز بگیره
‫و مورد هانتاویروس بیاد روی دستمون،
‫حدس بزن کی باید جوابش رو پس بده، رئیس.
‫منظورت رو فهمیدم.
‫اسم اون پلیسی که باهاش حرف می‌زدی چی بود؟
‫کدوم پلیس؟
‫همون خوش‌قیافه‌ای ‫که باهاش حرف می‌زدی.
‫- من از کجا بودنم؟ ‫- انگار شماها...
‫- سرت توی کار خودت باشه. ‫- چی؟
‫اصلاً منظورم اونجوری نیست.
‫جداً می‌خواستم در یه موردی باهاش صحبت کنم.
‫آها.
‫هی، موش‌کش هنوز نیومده؟
‫آره. درسته. گاهی حرف‌های باحال می‌زنی.
‫چنین چیزی باید از فیلتر رده‌های بالا رد بشه.
‫- گفتن حلش می‌کنن. ‫- یعنی چی؟
‫یعنی حداقل تا هفته‌ی آینده خبری نیست
‫مگر اینکه یه بیمار
‫با گربه‌ی خدماتی بیاد اینجا.
‫یادت نره، هنوز خواهر کهنه‌سرباز مرحومِ اَبوت
‫منتظرته.
‫لعنتی، آره آره آره. الان میام.
‫- الان میام. ‫- باشه، برو.
‫هی، همه‌جا رو دنبالت گشتم.
‫نیاز به کاردیورتر برای فیبریلاسیون دهلیزی ناپایدار در اتاق شمالی ۱ داریم.
‫- باشه، فقط یه ثانیه بهم وقت بده. ‫- فشار خون سیستول روی ۹۰ـه.
‫لعنت به من.
‫معمار ۳۵ساله که داشته روی ضرب‌العجل کار می‌کرده،
‫امروز صبح دچار تپش قلب شده.
‫فیبریلاسیون دهلیزی ناپایدار روی ۱۴۷. ‫آقای کوئین، ایشون دکتر رابی هستن.
‫سلام آقا. حالت چطوره؟
‫افتضاح.
‫تپش قلبت کِی شروع شد؟
‫یکم پیش.
‫ساعت هوشمندش رو بررسی کردیم.
‫ضربان قلبش فقط ۹۲ دقیقه است که بالا بوده.
‫متوجهی که باید با شوک
‫- قلبت رو به حالت عادی برگردونیم؟ ‫- درد داره؟
‫- بهت مسکن میدیم. ‫- پس خیلی درد داره.
‫مِل، ۷۵ میلی‌گرم پروپوفول، ‫تزریق آروم.
‫دیشب چقدر ویپ کشیدی؟
‫- دوتا پاد. ‫- هر روز ویپ می‌کشی؟
‫آره، ولی نه اونقدرها.
‫- می‌خوای کمش کنی؟ ‫- تلاش کردم.
‫فقط خیلی سخته لامصب.
‫توی یه پاد چقدر نیکوتین هست؟
‫- کسی می‌دونه؟ ‫- نمی‌دونم.
‫چهل میلی‌گرم، به اندازه‌ی یه بسته سیگار.
‫وای، دو بسته تو یه شب.
‫مِل، مدت زمان امن برای کاردیوورژن چقدره؟
‫- دوازده ساعت. ‫- بعدش چی می‌شه؟
‫افزایش خطر سکته آمبولی
‫ناشی از لخته خون در دهلیز چپ.
‫که نداره.
‫آقای کوئین. آقای کوئین.
‫باشه، بیهوش شد.
‫کاردیوورژن رو روی دویست ژول هماهنگ کنید.
‫- شارژ شد. ‫- آماده.
‫- خودشه. ‫- به ریتم طبیعی برگشت.
‫فشار خون رو به صورت دوره‌ای اندازه‌گیری کنید.
‫تا چند ساعت تحت نظر می‌گیریمش.
‫باشه، خدمات اعتیاد رو هم خبر کنیم.
‫به برچسب روزانه
‫و آدامس نیکوتینی نیاز داره ‫برای مرتفع کردن هوس‌ها.
‫ترک کردنش سخته.
‫هی، خواهرِ اَبوت...
‫لعنتی، آره. لعنتی، آره آره.
‫موفق باشی پهلوون.
‫شما خواهر آقای اورسر هستید؟
‫- فیونا. ‫- سلام فیونا.
‫من دکتر رابیناویچ هستم.
‫همه بهم میگن دکتر رابی.
‫بشین لطفاً، تا تمام اتفاقاتی که افتاده رو
‫بهت توضیح بدم.
‫دنبال چیز به خصوصی می‌گردی؟
‫هر چیزی که احتمال مرگش خیلی کمه.
‫نباید درگیر اون بازی بشی.
‫تنها چیزی که درگیرشم ‫زنده نگه داشتن بیمارهاست.
‫آها، خب حالا می‌خوایم درگیر مواجه شدن با ترس‌هات بشیم.
‫انگار درگیری افتضاحیه.
‫اونجا چی از همه بیشتر می‌ترسونتت؟
‫- همه‌اش. ‫- بدترینش رو انتخاب کن.
‫اتاق بیست جنوبی.
‫زن ۸۲ ساله، کمردرد از ناحیه پایین.
‫احتمالاً آنوریسم آئورت شکمی نشت‌کننده،
‫سندرم کائودا اکوینا، یا آبسه اپیدورال نخاعی باشه.
‫ممکنه از جهات زیادی اشتباه پیش بره.
‫امروز نه، رفیق.
‫قراره مثل یه ماشین مسابقه ‫روی این خانمه کار کنیم.
‫یعنی چی؟
‫یعنی الان توی گروه تعمیرکارها کار می‌کنی.
‫زود باش.
‫حاضری که بری داخل؟
‫نه، نه خیلی.
‫من پیشتم.
‫هر وقت خواستی بری می‌تونی تصمیم بگیری.
‫خیلی سردی.
‫متأسفم.
‫متأسفم که پیشت نبودم.
‫ولی الان اومدم.
‫هر جا هستی.
‫نمی‌دونم دنیا بدون تو چطوریه.
‫واقعاً نمی‌تونم به این نامه نگاه کنم.
‫خواسته‌ی زیادیه که بخوام شما برام بخونیش؟
‫متأسفم.
‫درخواست نادرستیه.
‫نه، اصلاً، اصلاً.
‫باعث افتخارم می‌شه.
‫«برای خانواده‌ی ریموند اورسر،
‫من دکتر جک اَبوت هستم.
‫پزشک بخش اورژانسی هستم ‫که ریموند رو معالجه کرد.
‫منم مثل ری، کهنه‌سربازم.
‫و با اینکه تا قبل از امروز ‫با ریموند آشنا نشده بودم،
‫با افرادی مثل اون خدمت کردم.
‫پس فقط می‌تونم تصور کنم
‫که چه آدم برجسته‌ای بوده.
‫متأسفم که نتونستم جون ری رو نجات بدم.
‫چندین ساعت روش کار کردیم،
‫ولی صدماتش خیلی شدید بودن،
‫حتی برای کسی به سرسختی و رزم‌دیدگیِ ریموند.
‫لطفاً در دونستن اینکه زجر نکشید، مقداری آرامش خاطر پیدا کنید.
‫تسلیت صمیمانه‌ی من به شما.
‫جک اَبوت.»
‫- ممنونم. ‫- خواهش می‌کنم.
‫بازم میگم، خیلی خیلی تسلیت میگم.
‫فکر می‌کنی داری کجا میری، مرنا؟
‫به تو مربوط نیست عشقی.
‫راستش، هر چیزی توی این بخش رخ بده
‫بهم مربوطه. و می‌دونی چیه؟
‫این اطراف با خیلی چیزها کنار میام.
‫حسابی ازت مراقبت می‌کنم،
‫پس می‌تونی دکتر رابیناویچ صدام کنی،
‫یا دکتر رابی،
‫یا می‌تونی اسم کوچیکم مایکل رو بگی،
‫ولی خوشم نمیاد بهم بگی عشقی.
‫ناراحتت کردم، لاشپَر؟
‫با این وجود، یه حال باحالی
‫که احتمالاً بتونم باهاش کنار بیام.
‫هرچی تو بگی، عشقی.
‫ببخشید دکتر، پدرم دوباره به تقلا افتاده.
‫باشه.
‫مگه نمی‌دونی اون کشنده است؟
‫اونقدرها خوش‌شانس نیستم.
‫آخ!
‫یعنی چی؟
‫هی، دارن ماشینمون رو می‌دزدن!
‫کلید رو توش جا گذاشتی؟
‫همیشه می‌ذارم، اگه یه وقت کسی خواست جابجاش کنه.
‫آره، احتمالاً نباید اون کار رو می‌کردی.
‫چطوره بیای داخل، زیگلر؟
‫- معاینه‌ات می‌کنیم. ‫- خوبم.
‫لعنت بهش.
‫خدایا، باورت می‌شه؟
‫پیش میاد.
‫چه کاری ازتون بر میاد ‫که شرایطش راحت‌تر باشه؟
‫می‌تونیم لوله رو در بیاریم.
‫ولی برای نفس کشیدن نیازش داره.
‫اگه لوله رو در بیاریم، ‫برای راحتی به اکسیژن وصل نگهش می‌داریم.
‫مسکنش رو کم می‌کنیم.
‫شاید به هوش بیاد. ‫ممکنه بشناسه‌تون.
‫شاید حتی حرف بزنه.
‫خب، نمی‌خوام کاری بکنم
‫- که بهتر شدنش به خطر بیفته. ‫- نکته همینه، هلن.
‫هیچوقت حالش بهتر نمی‌شه.
‫- تو نمی‌دونی. ‫- می‌دونم، باشه؟
‫اون می‌دونه.
‫بابا هم حتی احتمالاً می‌دونه.
‫وقتشه که بذاریم بره.
‫متأسفم اگه تو از بابا سیر شدی،
‫ولی من نشدم، و بیخیالش نمی‌شم.
‫حتی اگه بهش صدمه بزنه؟
‫متأسفم، ولی اگه کاری ازم بر می‌اومد
‫تا پدرتون رو درمان کنم، می‌کردم.
‫ولی انسانی‌ترین کاری که می‌تونم براش بکنم
‫اینه که بذارم یه مرگ بی‌درد و آروم داشته باشه،
‫برای اون کار هم باید لوله‌ی تنفسی رو برداریم.
‫وقتی لوله رو در بیارین چقدر طول می‌کشه؟
‫از چند دقیقه تا چند ساعت،
‫ولی مطمئن می‌شیم که ناراحتی فیزیکی نداشته باشه.
‫باشه.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.